1 Ai de ti, devastador que ainda não foste devastado, salteador que ainda não foste saqueado! Quando acabares de devastar, serás devastado, quando acabares de saquear, serás saqueado.
2 Senhor, tende piedade de nós, pois esperamos em vós. Sede nosso auxílio em cada manhã e nosso socorro no tempo da tribulação.
3 Ao fragor de vosso trovão, os povos fogem; quando vós vos ergueis, as nações se dispersam.
4 Recolherão o despojo como se amontoam os gafanhotos, saltam por cima assim como se atiram os gafanhotos.
5 O Senhor é grande, porque reina no alto; ele enche Sião de retidão e de justiça.
6 Teus dias estarão em segurança. A sabedoria e o conhecimento garantem a salvação, e o temor do Senhor será o seu tesouro.
7 Eis que a gente de Ariel lamenta nas ruas, os mensageiros de paz choram amargamente.
8 Os caminhos estão desertos, não há mais transeuntes nas veredas; o inimigo violou o tratado, desprezou as testemunhas, e não teve consideração para com ninguém.
9 A terra está enlutada e abatida, o Líbano, desonrado e ressequido, Saron assemelha-se a uma estepe, Basã e o Carmelo perdem sua folhagem.
10 "Agora eu me erguerei" – diz o Senhor –, "agora eu me manifestarei em toda a minha sublimidade.
11 Vós concebestes feno e gerareis palha; meu sopro, como um fogo, vos consumirá.
12 Os povos serão calcinados como espinhos cortados que se queimam.
13 Vós, que estais longe, ouvi o que eu fiz; vós, que estais perto, conhecei o meu poder."
14 Em Sião os pecadores serão aterrados, o medo se apoderará dos ímpios. "Quem de nós poderá permanecer perto deste fogo devorador? Quem de nós poderá permanecer perto das chamas eternas?"
15 Aquele que procede bem e diz a verdade, que não quer um benefício extorquido, que não quer tocar um presente corruptor, que fecha os ouvidos aos propósitos sanguinários e cerra os olhos para não ver o mal.
16 Semelhante homem habitará nas alturas, e terá por asilo os rochedos fortificados; seu pão lhe é dado e a água lhe é assegurada.
17 Teus olhos verão o rei no seu esplendor, e contemplarão um grande território.
18 Teu coração recordará os terrores passados: "Que foi feito do cobrador? Que foi feito do fiscal? Onde está aquele que inspecionava as fortificações?".
19 Tu não verás mais aquele povo insolente, aquele povo de linguagem ininteligível, de língua bárbara que ninguém compreende.
20 Olha para Sião, a cidade de nossas festas; teus olhos verão Jerusalém, habitação tranquila, tenda bem fixada, cujas estacas jamais serão arrancadas, nem as cordas rompidas.
21 Lá, na verdade, temos o arroio do Senhor, que nos serve de rios com largos canais; aí não passa embarcação a remo e nenhum navio imponente o sulca.
22 Porque o Senhor é nosso juiz, o Senhor é nosso legislador; o Senhor é nosso rei que nos salvará.
23 Teus cordames afrouxaram, não sustentam mais o mastro e não estendem mais a vela. Então, o próprio cego se apoderará da sua parte de um grande despojo, e os próprios coxos se entregarão ao saque;
24 ninguém mais em Jerusalém se dirá doente: o povo dessa cidade terá seus pecados perdoados.
Ο Κύριος θα φέρει σωτηρία στην Ιερουσαλήμ
1 Αλίμονο σ’ εσένα που καταστρέφεις και που δεν καταστράφηκες· σ’ εσένα που ληστεύεις και που δε ληστεύθηκες! Όταν πια σταματήσεις να καταστρέφεις, θα καταστραφείς· όταν πια σταματήσεις να ληστεύεις θα ληστευθείς κι εσύ.
2 Κύριε, λυπήσου μας,
σ’ εσένα ελπίζουμε!
Γίνε η προστασία μας κάθε πρωί,
η σωτηρία μας τον καιρό της θλίψης.
3 Όταν ηχεί η φωνή σου φεύγουν οι λαοί· όταν εσύ ορθώνεσαι σκορπίζονται τα έθνη φοβισμένα. 4 Τα λάφυρα σωρεύονται σαν τις ακρίδες, κι οι άνθρωποι ορμούν πάνω σ’ αυτά, όπως ορμούν κι εκείνες.
5 Ο Κύριος είναι μεγάλος και ισχυρός, στα ύψη κατοικεί· γεμάτη είναι η Σιών από την ευθυκρισία και τη δικαιοσύνη του. 6 Γι’ αυτό θα δώσει σταθερότητα στο μέλλον σου, λαέ του Κυρίου· η σοφία κι η γνώση θα ’ναι τα πλούτη που θα σε σώσουν· ο σεβασμός σου στον Κύριο θα είν’ ο θησαυρός σου.
Η επέμβαση του Κυρίου
7 Νάτοι, οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ,οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ. Μερικά χειρόγραφα έχουν «οι Αριηλίτες» (βλ. υποσ. εις κεφ. 29:1). Το εβρ. είναι ασαφές. βγάζουν κραυγές έξω στους δρόμους, οι πρέσβεις της ειρήνης κλαίνε πικρά. 8 Οι δρόμοι είναι έρημοι, κανείς δεν τους διαβαίνει πια, παραβιάστηκε η συνθήκη, περιφρονήθηκαν οι μάρτυρες, οι άνθρωποι δεν λογαριάζονται. 9 Η γη μαραίνεται, πενθεί. Ο Λίβανος από ντροπή μαραίνεται, τα βοσκοτόπια της Σαρών έγιναν σαν την έρημο, και η Βασάν κι ο Κάρμηλος χάσαν το φύλλωμά τους.
10 «Τώρα θα επέμβω εγώ», λέει ο Κύριος. «Τώρα θα σηκωθώ, τώρα θα δοξαστώ. 11 Τα σχέδια που σκέφτεστε είναι αχυρένια και καταλήγουν σε πράγματα άχρηστα· η δυνατή πνοή μουη δυνατή πνοή μου, σύμφωνα με αρχαία αραμαϊκή εκδοχή. Το εβρ. έχει «η δυνατή πνοή σας...» θα σας αποτεφρώσει όπως η φωτιά. 12 Οι λαοί θα καούν για να γίνουν ασβέστης· σαν τα κομμένα αγκάθια στις φλόγες θα καούν. 13 Οι άλλοι εσείς λαοί, οι μακρινοί κι οι κοντινοί, ακούστε τι κάνω, μάθετε ποια είναι η δύναμή μου».
14 Στη Σιών οι αμαρτωλοί αλαφιάζονται, τους ασεβείς τους κυριεύει τρόμος. Λένε: «Ποιος από μας μπορεί να σταθεί πλάι στην καταλυτική φωτιά; Ποιος μπορεί ν’ αντέξει τις φλόγες τις αιώνιες;» 15 Αυτός που βαδίζει με δικαιοσύνη και που μιλάει μ’ ευθύτητα, εκείνος που περιφρονεί το κέρδος που βγαίνει από εκβιασμό, αυτός που αποκρούει τη δωροδοκία, εκείνος που κλείνει τ’ αυτιά του σ’ όσους του προτείνουν φόνους και τα μάτια του κλείνει για να μη συγκατανεύει στο κακό, 16 αυτός θα κατοικήσει στα ψηλά, σε φρούριο θα καταφύγει, πάνω σε οχυρωμένο βράχο. Σε επάρκεια θα του δίνουν το ψωμί και το νερό ποτέ δε θα του λείψει.
Ο Κύριος είναι ο βασιλιάς μας
17 Τα μάτια σου θ’ ατενίζουνε το βασιλιά
σ’ όλη του την λαμπρότητα,
θα βλέπουνε τη χώρα σ’ όλη την έκτασή της.
18 Τη φρίκη θα θυμάσαι του παρελθόντος και θα λες:
«Πού είναι ο απογραφέας;
πού είναι ο εισπράκτορας των φόρων;
πού είναι των οχυρών ο ελεγκτής;»
19 Δε θα δεις πια τον αποθρασυμένο λαό,
το λαό με τη σκοτεινή κι ακατανόητη ομιλία,
με τη γλώσσα τη βάρβαρη και τη δυσνόητη.
20 Κοίταξε τη Σιών,
την πόλη όπου τελούμε τις γιορτές μας!
Τα μάτια σου θα δουν την Ιερουσαλήμ
ήσυχο τόπο για διαμονή
καθώς σκηνή αμετακίνητη,
που ποτέ πια δε θα ξεριζωθούν οι πάσσαλοί της,
και που κανένα απ’ τα σκοινιά της δε θα κοπεί.
21,22 Εκεί για μας ο Κύριος είναι θαυμαστός.
Ο Κύριος είναι ο κυβερνήτης μας,
ο Κύριος είναι ο νομοθέτης μας,
ο Κύριος είναι ο βασιλιάς μας·
εκείνος θα μας σώσει.
Τότε θα είναι η Ιερουσαλήμ τόπος
με ποταμούς μεγάλους και παραπόταμους,
μα που κανένα πολεμικό πλοίο δε θα διαβαίνει,
μεγάλα πλοία εκεί δεν θ’ αρμενίζουν.
23 Αν κάποιου πλοίου του χαλαρώσουν τα σχοινιά,
δε θα μπορούν πια να κρατήσουν στέρεα το κατάρτι,
ούτε πάνω του ν’ απλωθούνε τα πανιά.
Τότε άφθονα λάφυρα θα διαμοιραστούν
και οι χωλοί θ’ αρπάξουν απ’ τη λεία.Η κατανόηση του εβρ. κειμένου στους στ. 21-23 είναι αβέβαιη.
24 Τότε κανείς απ’ τους κατοίκους
πως υποφέρει δεν θα πει·
κι οι ανομίες του λαού που κατοικεί εκεί,
θα του συγχωρηθούνε.
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)