Judith 9

1 Tendo eles partido, Judite entrou em seu oratório, pôs o seu cilício, cobriu a cabeça com cinzas e, prostrando-se diante do Senhor, orou dizendo:

2 "Senhor, Deus de meu pai Simeão, a quem destes uma espada para se vingar dos estrangeiros que, arrastados pela paixão, violaram uma virgem, descobrindo-lhe vergonhosamente a nudez;

3 que entregastes suas mulheres à rapina, suas filhas ao cativeiro e todos os seus despojos em partilha aos vossos servos que ardiam de zelo ao vosso serviço, vinde, eu vos peço, ó Senhor, meu Deus, e socorrei esta viúva.

4 Vós dispusestes os acontecimentos do passado, determinastes que uns sucedessem a outros e nada aconteceu sem que vós o quisésseis.

5 Todos os vossos caminhos são previamente escolhidos e os vossos juízos são marcados por vossa providência.

6 Olhai agora para o acampamento dos assírios, como vos dignastes outrora olhar para o dos egípcios, quando corriam armados atrás dos vossos servos, fiando-se nos seus carros, nos seus cavaleiros e na multidão dos seus combatentes.

7 Bastou um vosso olhar sobre o seu acampamento para paralisá-los nas trevas.

8 O abismo reteve os seus pés e as águas submergiram-nos.

9 Senhor, que o mesmo aconteça a estes que confiam no seu número, nos seus carros, nos seus dardos, nos seus escudos, nas suas flechas e que são orgulhosos de suas lanças.

10 Eles ignoram que vós sois o nosso Deus, vós que desde todo o tempo sabeis deter as guerras e que vosso nome é o Senhor.

11 Levantai o vosso braço como nos tempos antigos e quebrai o seu poder com a vossa força; caia diante de vossa cólera o poder daqueles que prometeram a si próprios violar o vosso santuário, profanar o taberná­culo de vosso nome e derrubar com um golpe de espada os cornos de vosso altar.

12 Fazei, Senhor, que o orgulho desse homem seja cortado com sua própria espada;

13 seja ele preso no laço de seus olhos fixos em mim e feri-o com as doces palavras de meus lábios.

14 Dai firmeza ao meu coração para o desprezar e coragem para o abater.

15 Isso será para o vosso nome uma glória digna de memória, tendo-o derrubado a mão de uma mulher.

16 Não é na multidão, Senhor, que está o vosso poder, nem vos comprazeis na força dos cavalos. Os soberbos nunca vos agradaram, mas sempre vos foram aceitas as preces dos mansos e humildes.

17 Deus do céu, criador das águas e senhor de toda a criação, ouvi uma pobre suplicante que só confia em vossa misericórdia.

18 Lembrai-vos, Senhor, de vossa promessa. Inspirai as palavras de minha boca e dai firmeza à resolução de meu coração, para que a vossa casa vos permaneça para sempre consagrada e que todos os povos reconheçam que só vós sois Deus e que não há outro fora de vós".

Προσευχή της Ιουδίθ

1 Τότε η Ιουδίθ προσκύνησε ως τη γη, έβαλε στάχτη στο κεφάλι της*στάχτη στο κεφάλι της. Βλ. υποσ. εις κεφ. 4:11. και έβγαλε την πένθιμη φορεσιά της. Το ίδιο βράδυ, την ώρα που προσφερόταν στο ναό του Θεού στην Ιερουσαλήμ το θυμίαμα, προσευχήθηκε με δυνατή φωνή στον Κύριο και είπε:

2 «Κύριε, Θεέ του προπάτορά μου Συμεών, εσύ όπλισες το χέρι του με ξίφος για να εκδικηθεί τους αλλογενείς, που ξεγύμνωσαν και βίασαν την αδερφή του τη Δείνα, που ήταν παρθένα, για να την εξευτελίσουν. Βέβαια, εσύ τους είχες διατάξει να μην ενεργήσουν έτσι, αλλά εκείνοι το έκαναν. 3 Γι’ αυτό θανάτωσες τους άρχοντές τους πάνω στο ίδιο κρεβάτι της ντροπής, όπου είχαν διαπράξει το βιασμό. Φονεύτηκαν οι δούλοι μαζί με τους κυρίους που κάθονταν στους θρόνους. 4 Τις γυναίκες τους τις παρέδωσες να τις απαγάγουν και τις κόρες τους να τις αιχμαλωτίσουν. Τα υπάρχοντά τους τα έδωσες λάφυρα στους γιους σου που σου ήταν αφοσιωμένοι, αποστράφηκαν την αισχρή αυτή πράξη και ζήτησαν τη βοήθειά σου. Θεέ μου, Θεέ μου, άκουσε κι εμένα τη χήρα.

5 »Εσύ επέτρεψες τότε να γίνουν όλα αυτά, όσα είχαν προηγηθεί και όσα ακολούθησαν μέχρι σήμερα. Ακόμα εσύ έχεις σχεδιάσει αυτά που θα γίνουν στο μέλλον. Όλα σου τα σχέδια πραγματοποιήθηκαν. 6 Ο,τιδήποτε σκεφτείς εσύ να γίνει, πραγματοποιείται με τον καλύτερο τρόπο. Εσύ γνωρίζεις το καθετί από πριν κι ό,τι αποφασίζεις γίνεται· τίποτα δεν στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά σου.

7 »Οι Ασσύριοι τώρα υπερηφανεύονται για τον πολυάριθμο στρατό τους –το ισχυρό πεζικό τους και το ιππικό. Στηρίζονται στις ασπίδες τους, στα ακόντια, στα τόξα και στις σφενδόνες τους και δεν αναγνωρίζουν ότι εσύ είσαι αυτός που δίνεις τέλος στους πολέμους, που τ’ όνομά σου είναι "Κύριος". 8 Σύντριψε, λοιπόν, τη δύναμή τους με τη δική σου δύναμη και το θυμό σου. Αυτοί θέλουν να βεβηλώσουν το ναό σου, όπου λατρεύεσαι και να κόψουν με τα σπαθιά τους τα κέρατα του θυσιαστηρίου σου. 9 Δες την υπερηφάνεια τους και άσε την οργή σου να ξεσπάσει πάνω στα κεφάλια τους. Δώσε και σ’ εμένα που είμαι χήρα τη δύναμη να πραγματοποιήσω αυτό που σκέφτηκα. 10 Κάνε να νικηθεί ο αρχιστράτηγός τους μαζί με το στρατό του από τ’ απατηλά μου λόγια, να συντριφτεί η υπερηφάνεια τους από μια γυναίκα. 11 Η δύναμή σου δεν είναι με τους πολλούς ούτε η εξουσία σου με τους δυνατούς. Εσύ είσαι Θεός των ταπεινών, βοηθός των μικρών και αδυνάτων, προστάτης των απογοητευμένων, σωτήρας των απελπισμένων.

12 »Θεέ του προπάτορά μου Συμεών, εσένα εμπιστεύεται ο λαός του Ισραήλ. Εσύ είσαι ο Κύριος του ουρανού και της γης, ο δημιουργός των θαλασσών, ο βασιλιάς της δημιουργίας σου. Άκουσε λοιπόν την προσευχή μου. 13 Δώσε μου τη δύναμη να εξαπατήσω με το λόγο μου και να καταστρέψω αυτούς που σκέφτηκαν τόσο σκληρά ενάντια στο λαό της διαθήκης σου και στη χώρα τους κι ενάντια στον άγιο σου ναό, που βρίσκεται στην κορυφή της Σιών. 14 Κάνε ώστε ολόκληρο το έθνος σου,*ολόκληρο το έθνος σου, σύμφωνα με δύο σημαντικά χειρ., δηλ. τον Βατικανό και τον Σιναϊτικό κώδικα. όλες του οι φυλές, να αναγνωρίσουν ότι εσύ είσαι ο Θεός, απ’ τον οποίο προέρχεται κάθε δύναμη και εξουσία· δεν υπάρχει άλλος υπερασπιστής του ισραηλιτικού έθνους εκτός από σένα».