1 Een gouden kleinood van David tot lering, voor den opperzangmeester, op Schusan Eduth;2 Als hij gevochten had met de Syriers van Mesopotamie, en met de Syriers van Zoba; en Joab wederkwam, en de Edomieten sloeg in het Zoutdal, twaalf duizend.3 O God! Gij hadt ons verstoten, Gij hadt ons gescheurd, Gij zijt toornig geweest; keer weder tot ons.4 Gij hebt het land geschud, Gij hebt het gespleten; genees zijn breuken, want het wankelt.5 Gij hebt Uw volk een harde zaak doen zien; Gij hebt ons gedrenkt met zwijmelwijn.6 Maar nu hebt Gij dengenen, die U vrezen, een banier gegeven, om die op te werpen, vanwege de waarheid. Sela.7 Opdat Uw beminden zouden bevrijd worden; geef heil door Uw rechterhand, en verhoor ons.8 God heeft gesproken in Zijn heiligdom; dies zal ik van vreugde opspringen; ik zal Sichem delen, en het dal van Sukkoth zal ik afmeten.9 Gilead is mijn, en Manasse is mijn, en Efraim is de sterkte mijns hoofds; Juda is mijn wetgever.10 Moab is mijn waspot; op Edom zal ik mijn schoen werpen! juich over mij, o gij Palestina!11 Wie zal mij voeren in een vaste stad? Wie zal mij leiden tot in Edom?12 Zult Gij het niet zijn, o God! Die ons verstoten hadt, en niet uittoogt, o God! met onze heirkrachten? [ (Psalms 60:13) Geef Gij ons hulp uit de benauwdheid, want 's mensen heil is ijdelheid. ] [ (Psalms 60:14) In God zullen wij kloeke daden doen, en Hij zal onze wederpartijders vertreden. ]

1 Az éneklõmesternek a susanheduthra, Dávidnak tanító miktámja;2 Mikor harczolt a mesopotámiai szirusokkal és a czóbai szirusokkal; és visszafordult Joáb és megverte az Edomitákat a Sóvölgyben, tizenkétezeret.3 Isten, elvetettél minket, elszélesztettél minket; megharagudtál, hozz vissza minket!4 Megrendítetted ez országot, ketté szakasztottad; építsd meg romlásait, mert megindult.5 A te népeddel nehéz dolgokat láttattál: bódító borral itattál minket.6 Adtál a téged félõknek zászlót, melyet felemeljenek az igazságért. Szela.7 Hogy megszabaduljanak a te kedveltjeid: segíts jobboddal és hallgass meg minket!8 Az õ szent helyén mondotta Isten: Örvendezek, kiosztom Sikemet és kimérem a Szukkót völgyét:9 Enyim Gileád és enyim Manasse, Efraim az én fejemnek oltalma: Júda az én törvény-rendelõm.10 Moáb az én mosdómedenczém, Edomra vetem az én sarumat; te Filisztea nékem örülj!11 Kicsoda vezet engem az erõs városba? Kicsoda kisért el Edomig engem?12 Nem te-é, oh Isten, a ki megvetettél minket, s nem vonultál ki, oh Isten, a mi seregeinkkel? [ (Psalms 60:13) Segíts ki minket a nyomorúságból, mert emberi segítség hiábavaló. ] [ (Psalms 60:14) Istennel gyõzedelmet nyerünk, s õ tapodja el ellenségeinket. ]