1 တစ်​ဖန် ဒါ​ဝိဒ်​သည် ရွေး​ချယ်​သော​ဣ​သ​ရေ​လ​လူ သုံး​သောင်း​တို့​ကို စု​ဝေး​စေ​ပြီး​လျှင်၊ 2 ခေ​ရု​ဗိမ်​ကြား​မှာ ကျိန်း​ဝပ်​တော်​မူ​သော ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​နာ​မ​တော်​နှင့်​ဆိုင်​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏​သေ​တ္တာ​တော်​ကို ယု​ဒ​ပြည်​ဗာ​လာ​မြို့​မှ ဆောင်​ခဲ့​ခြင်း​ငှာ၊ မိ​မိ၌​ပါ​သော​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်​တ​ကွ ထ​သွား​လေ၏။*ထွ၊ ၂၅:၂၂။3 ဘု​ရား​သ​ခင်၏ သေ​တ္တာ​တော်​ကို လှည်း​သစ်​ပေါ်​မှာ​တင်၍ တောင်​ပေါ် အ​ဘိ​န​ဒပ်​အိမ်​ထဲ​က ထုတ်​ကြ၏။ အ​ဘိ​န​ဒပ်၏​သား ဩ​ဇ​နှင့် အ​ဟိ​ဩ​တို့​သည် လှည်း​သစ်​ကို​နှင်​ရ​ကြ၏။*၁ ရာ၊ ၇:၁-၂။4 ဩ​ဇ​သည်​ဘု​ရား​သ​ခင်၏ သေ​တ္တာ​တော်​အ​နား၌​လည်း​ကောင်း၊ အ​ဟိ​ဩ​သည် သေ​တ္တာ​တော်​ရှေ့၌​လည်း​ကောင်း သွား​ကြ၏။ 5 ဒါ​ဝိဒ်​နှင့် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် စောင်း၊ တ​ယော၊ ပတ်​သာ၊ နှဲ​ခ​ရာ၊ ခွက်​ကွင်း​တို့​ကို ကိုင်​လျက်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ အား​ထုတ်၍ တီး​မှုတ်​ကြ၏။ 6 နာ​ခုန်​ကောက်​နယ်​သ​လင်း​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ၊ နွား​တို့​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်၏​သေ​တ္တာ​တော်​ကို လှုပ်​ရှား​သော​ကြောင့်၊ ဩ​ဇ​သည် လက်​ကို​ဆန့်၍ သေ​တ္တာ​တော်​ကို​ကိုင်၏။ 7 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ဩ​ဇ​ကို​အ​မျက်​ထွက်၍ သူ၏​အ​ပြစ်​ကြောင့် ဘု​ရား​သ​ခင်​ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ သူ​သည် သေ​တ္တာ​တော်​နား​မှာ သေ​လေ၏။ 8 ဩ​ဇ​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ​သော​ကြောင့်၊ ဒါ​ဝိဒ်​သည် ညှိုး​ငယ်​သော​စိတ်​ရှိ၏။ ထို​အ​ရပ်​သည် ယ​နေ့​တိုင်​အောင် ပေ​ရ​ဇာ​ဇ​အ​မည်​ဖြင့် တွင်​သ​တည်း။ 9 ထို​နေ့၌ ဒါ​ဝိဒ်​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​ကြောက်၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​သေ​တ္တာ​တော်​သည် အ​ဘယ်​သို့ ငါ့​ထံ​သို့ ရောက်​ရ​မည်​နည်း​ဟု ဆို​လျက်၊ 10 မိ​မိ​နေ​ရာ​ဒါ​ဝိဒ်​မြို့​ထဲ​သို့ သေ​တ္တာ​တော်​ကို​မ​ဆောင်​ဘဲ ဂိ​တ္တိ​လူ ဩ​ဗ​ဒေ​ဒုံ​အိမ်​သို့ လမ်း​လွှဲ၍ ဆောင်​သွား​လေ၏။ 11 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​သေ​တ္တာ​တော်​သည် သုံး​လ​ပတ်​လုံး ဂိ​တ္တိ​လူ​ဩ​ဗ​ဒေ​ဒုံ​အိမ်၌ ရှိ၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည်​လည်း၊ ဩ​ဗ​ဒေ​ဒုံ​နှင့် အိမ်​သူ​အိမ်​သား​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ကောင်း​ချီး​ပေး​တော်​မူ၏။*၆ ရာ၊ ၂၆:၄-၅။

12 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သေ​တ္တာ​တော်​ကြောင့် ဩ​ဗ​ဒေ​ဒုံ​နှင့် သူ၌​ရှိ​သ​မျှ​ကို ကောင်း​ချီး​ပေး​တော်​မူ​ကြောင်း​ကို ဒါ​ဝိဒ်​မင်း​ကြီး​ကြား​သော​အ​ခါ၊ တစ်​ဖန်​သွား၍ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​သေ​တ္တာ​တော်​ကို ဩ​ဗ​ဒေ​ဒုံ​အိမ်​မှ ဒါ​ဝိဒ်​မြို့​သို့ ဝမ်း​မြောက်​သော​စိတ်​နှင့် ဆောင်​ခဲ့​လေ၏။ 13 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​သေ​တ္တာ​တော်​ကို ထမ်း​သော​သူ​တို့​သည် ခြောက်​လှမ်း​သွား​ပြီး​မှ၊ နွား​နှင့် ဆူ​ဖြိုး​သော​အ​ကောင်​တို့​ကို ယဇ်​ပူ​ဇော်​လေ၏။ 14 ဒါ​ဝိဒ်​သည်​လည်း ပိတ်​သင်​တိုင်း​ကို​ဝတ်​လျက်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ အား​ထုတ်၍ က​လေ၏။ 15 ထို​သို့​ဒါ​ဝိဒ်​နှင့် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ကြွေး​ကြော်​လျက်၊ တံ​ပိုး​မှုတ်​လျက်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ သေ​တ္တာ​တော်​ကို ဆောင်​ခဲ့​ကြ၏။ 16 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​သေ​တ္တာ​တော်​သည် ဒါ​ဝိဒ်​မြို့​ထဲ​သို့​ဝင်​သော​အ​ခါ၊ ရှော​လု၏​သ​မီး​မိ​ခါ​လ​သည် ပြတင်း​ပေါက်​ဖြင့်​ကြည့်၍၊ ဒါ​ဝိဒ်​မင်း​ကြီး​သည် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ က​လျက်​ခုန်​လျက်​လာ​သည်​ကို​မြင်၍ စိတ်​နှ​လုံး​ထဲ၌ မ​ထီ​မဲ့​မြင်​ပြု၏။ 17 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​သေ​တ္တာ​တော်​ကို​သွင်း၍ ဒါ​ဝိဒ်​ဆောက်​နှင့်​သော တဲ​အ​လယ်​တွင် သူ့​နေ​ရာ၌​ထား​ကြ​ပြီး​မှ၊ ဒါ​ဝိဒ်​သည်​မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​နှင့် မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ယဇ်​တို့​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်၌ ပူ​ဇော်​လေ၏။ 18 မီး​ရှို့​ရာ​ယဇ်​နှင့် မိတ်​သ​ဟာ​ယ​ယဇ်​ပူ​ဇော်​ခြင်း အ​မှု​ကို​ပြီး​စီး​သော​အ​ခါ၊ ကောင်း​ကင်​ဗိုလ်​ခြေ​အ​ရှင် ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ နာ​မ​တော်​ကို​မြွက်၍ ပ​ရိ​သတ်​တို့​ကို ကောင်း​ချီး​ပေး​လေ၏။ 19 ဣ​သ​ရေ​လ​ပ​ရိ​သတ် ယောက်ျား​မိန်း​မ​အ​ပေါင်း​တို့​အား မုန့်​တစ်​ပြား၊ အ​မဲ​သား​တစ်​တစ်၊ စ​ပျစ်​သီး​ပျဉ် တစ်​ပြား​စီ ဝေ​ငှ​ပြီး​မှ၊ လူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် မိ​မိ​တို့​နေ​ရာ​သို့ ပြန်​သွား​ကြ၏။*၅ ရာ၊ ၁၆:၄၃။

20 ထို​နောက် ဒါ​ဝိဒ်​သည် နန်း​တော်​သား​တို့​ကို ကောင်း​ချီး​ပေး​ခြင်း​ငှာ သွား၍​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ရှော​လု၏​သ​မီး မိ​ခါ​လ​သည် ဆီး၍​ကြို​လျက်၊ လျှပ်​ပေါ်​သော​သူ​သည် အ​ရှက်​မ​ရှိ​ဘဲ ကိုယ်​အ​ဝတ်​ကို​ချွတ်​သ​ကဲ့​သို့၊ ယ​နေ့ ကျွန်​ယောက်ျား ကျွန်​မိန်း​မ​များ​ရှေ့​တွင် အ​ဝတ်​တော်​ကို​ချွတ်​သော ဣ​သ​ရေ​လ​ရှင်​ဘု​ရင်​သည်၊ ယ​နေ့​အ​ဘယ်​မျှ​လောက် ဘုန်း​ကြီး​တော်​မူ​ပါ​သည်​တ​ကား​ဟု ဆို၏။ 21 ဒါ​ဝိဒ်​က​လည်း၊ သင့်​အ​ဘ​နှင့် သူ၏​အ​ဆွေ​အ​မျိုး​အ​ပေါင်း​တို့၏​ကိုယ်​စား၊ ငါ့​ကို​ရွေး​ကောက်၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​လူ၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​ကို အုပ်​စိုး​သော​မင်း​အ​ရာ၌ ခန့်​ထား​တော်​မူ​သော ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်​တွင် ပြု​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ရှေ့​တော်​တွင် ငါ​က​ခုန်​မည်။ 22 ထို​မျှ​မ​က၊ ငါ​သာ၍​ယုတ်​မာ​မည်။ ကိုယ်​အ​ထင်​အ​တိုင်း ကိုယ်​ကို​သာ၍ နှိမ့်​ချ​မည်၊ သင်​ပြော​သော ကျွန်​မ​များ​မူ​ကား၊ ငါ့​ကို​ချီး​မွမ်း​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု မိ​ခါ​လ​ကို ပြန်​ပြော၏။ 23 ရှော​လု၏​သ​မီး​မိ​ခါ​လ​သည် တစ်​သက်​လုံး သား​ကို​မ​ဖွား​မ​မြင်​ရ။

1 Davide radunò di nuovo tutti gli uomini scelti d’Israele, in numero di trentamila. 2 Poi si alzò, e con tutto il popolo che era con lui, partì da Baalè di Giuda per trasportare di là l’arca di Dio, sulla quale è invocato il Nome, il nome dell’Eterno degli eserciti, che siede su di essa fra i cherubini. 3 Posero l’arca di Dio sopra un carro nuovo e la portarono via dalla casa di Abinadab che era sul colle; Uzza e Aio, figli di Abinadab, conducevano il carro nuovo 4 con l’arca di Dio, e Aio andava davanti all’arca. 5 Davide e tutta la casa d’Israele suonavano davanti all’Eterno ogni sorta di strumenti di legno di cipresso, e cetre, saltèri, timpani, sistri e cembali. 6 Quando furono giunti all’aia di Nacon, Uzza stese la mano verso l’arca di Dio e la sostenne, perché i buoi la facevano inclinare. 7 E l’ira dell’Eterno si accese contro Uzza; Iddio lo colpì là per la sua irriverenza, ed egli morì in quel luogo vicino all’arca di Dio. 8 Davide si rattristò perché l’Eterno aveva fatto una breccia nel popolo, colpendo Uzza; quel luogo è stato chiamato Perez-Uzza fino al giorno d’oggi. 9 Davide, in quel giorno, ebbe paura dell’Eterno, e disse: "Come potrebbe venire da me l’arca dell’Eterno?". 10 E Davide non volle trasportare l’arca dell’Eterno presso di sé nella città di Davide, ma la fece portare in casa di Obed-Edom di Gat. 11 L’arca dell’Eterno rimase tre mesi in casa di Obed-Edom di Gat, e l’Eterno benedisse Obed-Edom e tutta la sua casa. 12 Allora fu detto al re Davide: "L’Eterno ha benedetto la casa di Obed-Edom e tutto quello che gli appartiene, a motivo dell’arca di Dio". Allora Davide andò e trasportò l’arca di Dio dalla casa di Obed-Edom su nella città di Davide, con gioia. 13 Quando quelli che portavano l’arca dell’Eterno ebbero fatto sei passi, si immolava un bue e un vitello grasso. 14 E Davide, cinto di un efod di lino, danzava a tutta forza davanti all’Eterno. 15 Così Davide e tutta la casa d’Israele trasportarono su l’arca dell’Eterno con gioia e al suono della tromba. 16 Mentre l’arca dell’Eterno entrava nella città di Davide, Mical, figlia di Saul, guardò dalla finestra e, vedendo il re Davide che saltava e danzava davanti all’Eterno, lo disprezzò in cuor suo. 17 Portarono dunque l’arca dell’Eterno e la collocarono al suo posto, in mezzo alla tenda che Davide le aveva montato; e Davide offrì olocausti e sacrifici di ringraziamento davanti all’Eterno. 18 Quando ebbe finito di offrire gli olocausti e i sacrifici di ringraziamento, Davide benedisse il popolo nel nome dell’Eterno degli eserciti, 19 e distribuì a tutto il popolo, a tutta la moltitudine d’Israele, uomini e donne, una focaccia di pane, una porzione di carne e una schiacciata di uva passa. Poi tutto il popolo se ne andò, ciascuno a casa sua. 20 Mentre Davide se ne tornava per benedire la sua famiglia, Mical, figlia di Saul, gli uscì incontro e gli disse: "Bell’onore si è fatto oggi il re d’Israele a scoprirsi davanti agli occhi delle serve dei suoi servi, come si sarebbe scoperto un uomo da nulla!". 21 Davide rispose a Mical: "L’ho fatto davanti all’Eterno che mi ha scelto, invece di tuo padre e di tutta la sua casa, per stabilirmi principe d’Israele, del popolo dell’Eterno; sì, davanti all’Eterno ho fatto festa. 22 Anzi mi abbasserò anche più di così e mi renderò spregevole ai miei occhi; eppure, da quelle serve di cui tu parli, proprio da loro, io sarò onorato!". 23 E Mical, figlia di Saul, non ebbe figli fino al giorno della sua morte.