1 Nā, kua mamae nei o te Karaiti kikokiko mō tātou, e mau koutou ki ngā mea whawhai, arā ki taua whakaaro pū rā anō; ko te tangata hoki, kua mamae te kikokiko kua mutu te hara; 2 mō te wā e toe nei o te noho ki te kikokiko kia kaua i runga i ngā hiahia o te tangata, engari i tā te Atua i pai ai. 3 Kāti hoki mā tātou ko te wāhi o tō tātou ora kua pahemo nei, hei mahinga mā tātou i tā ngā tauiwi i pai ai, i a tātou i haere i runga i te hiahia taikaha, i ngā minamina, i te haurangi wāina, i te kakai, i te inu, i te karakia whakarihariha ki ngā whakapakoko. 4 He mea hou tēnei ki a rātou, arā tō koutou kāhore e rere tahi, e tōrere ki taua kino; ā, kōrero kino iho mō koutou. 5 Me kōrero anō rātou i ā rātou mahi ki a ia, e noho rite nei ki te whakawā i te hunga ora, i te hunga mate. 6 Mō konei rā i kauwhautia ai anō te rongopai ki te hunga kua mate, kia whakahēngia rātou, arā te kikokiko i runga i tā te tāngata, kia ora ia rātou, arā te wairua i runga i tā te Atua.
7 Kua tata ia te whakamutunga o ngā mea katoa; nā, kia whai whakaaro koutou, kia mataara, kia īnoi. 8 I te tuatahi o ngā mea katoa arohaina pūtia koutou e koutou anō; he tini hoki ngā hara ka hīpokina e te aroha. 9 Whakamanuhiritia tētahi e tētahi; kaua e amuamu. 10 Ko te mea kua riro noa i tētahi, i tētahi, meatia atu anō e koutou mā tētahi, mā tētahi, kia rite ki tā ngā tuari pai o ngā hōmaitanga maha a te Atua. 11 Ki te kōrero tētahi, kia rite tāna ki tā ngā kupu a te Atua. Ki te minita tētahi, kia rite tāna ki tō te kaha e hōmai ana e te Atua; kia whai korōria ai te Atua i ngā mea katoa i roto i a Īhu Karaiti; kei a ia te korōria me te mana ake ake. Āmine.
12 E ōku hoa aroha, kaua e kīia he hanga hou te tahunga i roto i a koutou hei whakamātautau i a koutou; ānō he mea hou tēnei kua pā ki a koutou. 13 Engari, ka uru nei koutou ki ngā mamae o te Karaiti, kia hari koutou; he mea hoki e hari ai koutou, whakamanamana rawa, ā te whakakitenga mai o tōna korōria. 14 Ki te tāwaia koutou mō te ingoa o te Karaiti, ka hari koutou; nō te mea e tau ana te Wairua o te korōria, me te Wairua o te Atua ki runga ki a koutou. 15 Kaua ia tētahi o koutou e whakamamaetia mō te mahi patu tangata, mō te tāhae, mō te mahi i te kino, mō te pokanoa ki a ērā meatanga. 16 Ki te whakamamaetia ia tētahi mō te kī he Karaitiana ia, kaua ia e whakamā; engari he mea tēnei e whakakorōria ai ia i te Atua.
17 Ko te wā hoki tēnei e tīmata ai te whakawā ki te whare o te Atua; ki te mea hoki kei a tātou te tuatahi, he pēhea rā te whakamutunga ki te hunga e kore e tahuri ki te rongopai o te Atua? 18 Ā,
"Ki te mea ka ora noa te tangata tika, kei hea he putanga
mō te tangata karakiakore, mō te tangata hara?"
19 Nā, ko te hunga anō kua pai nei te Atua kia whakamamaetia rātou, me tuku e rātou ō rātou wairua ki a ia, arā ki te Kaihanga pono, me te mahi anō ia i te pai.
1 PUES que 4.1 cp. 3.18.Cristo ha padecido por nosotros en la carne, vosotros también estad armados del mismo pensamiento: que 4.1 Ro. 6.2,7. Col. 3.3,5.el que ha padecido en la carne, cesó de pecado;
2 Para 4.2 Ro. 6.11,13.que ya el tiempo que queda en carne, viva, no á 4.2 Tit. 2.12.las concupiscencias de los hombres, 4.2 ver. 19sino á la voluntad de Dios.
3 Porque nos debe bastar que el tiempo pasado de nuestra vida 4.3 Ef. 4.17,18,19.hayamos hecho la voluntad de los Gentiles, cuando conversábamos en lascivias, en concupiscencias, en embriagueces, y en abominables 4.3 Ga. 5.20.idolatrías.
4 En lo cual les parece cosa extraña que vosotros no corráis con ellos en el mismo desenfrenamiento de disolución, 4.4 cp. 3.16.ultrajándoos:
5 Los cuales darán cuenta al que está aparejado 4.5 Hch. 10.42.para juzgar los vivos y los muertos.
6 Porque por esto también 4.6 cp. 3.19.ha sido predicado el evangelio á los muertos; para que sean juzgados en carne según los hombres, y vivan en espíritu según Dios.
7 Mas 4.7 Mt. 24.14. Ro. 13.11.el fin de todas las cosas se acerca: 4.7 Mt. 26.41. Lc. 21.36.sed pues templados, y velad en oración.
8 Y sobre todo, 4.8 Jn. 13.34.tened entre vosotros ferviente caridad; 4.8 Col. 3.14.porque la 4.8 Pr. 10.12.caridad cubrirá multitud de pecados.
9 4.9 1 Ti. 3.2. Hospedaos los unos á los otros sin murmuraciones.
10 Cada uno 4.10 Ro. 12.6.según el don que ha recibido, adminístrelo á los otros, como buenos 4.10 Lc. 12.42.dispensadores de las 4.10 Dt. 9.29.diferentes gracias de Dios.
11 Si alguno habla, hable conforme á las 4.11 Ro. 3.2.palabras de Dios; 4.11 Ro. 12.7.si alguno ministra, ministre conforme á la virtud que Dios suministra: para que 4.11 1 Co. 10.31.en todas cosas sea Dios glorificado por Jesucristo, 4.11 cp. 5.11.al cual es gloria é imperio para siempre jamás. Amén.
12 Carísimos, no os maravilléis cuando sois 4.12 cp. 1.7.examinados por fuego, lo cual se hace para vuestra prueba, como si alguna cosa peregrina os aconteciese;
13 Antes bien gozaos 4.13 Hch. 5.41.en que 4.13 2 Co. 1.5,7.sois participantes de las aflicciones de Cristo; 4.13 cp. 1.5-7.para que también en la revelación de su gloria os gocéis en triunfo.
14 Si sois vituperados 4.14 Jn. 15.21.en el nombre de Cristo, sois bienaventurados; porque la gloria y el Espíritu de Dios reposan sobre vosotros. Cierto, 4.14 cp. 2.12.según ellos, él es blasfemado, mas según vosotros es glorificado.
15 Así que, ninguno de vosotros padezca como homicida, ó ladrón, ó malhechor, 4.15 2 Ts. 3.11.o por meterse en negocios ajenos.
16 Pero si alguno padece 4.16 Hch. 11.26.como Cristiano, no se avergüence; antes glorifique á Dios en esta parte.
17 Porque es tiempo de que el juicio comience de 4.17 He. 10.21.la casa de Dios: y 4.17 Ro. 2.9.si primero comienza por nosotros, ¿qué será el fin de aquellos que no obedecen al evangelio de Dios?
18 Y si el justo 4.18 Pr. 11.31.con dificultad se salva; ¿á dónde aparecerá el infiel y el pecador?
19 Y por eso los que son afligidos según 4.19 ver. 2la voluntad de Dios, 4.19 Lc. 23.46.encomiéndenle sus almas, como á fiel Criador, haciendo bien.