Publicidade

Josué 11

AVM
Ka Hinganga ngā Kīngi o te Raki

1 , i te rongonga o Iapini kīngi o Hatoro, ka tono tāngata ia ki a Iopapa kīngi o Marono, ki te kīngi o Himirono, ki te kīngi hoki o Akahapa, 2 ki ngā kīngi anō hoki i te raki, ki ērā i ngā maunga, i te mānia hoki ki te tonga o Kinerota, i te whenua raorao, ā, i ngā Hiwi o Roro ki te hauāuru, 3 ki te Kanaani i te rāwhiti me te hauāuru, ki te Amori, ki te Hiti, ki te Perihi, ki te Iepuhi i te whenua pukepuke, ki te Hiwi hoki i raro o Heremona i te whenua o Mihipa. 4 , ka haere mai, me ā rātou ope katoa, he tini te tangata, me te onepū i te taha o te moana te tokomaha, me ngā hōiho, me ngā hāriata, tōna tini. 5 , ka huihui ēnei kīngi katoa; ā, ka haere mai rātou, ka noho huihui ki ngā wai o Meromo, ki te whawhai ki a Īharaira.

6 , ko te meatanga a Ihowā ki a Hohua, "Kei wehi i a rātou; kia pēnei hoki āpōpō ka hoatu katoa rātou e ahau, mate rawa, ki a Īharaira; me whakangonge ō rātou hōiho, me tahu hoki ō rātou hāriata ki te ahi."

7 , huakina tatatia ana rātou e Hohua rātou ko te hunga hāpai pakanga katoa ki ngā wai o Meromo; heoi kōkiri ana rātou ki a rātou. 8 , hōmai ana rātou e Ihowā ki te ringa o Īharaira, ā, patua iho rātou, ā, whāia ana e rātou ā tae noa ki Hairona nui, ki Mihirepoto Maimi, ki te raorao hoki o Mihipe whaka te rāwhiti; ā, patupatua ana rātou, kāhore rawa he mōrehu i waiho kia toe. 9 Ā, rite tonu Hohua i mea ai ki a rātou ki Ihowā i kōrero ai ki a ia; i whakangongea e ia ō rātou hōiho, i tahuna hoki ō rātou hāriata ki te ahi.

10 Ā, i taua ka tahuri a Hohua, ā, horo ana i a ia a Hatoro, patua iho hoki e ia tōna kīngi ki te hoari. (Ko Hatoro hoki te upoko o aua kīngitanga katoa i mua.) 11 , patua iho e rātou ngā mea ora katoa o reira ki te mata o te hoari ā poto noa; kāhore i mahue tētahi mea whai manawa; i tahuna hoki e ia a Hatoro ki te ahi.

12 , i riro katoa i a Hohua ngā katoa o ērā kīngi, me ngā kīngi katoa o reira, ā, patua iho e ia ki te mata o te hoari ā poto noa; i pērā anō ia me Mohi, me te pononga a Ihowā i whakahau ai. 13 Ko ngā ia i i runga i ngā pukepuke, kīhai ēnā i tahuna e Īharaira, heoi anō ko Hatoro anake; i tahuna tēnā e Hohua. 14 Otiia, ko ngā taonga parakete katoa o aua , me ngā kararehe, i tangohia e ngā tama a Īharaira rātou; ko ngā tāngata katoa ia i patua ki te mata o te hoari ā poto noa rātou, kīhai i mahue tētahi mea whai manawa. 15 Ko Ihowā i whakahau ai ki tāna pononga ki a Mohi, ko Mohi anō tērā i whakahau ai ki a Hohua; ā, koia Hohua i mea ai; kīhai i kapea e ia tētahi o ngā mea katoa i whakahaua e Ihowā ki a Mohi.

He Whakarāpotonga o ngā Raupatu a Hohua

16 , riro ana i a Hohua taua whenua katoa, te whenua pukepuke, me ngā wāhi katoa o te tonga, me te whenua katoa o Kohena, me te raorao, me te mānia, me te whenua pukepuke o Īharaira, me tōna raorao, 17 atu i Maunga Haraka, e anga nei whakarunga ki Heira, ā tae noa ki Paara-Kara i te raorao o Repanōna, i raro iho o Maunga Heremona; ā, ko ō rātou kīngi katoa, i mau i a ia, ā, patua iho, whakamatea iho. 18 He maha ngā i whawhai ai a Hohua ki aua kīngi katoa. 19 , kāhore he i hohou rongo ki ngā tama a Īharaira, heoi anake ko ngā Hiwi i noho i Kipeono; i riro katoa i a rātou i runga i te whawhai. 20 Ihowā hoki i whakapakeke ō rātou ngākau, kia tūria ai e rātou a Īharaira ki te riri, kia tino whakangaromia ai rātou e ia, kia kore ai hoki rātou e tohungia, engari kia whakangaromia rātou e ia, kia pērātia me Ihowā i whakahau ai ki a Mohi.

21 I taua anō ka haere atu a Hohua, ā, hunā iho e ia ngā Anakimi o ngā maunga, o Heperona, o Repiri, o Ānapa, o ngā maunga katoa o Hūrā, o ngā maunga katoa anō hoki o Īharaira; i tino whakangaromia rawatia rātou e Hohua me ō rātou . 22 Kīhai tētahi o ngā Anakimi i mahue i te whenua o ngā tama a Īharaira; toe ake ko ētahi anake i Kaha, i Kāta, i Aharoro.

23 , ka riro i a Hohua te whenua katoa, ka pērā me, ngā mea katoa i kōrerotia e Ihowā ki a Mohi; ā, hoatu ana e Hohua hei kāinga tupu Īharaira, he mea whakarite ki ō rātou wehenga, ki ō rātou iwi.

, ka takoto mārie te whenua i te whawhai.

1 Jabin, rei de Asor, tendo notícias de todos esses acontecimentos, enviou mensageiro a Jobab, rei de Merom, ao rei de Semeron, ao rei de Acsaf,

2 aos reis do norte da montanha e da planície, ao sul de Genesaré, na planície e nos planaltos de Dora, ao ocidente,

3 aos cananeus do oriente e do ocidente, aos amorreus, aos hiteus, aos ferezeus, aos jebuseus na montanha, aos heveus ao do Hermon na terra de Masfa.

4 Entraram então em campanha com todos os seus exércitos, povo numeroso como a areia na praia do mar, com sua cavalaria e grande número de carros.

5 Todos esses reis juntaram-se e vieram acampar juntos, perto das águas de Merom, para combater Israel.

6 O Senhor disse a Josué: "Não os te­mas, porque amanhã, a esta mesma hora, eu os lançarei, ofegantes, diante de Israel. Cortarás os jarretes dos seus cavalos e queimarás os seus carros".

7 Josué atacou-os repentinamente, com todos os seus guerreiros, junto às águas de Merom e precipitou-se contra eles.

8 O Senhor entregou-os nas mãos de Israel, que os bateu e os perseguiu até Sidon, a Grande, até as águas de Maserefot e até o vale de Masfa, para o oriente. E feriu-os até que não ficou um .

9 Josué tratou-os como o Senhor lhe tinha dito: cortou os tendões dos cavalos e incendiou seus carros.

10 Voltando, nessa mesma época, Josué tomou Asor e matou à espada seu rei, porque Asor era antigamente a capital de todos esses reinos.

11 Passaram a fio da espada toda alma viva nessa cidade e votaram-na ao interdito. Nada ficou de tudo o que tinha vida e incendiou Asor.

12 Tomou também Josué todas as cidades desses reis (coligados) e passou-as a fio da espada, votando-as ao interdito, como Moisés, servo do Senhor, tinha ordenado.

13 Entretanto, Israel não incendiou nenhuma das cidades situadas nas colinas, exceto Asor, que Josué queimou.

14 Os filhos de Israel apossaram-se de todos os despojos dessas cidades e dos rebanhos. Quanto aos homens, porém, massacraram-nos todos com a espada, até exterminá-los completamente sem deixar ninguém com vida.

15 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, seu servo, assim Moisés ordenou a Josué; e este tudo executou, sem nada omitir do que o Senhor tinha prescrito a Moisés.

16 Conquistou, assim, Josué toda a terra, a montanha, o Negueb, o território de Gósen, a campina e a planície, o planalto de Israel e suas campinas,

17 desde a montanha nua que sobe para Seir até Baal-Gad, no vale do Líbano, ao do Hermon. Tomou todos os seus reis, feriu-os e matou-os.

18 Durante muito tempo combateu Josué contra esses reis.

19 Não houve cidade que se rendesse pacificamente aos israelitas, exceto os heveus de Gabaon. Foi necessário que se tomasse tudo à força,

20 porque era o desígnio do Senhor que se endurecesse o coração desses povos e que combatessem Israel; desse modo, Israel pôde votá-los ao interdito sem piedade e exterminá-los, como o Senhor tinha ordenado a Moisés.

21 Naquele tempo, Josué marchou contra os enacim da montanha e os exterminou em Hebron, em Dabir, em Anab e em toda a montanha de Judá e de Israel. E votou-os ao interdito com suas cidades.

22 Não ficou um enacim na terra dos filhos de Israel; ficaram alguns em Gaza, em Gat e em Azoto.

23 Conquistou, pois, Josué toda a terra, como o Senhor tinha dito a Moisés, e deu-a em herança a Israel, repartindo-a segundo suas tribos. E a terra repousou da guerra.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-