Judith 2

1 No décimo oitavo ano do rei Nabucodonosor, no vigésimo segundo dia do primeiro mês, foi tomada no palácio de Nabucodonosor, rei dos assírios, a decisão de que ele se vingaria.

2 Convocou todos os anciãos, todos os seus chefes e guerreiros e teve com eles um conselho secreto, no qual

3 revelou-lhes o seu desígnio de submeter toda a terra ao seu império.

4 Tendo a sua proposta agradado à assembleia, o rei Nabucodonosor ordenou a Holofernes, marechal do seu exército,

5 dizendo: "Vai contra todos os reinos do ocidente, principalmente contra aqueles que desprezaram a minha ordem.

6 Ferirás a todos sem consideração alguma e me sujeitarás todas as fortalezas".

7 Holofernes convocou os generais e oficiais do exército assírio e contou os efetivos da expedição, conforme a ordem do rei: havia cento e vinte mil soldados de infantaria e doze mil frecheiros a cavalo.

8 Mandou adiante do seu exército uma multidão de camelos com provisões abundantes para as tropas e inumeráveis rebanhos de bois e de cordeiros.

9 Ordenou que em toda a Síria se preparasse trigo para quando ele passasse.

10 Levou também grande quantidade de ouro e de prata do tesouro real.

11 Pôs-se a caminho com todo o exército, com os carros, os cavaleiros e os frecheiros, que se espalharam pela terra como gafanhotos.

12 Atravessou as fronteiras da Assíria e chegou às grandes montanhas de Ange, que ficam ao norte da Cilícia. Penetrou em todos os seus fortes e apoderou-se de todos os seus bens.

13 Tomou de assalto a célebre cidade de Melitene e saqueou todos os filhos de Társis e os filhos de Ismael, que habitavam defronte do deserto, ao sul da terra de Celon.

14 Passando o Eufrates pela segunda vez, penetrou na Mesopotâmia e arrasou todas as fortalezas do país, desde a torrente de Caboras até o mar.

15 Em seguida, apossou-se de todas as regiões (que marginam o Eufrates), desde a Cilícia até a terra de Jafé, que se estende para o sul.

16 Levou todos os madianitas, saqueou todas as suas riquezas e passou a fio de espada todos os que lhe opunham resistência.

17 Depois desceu às planícies de Damasco no tempo da colheita, queimou todas as colheitas e cortou todas as árvores e as vinhas.

18 Tornou-se, assim, objeto de terror para todos os habitantes da terra.

Ο Ναβουχοδονόσορ στρέφεται εναντίον των λαών της Δύσεως

1 Το δέκατο όγδοο έτος της βασιλείας του, στις είκοσι δύο του πρώτου μήνα, ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ και οι σύμβουλοί του αποφάσισαν να τιμωρήσουν όλη την οικουμένη, πραγματοποιώντας προηγούμενη απειλή του. 2,3 Συγκέντρωσε λοιπόν όλους τους αυλικούς του και τους ανώτατους αξιωματικούς του και τους αποκάλυψε τη μυστική του απόφαση να καταστρέψει όλους τους λαούς της οικουμένης, όσους δεν είχαν ανταποκριθεί στην πρόσκλησή του να μπουν στον πόλεμο. Τους παρουσίασε το σχέδιο της επίθεσης και όλοι συμφώνησαν με την απόφασή του.

4 Μόλις τελείωσε το συμβούλιο, ο Ναβουχοδονόσορ κάλεσε τον Ολοφέρνη, που ήταν ο αρχιστράτηγος και ο δεύτερος μετά απ’ αυτόν στην ιεραρχία και τον διέταξε: 5 «Εγώ, ο μεγάλος βασιλιάς, ο κύριος όλης της γης, σε προστάζω να διαλέξεις άντρες εμπειροπόλεμους, εκατόν είκοσι χιλιάδες πεζούς και δώδεκα χιλιάδες ιππείς, 6 και να πας να εκστρατεύσεις στη δύση, εναντίον όλων εκείνων των χωρών που αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στη θέλησή μου. 7 Ειδοποίησέ τους να ετοιμάσουν τις προσφορές τους σε γη και ύδωρ για να μου παραδοθούν άνευ όρων. Θα εκστρατεύσω εναντίον τους οργισμένος και θα ποδοπατήσω όλη τη γη τους με το στρατό μου, και τους ίδιους θα τους παραδώσω στη λεηλασία. 8 Οι τραυματίες τους θα γεμίσουν τα φαράγγια· τα πτώματα των νεκρών τους θα φράξουν τους χειμάρρους και τα ποτάμια τους, έτσι που να πλημμυρίσουν. 9 Κι όσους απομείνουν θα τους οδηγήσω αιχμαλώτους στα πέρατα της γης. 10 Εσύ όμως, Ολοφέρνη, θα πας πριν από μένα και θα κυριέψεις για λογαριασμό μου όλες εκείνες τις περιοχές. Πρέπει να τους κάνεις να σου παραδοθούν και να τους φυλάξεις, μέχρις ότου έρθω εγώ να τους τιμωρήσω. 11 Αυτούς που δε θα σε υπακούν μην τους λυπηθείς. Εξολόθρεψέ τους και λεηλάτησε τη χώρα τους. 12 Ορκίζομαι στη ζωή μου και στη βασιλική μου δύναμη, ότι εγώ ο ίδιος θα τα πραγματοποιήσω όλα αυτά. 13 Πρόσεξε να μην παραβείς καμιά από τις εντολές του κυρίου σου. Θα εκτελέσεις όλα όσα σε διέταξα και μάλιστα χωρίς καθυστέρηση».

Η εκστρατεία του Ολοφέρνη

14 Ο Ολοφέρνης, λοιπόν, έφυγε από το παλάτι του κυρίου του και συγκέντρωσε όλους τους ηγεμόνες, τους στρατηγούς και τους αξιωματικούς του στρατού των Ασσυρίων. 15 Στρατολόγησε επίλεκτους άντρες για τον πόλεμο, σύμφωνα με τη διαταγή του κυρίου του –εκατόν είκοσι χιλιάδες πεζούς και δώδεκα χιλιάδες ιππείς τοξότες– 16 τους οποίους οργάνωσε σε τακτικό ετοιμοπόλεμο στρατό. 17 Πήρε επίσης μαζί του πολλές καμήλες, όνους και ημίονους για τη μεταφορά των αποσκευών τους, καθώς και αμέτρητα αιγοπρόβατα και βόδια για τη διατροφή του στρατού. 18 Κάθε πολεμιστής πήρε πολλά τρόφιμα καθώς και άφθονο χρυσάφι και ασήμι από το θησαυροφυλάκιο του βασιλιά.

19 Ύστερα, ο Ολοφέρνης και όλος ο στρατός παρατάχθηκαν κι άρχισαν να παρελαύνουν μπροστά στο βασιλιά Ναβουχοδονόσορ. Τα άρματα, οι ιππείς και το επίλεκτο πεζικό διάβαιναν προς τη δύση και πλημμύριζαν την περιοχή. 20 Μαζί τους συνενώθηκε κι ένα μεγάλο βοηθητικό στράτευμα από άλλα έθνη. Ήταν ένας αναρίθμητος στρατός σαν ακρίδες, σαν την άμμο της ερήμου.

21 Ξεκίνησαν από τη Νινευή και μετά από πορεία τριών ημερών έφτασαν στην πεδιάδα της πόλης Βεκτιλέθ,*Βεκτιλέθ. Σημαίνει «πόλη των φόνων». Η διαδρομή που αναφέρεται στους στ. 21-28 περιλαμβάνει τοπωνύμια άγνωστα σήμερα, όπως αυτό της Βεκτιλέθ. Πάντως θα πρέπει να βρίσκονται στην περιοχή της Μικράς Ασίας, και σε καμιά περίπτωση η Φουδ δεν είναι η Λιβύη, όπως αναφέρεται σε πολλά παλαιοδιαθηκικά κείμενα. Οι λαοί Φουδ και Λουδ πιθανόν είναι οι Καρίτες και οι Λύδοι. Η Ρασσίς πιθανόν είναι η Ταρσός και η έρημος η Συρία. και συνέχισαν μέχρι τα βουνά αριστερά της Κιλικίας, όπου και στρατοπέδευσαν. 22 Από ’κει το πεζικό του Ολοφέρνη, οι ιππείς και τα άρματα ξεκίνησαν για την ορεινή Μικρά Ασία. 23 Εκεί κατέστρεψε ολοκληρωτικά τις χώρες όπου κατοικούσαν οι λαοί Φουδ και Λουδ και λεηλάτησε το λαό της Ρασσίς και τους Ισμαηλίτες, που κατοικούσαν στα σύνορα της ερήμου, νότια της Χελεών.

24 Στη συνέχεια ο Ολοφέρνης διάβηκε τον Ευφράτη και βάδισε μέσα από τη Μεσοποταμία, όπου ισοπέδωσε όλες τις οχυρωμένες πόλεις που βρίσκονταν κοντά στον ποταμό Αβρωνά,*Αβρωνά. Πιθανώς πρόκειται για τον ποταμό Χαβώρ. και μετά στράφηκε προς τις παράλιες χώρες. 25 Κατέλαβε την περιοχή της Κιλικίας και κατέσφαξε όλους όσοι του αντιστάθηκαν κι έφτασε μέχρι την περιοχή Ιάφεθ νότια, στα σύνορα της ερήμου της Αραβίας. 26 Εκεί περικύκλωσε τους Μαδιανίτες, έκαψε τις σκηνές τους και λεηλάτησε τα μαντριά τους.

27 Τέλος, κατέβηκε στις πεδιάδες της Δαμασκού, την εποχή που θέριζαν τα σιτηρά. Εκεί έκαψε όλα τους τα χωράφια, κατέσφαξε τα κοπάδια των προβάτων και των βοδιών τους, λεηλάτησε τις πόλεις τους, ερήμωσε την ύπαιθρο και θανάτωσε όλα τα νέα παιδιά.

Τα άλλα έθνη ζητούν να συνάψουν ειρήνη

28 Ο φόβος και ο τρόμος του Ολοφέρνη κατέλαβε όλους τους λαούς των παραλίων της Μεσογείου. Οι κάτοικοι της Σιδώνας, της Τύρου, της Σουρ, της Οκινά, της Ιάμνειας, της Αζώτου και της Ασκάλωνος είχαν όλοι τρομοκρατηθεί.*της Σουρ, της Οκινά. Είναι οι πόλεις Ντορ και Ακκώ της Πτολεμαΐδος.