Isaías 47

1 "Desce de teu trono, agacha-te ao solo, virgem, filha de Babilônia; assenta-te no chão, sem trono, filha dos caldeus! Já não serás chamada a delicada e a voluptuosa.

2 Toma a mó, vai moer a farinha, tira teu véu, arregaça teu vestido, descobre tuas pernas para passar os rios,

3 descobre tua nudez, que se veja teu opróbrio. Vou exercer uma implacável vingança" –

4 diz o nosso Redentor, que se intitula o Senhor dos exércitos, o Santo de Israel.

5 Senta-te em silêncio, mergulha na escuridão, filha dos caldeus, porque não mais te chamarão a soberana dos reinos.

6 Sem dúvida, eu me havia irritado contra meu povo, profanei minha herança, entreguei-o nas tuas mãos; mas tu o trataste sem piedade, fizeste pesar duramente teu jugo sobre o ancião.

7 Tu te dizias: "Eu serei sempre soberana perpétua". Sem refletir, não consideraste o fim.

8 Agora, portanto, ouve isto, voluptuosa, que reinas em segurança, que dizes em teu coração: "Eu e nada mais que eu! Não conhecerei a viuvez, nem a perda de meus filhos".

9 Estas duas desgraças virão sobre ti num só dia: a perda de teus filhos e a viuvez te atormentarão ao mesmo tempo, a despeito de todos os teus sortilégios e teus poderosos encantos.

10 Tu te fiavas em tua malícia e dizias a ti mesma: "Ninguém me vê!". Mas tua habilidade e tua astúcia te desencaminharam, a tal ponto que dizias em teu coração: "Eu e nada a não ser eu!".

11 Ora, uma calamidade virá sobre ti e não saberás conjurá-la; a catástrofe vai desabar sobre ti sem que possas impedi-la. Repentinamente, te alcançará uma ruína, que não terás sabido evitar.

12 Agarra-te, portanto, a teus feitiços e à multidão de teus sortilégios, nos quais te esmeraste desde tua juventude! Talvez acharás uma receita eficaz para criar o terror.

13 Esbanjaste teus esforços entre tantos conselheiros. Que eles então se levantem e te salvem, aqueles que preparam o mapa do céu e observam os astros, que comunicam a cada mês como irão as coisas.

14 Ei-los como argueiros de palha que o fogo consumirá; não poderão escapar às investidas da chama. Não será um braseiro onde se coze o pão, nem um fogo perto do qual se assenta.

15 Eis o que valerão teus feiticeiros que tens procurado consultar desde tua juventude. Eles fogem espavoridos, cada qual para seu lado, sem que nenhum venha em teu socorro.

Κρίση κατά της Βαβυλώνας

Ο Κύριος λέει:

1 «Κατέβα και στο χώμα πέσε,

όμορφη Βαβυλώνα.

Κάτσε στη γη χωρίς θρονί,

όμορφη χώρα των Χαλδαίων·

δε θα σε ονομάζουν πια γλυκιά και τρυφηλή.

2 Πάρε το μύλο κι άλεθε αλεύρι,

βγάλε το πέπλο σου,

τα πόδια γύμνωσε,

σήκωσε το φόρεμά σου,

για να περάσεις τους ποταμούς,

3 και θ’ αποκαλυφθεί η γυμνότητά σου

και θα ταπεινωθείς.

Θα πάρω εγώ εκδίκηση,

κανείς δε θα με σταματήσει».

4 Αυτά λέει ο λυτρωτής μας,

που τ’ όνομά του είναι ο Κύριος του σύμπαντος,

ο Άγιος Θεός του Ισραήλ.

5 «Πέσε στη σιωπή», λέει ο Κύριος,

«κι έμπα μες στο σκοτάδι,

όμορφη χώρα των Χαλδαίων·

δε θα μπορείς πια να ονομάζεσαι

κυρίαρχη των βασιλείων.

6 Οργίστηκα ενάντια στο λαό μου,

ατίμασα τη χώρα μου,

στην εξουσία σου τους παρέδωσα,

μα εσύ έλεος δεν τους έδειξες·

ακόμα και στους γέροντες αβάσταχτον έκανες το ζυγό σου.

7 Είπες: "θα είμαι αιώνια κυρίαρχη".

Δε σκέφτηκες βαθιά το νόημα των γεγονότων,

ούτε στοχάστηκες το τέλος τους.

8 »Τώρα, λοιπόν, άκουσε τούτο, τρυφηλή,

που κάθεσαι με ασφάλεια και σκέφτεσαι

πως μόνο εσύ υπάρχεις κι άλλος κανείς,

πως χήρα εσύ ποτέ σου δε θα μείνεις,

ούτε θα δεις να σου πεθαίνουν τα παιδιά:

9 Μέσα σε μια στιγμή, σε μια μονάχα μέρα,

δύο κακά μαζί θα σου συμβούν:

χηρεία κι ατεκνία θα πέσουν πάνω σου τελειωτικά

και δε θα σ’ ωφελήσουν οι μαγείες σου οι πολλές

και τ’ άφθονά σου ξόρκια.

10 Μα εσύ βασίστηκες στην πονηριά σου και είπες:

"κανένας δεν με βλέπει".

»Η γνώση κι η σοφία σου σε παραπλάνησαν

και σκέφτηκες πως είσ’ εσύ

και δεν υπάρχει άλλος κανείς εκτός από σένα.

11 Θα σου συμβεί κακό,

που δε θα ξέρεις πώς να το ξορκίσεις·

πάνω σου θα ’ρθει συμφορά

που να την αποφύγεις δε θα μπορείς·

καταστροφή θα πέσει ξάφνου πάνω σου,

που δε θα την έχεις προβλέψει.

12 Κάθισε τώρα με τα ξόρκια και τις πολλές μαγείες σου,

που σ’ έχουν απ’ τα νιάτα σου κουράσει.

Ίσως μπορέσεις απ’ αυτά να ωφεληθείς,

τη συμφορά ίσως μπορέσεις να την αποδιώξεις.

13 »Απ’ τους πολλούς σου συμβουλάτορες κουράστηκες.

Ας σηκωθούνε τώρα να σε σώσουν

οι ουρανοσκόποι κι οι αστρολόγοι,

που σου αναγγέλλουν κάθε μήνα

τι πρόκειται να σου συμβεί.

14 Θα γίνουν σαν το άχυρο κι η φωτιά θα τους κάψει·

δε θα μπορέσουν να σωθούν

από της φλόγας την ορμή.

Γιατί δε θα ’ναι ανθρακιά να ζεσταθούν,

δε θα ’ναι αναμμένα κάρβουνα να κάτσουν αντικρύ τους.

15 »Έτσι θα καταντήσουνε οι μάγοι σου

που από τα νιάτα σου σ’ απομυζούνε.

Θα πάρουνε το δρόμο τους και θα περιπλανιούνται,

κι ούτε ένας να σε σώσει δεν θα μπορεί».