1 နံနက်အချိန်ရောက်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် လူတို့တွင် အကြီးအကဲဖြစ်သော သူအပေါင်းတို့သည် ယေရှုကို သတ်အံ့သောငှာ တိုင်ပင်၍၊- 2 ကိုယ်တော်ကို ချည်နှောင်ပြီးလျှင် မြို့ဝန်မင်း ပုန္တိပိလတ်ထံသို့ ဆောင်သွား၍ အပ်လိုက်ကြ၏။-
3 ထိုအခါ ကိုယ်တော်ကိုအပ်နှံသော ယုဒရှကာရုတ်သည် ကိုယ်တော်၌ သေပြစ်ကို စီရင်ကြသည်ကို သိမြင်လျှင်၊ နောင်တရ၍ ငွေသုံးဆယ်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီး၊ လူအကြီးအကဲတို့၌ ပြန်ပေး၍၊-တ၊ ၁:၁၈-၁၉။4 အကျွန်ုပ် ပြစ်မှားပါပြီ။ အပြစ်မရှိသောသူ၏ အသွေးကို အပ်မိပါပြီဟု ဆို၏။ ထိုသူတို့ကလည်း ငါတို့နှင့် အဘယ်သို့ ဆိုင်သနည်း။ ကိုယ်အမှုကို ကိုယ်ကြည့်လော့ဟု ဆိုကြသော်၊- 5 သူသည် ထိုငွေကို ဗိမာန်တော်၌ ပစ်ချခဲ့၍ အခြားသို့သွားပြီးလျှင် လည်ကြိုးတပ်၍ သေလေ၏။- 6 ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့သည် ထိုငွေကိုယူ၍ အသွေး၏အဖိုးဖြစ်၏။ ဘဏ္ဍာတော်၌ မသွင်းအပ်ဟု ပြောဆို၊- 7 တိုင်ပင်ပြီးမှ၊ အိုးထိန်းသမား၏ မြေအကွက်ကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ သင်္ချိုင်းဖြစ်စေဖို့ရာ ထိုငွေနှင့် ဝယ်ကြ၏။- 8 ထိုအကြောင်းကို အစွဲပြု၍ ယခုတိုင်အောင် ထိုမြေအကွက်ကို သွေးမြေဟု ခေါ်တွင်ကြ၏။- 9 ပရောဖက်ယေရမိ ဟောသည်ကား၊ ဣသရေလလူတို့သည် အဖိုးဖြတ်သောသူ၏ ကိုယ်ဖိုးငွေသုံးဆယ်ကို သူတို့သည်ယူ၍ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို မှာထားတော်မူသည်အတိုင်း၊- 10 အိုးထိန်းသမား၏ မြေအကွက်ကို ဝယ်ကြ၏ဟူသော စကားသည် ထိုအခါ ပြည့်စုံခြင်းသို့ရောက်လေ၏။ဇာ၊ ၁၁:၁၂-၁၃။
11 ယေရှုသည် မြို့ဝန်မင်းရှေ့သို့ ရောက်တော်မူသည်ရှိသော် မြို့ဝန်မင်းက၊ သင်သည် ယုဒရှင်ဘုရင် မှန်သလောဟု မေးလျှင်၊ ယေရှုက၊ မင်းကြီးမေးသည်အတိုင်း မှန်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။- 12 ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် လူအကြီးအကဲတို့သည် အပြစ်တင်ကြသော် တစ်ခွန်းကိုမျှ ပြန်တော်မမူ။- 13 ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သင့်တစ်ဖက်၌ အဘယ်မျှလောက် သက်သေခံကြသည်ကို သင်မကြားသလောဟု ပြောဆိုသော်လည်း၊- 14 စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ ပြန်တော်မမူသည်ကို မြို့ဝန်မင်းသည် အလွန်အံ့ဩလေ၏။-
15 ထိုပွဲ၌ မြို့ဝန်မင်းသည် အကျဉ်းထားသောသူတို့တွင်၊ လူများတို့ အလိုရှိသောသူ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်မြဲထုံးစံရှိ၏။- 16 ထိုအခါ အကျဉ်းထားသောသူတို့တွင် ဗာရဗ္ဗအမည်ရှိသော ကျော်စောသောသူ တစ်ယောက်ရှိ၏။- 17 လူများစည်းဝေးကြသည်ရှိသော်၊ ပိလတ်မင်းက၊ သင်တို့သည် အဘယ်သူကို လွှတ်စေချင်သနည်း။ ဗာရဗ္ဗကို လွှတ်စေချင်သလော။ ခရစ်ဟုခေါ်ဝေါ်သော ယေရှုကို လွှတ်စေချင်သလောဟု လူများတို့အား မေးလေ၏။- 18 အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မေးသနည်းဟူမူကား၊ ထိုသူတို့သည် မနာလိုသောစိတ်နှင့် ယေရှုကိုအပ်နှံကြောင်းကို ပိလတ်မင်းသိ၏။- 19 ထိုမှတစ်ပါး တရားပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်စဉ်တွင်၊ မိမိခင်ပွန်းသည် လုလင်တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်၍၊ ထိုဖြောင့်မတ်သောသူကို အဘယ်သို့မျှ မပြုပါနှင့်။ ယနေ့ပင် ကျွန်မသည် ထိုသူကြောင့် အိပ်မက်၌ ပြင်းစွာခံရပါပြီဟု မှာလိုက်၏။- 20 လူအစုအဝေးတို့သည် ဗာရဗ္ဗကိုတောင်း၍ ယေရှုကိုသတ်စေခြင်းငှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် လူအကြီးအကဲတို့သည် လူများကို တိုက်တွန်းသွေးဆောင်ကြ၏။- 21 ထိုကြောင့် မြို့ဝန်မင်းသည်၊ ဤသူနှစ်ယောက်တို့တွင် သင်တို့သည် အဘယ်သူကို လွှတ်စေချင်သနည်းဟု လူများကို တစ်ဖန် မေးသောအခါ၊ ဗာရဗ္ဗကို လွှတ်စေချင်ပါသည်ဟု လျှောက်ကြ၏။- 22 ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သို့ဖြစ်လျှင် ခရစ်ဟုခေါ်ဝေါ်သော ယေရှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်းဟု မေးပြန်သော်၊ ထိုသူအပေါင်းတို့က၊ သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခြင်းကို ခံပါလေစေဟု ဆိုကြ၏။- 23 မြို့ဝန်မင်းကလည်း အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အဘယ်အပြစ်ကို ပြုဘိသနည်းဟု မေးလျှင်၊ ထိုသူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခြင်းကို ခံပါလေစေဟု လူများတို့သည် သာ၍ဟစ်ကြ၏။- 24 ပိလတ်မင်းသည် မိမိမနိုင်၊ လူများသာ၍ ရုန်းရင်းခတ်မျှ ပြုကြသည်ကိုမြင်လျှင်၊ ရေကိုယူ၍ လူများရှေ့တွင် မိမိလက်ကိုဆေးလျက်၊ ဤဖြောင့်မတ်သောသူ၏အသွေးနှင့် ငါသည် ကင်းရှင်း၏။ ဤအမှုကို သင်တို့ ကြည့်ကြလော့ဟု ဆို၏။-တရား၊၂၁:၆-၉။25 ထိုလူအပေါင်းတို့က သူ၏အသွေးသည် ငါတို့၏ ခေါင်းပေါ်၌လည်းကောင်း၊ သားမြေးတို့ခေါင်းပေါ်၌လည်းကောင်း တည်ရှိပါစေဟု ပြန်ပြောကြ၏။- 26 ပိလတ်မင်းသည်လည်း ဗာရဗ္ဗကို လူများတို့အား လွှတ်လေ၏။ ယေရှုကိုကား ရိုက်ပြီးလျှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ သတ်စေခြင်းငှာ အပ်လိုက်လေ၏။
27 ထိုအခါ မြို့ဝန်မင်း၏ စစ်သူရဲတို့သည် ယေရှုကို အိမ်တော်ဦးသို့ ဆောင်သွား၍ စစ်သူရဲတစ်တပ်လုံးကို အထံတော်၌ စုရုံးစေပြီးမှ၊- 28 အဝတ်တော်ကို ချွတ်၍ နီသောဝတ်လုံကို ခြုံစေကြ၏။- 29 ဆူးပင်နှင့် ရက်သောဦးရစ်ကို ခေါင်းတော်၌ တင်ကြ၏။ ကျူတစ်လုံးကိုလည်း လက်ယာလက်တော်နှင့် ကိုင်စေပြီးလျှင် ရှေ့တော်မှာဒူးထောက်လျက် ယုဒရှင်ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်သည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်းဟူ၍ ကိုယ်တော်ကို ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။- 30 ကိုယ်တော်ကို တံတွေးနှင့် ထွေးကြ၏။ ကျူလုံးကိုယူ၍ ခေါင်းတော်ကို ရိုက်ကြ၏။- 31 ထိုသို့ ကိုယ်တော်ကို ပြက်ရယ်ပြုသည်နောက်၊ မင်းဝတ်လုံကိုချွတ်၍ အဝတ်တော်ကို ဝတ်ပြန်စေပြီးလျှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခြင်းငှာ ထုတ်သွားကြ၏။-
32 သွားကြစဉ်တွင် ရှိမုန်အမည်ရှိသော ကုရေနေ ပြည်သားတစ်ယောက်ကို တွေ့လျှင်၊ အနိုင်ပြု၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်ကို ထမ်းစေကြ၏။- 33 ဦးခေါင်းခွံအရပ်ဟု ဆိုလိုသော ဂေါလဂေါသ အမည်တွင်သောအရပ်သို့ ရောက်ကြသော်၊- 34 ဆေးခါးနှင့် ရောသောပုံးရည်ကို ကိုယ်တော်အား သောက်စိမ့်သောငှာ ပေးလျှင်၊ မြည်းစမ်းတော်မူ၍ မသောက်ချင်ဘဲ နေလေ၏။-ဆာ၊ ၆၉:၂၁။35 ကိုယ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားပြီးလျှင် အဝတ်တော်တို့ကို စာရေးတံချ၍ ဝေဖန်ကြ၏။-ဆာ၊ ၂၂:၁၈။36 ထိုအရပ်၌လည်း ထိုင်လျက် စောင့်နေကြ၏။- 37 အပြစ်ဖော်ပြသော ကမ္ပည်းလိပ်စာချက်ဟူမူကား၊ ဤသူသည် ယုဒရှင်ဘုရင် ယေရှုပေတည်းဟုရေး၍ ခေါင်းတော်ပေါ်မှာ တပ်သတည်း။- 38 ထိုအခါ ကိုယ်တော်နှင့်တကွ ဓားပြနှစ်ယောက်တို့ကို လက်ယာတော်ဘက်၌ တစ်ယောက်၊ လက်ဝဲတော်ဘက်၌ တစ်ယောက်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားကြ၏။
39 လမ်းမှာ သွားလာသောသူတို့ကလည်း၊ ဗိမာန်တော်ကို ဖြိုဖျက်၍ သုံးရက်အတွင်းတွင် တည်ဆောက်ပြန်သောသူ၊ ကိုယ်ကိုကိုယ်ကယ်တင်လော့။-ဆာ၊ ၂၂:၇၊၁၀၉:၂၅။40 ဘုရားသခင်၏သားတော်မှန်လျှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ဆင်းလော့ဟု မိမိတို့ခေါင်းကိုညိတ်၍ ကဲ့ရဲ့သောစကားနှင့်ပြောဆိုကြ၏။-မ၊ ၂၆:၆၁။ ယော၊ ၂:၁၉။41 ထိုနည်းတူ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီး၊ ကျမ်းပြုဆရာ၊ လူအကြီးအကဲတို့က၊ ဤသူသည် သူတစ်ပါးတို့ကို ကယ်တင်တတ်၏။- 42 ကိုယ်ကို မကယ်တင်နိုင်ပါတကား။ ဣသရေလရှင်ဘုရင်မှန်လျှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ ယခုဆင်းပါလေစေ။ ဆင်းလျှင် ငါတို့ယုံကြည်မည်။- 43 သူသည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးစားပြီ။ ငါသည် ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်၏ဟု ဆိုပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်သည် သူ၌ အလိုတော်ရှိလျှင် ယခုပင် ကယ်တင်တော်မူပါလေစေဟု ပြက်ရယ်ပြု၍ ပြောဆိုကြ၏။-ဆာ၊ ၂၂:၈။44 ထိုနည်းတူ ကိုယ်တော်နှင့်တကွ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားသောဓားပြတို့သည်လည်း ကဲ့ရဲ့အပြစ်တင်ကြ၏။
45 မွန်းတည့်အချိန်မှစ၍ သုံးချက်တီးအချိန်တိုင်အောင် မြေတစ်ပြင်လုံး၌ မှောင်မိုက်အတိ ဖြစ်လေ၏။- 46 သုံးချက်တီးအချိန်၌ ယေရှုက၊ ဧလိ၊ ဧလိ၊ လာမာရှာဗခသာနိဟု ကြီးသောအသံနှင့် ကြွေးကြော်တော်မူ၏။ အနက်ကား၊ အကျွန်ုပ်ဘုရား၊ အကျွန်ုပ်ဘုရား၊ အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်တော်မူသနည်းဟု ဆိုလိုသတည်း။-ဆာ၊ ၂၂:၁။47 ထိုအရပ်၌ ရပ်နေသောသူအချို့တို့သည် ကြားလျှင်၊ သူသည် ဧလိယကိုခေါ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။- 48 လူတစ်ယောက်သည် ချက်ချင်းပြေး၍ ရေမှိုတစ်ထွေးကို ပုံးရည်နှင့် ပြည့်စေပြီးလျှင်၊ ကျူလုံးဖျား၌တပ်၍ ကိုယ်တော်အား သောက်စိမ့်သောငှာ ပေးလေ၏။-ဆာ၊ ၆၉:၂၁။49 ကြွင်းသောသူတို့က၊ ရှိစေတော့။ ဧလိယသည် သူ့ကိုကယ်တင်ခြင်းငှာ လာမည်မလာမည်ကို ကြည့်ကြကုန်အံ့ဟု ဆိုကြ၏။- 50 ယေရှုသည် ကြီးသောအသံနှင့် တစ်ဖန် ကြွေးကြော်ပြီးလျှင် အသက်တော်ကို လွှတ်တော်မူ၏။- 51 ထိုအခါ ဗိမာန်တော်၏ ကုလားကာသည် အထက်စွန်းမှအောက်စွန်းတိုင်အောင် စုတ်ကွဲလေ၏။ မြေကြီး လှုပ်လေ၏။ ကျောက်များတို့သည်ကွဲပြားကြ၏။-ထွ၊ ၂၆:၃၁-၃၃။52 သင်္ချိုင်းတွင်းတို့သည် ပွင့်လစ်သဖြင့် ကျိန်းစက်လျက်ရှိသော သန့်ရှင်းသူတို့၏ အလောင်းများစွာတို့သည် ထကြ၍၊- 53 ကိုယ်တော် ထမြောက်တော်မူသည်နောက်၊ ထိုသူတို့သည် သင်္ချိုင်းတွင်းမှထွက်၍ သန့်ရှင်းသောမြို့ထဲသို့ ဝင်ပြီးလျှင်၊ လူများစွာတို့အား ထင်ရှားကြ၏။- 54 ယေရှုကိုစောင့်သော တပ်မှူးမှစ၍ စစ်သူရဲများတို့သည် မြေကြီးလှုပ်ခြင်းစသည်တို့ကို မြင်လျှင် အလွန်ထိတ်လန့်၍၊ စင်စစ် ဤသူသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်မှန်ပေ၏ဟု ဆိုကြ၏။- 55 ဂါလိလဲပြည်က ယေရှုနောက်တော်၌ အလုပ်အကျွေး လိုက်လာသော မိန်းမအများတို့သည်လည်း ထိုအရပ်၌ အဝေးကကြည့်ရှု၍ နေကြ၏။-လု၊ ၈:၂-၃။56 ထိုမိန်းမတို့တွင် မာဂဒလမာရိ၊ ယာကုပ်နှင့် ယောသေတို့၏ အမိဖြစ်သောမာရိနှင့် ဇေဗေဒဲ၏သားတို့၏အမိ ပါကြသတည်း။
57 ညအချိန်ရောက်မှ အရိမဿဲမြို့သား ယောသပ်အမည်ရှိသော သူဌေးသည် ယေရှု၏တပည့်တော်ဖြစ်သည်နှင့်၊- 58 ပိလတ်မင်းထံသို့ဝင်၍ ယေရှု၏အလောင်းတော်ကို တောင်းလေ၏။ ပိလတ်မင်းသည် အလောင်းတော်ကို ပေးစေခြင်းငှာ အမိန့်တော်ရှိသော်၊- 59 ယောသပ်သည် အလောင်းတော်ကိုယူ၍ ဖြူစင်သောပိတ်ချောနှင့် ပတ်ရစ်ပြီးလျှင်၊- 60 ကျောက်၌ ထွင်းသော မိမိသင်္ချိုင်းတွင်းသစ်ထဲမှာ ထားလေ၏။ ကြီးစွာသော ကျောက်ကိုလည်း တွင်းဝ၌ လှိမ့်ထားပြီးမှ သွား၏။- 61 မာဂဒလမာရိနှင့် အခြားသောမာရိသည် ထိုအရပ်၌ သင်္ချိုင်းတော်ရှေ့မှာ ထိုင်လျက်နေရစ်ကြ၏။
62 အဖိတ်နေ့လွန်၍ နက်ဖြန်နေ့ရောက်လျှင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးနှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် ပိလတ်မင်းထံ၌ စုဝေး၍၊- 63 ထိုလှည့်ဖြားသောသူက၊ ငါသည် သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ထမြောက်မည်ဟု မသေမီပြောသည်ကို အကျွန်ုပ်တို့ မှတ်မိပါပြီ။-မ၊ ၁၆:၂၁၊၁၇:၂၃၊ ၂၀:၁၉။ မာ၊ ၈:၃၁၊၉:၃၁၊ ၁၀:၃၃-၃၄။ လု၊ ၉:၂၂၊၁၈:၃၁-၃၃။64 ထိုကြောင့် သူ၏တပည့်တို့သည် ညအခါလာ၍ အလောင်းကို ခိုးယူပြီးလျှင်၊ သူသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူပြီဟု လူအပေါင်းတို့အား ပြောဆိုကြသော်၊ ရှေ့အမှားထက် နောက်အမှားသာ၍ ကြီးမည်ဟု စိုးရိမ်စရာအကြောင်း ရှိသည်ဖြစ်၍၊ သင်္ချိုင်းတွင်းကို သုံးရက်မြောက်အောင် လုံခြုံစွာစောင့်စိမ့်သောငှာ အမိန့်ရှိတော်မူပါဟု လျှောက်ကြလျှင်၊- 65 ပိလတ်မင်းက၊ သင်တို့၌ လူစောင့်တစ်တပ်ရှိ၏။ သွားကြ၊ တတ်နိုင်သမျှအတိုင်း လုံခြုံစွာစောင့်စေကြဟု ဆိုလေ၏။- 66 ထိုသူတို့သည် သွား၍ ကျောက်ကို တံဆိပ်ခတ်ပြီးလျှင် အစောင့်ထားလျက် သင်္ချိုင်းတွင်းတော်ကို လုံခြုံစွာပြုကြ၏။
1 Mc 15.1;Lc 22.66;Jo 18.28Pela manhã, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o entregarem à morte; 2 e, tendo-o maniatado, levaram-no e vd.Mt 20.19entregaram ao Lc 3.1;13.1;23.12;At 3.13;4.27;1Tm 6.13, etc.governador Pilatos.
3 Então, vd.Mt 26.14Judas, que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, tornou a levar as Mt 26.15trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos 4 e disse: Pequei, traindo sangue inocente. Mas eles responderam: Que nos importa? Mt 27.24Isso é lá contigo. 5 Judas, depois de arremessar as moedas de prata Lc 1.9,21, etc.; cp.Mt 26.61no santuário, cp.At 1.18retirou-se e foi enforcar-se. 6 Os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no tesouro sagrado, porque é preço de sangue. 7 Depois de deliberarem em conselho, compraram com elas o Campo do Oleiro, a fim de servir de cemitério para os forasteiros. 8 cp.At 1.19Por isso, aquele campo tem sido chamado até o dia de hoje Campo de Sangue. 9 Assim, se cumpriu o que foi dito pelo profeta Jeremias: E tomaram Zc 11.12-13as trinta moedas de prata, preço daquele que foi avaliado, a quem alguns dos filhos de Israel apreçaram; 10 e deram-nas pelo Campo do Oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Mt 27.11-14;Mc 15.2-5;Lc 23.2-3;Jo 18.29-38Jesus estava em pé perante o governador; e este assim o interrogou: És tu vd.Mt 2.2o Rei dos Judeus? Respondeu-lhe Jesus: vd.Mt 26.25Tu o dizes. 12 Mas, enquanto os principais sacerdotes e os anciãos o acusavam, Mt 26.63;Jo 19.9ele nada disse. 13 Então lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem? 14 Jesus Mt 27.12;Mc 15.5;Jo 19.9; cp.Lc 23.9não respondeu sequer uma palavra, de modo que Pilatos muito se maravilhou. 15 Mt 27.15-26;Mc 15.6-15;Lc 23.17-25; cp. Jo 18.39—19.16Por ocasião da festa, costumava o governador dar liberdade a um preso, à vontade do povo. 16 Naquela ocasião, tinham eles um preso famoso, chamado Barrabás. 17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhe Pilatos: Qual dos dois quereis que eu vos solte, Barrabás ou Jesus, vd.Mt 1.16;27.22chamado Cristo? 18 Pois sabia que, por inveja, lho tinham entregado. 19 Jo 19.13;At 12.21;18.12,16s.;25.6,10,17Estava Pilatos sentado no tribunal, quando sua esposa mandou dizer-lhe: Não te envolvas na questão deste Mt 27.24justo; porque hoje, cp.Mt 1.20;2.12-13,19,22;Gn 20.6;31.11;Nm 12.6;Jó 33.15em sonhos, muito padeci por causa dele. 20 Os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram à multidão At 3.14que escolhesse a Barrabás e fizesse morrer a Jesus. 21 O governador perguntou: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás. 22 Replicou-lhes Pilatos: Que hei de fazer, então, de Jesus, a quem chamam Cristo? Bradaram todos: Seja crucificado! 23 Pilatos continuou: Pois que mal fez ele? Mas eles clamavam cada vez mais: Seja crucificado! 24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, Mt 26.5o tumulto aumentava, mandando vir água, Dt 21.6-8lavou as mãos diante da multidão e declarou: Sou inocente Mt 27.19deste sangue; Mt 27.4isso é lá convosco! 25 Todo o povo disse: cp.Js 2.19;At 5.28O sangue dele caia sobre nós e sobre nossos filhos! 26 Então, Pilatos soltou a Barrabás; e, mandando Mc 15.15;Jo 19.1; cp.Lc 23.16açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Mt 27.27-31;Mc 15.16-20Depois, os soldados do governador, conduzindo Jesus Jo 18.28,33;19.9; cp.Mt 26.3ao Pretório, reuniram em torno dele toda a vd.At 10.1coorte.A décima parte duma legião, ou 600 soldados.28 Despindo-o, Mc 15.17;Jo 19.2vestiram-lhe um manto carmesim. 29 Em seguida, tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e uma cana na mão direita; e, ajoelhando-se diante dele, escarneciam-no, dizendo: Mc 15.18;Jo 19.1Salve, rei dos judeus! 30 E, Mt 26.67;Mc 10.34;14.65;15.19cuspindo nele, tomaram a cana e davam-lhe com ela na cabeça. 31 Mc 15.20Depois de o terem escarnecido, tiraram-lhe o manto, vestiram-lhe as vestes e levaram-no para ser crucificado.
32 Mt 27.32;Mc 15.21;Lc 23.26; cp.Jo 19.17Ao saírem, encontraram um homem At 2.10;6.9;11.20;13.1cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Mt 27.33-44;Mc 15.22-32;Lc 23.33-43;Jo 19.17-24Chegados a um lugar chamado Jo 19.17; cp.Lc 23.33Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira, 34 deram-lhe cp.Mc 15.23a beber vinho com fel; e ele, tendo-o provado, não o quis beber. 35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as vestes dele, deitando sortesAlguns manuscritos inserem: para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica deitaram sortes.; 36 e, sentados, Mt 27.54ali o guardavam. 37 Puseram-lhe sobre a cabeça a sua acusação escrita: cp.Mc 15.26;Lc 23.38;Jo 19.19ESTE É JESUS, O REI DOS JUDEUS. 38 Então, foram crucificados com ele dois salteadores, um à sua direita e outro à sua esquerda. 39 Os que iam passando blasfemavam dele, Mc 15.29;Jó 16.4;Sl 22.7;109.25;Lm 2.15meneando a cabeça 40 e dizendo: Mt 26.61Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas, salva-te a ti mesmo; Mt 27.42se és Filho de Deus, desce da cruz. 41 Do mesmo modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam: 42 Mc 15.31;Lc 23.35Ele salvou aos outros, a si mesmo não se pode salvar; Jo 1.49;12.13; cp.Mt 27.37;Lc 23.37rei de Israel é ele! Desça agora da cruz, e creremos nele. 43 Sl 22.8Confia em Deus; Deus que o livre agora, se lhe quer bem; pois disse: Sou Filho de Deus. 44 Também cp.Lc 23.39-43os salteadores que foram crucificados com ele dirigiram-lhe os mesmos impropérios.
45 Mt 27.45-56;Mc 15.33-41;Lc 23.44-49Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas sobre toda a terra. 46 Cerca da hora nona, deu Jesus um alto brado: Eli, Eli, lamá sabactâni? Que quer dizer: Sl 22.1Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste? 47 Alguns daqueles que estavam presentes, ouvindo isso, disseram: Ele chama por Elias. 48 Mc 15.36;Lc 23.36;Jo 19.29No mesmo instante, um deles correu, tomou uma esponja, ensopou-a em vinagre e, pondo-a numa cana, deu-lhe de beber. 49 Mas os outros disseram: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo. 50 De novo, Mc 15.37;Lc 23.46; cp.Jo 19.30dando Jesus um alto brado, expirou. 51 Mt 27.51-56;Mc 15.38-41; cp.Lc 23.47-49O Mc 15.38;Lc 23.45; cp.Êx 26.31ss.;Hb 9.3véu do santuário rasgou-se em duas partes de alto a baixo, Mt 27.54tremeu a terra, fenderam-se as rochas, 52 abriram-se os túmulos e muitos corpos de santos, vd.At 7.60já falecidos, foram ressuscitados; 53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram vd.Mt 4.5na Cidade Santa e apareceram a muitos. 54 Mc 15.39;Lc 23.47O centurião e os que com ele Mt 27.36guardavam a Jesus, vendo o Mt 27.51terremoto e o que se passara, tiveram muito medo e disseram: Verdadeiramente, este era vd.Mt 4.3; cp.Mt 27.43Filho de Deus. 55 Mc 15.40s.; cp.Lc 23.49;Jo 19.25Estavam ali muitas mulheres, observando de longe, as quais desde a Galileia tinham seguido a Jesus Lc 8.2-3; cp.Mc 15.41para o servir; 56 entre elas se achavam Mt 28.1;Mc 15.40,47;16.9;Lc 8.2;Jo 19.25;20.1,18Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, Mt 20.20e a mulher de Zebedeu.
57 À Mt 27.57-61;Mc 15.42-47;Lc 23.50-56;Jo 19.38-42tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus; 58 ele foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho entregassem. 59 José levou o corpo, envolveu-o em pano limpo de linho 60 e depositou-o no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, pondo uma Mc 16.4;Mt 27.66;Mt 28.2grande pedra à entrada do túmulo, retirou-se. 61 Achavam-se ali Maria Madalena e a outra Maria, sentadas em frente do sepulcro.
62 No outro dia, que era o seguinte a Mc 15.42;Lc 23.54;Jo 19.14,31,42Parasceve, reunidos os principais sacerdotes e os fariseus, dirigiram-se a Pilatos 63 e disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, ainda em vida, afirmou: vd.Mt 16.21Depois de três dias, ressuscitarei. 64 Ordena, pois, que se faça seguro o sepulcro até o terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o furtem e, depois, digam ao povo que ele ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro. 65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma Mt 27.66;Mt 28.11guarda; ide segurá-lo, como entendeis. 66 Partiram eles e tornaram seguro o sepulcro, Dn 6.17selando a Mc 16.4;Mt 27.60;Mt 28.2pedra e deixando ali a guarda.
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/qHG3xNP8jqR-HqIiucz0L)