1 Digo, pois, que todo o tempo que o herdeiro é menino em nada difere do servo, ainda que seja senhor de tudo; 2 Mas está debaixo de tutores e curadores até ao tempo determinado pelo pai. 3 Assim também nós, quando éramos meninos, estávamos reduzidos à servidão debaixo dos primeiros rudimentos do mundo. 4 Mas, vindo a plenitude dos tempos, Deus enviou seu Filho, nascido de mulher, nascido sob a lei, 5 Para remir os que estavam debaixo da lei, a fim de recebermos a adoção de filhos. 6 E, porque sois filhos, Deus enviou aos vossos corações o Espírito de seu Filho, que clama: Aba, Pai. 7 Assim que já não és mais servo, mas filho; e, se és filho, és também herdeiro de Deus por Cristo.
8 Mas, quando não conhecíeis a Deus, servíeis aos que por natureza não são deuses. 9 Mas agora, conhecendo a Deus, ou, antes, sendo conhecidos por Deus, como tornais outra vez a esses rudimentos fracos e pobres, aos quais de novo quereis servir? 10 Guardais dias, e meses, e tempos, e anos. 11 Receio de vós, que não haja trabalhado em vão para convosco.
12 Irmãos, rogo-vos que sejais como eu, porque também eu sou como vós; nenhum mal me fizestes. 13 E vós sabeis que primeiro vos anunciei o evangelho estando em enfermidade da carne; 14 E não rejeitastes, nem desprezastes isso que era uma tentação na minha carne, antes me recebestes como um anjo de Deus, como Jesus Cristo mesmo. 15 Qual é, logo, a vossa bem-aventurança? Porque vos dou testemunho de que, se possível fora, arrancaríeis os vossos olhos, e mos daríeis. 16 Fiz-me acaso vosso inimigo, dizendo a verdade?
17 Eles têm zelo por vós, não como convém; mas querem excluir-vos, para que vós tenhais zelo por eles. 18 É bom ser zeloso, mas sempre do bem, e não somente quando estou presente convosco. 19 Meus filhinhos, por quem de novo sinto as dores de parto, até que Cristo seja formado em vós; 20 Eu bem quisera agora estar presente convosco, e mudar a minha voz; porque estou perplexo a vosso respeito.
21 Dizei-me, os que quereis estar debaixo da lei, não ouvis vós a lei? 22 Porque está escrito que Abraão teve dois filhos, um da escrava, e outro da livre. 23 Todavia, o que era da escrava nasceu segundo a carne, mas, o que era da livre, por promessa. 24 O que se entende por alegoria; porque estas são as duas alianças; uma, do monte Sinai, gerando filhos para a servidão, que é Agar. 25 Ora, esta Agar é Sinai, um monte da Arábia, que corresponde à Jerusalém que agora existe, pois é escrava com seus filhos. 26 Mas a Jerusalém que é de cima é livre; a qual é mãe de todos nós. 27 Porque está escrito: Alegra-te, estéril, que não dás à luz; esforça-te e clama, tu que não estás de parto; porque os filhos da solitária são mais do que os da que tem marido.
28 Mas nós, irmãos, somos filhos da promessa como Isaque. 29 Mas, como então aquele que era gerado segundo a carne perseguia o que o era segundo o Espírito, assim é também agora. 30 Mas que diz a Escritura? Lança fora a escrava e seu filho, porque de modo algum o filho da escrava herdará com o filho da livre. 31 De maneira que, irmãos, somos filhos, não da escrava, mas da livre.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 Dar câtă vreme moștenitorul este nevârstnic, eu spun că nu se deosebește cu nimic de un rob, măcar că este stăpân pe tot. 2 Ci este sub epitropi și îngrijitori până la vremea rânduită de tatăl său. 3 Tot așa și noi, când eram nevârstnici, eramVers. 9. Cap. 2:4;5:1.Col. 2:8,20.Evr. 9:10. sub robia învățăturilor începătoare ale lumii. 4 Dar cândGen. 49:10.Dan. 9:24.Marcu 1:15.Efes. 1:10. a venit împlinirea vremii, Dumnezeu a trimis pe Fiul Său, născutIoan 1:14.Rom. 1:3.Filip. 2:7.Evr. 2:14. din femeieGen. 3:15.Is. 7:14.Mica 5:3.Mat. 1:23.Luca 1:31;2:7., născut subMat. 5:17.Luca 2:27. Lege, 5 ca săMat. 20:28. Cap. 3:13.Efes. 1:7.Tit 2:14.Evr. 9:12.1 Pet. 1:18,19. răscumpere pe cei ce erau sub Lege, pentru caIoan 1:12. Cap. 3:26.Efes. 1:5. să căpătăm înfierea. 6 Și pentru că sunteți fii, Dumnezeu ne-a trimis în inimă DuhulRom. 5:5;8:15. Fiului Său, care strigă: „Ava!", adică „Tată!" 7 Așa că nu mai ești rob, ci fiu; și dacăRom. 8:16,17. Cap. 3:29. ești fiu, ești și moștenitor prin Dumnezeu.
8 Odinioară, când nu cunoșteațiEfes. 2:12.1 Tes. 4:5. pe Dumnezeu, erați robițiRom. 1:25.1 Cor. 12:2.Efes. 2:11,12.1 Tes. 1:9. celor ce, din firea lor, nu sunt dumnezei. 9 Dar acum, după ce1 Cor. 8:3;13:12.2 Tim. 2:19. ați cunoscut pe Dumnezeu, sau mai bine zis după ce ați fost cunoscuți de Dumnezeu, cumCap. 3:3.Col. 2:20. vă mai întoarceți iarăși la acele învățăturiRom. 8:3. începătoare, slabe și sărăcăcioase, cărora vreți să vă supuneți din nou? 10 Voi păziți zileRom. 14:5.Col. 2:16., luni, vremuri și ani. 11 Mă tem săCap. 2:2;5:2,4.1 Tes. 3:5. nu mă fi ostenit degeaba pentru voi. 12 Fraților, vă rog să fiți ca mine, căci și eu sunt ca voi. Nu2 Cor. 2:5. mi-ați făcut nicio nedreptate. 13 Dimpotrivă, știți că1 Cor. 2:3.2 Cor. 11:30;12:7,9. în neputința trupului v-am propovăduit Evanghelia pentru întâiaCap. 1:6. dată. 14 Și n-ați arătat nici dispreț, nici dezgust față de ceea ce era o ispită pentru voi în trupul meu, dimpotrivă, m-ați primit ca2 Sam. 19:27.Zah. 12:8.Mal. 2:7. pe un înger al lui Dumnezeu, caMat. 10:40.Luca 10:16.Ioan 13:20.1 Tes. 2:13. pe Însuși Hristos Isus. 15 Unde este dar fericirea voastră? Căci vă mărturisesc că, dacă ar fi fost cu putință, v-ați fi scos până și ochii și mi i-ați fi dat. 16 M-am făcut oare vrăjmașul vostru pentru căCap. 2:5,14. v-am spus adevărul? 17 Nu cu gând bunRom. 10:2.2 Cor. 11:2. sunt plini de râvnă ei pentru voi, ci vor să vă dezlipească de noi ca să fiți plini de râvnă față de ei. 18 Este bine să fii plin de râvnă totdeauna pentru bine, nu numai când sunt de față la voi. 19 Copilașii mei1 Cor. 4:15.Filim. 10.Iac. 1:18., pentru care iarăși simt durerile nașterii până ce va lua Hristos chip în voi! 20 O, cum aș vrea să fiu acum de față la voi și să-mi schimb glasul, căci nu știu ce să mai cred!
21 Spuneți-mi voi, care voiți să fiți sub Lege, n-ascultați voi Legea? 22 Căci este scris că Avraam a avut doi fii: unulGen. 16:15. din roabă și unulGen. 21:2. din femeia slobodă. 23 Dar cel din roabă s-aRom. 9:7,8. născut în chip firesc, iarGen. 18:10,14;21:1,2.Evr. 11:11. cel din femeia slobodă s-a născut prin făgăduință. 24 Lucrurile acestea trebuie luate într-alt înțeles – acestea sunt două legăminte: unul de pe muntele SinaiDeut. 23:2. naște pentru robie și este Agar, 25 căci Agar este muntele Sinai din Arabia; și răspunde Ierusalimului de acum, care este în robie împreună cu copiii săi. 26 Dar IerusalimulIs. 2:2.Evr. 12:22.Apoc. 3:12;21:2,10. cel de sus este slobod și el este mama noastră. 27 Fiindcă este scris: „Bucură-teIs. 54:1., stearpo, care nu naști deloc! Izbucnește de bucurie și strigă, tu, care nu ești în durerile nașterii! Căci copiii celei părăsite vor fi în număr mai mare decât copiii celei cu bărbat." 28 Și voi, fraților, ca și Isaac, voi sunteți copiiFapte 3:25.Rom. 9:8. Cap. 3:29. ai făgăduinței. 29 Și cum s-a întâmplat atunci, că celGen. 21:9. ce se născuse în chip firesc prigonea pe cel ce se născuse prin Duhul, tot așaCap. 5:11;6:12. se întâmplă și acum. 30 Dar ce zice ScripturaCap. 3:8,22.? „IzgoneșteGen. 21:10,12. pe roabă și pe fiul ei, căci fiulIoan 8:35. roabei nu va moșteni împreună cu fiul femeii slobode." 31 De aceea, fraților, noi nu suntem copiii celei roabe, ciIoan 8:36. Cap. 5:1,13. ai femeii slobode. Hristos ne-a izbăvit ca să fim slobozi.