Psalmaro 65

Al la ĥorestro. Psalmo de David. Kanto.

1 Vin oni fidas kaj gloras, ho Dio, en Cion;

Kaj al Vi oni plenumas promesojn.

2 Al Vi, kiu aŭskultas preĝon,

Venas ĉiu karno.

3 Krimaĵoj min premas;

Niajn pekojn Vi pardonos.

4 Feliĉa estas tiu, kiun Vi elektas kaj alproksimigas al Vi,

Ke li loĝu en Viaj kortoj.

Ni satiĝu per la bonaĵoj de Via domo,

De Via sankta templo.

5 Per timindaĵoj Vi respondas al ni en justeco,

Ho Dio de nia savo,

Espero de ĉiuj finoj de la tero kaj de malproksimaj maroj,

6 Vi, kiu fortigas montojn per Sia forto,

Kiu estas zonita per potenco,

7 Kiu kvietigas la bruadon de maroj, la bruadon de iliaj ondoj,

Kaj la tumulton de popoloj.

8 Kaj ektimos pro Viaj mirakloj la loĝantoj de la limoj;

La lokojn de la sunleviĝo kaj sunsubiro Vi ĝojigas.

9 Vi memoras pri la tero,

Kaj Vi donas al ĝi akvon, kaj Vi forte ĝin riĉigas;

La torento de Dio estas plena de akvo;

Vi pretigas ĝian panon, ĉar tiel Vi ĝin aranĝis.

10 Vi donas trinkon al ĝiaj sulkoj,

Vi ebenigas ĝiajn bulojn;

Per pluvego Vi ĝin moligas,

Vi benas ĝiajn kreskaĵojn.

11 Vi kronas la jaron per Via bono;

Kaj la signoj de Viaj piedoj gutas per graso.

12 La stepoj de dezerto grasiĝas,

Kaj la montetoj zoniĝas per ĝojo.

13 La herbejoj kovriĝas per brutaroj,

Kaj la kampoj vestiĝas per greno;

Ili ĝojas kaj kantas.

For the Chief Musician. A Psalm. A Song of David.

1 Praise waiteth for thee, O God, in Zion;

And unto thee shall the vow be performed.

2 O thou that hearest prayer,

Unto thee shall all flesh come.

3 Iniquities prevail against me:

As for our transgressions, thou wilt forgive them.

4 Blessed is the man whom thou choosest, and causest to approach unto thee,

That he may dwell in thy courts:

We shall be satisfied with the goodness of thy house,

Thy holy temple.

5 By terrible things thou wilt answer us in righteousness,

O God of our salvation,

Thou that art the confidence of all the ends of the earth,

And of them that are afar off upon the sea:

6 Who by his strength setteth fast the mountains,

Being girded about with might;

7 Who stilleth the roaring of the seas,

The roaring of their waves,

And the tumult of the peoples.

8 They also that dwell in the uttermost parts are afraid at thy tokens:

Thou makest the outgoings of the morning and evening to rejoice.

9 Thou visitest the earth, and waterest it,

Thou greatly enrichest it;

The river of God is full of water:

Thou providest them grain, when thou hast so prepared the earth.

10 Thou waterest its furrows abundantly;

Thou settlest the ridges thereof:

Thou makest it soft with showers;

Thou blessest the springing thereof.

11 Thou crownest the year with thy goodness;

And thy paths drop fatness.

12 They drop upon the pastures of the wilderness;

And the hills are girded with joy.

13 The pastures are clothed with flocks;

The valleys also are covered over with grain;

They shout for joy, they also sing.