1 Und 2. Sam. 10 es geschah hernach, da starb Nahas, der König der Kinder Ammon; und sein Sohn ward König an seiner Statt. 2 Und David sprach: Ich will Güte erweisen an Hanun, dem Sohne Nahas’, denn sein Vater hat Güte an mir erwiesen. Und David sandte Boten, um ihn wegen seines Vaters zu trösten. Und die Knechte Davids kamen in das Land der Kinder Ammon zu Hanun, um ihn zu trösten. 3 Da sprachen die Fürsten der Kinder Ammon zu Hanun: Ehrt wohl David deinen Vater in deinen Augen, daß er Tröster zu dir gesandt hat? Sind nicht seine Knechte zu dir gekommen, um das Land zu erforschen und es umzukehren und auszukundschaften? 4 Da nahm Hanun die Knechte Davids und ließ sie scheren, und ihre Oberkleider zur Hälfte abschneiden bis ans Gesäß; Eig. bis an den Schritt und er entließ sie. 5 Und man ging und And. üb.: und sie zogen fort; und man usw. berichtete David wegen der Männer. Da sandte er ihnen entgegen, denn die Männer schämten sich sehr; O. waren sehr beschimpft und der König ließ ihnen sagen: Bleibet in Jericho, bis euer Bart gewachsen ist, dann kommet zurück.
6 Als nun die Kinder Ammon sahen, daß sie sich bei David stinkend gemacht hatten, da sandten Hanun und die Kinder Ammon tausend Talente Silber, um sich aus Mesopotamien H. Aram-Naharaim und aus Aram-Maaka und aus Zoba Wagen und Reiter zu dingen. 7 Und sie dingten sich 32000 Wagen, und den König von Maaka mit seinem Volke; und sie kamen und lagerten sich vor Medeba. Und die Kinder Ammon versammelten sich aus ihren Städten und kamen zum Streit. 8 Und als David es hörte, sandte er Joab hin und das ganze Heer, die Helden. 9 Und die Kinder Ammon zogen aus und stellten sich am Eingang der Stadt in Schlachtordnungen auf; und die Könige, die gekommen waren, waren für sich auf dem Felde. 10 Und als Joab sah, daß der Streit W. das Angesicht des Streites von vorn und von hinten gegen ihn gerichtet war, da erwählte er von allen Auserlesenen Israels und stellte sich auf, den Syrern gegenüber; 11 und das übrige Volk übergab er der Hand seines Bruders Abisai, und sie stellten sich auf, den Kindern Ammon gegenüber. 12 Und er sprach: Wenn die Syrer mir zu stark sind, so sollst du mir Hülfe leisten; und wenn die Kinder Ammon dir zu stark sind, so will ich dir helfen. 13 Sei stark und laß uns stark sein für unser Volk und für die Städte unseres Gottes! und Jehova wird tun, was gut ist in seinen Augen. 14 Da rückte Joab und das Volk, das bei ihm war, vor, den Syrern entgegen zum Streit; und sie flohen vor ihm. 15 Und als die Kinder Ammon sahen, daß die Syrer geflohen waren, da flohen auch sie vor seinem Bruder Abisai und zogen sich in die Stadt zurück. Und Joab kam nach Jerusalem. 16 Und als die Syrer sahen, daß sie vor Israel geschlagen waren, da sandten sie Boten hin und ließen die Syrer ausziehen, die jenseit des Stromes waren; und Schophak, der Heeroberste Hadaresers, zog vor ihnen her. 17 Und es wurde David berichtet; da versammelte er ganz Israel und ging über den Jordan und kam wider sie; und er stellte sich wider sie auf. Und David stellte sich in Schlachtordnung auf, den Syrern gegenüber; und sie stritten mit ihm. 18 Und die Syrer flohen vor Israel, und David tötete von den Syrern 7000 Wagenkämpfer W. Wagen und 40000 Mann Fußvolk; auch Schophak, den Heerobersten, tötete er. 19 Und als die Knechte Hadaresers sahen, daß sie vor Israel geschlagen waren, da machten sie Frieden mit David und dienten ihm. Und die Syrer wollten den Kindern Ammon nicht mehr helfen.
Te Hinganga o ngā Tama a Āmona me ngā Hīriani
1 Nā, i muri i tēnei ka mate a Nahaha kīngi o ngā tama a Āmona, ā, ko tāna tama te kīngi i muri i a ia. 2 Nā, ka mea a Rāwiri, "Ka puta tōku aroha ki a Hanunu tama a Nahaha; i puta hoki te aroha o tōna pāpā ki ahau." Nā, ka ungā e Rāwiri ētahi tāngata ki te whakamārie i a ia mō tōna pāpā.
Nā, kua tae ngā tāngata a Rāwiri ki te whenua o ngā tama a Āmona ki a Hanunu, ki te whakamārie i a ia. 3 Otiia ka mea ngā rangatira o ngā tama a Āmona ki a Hanunu, "Ki tōu whakaaro he whakahōnore nā Rāwiri i tōu pāpā i tonoa mai ai e ia ngā kaiwhakamārie ki a koe? He teka ianei he titiro, he whakangaro, he tūtei i te whenua te mea i haere mai ai āna tāngata ki a koe?" 4 Heoi, ka mau a Hanunu ki ngā tāngata a Rāwiri, heua ana e ia, tapahia ana ō rātou kākahu ki waenga, i te ritenga iho o ō rātou papa, ā tonoa atu ana rātou.
5 Kātahi ka haere ētahi, ka kōrero ki a Rāwiri i te meatanga ki aua tāngata. Nā, ka tono tāngata ia ki te whakatau i a rātou; he nui hoki te whakamā o aua tāngata, ā, ka mea te kīngi, "Hei Heriko koutou noho ai, kia tupu rā anō ō koutou pāhau, ko reira hoki mai ai."
6 Ā, nō te kitenga o ngā tama a Āmona e piro ana rātou ki a Rāwiri ka hoatu e Hanunu rātou ko ngā tama a Āmona ētahi taranata hiriwa kotahi mano kia kawea hei utu hāriata kaieke hōiho, i Mehopotamia, i Āramamāka, i Topa. 7 Heoi, e toru tekau mā rua mano hāriata i utua e rātou, me te kīngi anō o Maaka rātou ko āna tāngata, ā, haere mai ana rātou, noho ana ki mua i Merepa. Nā, ka huihui ngā tama a Āmona i ō rātou pā, haere ana mai ki te whawhai.
8 Ā, i te rongonga o Rāwiri, ka tonoa e ia a Ioapa rātou ko te ope katoa, arā ngā mārohirohi. 9 Nā, ka puta ngā tama a Āmona ki waho, ā, whakatakotoria ana ō rātou ngohi ki te kūwaha o te pā. Nā, ko ngā kīngi i haere nei, he mea motu kē rātou i te pārae.
10 Ā, nō te kitenga o Ioapa e ākina ana a mua, a muri ōna e te hoariri, ka whiriwhiria e ia ētahi i roto i te hunga whiriwhiri katoa o Īharaira, ā, whakaritea ana e ia hei tū i ngā Hīriani. 11 Ko te nuinga atu hoki o te iwi i tukua e ia ki te ringa o Āpihai, o tōna teina, ā, ka whakatikaia rātou e rātou hei tū i ngā tama a Āmona. 12 I mea anō ia, "Ki te kaha ngā Hīriani i ahau, me āwhina mai ahau e koe; ki te kaha ia ngā tama a Āmona i a koe, nā māku koe e āwhina atu. 13 Kia māia, kia whakatāne tātou; me whakaaro ki tō tātou iwi, ki ngā pā o tō tātou Atua, ā, mā Ihowā e mea te mea e pai ana ki tāna titiro."
14 Heoi, ko te whakatatanga o Ioapa rātou ko tōna nuinga ki te whawhai ki ngā Hīriani, nā, rere ana rātou i tōna aroaro. 15 Ā, nō te kitenga o ngā tama a Āmona kua rere ngā Hīriani, nā, ka rere anō rātou i te aroaro o tōna teina, o Āpihai, ā, haere ana ki roto ki te pā. Kātahi ka haere a Ioapa ki Hiruhārama.
16 Ā, nō te kitenga o ngā Hīriani kua patua rātou e Īharaira, ka tono tāngata, ā, ka tīkina atu ngā Hīriani i tāwāhi o te awa; ā, ko Topaka rangatira o te ope a Hararētere ki mua i a rātou.
17 Nā, ka kōrerotia ki a Rāwiri, ā, ka huihuia e ia a Īharaira katoa, ā, whiti ana ki tāwāhi o Horano, whakaekea ana e ia, whakatikaia ana e ia ngā ngohi hei tū i a rātou. Nā, ka oti ngā ngohi te whakatika e Rāwiri hei tū i ngā Hīriani, ka whawhai rātou ki a ia. 18 Nā, ka rere ngā Hīriani i te aroaro o Īharaira; ā, patua iho o ngā Hīriani e Rāwiri ngā tāngata o ngā hāriata e whitu mano, e whā tekau mano ngā tāngata haere i raro; i patua anō e ia a Topaka te rangatira ope.
19 Ā, i te kitenga o ngā tāngata a Hararētere kua mate rātou i a Īharaira, ka houhia e rātou te rongo ki a Rāwiri, ā, ka meinga rātou hei tāngata māna; kīhai hoki ngā Hīriani i pai ki te āwhina i ngā tama a Āmona i muri atu.