Daniel 6

Daniël in die leeukuil.

1 EN Daríus, die Meder, was twee-en-sestig jaar oud toe hy die koningskap ontvang het.

2 Dit het Daríus behaag om oor die koninkryk honderd-en-twintig landvoogde aan te stel wat in die hele koninkryk sou wees;

3 en oor hulle drie ministers, van wie Daniël een was, aan wie dié landvoogde rekenskap moes gee, sodat die koning nie sou skade ly nie.

4 Toe het hierdie Daniël bo die ministers en die landvoogde uitgemunt, omdat 'n voortreflike gees in hom was; daarom was die koning van plan om hom oor die hele koninkryk aan te stel.

5 Toe het die ministers en die landvoogde gesoek om 'n grond vir 'n aanklag teen Daniël te vind met betrekking tot die regering, maar hulle kon geen enkele grond vir 'n aanklag of verkeerde handeling vind nie, omdat hy getrou was en geen nalatigheid of verkeerde handeling by hom te vinde was nie.

6 Daarop het dié manne gesê: Ons sal teen hierdie Daniël geen enkele grond vir 'n aanklag vind nie, tensy ons dit teen hom vind in sy godsdiens.

7 Toe het hierdie ministers en landvoogde die koning bestorm en só vir hom gesê: Mag koning Daríus vir ewig lewe!

8 Al die ministers van die koninkryk, die bevelhebbers en die landvoogde, die raadsmanne en die goewerneurs het beraadslaag dat die koning 'n verordening moet uitvaardig en 'n verbod bekragtig dat elkeen wat gedurende dertig dae 'n versoek rig aan enige god of mens behalwe aan u, o koning, in die leeukuil gegooi sal word.

9 Stel nou 'n verbod vas, o koning, en laat 'n bevelskrif skrywe wat volgens die onveranderlike wet van Meders en Perse onherroeplik is.

10 Hierom het koning Daríus die bevelskrif en die verbod geskrywe.

11 En net toe Daniël verneem dat die bevelskrif geskrywe was, het hy in sy huis gegaan; en hy het in sy bo-kamer vensters gehad wat oop was in die rigting van Jerusalem, en hy het drie maal op 'n dag op sy knieë geval en gebid en lofprysinge uitgespreek voor sy God, net soos hy tevore gedoen het.

12 Daarop het daardie manne aangestorm en Daniël gevind terwyl hy bid en voor sy God om genade smeek.

13 Hulle het toe nader gekom en voor die koning oor die koninklike verbod gespreek: Het u nie 'n verbod geskrywe dat elkeen wat gedurende dertig dae 'n versoek doen aan enige god of mens behalwe aan u, o koning, in die leeukuil gegooi moet word nie? Die koning het geantwoord en gesê: Die saak staan vas volgens onherroeplike wet van Meders en Perse.

14 Toe het hulle geantwoord en voor die koning gesê: Daniël, een van die Joodse ballinge, het hom aan u, o koning, en aan u verbod wat u geskrywe het, nie gesteur nie, maar drie maal op 'n dag doen hy sy gebed.

15 Toe die koning die woord hoor, het dit hom baie mishaag, en hy het planne beraam om Daniël te verlos, ja, tot sonsondergang toe het hy moeite gedoen om hom te red.

16 Daarop het daardie manne die koning bestorm en aan die koning gesê: Weet, o koning, dat dit 'n wet van Meders en Perse is dat elke verbod of verordening wat die koning vasgestel het, nie verander mag word nie.

17 Toe het die koning bevel gegee, en hulle het Daniël gebring en in die leeukuil gegooi. Die koning het begin spreek en vir Daniël gesê: Mag jou God wat jy gedurigdeur vereer, jou verlos!

18 En 'n klip is gebring en op die opening van die kuil gelê, en die koning het dit met sy ring en met die ring van sy maghebbers verseël, sodat niks anders met Daniël sou gebeur nie.

19 Toe het die koning na sy paleis gegaan en met vas die nag deurgebring en die byvroue nie voor hom laat kom nie, en sy slaap het van hom weggevlug.

20 Daarop het die koning die môre vroeg toe dit lig word, opgestaan en haastig na die leeukuil gegaan.

21 En toe hy nader kom na die kuil, het hy met 'n droewige stem na Daniël geroep; die koning het gespreek en aan Daniël gesê: Daniël, kneg van die lewende God, was jou God wat jy gedurigdeur vereer, in staat om jou van die leeus te verlos?

22 Toe het Daniël met die koning gespreek: Mag die koning vir ewig lewe!

23 My God het sy engel gestuur en die bek van die leeus toegesluit, sodat hulle my geen leed aangedoen het nie, omdat ek voor Hom onskuldig bevind is en ek ook teen u, o koning, geen onreg gedoen het nie.

24 Toe het die koning baie bly geword en bevel gegee om Daniël uit die kuil op te trek. So is Daniël dan uit die kuil opgetrek sonder dat daar 'n letsel aan hom gevind is, omdat hy op sy God vertrou het.

25 En die koning het bevel gegee, en hulle het daardie manne gebring wat Daniël aangeklaag het, en hulle, hulle kinders en hulle vroue in die leeukuil gegooi; en hulle het nog nie die bodem van die kuil bereik nie of die leeus het hulle oorweldig en al hulle bene vermorsel.

26 Toe het koning Daríus aan al die volke, nasies en tale wat op die hele aarde woon, geskrywe: Mag julle vrede groot wees!

27 Deur my word bevel gegee dat hulle in die hele magsgebied van my koninkryk moet bewe en sidder voor die God van Daniël, want Hy is die lewende God en Hy bestaan in ewigheid en sy koninkryk is een wat nie vernietig kan word nie en sy heerskappy duur tot die einde toe.

28 Hy verlos en red en doen tekens en wonders in die hemel en op aarde, Hy wat Daniël uit die mag van die leeus verlos het.

29 En hierdie Daniël was voorspoedig onder die regering van Daríus en onder die regering van Kores, die Pers.

Os presidentes e os sátrapas conspiram contra Daniel

1 Foi do agrado de *Dn 5.31Dario constituir sobre o reino *Et 1.1cento e vinte *Dn 3.2sátrapas, que estivessem por todo o reino; 2 e, sobre eles, três presidentes, dos quais *Dn 2.48-49;5.16,29Daniel era um, a fim de que esses sátrapas lhes dessem conta e que o rei *Ed 4.22;Et 7.4não sofresse dano. 3 Então, o mesmo Daniel *Dn 1.20sobrepujava a esses presidentes e aos sátrapas, porque nele havia *Dn 5.12,14;9.23um espírito excelente; e o rei pensava em o constituir *Gn 41.40;Et 10.3sobre o reino todo.

4 Nisto os presidentes e os sátrapas *Dn 3.8;Gn 43.18;Jz 14.4;Jr 20.10;Lc 20.20procuravam ocasião contra Daniel quanto ao reino; porém *Lc 20.26;23.14-15não puderam achar ocasião ou culpa, porquanto ele era *Dn 6.22fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa. 5 Disseram, pois, esses homens: Não acharemos alguma ocasião contra este Daniel, se não o acharmos contra ele pelo que diz respeito *At 24.13-16,20-21à lei do seu Deus. 6 Então, os presidentes e sátrapas foram juntos ao rei e lhe disseram assim: Ó rei Dario, *Dn 6.21;Dn 5.10vive eternamente. 7 Todos os *Dn 3.2,27presidentes do rei, os deputados, os sátrapas, os conselheiros e os governadores, juntamente, *Sl 59.3;62.4;64.2-6;83.1-3tomaram conselho para estabelecer um estatuto real e fazer um interdito forte, que todo homem que, por espaço de trinta dias, fizer uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem, exceto a ti, ó rei, será *Dn 6.16;Dn 3.6;Sl 10.9lançado na cova dos leões. 8 Agora, pois, ó rei, *Et 3.12;8.10;Is 10.1estabelece o interdito e assina a escritura, para que não se mude, *Dn 6.12,15;Et 1.19;8.8conforme a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar. 9 Por isso, o rei Dario *Sl 118.9;146.3assinou a escritura e o interdito.

10 Quando Daniel soube que a escritura estava assinada, entrou em sua casa (ora, na sua câmara estavam abertas as janelas que olhavam *1Rs 8.48-49;Sl 5.7;Jn 2.4para Jerusalém); três vezes no dia, *Sl 95.6punha-se de joelhos, *Dn 9.4-19;Lc 14.26;At 4.17,19e orava, e *Sl 34.1;Fp 4.6;1Ts 5.17-18rendia ações de graças diante de seu Deus, como antes costumava fazer. 11 Então, esses homens *Dn 6.6;Sl 37.32-33foram juntos e acharam a Daniel fazendo petições e súplicas diante de seu Deus. 12 Depois, chegando-se eles, *Dn 3.8-12;At 16.19-21falaram na presença do rei a respeito do interdito real: Não assinaste um interdito que, durante o espaço de trinta dias, todo homem que fizesse uma petição a qualquer deus ou a qualquer homem, exceto a ti, ó rei, fosse lançado na cova dos leões? Respondeu o rei e disse: Isso é a verdade, conforme *Dn 6.8;Et 1.19a lei dos medos e dos persas, que não se pode revogar. 13 Então, responderam e disseram diante do rei: Esse Daniel, que é um dos *Dn 2.25;5.13filhos do cativeiro de Judá, *Dn 3.12;Et 3.8;At 5.29não faz caso de ti, ó rei, nem *Dn 6.9do interdito que assinaste, porém três vezes no dia *Dn 6.10faz as suas petições. 14 Tendo, pois, o rei ouvido essas palavras, ficou muito *Mc 6.26contrariado e pensou em Daniel para o livrar; e até o pôr do sol trabalhou para o salvar. 15 Então, esses homens foram juntos ao rei e lhe disseram: Sabe, ó rei, que é uma *Dn 6.8,12;Et 8.8;Sl 94.20-21lei dos medos e dos persas que nenhum interdito nem estatuto, que o rei estabelecer, pode ser mudado.

Daniel é lançado na cova dos leões e de lá é retirado ileso

16 Nisso passou o rei as ordens, e trouxeram a Daniel *Dn 6.7;2Sm 3.39;Jr 38.5e lançaram-no na cova dos leões. *Dn 6.20;Dn 3.17,28;Jó 5.19;Sl 37.39-40Ora, falou o rei e disse a Daniel: O teu Deus, a quem continuamente serves, te livrará. 17 Uma *Lm 3.53;Mt 27.66pedra foi trazida e posta sobre a boca do covil; e o rei a selou com o seu anel e com o anel dos seus grandes, para que, no tocante a Daniel, nada se mudasse. 18 Depois, o rei se foi para o seu palácio e passou a noite *2Sm 12.16-17em jejum; não foram trazidos à sua presença instrumentos de música, *Dn 2.1;Et 6.1;Sl 77.4e fugiu dele o sono.

19 Então, o rei se levantou pela manhã, muito cedo, e foi com pressa à cova dos leões. 20 Chegando-se ele à cova, a Daniel, clamou com voz triste; falou o rei e disse a Daniel: Daniel, servo do *Dn 6.26Deus vivo, porventura, *Dn 6.16,27o teu Deus, a quem continuamente serves, *Dn 3.17;Gn 18.14;Nm 11.23;Jr 32.17pode livrar-te dos leões? 21 Logo, disse Daniel ao rei: *Dn 6.6Ó rei, vive eternamente. 22 O meu Deus *Dn 3.28;Nm 20.16;Is 63.9;At 12.11enviou o seu Anjo *Sl 91.11-13;2Tm 4.17;Hb 11.33e fechou as bocas aos leões; eles não me fizeram mal algum, porque foi achada em mim *Dn 6.4;Gn 40.15;1Sm 24.10;Sl 84.11;Is 3.10inocência diante dele; também diante de ti, ó rei, não tenho cometido delito algum. 23 Nisso *Dn 6.14,18se alegrou muito o rei e ordenou que tirassem da cova a Daniel. Assim foi Daniel tirado da cova, *Dn 3.25,27e não se achou nele lesão alguma, porque ele havia *Dn 3.17,28;1Cr 5.20;2Cr 20.20;Sl 118.8-9;Is 26.3confiado em seu Deus.

24 O rei deu ordens, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado a Daniel. *Dt 19.18-19;Et 7.10Foram lançados na cova dos leões, eles, *Dt 24.16;2Rs 14.6;Et 9.10seus filhos e suas mulheres; e ainda não tinham chegado ao fundo da cova, quando os leões *Sl 54.5se apoderaram deles *Is 38.13e lhes esmigalharam todos os ossos.

25 Então, o rei Dario escreveu a todos *Dn 4.1;Ed 1.1-2;Et 3.12;8.9os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: *Ed 4.17;1Pe 1.2Paz vos seja multiplicada! 26 *Dn 3.29;Ed 6.8-12;7.13,21Faço um decreto que em todo o domínio do meu reino, *Sl 99.1-3;Is 66.2;Jr 10.10tremam os homens e temam diante do Deus de Daniel, pois ele é *Dn 6.20;Os 1.10;Rm 9.26o Deus vivo *Sl 93.1-2;Ml 3.6e que permanece para sempre; o seu reino é o que *Dn 4.3;7.14,27não será destruído, e o seu domínio durará até *Sl 145.12-13;Is 9.7o fim. 27 Ele *Dn 6.22livra, e salva, e faz milagres e *Dn 4.2-3,34maravilhas no céu e na terra; foi ele quem livrou a Daniel do poder dos leões.

28 Daniel, pois, prosperava no reinado de Dario e no reinado de *Dn 1.21;10.1;2Cr 36.22-23Ciro, o persa.