1 A sabedoria já edificou a sua casa, já lavrou as suas sete colunas. 2 Já sacrificou as suas vítimas, misturou o seu vinho e já preparou a sua mesa. 3 Já deu ordens às suas criadas, já anda convidando desde as alturas da cidade, dizendo: 4 Quem é simples volte-se para aqui. Aos faltos de entendimento diz: 5 Vinde, comei do meu pão e bebei do vinho que tenho misturado. 6 Deixai os insensatos, e vivei, e andai pelo caminho do entendimento.
7 O que repreende o escarnecedor afronta toma para si; e o que censura o ímpio recebe a sua mancha. 8 Não repreendas o escarnecedor, para que te não aborreça; repreende o sábio, e amar-te-á. 9 Dá instrução ao sábio, e ele se fará mais sábio; ensina ao justo, e ele crescerá em entendimento. 10 O temor do Senhor é o princípio da sabedoria, e a ciência do Santo, a prudência. 11 Porque, por mim, se multiplicam os teus dias, e anos de vida se te acrescentarão. 12 Se fores sábio, para ti sábio serás; e, se fores escarnecedor, tu só o suportarás.
13 A mulher louca é alvoroçadora; é néscia e não sabe coisa alguma. 14 E assenta-se à porta da sua casa ou numa cadeira, nas alturas da cidade, 15 para chamar os que passam e seguem direito o seu caminho. 16 Quem é simples, volte-se para aqui. E aos faltos de entendimento diz: 17 As águas roubadas são doces, e o pão comido às ocultas é suave. 18 Mas não sabem que ali estão os mortos, que os seus convidados estão nas profundezas do inferno.
Almeida Revista e Corrigida© Copyright © 2009 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Kua oti i te whakaaro nui tetahi whare mona te hanga, e whitu nga pou kua oti te tarai e ia:2 Kua oti ana kararehe te patu e ia; whakananu rawa tana waina; kua oti ano tana tepu te whakapai.3 Kua unga e ia ana kotiro, e karanga ana ia i runga i nga wahi tiketike rawa o te pa.4 Ki te mea he kuware tetahi, me peka mai ia ki konei: ko te tangata maharakore, ko tana kupu tenei ki a ia,5 Haere mai, kainga taku taro, inumia hoki te waina kua oti nei te whakananu e ahau.6 Kati ra, e te hunga kuware, kia ora ai koutou; haere hoki i te ara o te matauranga.7 Ko ia e papaki ana i te tangata whakahihi, ka whakama; a ko ia e riri ana i te tangata kino, ka piri mai he he ki a ia.8 Kaua e riria te tangata whakahi, kei kino ia ki a koe: riria ko te tangata whakaaro nui, a ka aroha ia ki a koe.9 Hoatu te mohio ki te tangata whakaaro nui, a ka neke ake ona whakaaro; whakaakona te tangata tika, a ka nui ake tona mohio.10 Ko te timatanga o te whakaaro nui ko te wehi ki a Ihowa; ko te matauranga, ko te mohio ki te Mea Tapu.11 Maku hoki ka maha ai ou ra, maku ka neke ake ai nga tau e ora ai koe.12 Ki te nui ou whakaaro, mou ano ou whakaaro nui; ki te whakahi koe, mau anake tau pikaunga.13 Ko te wahine wairangi, he mangai nui ia; he kuware ia, kahore ona mohio ki te aha, ki te aha.14 Noho ana ia i te kuwaha o tona whare i runga i te nohoanga i nga wahi tiketike o te pa;15 Kia karanga atu ai ia ki nga tangata e haere ana i te ara, e maro tonu ana o ratou huarahi,16 Ko te kuware, peka mai ki konei; tena ko te tangata whakaarokore, ko tana kupu tenei ki a ia,17 He reka te wai tahae, a he ahuareka te taro kai huna.18 Te mohio ia kei reira nga tupapaku; kei te reinga riro ana i karanga ai.