Gebed van Daniël. Die sewentig sewetalle. Die Messías.
1 IN die eerste jaar van Daríus, die seun van Ahasvéros, uit die geslag van die Meders, wat koning gemaak was oor die koninkryk van die Chaldeërs,
2 in die eerste jaar van sy regering het ek, Daniël, in die boeke gemerk dat die getal jare waaroor die woord van die Here tot die profeet Jeremia gekom het met betrekking tot die puinhope van Jerusalem, sewentig volle jare was.
3 En ek het my aangesig tot die Here God gerig om met vas, en in roukleed en as, my aan gebed en smekinge te wy.
4 En ek het tot die Here my God gebid en belydenis gedoen en gesê: Ag, Here, grote en gedugte God, wat die verbond en die goedertierenheid hou vir die wat Hom liefhet en sy gebooie onderhou,
5 ons het gesondig en verkeerd gedoen en goddeloos gehandel en in opstand gekom en van u gebooie en verordeninge afgewyk.
6 En ons het nie geluister na u knegte, die profete, wat in u Naam gespreek het tot ons konings, ons owerstes en ons vaders en tot die hele volk van die land nie.
7 Aan U, Here, kom die geregtigheid toe, maar aan ons beskaming van die aangesig soos dit vandag is, aan die manne van Juda en aan die inwoners van Jerusalem en aan die hele Israel, die wat naby en die wat ver is in al die lande waarheen U hulle verdryf het, oor hulle ontrou wat hulle teen U begaan het.
8 Here, aan ons kom toe beskaming van die aangesig, aan ons konings, aan ons owerstes en aan ons vaders, omdat ons teen U gesondig het.
9 By die Here onse God is barmhartigheid en vergewing, want ons het teen Hom opgestaan
10 en na die stem van die Here onse God nie geluister om te wandel in sy wette wat Hy ons deur die diens van sy knegte, die profete, voorgehou het nie.
11 Maar die hele Israel het u wet oortree en afgewyk deurdat hulle nie na u stem geluister het nie; daarom is die vloek en die eed oor ons uitgestort wat geskrywe is in die wet van Moses, die kneg van God, want ons het teen Hom gesondig.
12 En Hy het sy woorde in vervulling laat gaan wat Hy oor ons gespreek het en oor ons rigters wat ons bestuur het, deur groot onheil oor ons te bring wat onder die ganse hemel nie gebeur het soos in Jerusalem nie;
13 soos in die wet van Moses geskrywe is — al hierdie onheil het oor ons gekom, en ons het die aangesig van die Here onse God nie om genade gesmeek deur ons te bekeer van ons ongeregtighede en ag te gee op u waarheid nie.
14 Daarom was die Here wakker oor die onheil, om dit oor ons te bring; want die Here onse God is regverdig by al sy werke wat Hy doen, maar ons het nie na sy stem geluister nie.
15 Nou dan, o Here onse God wat u volk uit Egipteland met 'n sterke hand uitgelei en vir U 'n Naam gemaak het soos dit vandag is, ons het gesondig, ons was goddeloos.
16 o Here, laat tog volgens al u geregtigheid u toorn en u grimmigheid van u stad Jerusalem, u heilige berg, afgewend word, want om ons sondes en die ongeregtighede van ons vaders ontwil is Jerusalem en u volk 'n voorwerp van versmading vir almal rondom ons.
17 Hoor dan nou, onse God, na die gebed van u kneg en na sy smekinge, en laat ter wille van die Here u aangesig skyn oor u heiligdom wat woes lê.
18 Neig u oor, my God, en hoor, open u oë en aanskou ons verwoeste plekke en die stad waar u Naam oor uitgeroep is; want nie op grond van ons geregtigheid werp ons ons smekinge voor u aangesig neer nie, maar op grond van u grote barmhartigheid.
19 Here, hoor! Here, vergeef! Here, merk op en doen dit, vertoef tog nie, om U ontwil, my God; want u Naam is oor u stad en u volk uitgeroep.
20 Terwyl ek nog spreek en bid en my sonde en die sonde van my volk Israel bely en my smeking voor die aangesig van die Here my God neerwerp, ter wille van die heilige berg van my God,
21 terwyl ek nog spreek in die gebed, het die man Gabriël wat ek, uitgeput van vermoeienis, 'n vorige keer in die gesig gesien het, na my gekom omtrent die tyd van die aandspysoffer.
22 En hy het my onderrig en met my gespreek en gesê: Daniël, nou het ek heengegaan om jou insig te gee.
23 By die begin van jou smekinge het 'n woord uitgegaan, en ek het gekom om dit mee te deel, want jy is 'n geliefde man; gee dan ag op die woord en verstaan die gesig.
24 Sewentig sewetalle is oor jou volk en jou heilige stad bepaal, om die goddeloosheid te voleindig en om die maat van die sondes vol te maak en om die ongeregtigheid te versoen en om ewige geregtigheid aan te bring en om gesig en profeet te beseël en om wat hoogheilig is, te salf.
25 Nou moet jy weet en verstaan: van die uitgang van die woord af om Jerusalem te herstel en op te bou tot op 'n Gesalfde, 'n Vors, is sewe sewetalle; en twee-en-sestig sewetalle lank sal dit herstel en opgebou word, met pleine en slote, maar in tye van benoudheid.
26 En ná die twee-en-sestig sewetalle sal 'n Gesalfde uitgeroei word, maar sonder iets vir Hom; en die volk van 'n vors wat sal kom, sal die stad en die heiligdom verwoes, maar sy einde sal met 'n oorstroming wees, en tot die einde toe sal dit oorlog wees, vasbeslote verwoestings.
27 En hy sal een week lank met baie 'n sterk verbond sluit, en gedurende die helfte van die week sal hy slagoffer en spysoffer laat ophou; en op die vleuel van gruwels sal daar 'n verwoester wees, en wel tot aan die einde; en wat vas besluit is, sal oor wat woes is, uitgestort word.
A oração de Daniel
1 No primeiro ano de Dn 5.31;11.1Dario, filho de Assuero, da raça dos medos, o qual foi constituído rei sobre o reino dos caldeus, 2 no primeiro ano do seu reinado, eu, Daniel, entendi pelos livros o número dos anos, a saber, setenta anos, de que falou a palavra de Jeová ao profeta 2Cr 36.21;Ed 1.1;Jr 25.11-12;29.10;Zc 7.5Jeremias, em que se haviam de cumprir as desolações de Jerusalém.
3 Voltei o meu rosto para o Dn 9.20Senhor Deus, a fim de implorar com oração e súplicas, em jejum, e saco, e cinza. 4 Orei a Jeová, meu Dt 7.21;Ne 9.32Deus, confessei e disse: Ó Senhor, Deus grande e terrível, que Dt 7.9guardas a aliança e a misericórdia para com os que te amam e observam os teus mandamentos; 5 temos Sl 106.6pecado, temo-nos havido perversamente, procedido impiamente e nos temos Lm 1.18,20rebelado, Dn 9.11;Sl 119.176;Is 53.6desviando-nos dos teus preceitos e dos teus juízos; 6 nem temos Jr 44.4-5,21escutado os teus servos, os profetas, que falaram em teu nome aos nossos Dn 9.8reis, e aos nossos príncipes, e a nossos pais, e a todo o povo da terra. 7 Ó Senhor, a ti pertence Dn 9.18;Jr 23.6;33.16a justiça, porém a nós, Sl 44.15;Jr 2.26-27;3.25confusão de rosto, como hoje se vê, aos homens de Judá, aos habitantes de Jerusalém e a todo o Israel, que estão perto e que estão longe, em todos os Dt 4.27;2Rs 17.6-7;Jr 24.9;Ez 39.23-24;Am 9.9países para onde os tens lançado, por causa das suas transgressões que cometeram contra ti. 8 Ó Jeová, a nós pertence confusão de rosto, aos nossos Dn 9.6reis, aos nossos príncipes e a nossos pais, porque temos Dn 9.5pecado contra ti. 9 Ao Senhor, nosso Deus, pertencem Ne 9.17;Sl 130.4as misericórdias e os perdões, porque nos temos Dn 9.5-6;Sl 106.43;Jr 14.7rebelado contra ele, 10 nem temos obedecido à voz de Jeová, nosso Deus, para andarmos nas suas leis, que 2Rs 17.13-15;18.12nos propôs pelos seus servos, os profetas. 11 Lv 26.14-39;Dt 28.15-68;2Rs 17.18-23;Is 1.4-6;Jr 8.5-10Todos os de Israel têm transgredido a tua lei, desviando-se, para não obedecerem à tua voz; por isso, tem sido a maldição derramada sobre nós e bem assim o juramento que está escrito na lei de Moisés, servo de Deus, porque temos pecado contra ele. 12 Ele acaba Is 44.26;Jr 44.2-6;Lm 2.17;Zc 1.6de confirmar as suas palavras, que falou contra nós e contra os nossos Jó 12.17;Sl 82.2-7;148.11juízes que nos julgaram, trazendo sobre nós um grande mal; pois, debaixo de todo o céu, Lm 1.12;2.13;Ez 5.9nunca se fez o que se tem feito a Jerusalém. 13 Como está escrito na Dn 9.11;Lv 26.14-45;Dt 28.15-68lei de Moisés, todo este mal nos é sobrevindo; contudo, não temos Jó 36.13;Is 9.13;Jr 2.30;5.3implorado o favor de Jeová, nosso Deus, para nos Jr 31.18convertermos das nossas iniquidades e termos discernimento na tua verdade. 14 Jeová Jr 31.28;44.27vigiou sobre o mal e o trouxe sobre nós, pois Jeová, nosso Deus, é Dn 9.7;Sl 51.14justo em todas as obras que faz, e nós Dn 9.10não temos obedecido à sua voz. 15 Agora, Senhor, nosso Deus, que Dt 5.15tiraste ao teu povo, com mão poderosa, da terra do Egito Ne 9.10;Jr 32.20e adquiriste para ti renome, como hoje se vê; temos Dn 9.5pecado, temos procedido impiamente. 16 Ó Senhor, segundo toda a Dn 9.14tua justiça, apartem-se da tua cidade Jerusalém, Dn 9.20;Sl 87.1-3;Jl 3.17;Zc 8.3teu santo monte, Jr 32.31-32a tua ira e o teu furor, pois, por causa dos nossos pecados e por causa das iniquidades de nossos pais, servem de Ez 5.14opróbrio Jerusalém e o teu povo a todos os que nos rodeiam. 17 Agora, pois, Deus nosso, escuta a oração do teu servo e as suas súplicas e, Dn 9.19por amor do Senhor, Nm 6.24-26;Sl 80.3,7,19faze brilhar o teu rosto sobre o teu santuário, que está Lm 5.18desolado. 18 Is 37.17Inclina, Deus meu, os teus ouvidos e ouve; abre os teus olhos Sl 80.14e contempla as nossas desolações e a cidade que é Jr 7.10-12chamada do teu nome; pois não é por causa das Dn 9.7nossas justiças que Jr 36.7apresentamos perante ti as nossas súplicas, mas por causa das tuas grandes misericórdias. 19 Ó Senhor, perdoa; ó Senhor, escuta e põe mãos à obra; Sl 44.23;74.10-11não te demores, por amor de ti mesmo, Deus meu, porque a tua cidade e o teu povo são chamados do teu nome.
As setenta semanas e o príncipe ungido
20 Estando eu ainda Dn 9.3;Dn 10.12;Sl 145.18;Is 58.9falando, e orando, e confessando o meu pecado e o pecado Is 6.5do meu povo de Israel, e apresentando as minhas súplicas diante de Jeová, meu Deus, a favor do santo monte do meu Deus; 21 sim, estando eu falando em oração, o varão Dn 8.16;Lc 1.19,26Gabriel, que eu tinha visto ao princípio na visão, enviado a Is 6.2;Ez 1.11,14voar rapidamente, Dn 8.18;10.10,16,18tocou-me mais ou menos ao tempo da Êx 29.39;1Rs 18.36;Ed 9.4-5oblação da tarde. 22 Ele me instruiu, falou comigo e disse: Ó Daniel, saí agora mesmo para te dar Dn 8.16;10.21;Zc 1.9,14discernimento. 23 No Dn 10.12princípio das tuas súplicas saiu o mandamento, e eu sou vindo para te informar, pois és Dn 10.11,19;Lc 1.28muito amado. Portanto, considera tu a coisa Mt 24.15e entende a visão.
24 Setenta Lv 25.8;Nm 14.34;Ez 4.6semanas estão decretadas sobre o teu povo e sobre a tua santa cidade para consumir a transgressão, para dar fim aos pecados, para 2Cr 29.24;Is 53.10;Rm 5.10expiar a iniquidade, para trazer a Is 51.6,8;56.1;Jr 23.5-6;Rm 3.21-22justiça eterna, para selar a visão e profecia e Sl 2.2,6;Is 61.1;Lc 4.18para ungir o Lc 1.35;At 3.14santíssimo. 25 Sabe, pois, e entende que desde a saída Ed 4.24;6.1-15;Ne 2.1-8;3.1da palavra para restaurar e para edificar a Jerusalém até o Jo 1.41;4.25Ungido, Dn 8.11,25;Is 9.6o Príncipe, haverá sete Dn 9.24semanas; e em sessenta e duas semanas estará reedificada com rua e fosso em tempos angustiosos. 26 Depois de sessenta e duas semanas, será Is 53.8;Mc 9.12;Lc 24.26exterminado o Ungido e não terá nada; e o povo do príncipe que há de vir Mt 24.2;Mc 13.2;Lc 19.43-44destruirá a cidade e o santuário; ele acabará num Na 1.8dilúvio, e até o fim haverá guerra; Dn 9.27desolações são determinadas. 27 Ele fará uma firme aliança com muitos por uma semana; na metade da semana, fará cessar o sacrifício e a oblação; sobre a asa das Dn 11.31;Mt 24.15;Mc 13.14;Lc 21.20abominações virá o assolador; e até Is 10.23;28.22a consumação, que é determinada, será derramada ira sobre o assolador.