1 Kial vi fanfaronas pro malbono, ho tirano?

La boneco de Dio estas ĉiama.

2 Pereon intencas via lango,

Kiel akrigita razilo ĝi tranĉas malicon.

3 Vi pli amas malbonon, ol bonon;

Pli mensogi, ol diri veron. Sela.

4 Vi amas ĉian parolon pereigan,

Parolon malican.

5 Tial Dio pereigos vin por ĉiam,

Elŝiros vin el via tendo,

Kaj elĵetos vin el la lando de la vivantoj. Sela.

6 Kaj virtuloj vidos kaj ektimos,

Kaj pri li ili ridos, dirante:

7 Jen estas la viro, kiu ne en Dio vidis sian forton,

Sed fidis sian grandan riĉecon,

Sentis sin forta per sia malbonpovado.

8 Kaj mi, kiel verda olivarbo en la domo de Dio,

Fidas la bonecon de Dio ĉiam kaj eterne.

9 Mi dankos Vin eterne por tio, kion Vi faris,

Kaj mi esperos al Via nomo, ĉar Vi estas bona por Viaj fideluloj.