1 Do homem são as preparações do coração, mas do Senhor, a resposta da boca. 2 Todos os caminhos do homem são limpos aos seus olhos, mas o Senhor pesa os espíritos. 3 Confia ao Senhor as tuas obras, e teus pensamentos serão estabelecidos. 4 O Senhor fez todas as coisas para os seus próprios fins e até ao ímpio, para o dia do mal. 5 Abominação é para o Senhor todo altivo de coração; ainda que ele junte mão à mão, não ficará impune. 6 Pela misericórdia e pela verdade, se purifica a iniquidade; e, pelo temor do Senhor, os homens se desviam do mal. 7 Sendo os caminhos do homem agradáveis ao Senhor, até a seus inimigos faz que tenham paz com ele. 8 Melhor é o pouco com justiça do que a abundância de colheita com injustiça. 9 O coração do homem considera o seu caminho, mas o Senhor lhe dirige os passos. 10 Adivinhação se acha nos lábios do rei; em juízo não prevaricará a sua boca. 11 O peso e a balança justa são do Senhor; obra sua são todas as pedras da bolsa. 12 Abominação é para os reis o praticarem a impiedade, porque com justiça se estabelece o trono. 13 Os lábios de justiça são o contentamento dos reis, e eles amarão o que fala coisas retas. 14 O furor do rei é como um mensageiro da morte, mas o homem sábio o apaziguará. 15 Na luz do rosto do rei está a vida, e a sua benevolência é como a nuvem de chuva serôdia. 16 Quanto melhor é adquirir a sabedoria do que o ouro! E quanto mais excelente, adquirir a prudência do que a prata! 17 O alto caminho dos retos é desviar-se do mal; o que guarda o seu caminho preserva a sua alma. 18 A soberba precede a ruína, e a altivez do espírito precede a queda. 19 Melhor é ser humilde de espírito com os mansos do que repartir o despojo com os soberbos. 20 O que atenta prudentemente para a palavra achará o bem, e o que confia no Senhor será bem-aventurado. 21 O sábio de coração será chamado prudente, e a doçura dos lábios aumentará o ensino. 22 O entendimento, para aqueles que o possuem, é uma fonte de vida, mas a instrução dos tolos é a sua estultícia. 23 O coração do sábio instrui a sua boca e acrescenta doutrina aos seus lábios. 24 Favo de mel são as palavras suaves: doces para a alma e saúde para os ossos. 25 Há caminho que parece direito ao homem, mas o seu fim são os caminhos da morte. 26 O trabalhador trabalha para si mesmo, porque a sua boca o instiga. 27 O homem vão cava o mal, e nos seus lábios se acha como que um fogo ardente. 28 O homem perverso levanta a contenda, e o difamador separa os maiores amigos. 29 O homem violento persuade o seu companheiro e guia-o por caminho não bom. 30 Fecha os olhos para imaginar perversidades; mordendo os lábios, efetua o mal. 31 Coroa de honra são as cãs, achando-se elas no caminho da justiça. 32 Melhor é o longânimo do que o valente, e o que governa o seu espírito do que o que toma uma cidade. 33 A sorte se lança no regaço, mas do Senhor procede toda a sua disposição.
Almeida Revista e Corrigida© Copyright © 2009 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Ko nga whakatakataka a te ngakau na te tangata; engari ko te kupu whakahoki a te arero na Ihowa.2 Ko nga ara katoa o te tangata he ma ki ona ake kanohi; ko Ihowa ia ki te pauna i nga wairua.3 Utaina au mahi ki runga ki a Ihowa, a ka whakapumautia ou whakaaro.4 He mea hanga na Ihowa nga mea katoa mo tona tutukitanga, mo tona: ae ra, ko te tangata kino hoki mo te ra o te kino.5 He mea whakarihariha na Ihowa te hunga ngakau whakakake katoa; ahakoa pupuri te ringa ki te ringa, e kore ia e kore te whiua.6 Ko te mahi tohu tangata me te pono hei pure mo te kino; ma te wehi hoki ki a Ihowa ka mawehe atu ai te tangata i te kino.7 Ki te pai a Ihowa ki nga ara o te tangata, ka meinga e ia ona hoariri nei ano kia mau te rongo ki a ia.8 He pai ake te mea iti i runga i te tika, i nga hua maha ki te kahore he tika.9 Ko te ngakau o te tangata hei whakaaro i tona ara; ko Ihowa ia hei whakatika i tona hikoi.10 He kupu atua kei nga ngutu o te kingi; e kore tona mangai e poka ke ina whakawa.11 Ko te taimaha tika, ko te pauna tika, na Ihowa; he mahi nana nga kohatu katoa o te putea.12 He mea whakarihariha ki nga kingi te mahi i te kino; na te tika hoki i u ai te torona.13 He mea ahuareka ki nga kingi nga ngutu tika: e aroha ana hoki ratou ki te tangata e korero tika ana.14 Ko te riri o te kingi ano he karere mo te mate: engari ka whakamarietia e te tangata whakaaro nui.15 He ora kei te marama o te mata o te kingi: a ko tana manako he rite ki te kapua o to muri ua.16 Ko te whiwhi ki te whakaaro nui, ano te pai! pai atu i te whiwhi ki te koura; ko te whiwhi hoki ki te matauranga te mea e hiahiatia nuitia atu i te hiriwa.17 Ko te huanui o te hunga tika he mawehe atu i te kino: ko te tangata e whai whakaaro ana ki tona ara, ka mau tona wairua.18 Haere ai te whakakake i mua o te whakangaromanga, te wairua whakapehapeha i mua i te hinganga.19 Ko te ngakau whakaiti i waenga i te hunga rawakore, pai atu i te uru ki te tuwahanga taonga a te hunga whakakake.20 Ko te tangata e tahuri ana ki te kupu, ka kite i te pai: a ko te tangata e whakawhirinaki ana ki a Ihowa, ka hari.21 Ka kiia te whakaaro nui he matau; ma te reka hoki o nga ngutu ka neke ai te mohio.22 Ko te matauranga te puna o te ora mo te tangata i whiwhi ki tera; ko te ako ia mo te hunga wairangi ko to ratou wairangi ano.23 Ma te ngakau o te tangata whakaaro nui e tohutohu tona mangai, e apiti hoki he kupu mohio ki ona ngutu.24 Ko nga kupu matareka ano kei te honikoma, he reka ki te wairua, he rongoa ki nga wheua.25 Tera he ara e tika ana ki te titiro a te tangata; ko tona mutunga ia ko nga ara ki te mate.26 Ko te hiahia o te tangata e mahi ana, e mahi ana mona; no te mea e akiakina ana ia e tona mangai.27 E whakatakoto ana te tangata tikangakore i te kino, a kei ona ngutu ano he ahi e ka ana.28 Ko ta te tangata whanoke he titaritari i te raruraru; ko ta te tangata kawekawe korero he wehewehe i nga hoa tupu.29 Whakawai ai te tangata nanakia i tona hoa, kawe ai i a ia ki te huarahi kahore i pai.30 Ko te tangata e whakamoe ana i ona kanohi, e mea ana kia whakaaroa ai e ia nga mea whanoke; ko te tangata e kokopi ana i ona ngutu e whakatutuki ana i te kino.31 He karauna kororia te mahunga hina, e ka kitea i runga i te ara o te tika.32 Engari rawa te tangata manawanui i te tangata kaha, te tangata e pehia ana e ia tona wairua i te tangata i horo ai te pa.33 E maka ana te rota ki roto ki te kokorutanga o te kakahu; kei a Ihowa ia te tikanga katoa.