Pular para o conteúdo
Publicidade

Êxodo 4

ACF

Te Atua Whakaruhi Tohu Mīharo i a Mohi

1 Ā, ka whakahoki a Mohi, ka mea, ", e kore rātou e whakapono ki ahau, e kore hoki e whakarongo ki tōku reo; e mea hoki rātou, Kāhore a Ihowā i puta mai ki a koe."

2 Ā, ka mea a Ihowā ki a ia, "He aha tēnā i tōu ringa?"

Ā, ka mea ia, "He tokotoko."

3 , ka mea ia, "Makā atu ki te whenua." , makā ana e ia ki te whenua, , he nākahi! Ko te tino rerenga o Mohi i tōna aroaro. 4 Ka mea anō a Ihowā ki a Mohi, "Totoro atu tōu ringa, hopukia i te hiku" ko te toronga atu o tōna ringaringa, hopukina iho, , kua tokotoko anō ki tōna ringa 5 "kia whakapono ai rātou kua puta ki a koe a Ihowā, te Atua o ō rātou mātua, te Atua o Āperahama, te Atua o Īhaka, te Atua o Hākopa."

6 I mea anō a Ihowā ki a ia, "Tēnā, kuhua tōu ringa ki tōu uma." Ā, kuhua ana e ia tōna ringa ki tōna uma; te unuhanga anō, , kua repera tōna ringa, kua rite ki te hukarere.

7 I mea anō ia, "Whakahokia anō tōu ringa ki tōu uma" ā, whakahokia ana anō e ia tōna ringa ki tōna uma; ā, te unuhanga i tōna uma, , kua hoki, kua rite ki tōna kiri anō 8 "Ā, ki te kore rātou e whakapono ki a koe, ki te kore e whakarongo ki te reo o te tohu tuatahi, , ka whakapono rātou ki te reo o muri tohu. 9 Ā, ki te kore anō rātou e whakapono ki ēnei tohu e rua, ki te kore e whakarongo ki tōu reo, utuhia e koe ki te wai o te awa, ka riringi ki te oneone maroke; ā, ko te wai e utuhia e koe i te awa, hei toto ki runga ki te whenua maroke."

10 , ka a Mohi ki a Ihowā, "E tōku Ariki, ehara ahau i te pūkōrero, i mua, i muri rānei i tāu kōrerotanga ki tāu pononga; he reo ngoikore hoki tōku, he arero paremo."

11 , ka mea a Ihowā ki a ia, "wai i hanga te māngai o te tangata? wai hoki i mea kia wahangū, kia turi, kia titiro rānei, kia matapō rānei? Ehara koia i ahau, i a Ihowā? 12 , haere, ā, hei tōu waha ahau, ako ai i a koe ki tāu e kōrero ai."

13 , ka mea ia, "E tōku Ariki, māu e unga tāu e unga ai."

14 , ka mura te riri a Ihowā ki a Mohi; ka mea ia, "Ehara ianei a Ārona Rīwaiti i te tuakana nōu? E mātau ana ahau he pūkōrero ia. Ina hoki, , e haere mai nei ia ki te whakatau i a koe; ā, ka kite i a koe, ka koa tōna ngākau. 15 Ā, māu e kōrero ki a ia, e hoatu ngā kupu ki tōna waha; ā, hei tōu māngai ahau, hei tōna māngai hoki, whakaako ai i a kōrua ki kōrua e mea ai. 16 Ā, ko ia hei kaikōrero māu ki te iwi; ā, ko ia, inā, ka ai ia hei māngai mōu, ko koe hoki hei Atua ki a ia. 17 Maua atu anō tēnei tokotoko i tōu ringa, e mea ai koe i ngā tohu."

Ka Hoki mai a Mohi ki Īhipa

18 , haere ana a Mohi, hoki ana ki a Ietoro, ki tōna hungawai, ā, ka mea ki a ia, "Tukua ahau kia haere, kia hoki ki ōku tuākana i Īhipa, kia kite kei te ora anō rānei rātou."

Ā, ka mea a Ietoro ki a Mohi, "Haere i runga i te pai."

19 I mea anō a Ihowā ki a Mohi i Miriana, "Haere, e hoki ki Īhipa; kua mate katoa hoki ngā tāngata i whai i a koe kia patua." 20 , ka mau a Mohi ki tāna wahine rātou ko āna tama, ā, whakanohoia ana ki runga ki te kāihe, ā, hoki ana ki te whenua o Īhipa; i tango anō a Mohi i te tokotoko a te Atua ki tōna ringa.

21 I mea anō a Ihowā ki a Mohi, "E haere koe, e hoki ki Īhipa, kia mahara kia meatia ki te aroaro o Parao ēnā merekara katoa kua hoatu e ahau ki tōu ringa. Otiia, māku e whakapakeke tōna ngākau, kia kore ai ia e tuku i te iwi. 22 Ā, ka mea koe ki a Parao, Ko te kupu tēnei a Ihowā: Ko Īharaira tāku tama, tāku mātāmua. 23 Ko tāku kupu anō tēnei ki a koe, "Tukua tāku tama kia mahi ki ahau." Ā, ki te kore koe e rongo ki te tuku i a ia, , ka patua e ahau tāu tama, tāu mātāmua."

24 Ā, i a rātou i te whare tira i te ara, , pono a Ihowā ki a ia, ā, ka whai i a ia kia whakamatea. 25 Ā, ka tango a Hipora i tētahi kōhatu koi, ā, kotia iho te kiri matamata o tāna tama, , whakapākia ana e ia ki ōna waewae, ka mea, "He tāne toto koe ki ahau." 26 Heoi, ka tuku atu ia i a ia. I reira anō ka mea te wahine, "He tāne toto koe; te kotinga hoki."

27 , ka mea a Ihowā ki a Ārona, "Haere ki te koraha, ki te whakatau i a Mohi." Ā, haere ana ia, ā, ka tūtaki ki a ia ki te maunga o te Atua, ka kihi i a ia. 28 Ā, kōrerotia ana e Mohi ki a Ārona ngā kupu katoa a Ihowā i unga nei i a ia, me ngā tohu katoa i ako ai ia ki a ia.

29 , haere ana a Mohi rāua ko Ārona, ā, whakaminea ana ngā kaumātua katoa o ngā tama a Īharaira. 30 , kōrerotia ana e Ārona ngā kupu katoa i kōrero ai a Ihowā ki a Mohi, mahia ana hoki e ia ngā tohu i te tirohanga a te iwi. 31 Ā, whakapono tonu te iwi; ā, ka rongo rātou kua tae mai a Ihowā ki ngā tama a Īharaira, kua titiro ki rātou whakawhiunga, ka tuohu rātou, ka koropiko.

O Senhor concede poderes a Moisés

1 Então respondeu Moisés, e disse: Mas eis que não me crerão, nem ouvirão a minha voz, porque dirão: O Senhor não te apareceu.

2 E o Senhor disse-lhe: Que é isso na tua mão? E ele disse: Uma vara.

3 E ele disse: Lança-a na terra. Ele a lançou na terra, e tornou-se em cobra; e Moisés fugia dela.

4 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão e pega-lhe pela cauda. E estendeu sua mão, e pegou-lhe pela cauda, e tornou-se em vara na sua mão;

5 Para que creiam que te apareceu o Senhor Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.

6 E disse-lhe mais o Senhor: Põe agora a tua mão no teu seio. E, tirando-a, eis que a sua mão estava leprosa, branca como a neve.

7 E disse: Torna a por a tua mão no teu seio. E tornou a colocar sua mão no seu seio; depois tirou-a do seu seio, e eis que se tornara como a sua carne.

8 E acontecerá que, se eles não te crerem, nem ouvirem a voz do primeiro sinal, crerão à voz do derradeiro sinal;

9 E se acontecer que ainda não creiam a estes dois sinais, nem ouvirem a tua voz, tomarás das águas do rio, e as derramarás na terra seca; e as águas, que tomarás do rio, tornar-se-ão em sangue sobre a terra seca.

10 Então disse Moisés ao Senhor: Ah, meu Senhor! Eu não sou homem eloquente, nem de ontem nem de anteontem, nem ainda desde que tens falado ao teu servo; porque sou pesado de boca e pesado de língua.

11 E disse-lhe o Senhor: Quem fez a boca do homem? Ou quem fez o mudo, ou o surdo, ou o que , ou o cego? Não sou eu, o Senhor?

12 Vai, pois, agora, e eu serei com a tua boca e te ensinarei o que hás de falar.

13 Ele, porém, disse: Ah, meu Senhor! Envia pela mão daquele a quem tu hás de enviar.

14 Então se acendeu a ira do Senhor contra Moisés, e disse: Não é Arão, o levita, teu irmão? Eu sei que ele falará muito bem; e eis que ele também sai ao teu encontro; e, vendo-te, se alegrará em seu coração.

15 E tu lhe falarás, e porás as palavras na sua boca; e eu serei com a tua boca, e com a boca dele, ensinando-vos o que haveis de fazer. 16 E ele falará por ti ao povo; e acontecerá que ele te será por boca, e tu lhe serás por Deus. 17 Toma, pois, esta vara na tua mão, com que farás os sinais.

Moisés torna ao Egito

18 Então foi Moisés, e voltou para Jetro, seu sogro, e disse-lhe: Eu irei agora, e tornarei a meus irmãos, que estão no Egito, para ver se ainda vivem. Disse, pois, Jetro a Moisés: Vai em paz.

19 Disse também o Senhor a Moisés em Midiã: Vai, volta para o Egito; porque todos os que buscavam a tua alma morreram.

20 Tomou, pois, Moisés sua mulher e seus filhos, e os levou sobre um jumento, e tornou à terra do Egito; e Moisés tomou a vara de Deus na sua mão.

21 E disse o Senhor a Moisés: Quando voltares ao Egito, atenta que faças diante de Faraó todas as maravilhas que tenho posto na tua mão; mas eu lhe endurecerei o coração, para que não deixe ir o povo.

22 Então dirás a Faraó: Assim diz o Senhor: Israel é meu filho, meu primogênito. 23 E eu te tenho dito: Deixa ir o meu filho, para que me sirva; mas tu recusaste deixá-lo ir; eis que eu matarei a teu filho, o teu primogênito.

24 E aconteceu no caminho, numa estalagem, que o Senhor o encontrou, e o quis matar. 25 Então Zípora tomou uma pedra aguda, e circuncidou o prepúcio de seu filho, e lançou-o a seus pés, e disse: Certamente me és um esposo sanguinário.

26 E desviou-se dele. Então ela disse: Esposo sanguinário, por causa da circuncisão.

27 Disse o Senhor a Arão: Vai ao deserto, ao encontro de Moisés. E ele foi, e encontrou-o no monte de Deus, e beijou-o.

28 E relatou Moisés a Arão todas as palavras do Senhor, com que o enviara, e todos os sinais que lhe mandara.

29 Então foram Moisés e Arão, e ajuntaram todos os anciãos dos filhos de Israel. 30 E Arão falou todas as palavras que o Senhor falara a Moisés e fez os sinais perante os olhos do povo. 31 E o povo creu; e quando ouviram que o Senhor visitava aos filhos de Israel, e que via a sua aflição, inclinaram-se, e adoraram.

Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!

Veja também