Pular para o conteúdo
Publicidade

Êxodo 33

ACF

Te Whakahau kia Haere Atu i a Hinai

1 , ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Haere, tūria atu ki runga, koutou ko te iwi i kawea mai nei e koe i te whenua o Īhipa, ki te whenua i oati ai ahau ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa, i mea ia, Ka hoatu e ahau ki ōu uri.2 Ā, ka ungā he anahera e ahau ki mua i a koe, māku anō hoki e pei ngā Kanaani, ngā Amori, ngā Hiti, ngā Perihi, ngā Hiwi, me, ngā Iepuhi. 3 Ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi; e kore hoki ahau e haere atu i roto i a koe; he iwi kakī mārō hoki koe; kei pau koe i ahau ki te ara."

4 Ā, i te rongonga o te iwi i tēnei rongo kino, ka pōuri, kīhai anō i whakanohoia e tētahi ōna whakapaipai. 5 Ā, i atu a Ihowā ki a Mohi, "Mea atu ki ngā tama a Īharaira, He iwi kakī mārō koutou. Kia mea kau ka puta atu ahau ki waenganui i a koe, ā, ka ngaro koe i ahau. , whakarērea atu ōu whakapaipai, ā, ka mōhio ahau ki tāku e mea ai ki a koe." 6 , i aurutia e ngā tama a Īharaira ō rātou whakapaipai i Maunga Horepa ahu atu.

Te Tapenākara o te Aroaro o Ihowā

7 , tango ai a Mohi i te tapenākara ka whakatū ki waho o te puni ki tētahi wāhi mamao atu i te puni, ā, huaina ana e ia, "Ko te tapenākara o te whakaminenga". Ā, i haere ngā tāngata katoa e rapu ana i a Ihowā, ki te tapenākara o te whakaminenga, ki waho o te puni.

8 Ā, i a Mohi e haere ana ki te tapenākara ka whakatika te iwi katoa, ā, ka tērā, tērā, i te kūwaha o tōna tēneti, ā, ka titiro ki muri i a Mohi, ā haere noa ia ki roto ki te tapenākara. 9 Ā, i a Mohi e haere ana ki roto ki te tapenākara, ka heke iho te pou kapua, ā, ana i te whatitoka o te tapenākara, ā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi.

10 Ā, ko te kitenga o te iwi katoa i te pou kapua e ana i te whatitoka o te tapenākara, , ka whakatika te iwi katoa, ka koropiko hoki ia tangata, ia tangata, i te whatitoka o tōna tēneti. 11 , ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, he kanohi, he kanohi, pērā hoki me te tangata e kōrero nei ki tōna hoa. Ā, hoki ana ia ki te puni; ko tāna tangata ia, ko Hohua, tama a Nunu, kīhai taua taitamariki i neke atu i roto i te tapenākara.

Te Īnoi a Mohi

12 Ā, i mea a Mohi ki a Ihowā, "Titiro, kua mea mai nei koe ki ahau, Kawea tēnei iwi ki runga; ā, kāhore i whakaaturia mai e koe ki ahau tāu e ungā ai hei hoa mōku. Kua mea mai anō koe ki ahau, E mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki, kua manakohia anō koe e ahau.13 , ki te mea kua manakohia ahau e koe, tēnā, whakaaturia mai ki ahau ōu ara, kia mōhio ai ahau ki a koe, kia manakohia ai ahau e koe; kia mahara hoki he iwi nāu tēnei iwi."

14 , ka mea ia, "Ka haere atu tōku aroaro, ā, ka mea ahau i a koe kia okioki."

15 , ka mea ia ki a ia, "Ki te kāhore tōu aroaro e haere, kaua mātou e kawea ki runga i konei. 16 te aha hoki e mōhiotia ai kua manakohia mātou ko tāu iwi e koe? He teka ianei māu kia haere tahi i a mātou? Pēnei ka motuhia mātou ko tāu iwi i ngā iwi katoa i te mata o te whenua."

17 , ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Ko tēnei mea anō i kōrerotia mai e koe, ka rite i ahau; te mea e manakohia ana koe e ahau, ā, e mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki."

18 , ka mea ia, "Tēnā , whakakitea mai ki ahau tōu korōria."

19 , ka mea ia, "Ka meatia e ahau tōku pai katoa kia haere atu i tōu aroaro, ā, ka karangatia e ahau te ingoa o Ihowā i tōu aroaro, ka atawhai hoki ahau i tāku e atawhai ai, ka tohu hoki i tāku e tohu ai." 20 I mea anō ia, "E kore e taea e koe te titiro ki tōku mata; e kore hoki tētahi tangata e titiro ki ahau, ā, e ora."

21 I mea anō a Ihowā, "Nanā, he wāhi tēnei kei ahau, ā, me koe ki runga ki te kāmaka; 22 ā, ka haere atu tōku korōria, , ka kawea koe e ahau ki roto ki te kapiti kōhatu, ā, ka taupokina koe e ahau ki tōku ringa, i ahau e haere atu ana. 23 Ā, ka tangohia e ahau tōku ringa, ā, ka kite koe i muri ōku; ko tōku mata ia e kore e kitea."

O Anjo de Deus precederá o povo

1 Disse mais o Senhor a Moisés: Vai, sobe daqui, tu e o povo que fizeste subir da terra do Egito, à terra que jurei a Abraão, a Isaque, e a Jacó, dizendo: À tua descendência a darei.

2 E enviarei um anjo adiante de ti, e lançarei fora os cananeus, e os amorreus, e os heteus, e os perizeus, e os heveus, e os jebuseus, 3 A uma terra que mana leite e mel; porque eu não subirei no meio de ti, porquanto és povo de dura cerviz, para que te não consuma eu no caminho.

4 E, ouvindo o povo esta notícia, pranteou-se e ninguém pôs sobre si os seus ornamentos. 5 Porquanto o Senhor tinha dito a Moisés: Dize aos filhos de Israel: És povo de dura cerviz; se por um momento subir no meio de ti, te consumirei; porém agora tira os teus ornamentos, para que eu saiba o que te hei de fazer.

6 Então os filhos de Israel se despojaram dos seus ornamentos, ao do monte Horebe.

A tenda da congregação

7 E tomou Moisés a tenda, e a estendeu para si fora do arraial, desviada longe do arraial, e chamou-lhe a tenda da congregação. E aconteceu que todo aquele que buscava o Senhor saía à tenda da congregação, que estava fora do arraial. 8 E acontecia que, saindo Moisés à tenda, todo o povo se levantava, e cada um ficava em à porta da sua tenda; e olhava para Moisés pelas costas, até ele entrar na tenda. 9 E sucedia que, entrando Moisés na tenda descia a coluna de nuvem, e punha-se à porta da tenda; e o Senhor falava com Moisés. 10 E, vendo todo o povo a coluna de nuvem que estava à porta da tenda, todo o povo se levantava e cada um, à porta da sua tenda, adorava. 11 E falava o Senhor a Moisés face a face, como qualquer fala com o seu amigo; depois tornava-se ao arraial; mas o seu servidor, o jovem Josué, filho de Num, nunca se apartava do meio da tenda.

Moisés suplica a Deus a sua presença

12 E Moisés disse ao Senhor: Eis que tu me dizes: Faze subir a este povo, porém não me fazes saber a quem hás de enviar comigo; e tu disseste: Conheço-te por teu nome, também achaste graça aos meus olhos.

13 Agora, pois, se tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que me faças saber o teu caminho, e conhecer-te-ei, para que ache graça aos teus olhos; e considera que esta nação é o teu povo.

14 Disse pois: Irá a minha presença contigo para te fazer descansar.

15 Então lhe disse: Se tua presença não for conosco, não nos faças subir daqui.

16 Como, pois, se saberá agora que tenho achado graça aos teus olhos, eu e o teu povo? Acaso não é por andares tu conosco, de modo a sermos separados, eu e o teu povo, de todos os povos que sobre a face da terra?

Moisés suplica a Deus que lhe revele a sua glória

17 Então disse o Senhor a Moisés: Farei também isto, que tens dito; porquanto achaste graça aos meus olhos, e te conheço por nome.

18 Então ele disse: Rogo-te que me mostres a tua glória.

19 Porém ele disse: Eu farei passar toda a minha bondade por diante de ti, e proclamarei o nome do Senhor diante de ti; e terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e me compadecerei de quem eu me compadecer.

20 E disse mais: Não poderás ver a minha face, porquanto homem nenhum verá a minha face, e viverá.

21 Disse mais o Senhor: Eis aqui um lugar junto a mim; aqui te porás sobre a penha.

22 E acontecerá que, quando a minha glória passar, pôr-te-ei numa fenda da penha, e te cobrirei com a minha mão, até que eu haja passado. 23 E, havendo eu tirado a minha mão, me verás pelas costas; mas a minha face não se verá.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também