1 A resposta branda desvia o furor,

mas a palavra dura suscita a ira.

2 A língua dos sábios

adorna a sabedoria,

mas a boca dos tolos

derrama a estultícia.

3 Os olhos do Senhor estão em todo lugar,

contemplando os maus

e os bons.

4 A língua benigna é árvore de vida,

mas a perversidade nela

deprime o espírito.

5 O tolo despreza

a instrução de seu pai,

mas o que observa a repreensão

se haverá prudentemente.

6 Na casa do justo há

um grande tesouro,

mas nos ganhos do ímpio

há perturbação.

7 Os lábios dos sábios

derramam o conhecimento,

mas o coração dos tolos

não faz assim.

8 O sacrifício dos ímpios

é abominável ao Senhor,

mas a oração dos retos

é o seu contentamento.

9 O caminho do ímpio é

abominável ao Senhor,

mas ao que segue a justiça ele ama.

10 Correção severa há

para o que deixa a vereda,

e o que odeia

a repreensão morrerá.

11 O inferno e

a perdição estão

perante o Senhor;

quanto mais os corações

dos filhos dos homens?

12 O escarnecedor não ama

aquele que o repreende,

nem se chegará aos sábios.

13 O coração alegre

aformoseia o rosto,

mas pela dor do coração

o espírito se abate.

14 O coração entendido

buscará o conhecimento,

mas a boca dos tolos se

apascentará de estultícia.

15 Todos os dias

do oprimido são maus,

mas o coração alegre é

um banquete contínuo.

16 Melhor é o pouco

com o temor do Senhor,

do que um grande tesouro

onde há inquietação.

17 Melhor é a comida de hortaliça,

onde há amor,

do que o boi cevado,

e com ele o ódio.

18 O homem iracundo

suscita contendas,

mas o que tarda em irar-se

apaziguará a luta.

19 O caminho do preguiçoso

é cercado de espinhos,

mas a vereda dos retos

é bem aplanada.

20 O filho sábio alegra seu pai,

mas o homem insensato

despreza a sua mãe.

21 A estultícia é alegria para o que

carece de entendimento,

mas o homem entendido

anda retamente.

22 Quando não há conselhos

os planos se dispersam,

mas havendo muitos

conselheiros eles se firmam.

23 O homem se alegra

em responder bem,

e quão boa é a palavra

dita a seu tempo!

24 Para o entendido,

o caminho da vida leva para cima,

para que se desvie do inferno em baixo.

25 O Senhor desarraiga

a casa dos soberbos,

mas estabelece o termo da viúva.

26 Abomináveis são para o Senhor

os pensamentos do mau,

mas as palavras

dos puros são aprazíveis.

27 O que agir com avareza

perturba a sua casa,

mas o que odeia

presentes viverá.

28 O coração do justo medita

no que há de responder,

mas a boca dos ímpios

jorra coisas más.

29 O Senhor está longe dos ímpios,

mas a oração dos justos escutará.

30 A luz dos olhos

alegra o coração,

a boa notícia fortalece os ossos.

31 Os ouvidos que atendem

à repreensão da vida

farão a sua morada

no meio dos sábios.

32 O que rejeita a instrução

menospreza a própria alma,

mas o que escuta a repreensão

adquire entendimento.

33 O temor do Senhor é a instrução da sabedoria,

e precedendo a honra vai a humildade.

1 'n SAGTE antwoord keer die grimmigheid af, maar 'n krenkende woord laat die toorn opkom.

2 Die tong van die wyse getuig van grondige kennis, maar die mond van die dwase laat sotheid uitborrel.

3 Op elke plek is die oë van die Here, en hulle beskou opmerksaam die slegtes en die goeies.

4 Sagtheid van tong is 'n lewensboom, maar valsheid daarin is verbreking in die gees.

5 Die sot verag die tug van sy vader, maar hy wat op die teregwysing ag gee, word wys.

6 In die huis van die regverdige is 'n groot skat, maar in die inkomste van die goddelose is verwarring.

7 Die lippe van die wyse strooi kennis uit, maar die hart van die dwase is nie reg nie.

8 Die offer van die goddelose is vir die Here 'n gruwel, maar die gebed van die opregtes is Hom welgevallig.

9 Die wandel van die goddelose is vir die Here 'n gruwel, maar hom wat geregtigheid najaag, het Hy lief.

10 'n Strenge tugtiging is daar vir hom wat die pad verlaat; hy wat die teregwysing haat, sal sterwe.

11 Die doderyk en die plek van vertering lê oop voor die Here, hoeveel te meer die harte van die mensekinders!

12 Die spotter hou nie daarvan dat 'n mens hom bestraf nie, hy gaan nie na die wyse toe nie.

13 'n Vrolike hart maak die aangesig bly, maar by verdriet van die hart is die gees neerslagtig.

14 Die hart van die verstandige soek na kennis, maar die mond van die dwase gaan met sotheid om.

15 Al die dae van die bedrukte is sleg, maar die vrolike van hart het gedurigdeur fees.

16 Liewer 'n bietjie in die vrees van die Here, as 'n groot skat en onrus daarby.

17 Liewer 'n porsie groente waar liefde by is, as 'n vetgevoerde bees en haat daarby.

18 'n Driftige man verwek twis, maar die lankmoedige laat die geskil bedaar.

19 Die weg van die luiaard is soos 'n heining van dorings, maar die pad van die opregtes is reggemaak.

20 'n Wyse seun verbly sy vader, maar 'n dwase mens verag sy moeder.

21 Sotheid is 'n vreugde vir die verstandelose, maar 'n man van verstand wandel reguit.

22 Planne misluk sonder beraadslaging, maar deur die veelheid van raadgewers kom dit tot stand.

23 'n Man het blydskap in die regte antwoord van sy mond, en hoe goed is 'n woord op sy tyd!

24 Die pad van die lewe gaan vir die verstandige na bowe, sodat hy die doderyk daaronder ontwyk.

25 Die Here ruk die huis van die trotsaards om, maar die grenslyn van die weduwee stel Hy vas.

26 Die planne van die slegte is vir die Here 'n gruwel, maar vriendelike woorde is rein.

27 Wie onregverdige wins maak, bring sy huis in beroering; maar hy wat geskenke haat, sal lewe.

28 Die hart van die regverdige dink ná om te antwoord, maar die mond van die goddelose laat slegte dinge uitborrel.

29 Die Here is ver van die goddelose, maar die gebed van die regverdiges hoor Hy.

30 Stralende oë verbly die hart; 'n goeie tyding maak die gebeente vet.

31 Die oor wat na die teregwysing tot die lewe luister, sal onder die wyse vertoef.

32 Hy wat die tug verwerp, ag sy eie lewe gering; maar hy wat na die teregwysing luister, verkry verstand.

33 Die vrees van die Here is die tug van die wysheid, en nederigheid gaan aan die eer vooraf.