1 O que ama a instrução

ama o conhecimento,

mas o que odeia

a repreensão é estúpido.

2 O homem de bem alcançará

o favor do Senhor,

mas ao homem de intenções

perversas ele condenará.

3 O homem não se estabelecerá

pela impiedade,

mas a raiz dos justos

não será removida.

4 A mulher virtuosa é

a coroa do seu marido,

mas a que o envergonha

é como podridão

nos seus ossos.

5 Os pensamentos dos justos são retos,

mas os conselhos

dos ímpios, engano.

6 As palavras dos ímpios são

ciladas para derramar sangue,

mas a boca dos retos

os livrará.

7 Os ímpios serão transtornados

e não subsistirão,

mas a casa dos justos

permanecerá.

8 Cada qual será louvado

segundo o seu entendimento,

mas o perverso de coração

estará em desprezo.

9 Melhor é o que se estima em pouco,

e tem servos,

do que o que se vangloria

e tem falta de pão.

10 O justo tem consideração pela vida dos seus animais,

mas as afeições dos ímpios são cruéis.

11 O que lavra a sua terra

se fartará de pão;

mas o que segue os ociosos

é falto de juízo.

12 O ímpio deseja

a rede dos maus,

mas a raiz dos justos

produz o seu fruto.

13 O ímpio se enlaça

na transgressão dos lábios,

mas o justo sairá

da angústia.

14 O homem será saciado de bem

pelo fruto da sua boca,

e da obra das suas mãos

o homem receberá a recompensa.

15 O caminho do insensato é

reto aos seus próprios olhos,

mas o que dá ouvidos ao conselho é sábio.

16 A ira do insensato se

conhece no mesmo dia,

mas o prudente encobre a afronta.

17 O que diz a verdade

manifesta a justiça,

mas a falsa

testemunha diz engano.

18 Há alguns que falam como

que espada penetrante,

mas a língua

dos sábios é saúde.

19 O lábio da verdade

permanece para sempre,

mas a língua da falsidade,

dura por um só momento.

20 No coração dos que

maquinam o mal há engano,

mas os que aconselham

a paz têm alegria.

21 Nenhum agravo sobrevirá ao justo,

mas os ímpios ficam

cheios de mal.

22 Os lábios mentirosos são

abomináveis ao Senhor,

mas os que agem fielmente

são o seu deleite.

23 O homem prudente

encobre o conhecimento,

mas o coração dos tolos

proclama a estultícia.

24 A mão dos diligentes dominará,

mas os negligentes

serão tributários.

25 A ansiedade no coração

deixa o homem abatido,

mas uma boa palavra o alegra.

26 O justo é mais excelente

do que o seu próximo,

mas o caminho

dos ímpios faz errar.

27 O preguiçoso deixa

de assar a sua caça,

mas ser diligente é

o precioso bem do homem.

28 Na vereda da justiça está a vida,

e no caminho da sua carreira não há morte.

1 EEN wat die tug liefhet, het kennis lief; maar wie die teregwysing haat, is dom.

2 Die goeie verkry 'n welbehae van die Here, maar Hy veroordeel 'n slinkse man.

3 Geen mens kan deur goddeloosheid bestaan nie, maar die wortel van die regverdiges wankel nie.

4 'n Deugsame vrou is die kroon van haar man, maar een wat skande maak, is soos 'n verrotting in sy gebeente.

5 Die gedagtes van die regverdiges is wat reg is, die slim planne van die goddelose is bedrog.

6 Die woorde van die goddelose is om te loer op bloed, maar die mond van die opregtes red hulle.

7 Die goddelose mense word omgekeer, en hulle is daar nie meer nie; maar die huis van die regverdiges bly staan.

8 Ooreenkomstig sy insig word 'n man geprys; maar 'n verkeerde van hart sal verag word.

9 Wie gering geag word en 'n slaaf het, is beter as hy wat hom vernaam aanstel en gebrek aan brood het.

10 Die regverdige ken die natuur van sy dier, maar die barmhartigheid van die goddelose is wreed.

11 Wie sy land bewerk, het volop brood; maar hy wat nietighede najaag, het gebrek aan verstand.

12 Die goddelose begeer die vangs van verkeerde dinge, maar die wortel van die regverdiges lewer vrugte op.

13 In die oortreding van die lippe lê daar 'n gevaarlike strik; maar die regverdige ontkom aan die benoudheid.

14 Uit die vrug van iemand se mond word hy versadig met die goeie, en die daad van 'n mens se hande kom op hom terug.

15 Die weg van 'n dwaas is reg in sy eie oë, maar die wyse luister na raad.

16 Die dwaas laat sy drif op die daad bekend word, maar die skrandere verberg skande.

17 Hy wat die waarheid spreek, vertel wat reg is; maar 'n valse getuie bedrog.

18 Daar is een wat onverskillig woorde uitspreek soos swaardsteke, maar die tong van die wyse is genesing.

19 'n Betroubare lip bestaan vir altyd, maar 'n valse tong vir 'n oomblik.

20 Bedrog is in die hart van die wat onheil bewerk; maar die wat vrede aanraai, het vreugde.

21 Geen enkele onheil tref die regverdige nie, maar die goddelose is vol ongeluk.

22 Valse lippe is vir die Here 'n gruwel, maar Hy het 'n welbehae in die wat getrou handel.

23 'n Skrander mens verberg sy kennis, maar die hart van die dwase roep hulle sotheid uit.

24 Die hand van die vlytiges sal heers, maar traagheid lei tot dwangarbeid.

25 Bekommernis in die hart van 'n mens druk dit neer, maar 'n vriendelike woord vrolik dit op.

26 Die regverdige vind sy weide uit, maar die weg van die goddelose laat hulle dwaal.

27 Hy wat traag is, jaag sy wild nie op nie, maar vlyt is 'n kosbare skat vir 'n mens.

28 Op die pad van geregtigheid is lewe, en die rigting van dié pad is onsterflikheid.