Psalmaro 105

1 Gloru la Eternulon, voku Lian nomon;

Sciigu inter la popoloj Liajn farojn.

2 Kantu al Li, muziku al Li;

Parolu pri ĉiuj Liaj mirakloj.

3 Laŭdu Lian sanktan nomon;

Ĝoju la koro de tiuj, kiuj serĉas la Eternulon.

4 Turnu vin al la Eternulo kaj al Lia potenco;

Serĉu ĉiam Lian vizaĝon.

5 Memoru Liajn miraklojn, kiujn Li faris,

Liajn signomiraklojn kaj la juĝojn de Lia buŝo;

6 Vi, semo de Abraham, Lia sklavo,

Filoj de Jakob, Liaj elektitoj.

7 Li estas la Eternulo, nia Dio;

Sur la tuta tero estas Liaj juĝoj.

8 Li memoras eterne Sian interligon,

La vorton, kiun Li testamentis por mil generacioj,

9 Kiun Li interkonsentis kun Abraham

Kaj ĵuris al Isaak.

10 Li metis ĝin por Jakob kiel leĝon,

Por Izrael kiel eternan interligon,

11 Dirante: Al vi Mi donos la landon Kanaanan

Kiel vian parton heredan.

12 Kiam ili estis malgrandnombraj,

Malmultaj, kaj fremduloj en ĝi,

13 Kaj ili iradis de popolo al popolo,

El unu regno al alia gento,

14 Tiam Li al neniu permesis premi ilin,

Kaj Li punis pro ili reĝojn, dirante:

15 Ne tuŝu Miajn sanktoleitojn,

Kaj al Miaj profetoj ne faru malbonon.

16 Kaj Li sendis malsaton en la landon,

Rompis ĉion, kio portis panon.

17 Li sendis antaŭ ili homon:

Jozef estis vendita kiel sklavo.

18 Oni enpremis liajn piedojn en katenojn,

Fero ŝarĝis lian korpon,

19 Ĝis la tempo, kiam venis Lia vorto;

La parolo de la Eternulo lin elprovis.

20 Reĝo sendis kaj malligis lin,

Reganto super popoloj liberigis lin;

21 Li faris lin sinjoro super lia domo

Kaj reganto super lia tuta havo,

22 Ke li submetu al si liajn eminentulojn

Kaj saĝigu liajn maljunulojn.

23 Kaj Izrael venis en Egiptujon,

Kaj Jakob enmigris en la landon de Ĥam.

24 Kaj Li tre kreskigis Sian popolon,

Kaj faris ĝin pli forta ol ĝiaj malamikoj.

25 Li malĝustigis ilian koron,

Ke ili ekmalamis Lian popolon, ekruzis kontraŭ Liaj sklavoj.

26 Li sendis Moseon, Sian sklavon,

Kaj Aaronon, kiun Li elektis.

27 Ili faris inter ili Liajn pruvosignojn

Kaj miraklojn en la lando de Ĥam.

28 Li sendis mallumon kaj mallumigis;

Kaj ili ne atentis Liajn vortojn.

29 Li ŝanĝis ilian akvon en sangon,

Kaj senvivigis iliajn fiŝojn.

30 Ilia tero eksvarmigis ranojn,

En la ĉambroj de iliaj reĝoj.

31 Li diris, kaj venis fiinsektoj,

Pedikoj en ĉiuj iliaj regionoj.

32 Antataŭ pluvo Li donis al ili hajlon,

Flamantan fajron en ilia lando.

33 Li batis iliajn vinbertrunkojn kaj iliajn figarbojn,

Kaj rompis la arbojn en iliaj limoj.

34 Li diris, kaj venis akridoj kaj skaraboj sennombraj

35 Kaj formanĝis la tutan herbon en ilia lando

Kaj formanĝis la produktojn de ilia tero.

36 Kaj Li mortigis ĉiujn unuenaskitojn en ilia lando,

La komencaĵojn de ĉiuj iliaj fortoj.

37 Sed ilin Li elkondukis kun arĝento kaj oro,

Kaj en iliaj triboj estis neniu kadukulo.

38 Ĝojis Egiptujo, kiam ili eliris,

Ĉar atakis ĝin timo antaŭ ili.

39 Li etendis nubon, kiel kovron;

Kaj fajron, por ke ĝi lumu en la nokto.

40 Ili petis, kaj Li sendis koturnojn,

Kaj per pano ĉiela Li ilin satigis.

41 Li malfermis rokon,

Kaj ekfluis akvo kaj ekiris kiel rivero en la dezerto.

42 Ĉar Li memoris Sian sanktan vorton

Al Abraham, Sia sklavo.

43 Kaj Li elkondukis Sian popolon en ĝojo,

Siajn elektitojn kun kantado.

44 Kaj Li donis al ili la landojn de popoloj,

Kaj la laboron de gentoj ili heredis;

45 Por ke ili plenumu Liajn leĝojn

Kaj konservu Liajn instruojn.

Haleluja!

1 Oh give thanks unto Jehovah, call upon his name;

Make known among the peoples his doings.

2 Sing unto him, sing praises unto him;

Talk ye of all his marvellous works.

3 Glory ye in his holy name:

Let the heart of them rejoice that seek Jehovah.

4 Seek ye Jehovah and his strength;

Seek his face evermore.

5 Remember his marvellous works that he hath done,

His wonders, and the judgments of his mouth,

6 O ye seed of Abraham his servant,

Ye children of Jacob, his chosen ones.

7 He is Jehovah our God:

His judgments are in all the earth.

8 He hath remembered his covenant for ever,

The word which he commanded to a thousand generations,

9 The covenant which he made with Abraham,

And his oath unto Isaac,

10 And confirmed the same unto Jacob for a statute,

To Israel for an everlasting covenant,

11 Saying, Unto thee will I give the land of Canaan,

The lot of your inheritance;

12 When they were but a few men in number,

Yea, very few, and sojourners in it.

13 And they went about from nation to nation,

From one kingdom to another people.

14 He suffered no man to do them wrong;

Yea, he reproved kings for their sakes,

15 Saying, Touch not mine anointed ones,

And do my prophets no harm.

16 And he called for a famine upon the land;

He brake the whole staff of bread.

17 He sent a man before them;

Joseph was sold for a servant:

18 His feet they hurt with fetters:

He was laid in chains of iron,

19 Until the time that his word came to pass,

The word of Jehovah tried him.

20 The king sent and loosed him;

Even the ruler of peoples, and let him go free.

21 He made him lord of his house,

And ruler of all his substance;

22 To bind his princes at his pleasure,

And teach his elders wisdom.

23 Israel also came into Egypt;

And Jacob sojourned in the land of Ham.

24 And he increased his people greatly,

And made them stronger than their adversaries.

25 He turned their heart to hate his people,

To deal subtly with his servants.

26 He sent Moses his servant,

And Aaron whom he had chosen.

27 They set among them his signs,

And wonders in the land of Ham.

28 He sent darkness, and made it dark;

And they rebelled not against his words.

29 He turned their waters into blood,

And slew their fish.

30 Their land swarmed with frogs

In the chambers of their kings.

31 He spake, and there came swarms of flies,

And lice in all their borders.

32 He gave them hail for rain,

And flaming fire in their land.

33 He smote their vines also and their fig-trees,

And brake the trees of their borders.

34 He spake, and the locust came,

And the grasshopper, and that without number,

35 And did eat up every herb in their land,

And did eat up the fruit of their ground.

36 He smote also all the first-born in their land,

The chief of all their strength.

37 And he brought them forth with silver and gold;

And there was not one feeble person among his tribes.

38 Egypt was glad when they departed;

For the fear of them had fallen upon them.

39 He spread a cloud for a covering,

And fire to give light in the night.

40 They asked, and he brought quails,

And satisfied them with the bread of heaven.

41 He opened the rock, and waters gushed out;

They ran in the dry places like a river.

42 For he remembered his holy word,

And Abraham his servant.

43 And he brought forth his people with joy,

And his chosen with singing.

44 And he gave them the lands of the nations;

And they took the labor of the peoples in possession:

45 That they might keep his statutes,

And observe his laws.

Praise ye Jehovah.