Ko Tora me Haira
1 Ā, i muri i a Apīmereke, ka whakatika ake hei kaiwhakaora mō Īharaira ko Tora tama a Pua tama a Roro, he tangata nō Ihākara; ā, i noho ia ki Hāmiri ki te whenua pukepuke o Ēparaima. 2 Ā, e rua tekau mā toru ngā tau i whakarite ai ia mō Īharaira, nā, ka mate, ā, tanumia ana ki Hāmiri.
3 Ā, i muri i a ia ka whakatika ko Haira Kireari, e rua tekau mā rua ngā tau i whakarite ai ia mō Īharaira. 4 Nā, e toru tekau āna tama, e toru tekau anō ngā kūao kāihe i eke ai rātou, e toru tekau hoki ō rātou pā, e huaina nei ko Hawotohaira, ā tae noa ki tēnei rā; kei te whenua o Kireara. 5 Nā, ka mate a Haira, ā, ka tanumia ki Kamono.
Ka Whakawhiua e ngā Āmoni
6 Nā, ka mahi kino anō ngā tamariki a Īharaira ki tā Ihowā titiro, i mahi ki ngā Paara, ki te Ahataroto, ki ngā atua o Hīria, ki ngā atua o Hairona ki ngā atua o Moapa, ki ngā atua o ngā tamariki a Āmona, ki ngā atua o ngā Pirihitini; whakarērea ake e rātou a Ihowā, kīhai anō hoki i mahi ki a ia. 7 Nā, ka mura te riri o Ihowā ki a Īharaira, ā, hokona atu ana rātou e ia ki te ringa o ngā Pirihitini, ki te ringa hoki o ngā tamariki a Āmona. 8 Ā, i taua tau i kurua, i tūkinotia e rātou ngā tamariki a Īharaira; ā, tekau mā waru ngā tau i tūkinotia ai ngā tamariki katoa a Īharaira i tāwāhi o Horano, i te whenua o ngā Amori, i Kireara. 9 Nā, ka whiti atu ngā tamariki a Āmona i Horano ki te whawhai anō hoki ki a Hūrā, ki a Pineamine, ki te whare hoki o Ēparaima, ā, taea rawatia iho te raru o Īharaira.
10 Kātahi ka karanga ngā tamariki a Īharaira ki a Ihowā, ka mea, "Kua hara mātou ki a koe, kua whakarērea hoki e mātou tō mātou Atua, kua mahi hoki ki ngā Paara."
11 Ā, ka mea a Ihowā ki ngā tamariki a Īharaira, "Kāhore ianei koutou i whakaorangia e ahau i ngā Īhipiana, i ngā Amori, i ngā tamariki a Āmona, i ngā Pirihitini? 12 I tūkino anō hoki ngā Haironi, ngā Amareki, rātou ko ngā Maoni i a koutou, ā, nō tā koutou tangihanga, ki ahau, ka ora koutou i ahau i roto i tō rātou ringa. 13 Heoi, whakarērea ana ahau e koutou, ā, mahi ana koutou ki ngā atua kē; koia ahau tē whakaora ai anō i a koutou. 14 Haere, karanga atu ki ā koutou atua i whiriwhiri ai; mā rātou koutou e whakaora i te wā o tō koutou hēmanawa."
15 Nā, ka mea ngā tamariki a Īharaira ki a Ihowā, "Kua hara mātou, māu e mea ki a mātou ngā mea katoa e pai ana ki tāu titiro; otiia whakaorangia mātou ināianei." 16 Nā, ka whakarērea e rātou ngā atua kē i roto i a rātou, ā, ka mahi ki a Ihowā; nā, ka kōingo tōna ngākau ki a Īharaira i mate nei.
17 Nā, ka huihuia ngā tamariki a Āmona, ā, ka noho ki Kireara, i huihui anō ngā tamariki a Īharaira, ā, noho ana i Mihipa. 18 Nā, ka mea te iwi rātou ko ngā rangatira o Kireara tētahi ki tētahi, "Ko wai te tangata hei tīmata i te whawhai ki ngā tamariki a Āmona? Ka waiho ia hei upoko mō ngā tāngata katoa o Kireara."
Tola en Jaïr is rigters.
1 EN ná Abiméleg het Tola, die seun van Pua, die seun van Dodo, 'n man uit Íssaskar, opgetree om Israel te verlos; en hy het gewoon in Samir op die gebergte van Efraim.
2 En hy het Israel drie-en-twintig jaar lank gerig; en hy het gesterwe en is in Samir begrawe.
3 En ná hom het Jaïr, die Gileadiet, opgetree, en hy het Israel twee-en-twintig jaar lank gerig.
4 En hy het dertig seuns gehad, wat op dertig jong esels gery en dertig stede gehad het; dié word tot vandag toe die Jaïrsdorpe genoem wat in die land Gílead lê.
5 En Jaïr het gesterwe en is in Kamon begrawe.
Verdrukking deur Filistyne en Ammoniete. Bekering en vergewing.
6 EN die kinders van Israel het weer gedoen wat verkeerd was in die oë van die Here, en hulle het die Baäls en die Astártes gedien, en die gode van Aram en die gode van Sidon en die gode van Moab en die gode van die kinders van Ammon en die gode van die Filistyne, en hulle het die Here verlaat en Hom nie gedien nie.
7 Daarom het die toorn van die Here ontvlam teen Israel, en Hy het hulle verkoop in die hand van die Filistyne en in die hand van die kinders van Ammon.
8 En hulle het die kinders van Israel verpletter en verdruk in daardie jaar, agttien jaar lank, al die kinders van Israel wat oorkant die Jordaan gewoon het in die land van die Amoriete, wat in Gílead was.
9 Daarby het die kinders van Ammon die Jordaan oorgetrek om ook teen Juda en Benjamin en die huis van Efraim te veg, sodat Israel dit baie benoud gehad het.
10 Toe roep die kinders van Israel die Here aan en sê: Ons het teen U gesondig, want ons het onse God verlaat en die Baäls gedien.
11 Maar die Here het aan die kinders van Israel gesê: Het Ek julle nie van die Egiptenaars en van die Amoriete, van die kinders van Ammon en van die Filistyne —
12 en toe die Sidoniërs en Amalekiete en Maoniete julle verdruk en julle My aangeroep het — julle uit hulle hand verlos nie?
13 Maar julle het My verlaat en ander gode gedien; daarom sal Ek julle nie meer verlos nie.
14 Gaan heen en roep die gode aan wat julle verkies het; laat dié julle verlos in die tyd van julle benoudheid.
15 Toe sê die kinders van Israel aan die Here: Ons het gesondig; maak met ons net soos dit goed is in u oë; verlos ons tog net vandag.
16 En hulle het die vreemde gode uit hulle midde verwyder en die Here gedien; toe het Hy ongeduldig geword oor die moeite van Israel.
17 En die kinders van Ammon is byeengeroep en het laer opgeslaan in Gílead; maar die kinders van Israel het bymekaargekom en laer opgeslaan by Mispa.
18 Toe sê die manskappe, die vorste van Gílead, die een aan die ander: Wie is die man wat sal begin om te veg teen die kinders van Ammon? Hy sal hoof wees oor al die inwoners van Gílead.