1 Como a neve no verão,

e como a chuva na sega,

assim não fica bem

para o tolo a honra.

2 Como ao pássaro o vaguear,

como à andorinha o voar,

assim a maldição

sem causa não virá.

3 O açoite é para o cavalo,

o freio é para o jumento,

e a vara é para as costas dos tolos.

4 Não respondas ao tolo

segundo a sua estultícia;

para que também não te

faças semelhante a ele.

5 Responde ao tolo segundo

a sua estultícia,

para que não seja sábio

aos seus próprios olhos.

6 Os pés corta,

e o dano sorve,

aquele que manda mensagem pela mão de um tolo.

7 Como as pernas do coxo,

que pendem flácidas,

assim é o provérbio

na boca dos tolos.

8 Como o que arma a funda com pedra preciosa,

assim é aquele que concede honra ao tolo.

9 Como o espinho que

entra na mão do bêbado,

assim é o provérbio

na boca dos tolos.

10 O Poderoso,

que formou todas as coisas,

paga ao tolo,

e recompensa ao transgressor.

11 Como o cão torna ao seu vômito,

assim o tolo repete

a sua estultícia.

12 Tens visto o homem que

é sábio a seus próprios

olhos? Pode-se esperar

mais do tolo do que dele.

13 Diz o preguiçoso:

Um leão está no caminho;

um leão está nas ruas.

14 Como a porta gira nos seus gonzos,

assim o preguiçoso na sua cama.

15 O preguiçoso esconde

a sua mão ao seio;

e cansa-se até de torná-la

à sua boca.

16 Mais sábio é o preguiçoso

a seus próprios olhos

do que sete homens

que respondem bem.

17 O que, passando,

se põe em questão alheia,

é como aquele que pega

um cão pelas orelhas.

18 Como o louco que solta faíscas,

flechas, e mortandades,

19 Assim é o homem que

engana o seu próximo,

e diz: Fiz isso por brincadeira.

20 Sem lenha, o fogo se apagará;

e não havendo intrigante,

cessará a contenda.

21 Como o carvão para as brasas,

e a lenha para o fogo,

assim é o homem contencioso

para acender rixas.

22 As palavras do intrigante

são como feridas;

elas descem ao mais

íntimo do ventre.

23 Como o caco de vaso coberto

de escórias de prata,

assim são os lábios ardentes

com o coração maligno.

24 Aquele que odeia

dissimula com seus lábios,

mas no seu íntimo

encobre o engano;

25 Quando te suplicar

com voz suave

não te fies nele,

porque abriga sete

abominações no seu coração,

26 Cujo ódio se

encobre com engano,

a sua maldade será exposta

perante a congregação.

27 O que cava uma cova

cairá nela;

e o que revolve a pedra,

esta voltará sobre ele.

28 A língua falsa odeia

aos que ela fere,

e a boca lisonjeira provoca a ruína.

1 SOOS sneeu in die somer en soos reën in die oestyd, so pas eer nie by 'n dwaas nie.

2 Soos die voëltjie wegfladder, soos die swaweltjie wegvlieg, so is 'n vervloeking sonder oorsaak: dit kom nie uit nie.

3 'n Sweep is vir die perd, 'n toom vir die esel en 'n roede vir die rug van die dwase.

4 Antwoord 'n dwaas nie na sy sotheid nie, sodat jy ook nie net soos hy word nie.

5 Antwoord 'n dwaas na sy sotheid, sodat hy nie wys is in sy eie oë nie.

6 Hy kap sy voete af, hy ly onreg, wat 'n boodskap stuur deur middel van 'n dwaas.

7 Soos die bene van 'n lamme slap afhang, so is 'n spreuk in die mond van die dwase.

8 Soos een wat 'n klip in 'n slinger vasbind, so is hy wat eer gee aan 'n dwaas.

9 Soos 'n doring wat in die hand van 'n dronkaard geraak het, so is 'n spreuk in die mond van die dwase.

10 Soos 'n skutter wat alles in gevaar bring, is hy wat 'n dwaas huur, sowel as hy wat verbygangers huur.

11 Soos 'n hond wat na sy uitbraaksel teruggaan, is 'n dwaas wat sy sotheid weer ophaal.

12 Het jy 'n man gesien wat wys is in sy eie oë? Daar is meer hoop vir 'n dwaas as vir hom.

13 Die luiaard sê: Daar is 'n leeu op die pad, 'n leeu op die pleine.

14 'n Deur draai rond op sy skarniere, so die luiaard op sy bed.

15 Het die luiaard sy hand in die skottel gesteek, hy is te moeg om dit na sy mond terug te bring.

16 Die luiaard is wyser in sy eie oë as sewe wat verstandig antwoord.

17 Hy wat 'n verbylopende hond aan die ore gryp, is een wat hom vererg oor 'n twis wat hom nie aangaan nie.

18 Soos een wat onverskillig vuurpyle, dodelike pyle afskiet,

19 so is die man wat sy naaste bedrieg en sê: Ek speel sommer.

20 Deur gebrek aan hout gaan die vuur dood, en as daar geen kwaadstoker is nie, bedaar die twis.

21 Soos kole die gloed en hout die vuur laat opvlam, so is 'n twisgierige man om 'n twis aan te hits.

22 Die woorde van 'n kwaadstoker is soos lekkernye, en dit gly af na die kamers van die binneste.

23 Silwerskuim waarmee 'n potskerf oorgetrek is — so is gloeiende lippe en 'n slegte hart.

24 Die hater veins met sy lippe, maar in sy binneste koester hy bedrog.

25 As hy sy stem lieflik maak, vertrou hom nie; want sewe gruwels is in sy hart.

26 Al verberg die haat homself in bedrog, sy boosheid word in die vergadering openbaar.

27 Wie 'n kuil grawe, sal daarin val; en hy wat 'n klip rol, dit sal na hom terugkom.

28 'n Valse tong haat die wat hy verbrysel het, en 'n gladde mond bewerk ondergang.