1 Helpu, ho Eternulo, ĉar malaperis piuloj

Kaj maloftiĝis fideluloj inter la homidoj.

2 Malveron ili parolas unuj al aliaj,

Vortojn flatajn el koro hipokrita.

3 La Eternulo ekstermu ĉiun flatan buŝon

Kaj langon fanfaronantan,

4 Tiujn, kiuj diras: Per nia lango ni venkos,

Nia buŝo estas kun ni; kiu estas sinjoro super ni?

5 Ĉar prematoj estas ruinigataj kaj malfeliĉuloj ĝemas,

Tial nun Mi Min levos, diras la Eternulo;

Mi donos savon al tiuj, kiuj sopiras pri ĝi.

6 La paroloj de la Eternulo estas paroloj puraj,

Arĝento, purigita en tera fandujo kaj sepfoje refandita.

7 Vi, ho Eternulo, konservos ilin,

Vi gardos nin kontraŭ ĉi tiu generacio por eterne.

8 Ĉirkaŭe aperas multe da malpiuloj,

Kiam malnobleco altiĝas inter la homidoj.