1 Nā, he mea tino tūtaki a Heriko i te wehi i ngā tama a Īharaira; kāhore he tangata i haere ki waho, kāhore hoki tētahi i haere ki roto.
2 Ā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, "Titiro, kua hoatu e ahau ki tōu ringa a Heriko, me tōna kīngi, rātou ko ngā mārohirohi. 3 Nā, taiāwhiotia te pā e koutou, e ngā tāngata hāpai patu katoa, me haere ā tawhio noa te pā, kia kotahi anō āwhiotanga. Kia ono ngā rā e pēnā ai koe, 4 ā, kia tokowhitu ngā tohunga e mau i ngā tētere haona hipi e whitu ki mua i te āka. Ā, i te whitu o ngā rā me taiāwhio e koutou te pā, kia whitu ngā taiāwhiotanga, ā, me whakatangi e ngā tohunga ngā tētere. 5 Ā, ka roa te tangi o te haona hipi, ā, ka rangona e koutou te tangi o te tētere, me hāmama katoa te iwi, kia nui te hāmama; nā, ka hinga te taiepa o te pā, papa rawa ki raro, ā, ka piki atu te iwi, tērā, tērā, i ngā wāhi e rite mai ana ki a rātou."
6 Nā, ka karanga a Hohua, te tama a Nunu, ki ngā tohunga, ka mea ki a rātou, "Hāpainga te āka o te kawenata, ā, mā ngā tohunga tokowhitu e mau ngā tētere haona hipi e whitu ki mua i te āka a Ihowā." 7 Ā, i mea rātou ki te iwi, "Haere, taiāwhiotia te pā, ā, ko ngā tāngata hāpai patu e haere i mua i te āka a Ihowā."
8 Heoi, i te kōrerotanga a Hohua ki te iwi, nā, ka mau ngā tohunga tokowhitu ki ngā tētere haona hipi e whitu, ā, haere ana i mua i a Ihowā, me te whakatangi anō i ngā tētere; i haere hoki te āka o te kawenata a Ihowā i muri i a rātou. 9 Ā, ko ngā tāngata hāpai patu i haere i mua i ngā tohunga e whakatangi ana i ngā tētere, ko te hiku i haere i muri i te āka, haere ana ngā tohunga me te whakatangi haere i ngā tētere. 10 Ā, i whakaako a Hohua i te iwi, i mea, "Kaua e hāmama, kaua ō koutou reo e rangona, kei puta hoki tētahi kupu i ō koutou waha, ā tae noa ki te rā e mea ai ahau ki a koutou, kia hāmama; hei reira koutou ka hāmama." 11 Nā, meinga ana e ia kia taiāwhiotia te pā e te āka a Ihowā, haere ana ā tawhio noa, kotahi anō taiāwhiotanga; nā, ka haere rātou ki te puni, ā, moe ana ki te puni.
12 Ā, ka maranga wawe a Hohua i te ata, ā, hāpainga ake ana e ngā tohunga te āka a Ihowā. 13 I mau anō hoki ngā tohunga tokowhitu i ngā tētere haona hipi e whitu i mua i te āka a Ihowā, i haere tonu me te whakatangi haere i ngā tētere; ā, ko ngā tāngata hāpai patu i haere i mua i a rātou; ko te nuinga ia i haere i muri i te āka a Ihowā. Haere ana ngā tohunga me te whakatangi anō i ngā tētere. 14 Ā, i te rua o ngā rā i taiāwhiotia e rātou te pā, kotahi anō taiāwhiotanga, ā, hoki ana ki te puni; ā, pērā tonu rātou i ngā rā e ono.
15 Nā, i te whitu o ngā rā, ka maranga wawe rātou i te pūaotanga o te rā, ka taiāwhio hoki i te pā, e whitu ngā taiāwhiotanga, ko taua ritenga rā anō; otiia i taua rā e whitu ā rātou taiāwhiotanga i te pā. 16 Nā, i te whitu o ngā taiāwhiotanga, ka whakatangi ngā tohunga i ngā tētere, ka mea a Hohua ki te iwi, "Hāmama; kua hōmai hoki e Ihowā te pā ki a koutou. 17 Hei mea oti atu anō te pā mā Ihowā, a reira me ngā mea katoa i roto; ko Rahapa anake, ko te wahine kairau, ko ia kia ora me ngā mea katoa i a ia i roto i te whare, mōna i huna i ngā tāngata i tonoa atu e tātou. 18 Ko koutou ia, kia hopohopo ki te mea kua oti te kanga, kei tākina he kanga ki a koutou, ki te tango i tētahi wāhi o te mea kua oti te kanga; ā, ka meinga te ope o Īharaira kia kangā, ā, whakararua iho e koutou. 19 Engari ngā hiriwa me ngā kōura, me ngā mea parāhi, rino hoki, kia tapu ēnā mā Ihowā; me riro ēnā ki roto ki te whare taonga a Ihowā."
20 Heoi, ka hāmama te iwi, ā, ka whakatangi ngā tohunga i ngā tētere. Nā, i te rongonga o te iwi i te tangi o te tētere, ko te tino hāmamatanga o te iwi, he nui te hāmama, ā, hinga iho te taiepa, papā rawa ki raro, ā, piki atu ana te iwi ki roto ki te pā, tērā, tērā, i te wāhi e rite mai ana ki a ia, nā, horo ana i a rātou te pā. 21 Ā, tino hunā rawatia e rātou ngā mea katoa i te pā, ngā tāne, ngā wāhine, ngā taitamariki, ngā koroheke, ngā kau, ngā hipi, ngā kāihe, ki te mata o te hoari.
22 Ā, i mea a Hohua ki ngā tāngata tokorua i tūteia ai te whenua, "Haere ki te whare o te wahine kairau, mauria mai hoki i reira te wahine me ngā mea katoa i a ia, whakaritea tā kōrua i oati ai ki a ia." 23 Nā, ka haere aua taitama, ngā tūtei, ā, mauria ana mai e rāua a Rahapa, tōna pāpā, tōna whaea, ōna tungāne, me ngā mea katoa i a ia, ā, mauria katoatia mai ana hoki e rāua ōna whanaunga katoa ki waho; ā, waiho ana i waho o te puni o Īharaira.
24 Nā, tahuna ake e rātou te pā ki te ahi, me ngā mea katoa i roto; ko te hiriwa anake, me te kōura, me ngā mea parāhi, rino hoki, i hoatu e rātou ki te whare taonga o te whare o Ihowā. 25 Otiia ko Rahapa, ko te wahine kairau, ko te nohoanga o tōna pāpā, me ngā mea katoa i a ia, i whakaorangia e Hohua; ā, noho ana ia i waenganui o Īharaira ā tae noa mai ki tēnei rā, mōna i huna i ngā tāngata i tonoa e Hohua ki te tūtei i Heriko.
26 Nā, ka whakaoati a Hohua i a rātou i taua wā, ka mea: "Ka kangā te tangata ki te aroaro o Ihowā e whakatika ana, ka hanga i tēnei pā, i Heriko:
Ka whakatūria e ia
hei runga i tāna mātāmua,
ka whakanohoia anō ngā tatau
hei runga i tāna tama ō muri."
27 Heoi i a Hohua tonu a Ihowā; ā, pakū ana tōna rongo puta noa i te whenua.
1 Jericó, cidade murada, tinha se fechado diante dos israelitas, e ninguém saía dela nem podia entrar.
2 O Senhor disse a Josué: "Vê, entreguei-te Jericó, seu rei e seus valentes guerreiros.
3 Dai volta à cidade, vós todos, homens de guerra; contornai toda a cidade uma vez. Assim farás durante seis dias.
4 Sete sacerdotes, tocando sete trombetas, irão adiante da arca. No sétimo dia, dareis sete vezes volta à cidade, tocando os sacerdotes a trombeta.
5 Quando o som da trombeta for mais forte e ouvirdes a sua voz, todo o povo soltará um grande clamor e a muralha da cidade desabará. Então, o povo tomará de assalto a cidade, cada um no lugar que lhe ficar defronte".
6 Josué, filho de Nun, convocou os sacerdotes e disse-lhes: "Levai a arca da aliança, e sete sacerdotes estejam diante dela tocando as trombetas".
7 E disse em seguida ao povo: "Avante! Dai volta à cidade, marchando os guerreiros diante da arca do Senhor".
8 Logo que Josué acabou de falar, os sete sacerdotes, levando as sete trombetas, retumbantes, puseram-se em marcha diante do Senhor, tocando os seus instrumentos; e a arca da aliança do Senhor os seguiu.
9 Marcharam os guerreiros diante dos sacerdotes que tocavam a trombeta, e a retaguarda seguia a arca; e durante toda a marcha ouvia-se o retinir das trombetas.
10 Ora, Josué havia dado essa ordem ao povo: "Não griteis, nem façais ouvir a vossa voz, nem saia de vossa boca palavra alguma, até o dia em que eu vos disser: ‘Gritai!’. Então, clamareis com força".
11 A arca do Senhor deu uma volta à cidade, e retornaram ao acampamento para ali passar a noite.
12 Josué levantou-se muito cedo e os sacerdotes levaram a arca do Senhor.
13 Os sete sacerdotes, levando as sete trombetas retumbantes, marchavam diante da arca do Senhor, tocando a trombeta durante a marcha. Os guerreiros precediam-nos, e a retaguarda seguia a arca do Senhor. E ouvia-se o retinir da trombeta durante a marcha.
14 Deram volta à cidade uma vez, no segundo dia, e voltaram ao acampamento. O mesmo fizeram durante seis dias.
15 Mas, ao sétimo dia, levantando-se de madrugada, deram volta à cidade sete vezes, como nos dias precedentes: esse foi o único dia em que fizeram sete vezes a volta.
16 Quando os sacerdotes tocaram as trombetas na sétima volta, Josué disse ao povo: "Gritai, porque o Senhor vos entregou a cidade.
17 A cidade será votada ao Senhor por interdito, como tudo o que nela se encontra; exceção feita somente a Raab, a prostituta, que terá a sua vida salva com todos os que se encontrarem em sua casa, porque ocultou os espiões que tínhamos enviado.
18 Mas guardai-vos de tocar no que é votado ao interdito. Se tomardes algo do que foi anatematizado, atraireis o interdito sobre o acampamento de Israel, o que seria uma catástrofe.
19 Toda a prata, todo o ouro e todos os objetos de bronze e de ferro serão consagrados ao Senhor e farão parte do seu tesouro".
20 O povo clamou e os sacerdotes tocaram as trombetas. E logo que o povo ouviu o som das trombetas, levantou um grande clamor. A muralha desabou. A multidão subiu à cidade, sem nada diante de si.
21 Tomaram a cidade e votaram-na ao interdito, passando a fio de espada tudo o que nela se encontrava: homens, mulheres, crianças, velhos e até mesmo os bois, as ovelhas e os jumentos.
22 Josué disse então aos dois homens que tinham explorado a terra: "Entrai na casa da prostituta e fazei-a sair de lá com tudo o que lhe pertence".
23 Os espiões entraram na casa e fizeram sair Raab, seu pai, sua mãe, seus irmãos e tudo o que lhe pertencia, toda a sua parentela, e puseram-nos em segurança fora do acampamento de Israel.
24 Queimaram a cidade com tudo o que ela continha, exceto prata, ouro e todos os objetos de bronze e de ferro que foram recolhidos aos tesouros da casa do Senhor.
25 Josué conservou a vida de Raab, a prostituta, bem como a da família de seu pai e a de todos os seus, de sorte que ela habitou no meio de Israel até este dia, porque ela havia ocultado os mensageiros enviados a explorar Jericó.
26 Então proferiu Josué este juramento: "Maldito seja diante do Senhor quem tentar reconstruir esta cidade de Jericó! Será ao preço do seu primogênito que lhe lançará os primeiros fundamentos, e será à custa do último de seus filhos, que lhe porá as portas!".
27 O Senhor estava com Josué, e o seu renome divulgou-se por toda a terra.