Publicidade

Lamentações 4

RV
Te Whakapaeanga o Hiruhārama

1 Taukiri e! Tōna haumarurutanga o te kōura!

Tōna putanga kētanga o te kōura parakore, tino pai!

Kua ringihia ngā kōhatu o te wāhi tapu

ki te ahunga mai o ngā ara katoa.

2 Ko ngā tamariki a Hiona ko ngā mea papai,

i rite nei ki te kōura parakore, taukiri e!

Kua kīia rātou he hāka oneone,

he mea hanga ngā ringa o te kaipokepoke.

3 Ko ngā kīrehe mohoao nei hoki, e tukua iho ana te ū e rātou,

e whakangotea ana e rātou ā rātou kūao;

kua taikaha te tamāhine a tōku iwi,

kua rite ki ngā otereti o te koraha.

4 Piri ana te arero o te tamaiti

ngote ū ki te ngao o tōna māngai i te hiainu;

e tono ana ngā kōhungahunga i te taro rātou,

heoi kāhore he tangata hei whatiwhati atu rātou.

5 Ko te hunga i kai i ngā mea papai

kei te noho mokemoke i ngā ara.

Ko te hunga i whakatupuria i roto i ngā kākahu ngangana,

kei te awhi i ngā pūranga paru.

6 te mea ko te o te tamāhine a tōku iwi

nui atu i te hara o Horoma,

i hurihia ohoreretia i mua,

kāhore hoki he ringa i ū ki a ia.

7 Ko ōna rangatira pai atu i te hukarere te pokekore,

atu hoki rātou i te waiū,

pūwhero ake ō rātou tinana i ngā rupi,

orohina ake rātou ki te oro o te hapaira.

8 Mangu iho rātou mata i tētahi ngārahu;

kāhore rātou e mōhiotia i ngā ara.

Piri tonu ō rātou kiri ki ō rātou wheua;

kua memenge, kua rite ki te rākau.

9 Ko te hunga i patua e te hoari,

pai ake rātou i te hunga i patua e te hemokai;

te mea ka honia noatia ēnei, ka werohia,

he kore hoki ngā hua o te māra.

10 Ko ngā wāhine, ko te hunga aroha,

kei te kōhua i ā rātou tamariki ki ō rātou ringa;

he kai ērā rātou

i te wawāhanga o te tamāhine a tōku iwi.

11 Kua whakapaua e Ihowā tōna riri nui,

kua ringihia mai e ia tōna riri nui;

kua tahuna hoki e ia he ahi ki Hiona,

reira i pau ai ōna tūranga.

12 Kīhai i whakapono mai ngā kīngi o te whenua,

kīhai anō hoki ngā tāngata o te ao,

tērā te hoariri rāua ko te hoa whawhai e tomo mai

ki ngā kūwaha o Hiruhārama.

13 I pērā ai he hara ōna poropiti,

he ōna tohunga kua whakaheke nei

i ngā toto o te hunga tika

ki waenganui ōna.

14 E kōpikopiko ana rātou

ānō he matapō i ngā ara;

Kua poke rātou i te toto,

ai te tangata ki ō rātou kākahu.

15 I karanga rātou ki a rātou; "Haere atu, e poke ana!

Haere atu, haere atu, kei !"

I rātou whatinga, i a rātou e ātiutiu noa atu ana,

i ngā tāngata i roto i ngā tauiwi,

"Kāhore he nohoanga iho rātou ki konei."

16 Kua wehewehea rātou e te riri o Ihowā;

e kore ia e titiro ki a rātou i muri nei.

Kīhai rātou i whakaaro ki ngā kanohi o ngā tohunga,

kīhai i manako ki ngā kaumātua.

17 E matawaia tonu ana ō tātou kanohi

i a tātou e titiro ana ki te āwhina tekateka noa tātou;

i a tātou e tiaki atu ana,

i whanga noa tātou ki te iwi e kore e whakaora.

18 E whāia ana e rātou ō tātou hīkoinga,

haere ai tātou i ō tātou waharoa.

Kua tata tātou whakamutunga, kua rite ō tātou ;

te mea kua tae mai tātou whakamutunga.

19 Nui atu te tere o ō tātou kaiwhai

i ngā ēkara o te rangi;

i arumia tātou e rātou i runga i ngā maunga;

i whanga mai anō rātou ki a tātou i te koraha.

20 Ko te manawa o ō tātou pongaponga,

ko Ihowā i whakawahi ai,

i mau ki roto ki ā rātou rua;

i tātou mōna, "tōna taumarumarunga iho

ka ora ai tātou i roto i ngā tauiwi."

21 Kia hari, kia koa, e te tamāhine a Ēroma

e noho i te whenua o Uhu;

ka tae atu anō te kapu ki a koe;

ka haurangi koe, ka whakarere anō koe i ōu kākahu.

22 Kua rite te whiu tōu , e te tamāhine a Hiona;

heoi anō tāna whakaraunga i a koe.

Ka whiua e ia tōu , e te tamāhine a Ēroma,

ka hurahia anō e ia ōu hara.

1 ¡CÓMO se ha oscurecido el oro! ¡Cómo el buen oro se ha demudado!

Las piedras del santuario están esparcidas por 4.1 cp. 2.19.las encrucijadas de todas las calles.

1 Calamidades de Sión
2 por sus muchos pecados.

2 Los hijos de Sión, preciados y estimados más que el oro puro,

4.2 Jer. 19.11. 2 Co. 4.7. ¡Cómo son tenidos por vasos de barro, obra de manos de alfarero!

3 Aun los monstruos marinos sacan la teta, dan de mamar á sus chiquitos:

La hija de mi pueblo es cruel, 4.3 Job 39.13-17.como los avestruces en el desierto.

4 La lengua del niño de 4.4 Sal. 22.15.teta, de sed se pegó á su paladar:

4.4 cp. 2.11,12. Los chiquitos pidieron pan, y no hubo quien se lo partiese.

5 Los que comían delicadamente, asolados fueron en las calles;

Los que se criaron en carmesí, 4.5 Job 24.8.abrazaron los estercoleros.

6 Y aumentóse la iniquidad de la hija de mi pueblo más que el pecado de Sodoma,

Que 4.6 Gn. 19.25. 2 P. 2.6. Jud. 7.xué trastornada en un momento, y no asentaron sobre ella compañías.

7 Sus 4.7 Nm. 6.2.Nazareos fueron blancos más que la nieve, más lustrosos que la leche.

Su compostura más rubicunda que los rubíes, más bellos que el zafiro:

8 Oscura más que la negrura es la forma de ellos; no los conocen por las calles:

4.8 Job 19.20. Sal. 102.5. Su piel está pegada á sus huesos, seca como un palo.

9 Más dichosos fueron los muertos á cuchillo que los muertos del hambre;

Porque éstos murieron poco á poco por falta de los frutos de la tierra.

10 4.10 cp. 2.20. Las manos de las mujeres 4.10 Dt. 28.56,57. 1 R. 3.26.piadosas cocieron á sus hijos;

Fuéronles comida en el quebrantamiento de la hija de mi pueblo.

11 Cumplió Jehová su enojo, derramó el ardor de su ira;

Y encendió fuego en Sión, que consumió sus fundamentos.

12 Nunca los reyes de la tierra, ni todos los que habitan en el mundo,

Creyeron que el enemigo y el adversario entrara por las puertas de Jerusalem.

13 4.13 Jer. 5.31 y 6.13. Ez. 22.26,28. Sof. 3.4. Es por los pecados de sus profetas, por las maldades de sus sacerdotes,

4.13 Mt. 23.31,37. Que derramaron en medio de ella la sangre de los justos.

14 Titubearon como ciegos en las calles, fueron contaminados en sangre,

De modo que no pudiesen tocar á sus vestiduras.

15 Apartaos ¡inmundos!, les 4.15 Lv. 13.45.gritaban, Apartaos, apartaos, no toquéis.

Cuando huyeron y fueron dispersos, dijeron entre las gentes: Nunca más morarán aquí.

16 La ira de Jehová los apartó, no los mirará más:

4.16 cp. 5.12,14. No respetaron la faz de los sacerdotes, ni tuvieron compasión de los viejos.

17 Aun nos han desfallecido nuestros ojos 4.17 Jer. 37.7.tras nuestro vano socorro:

En nuestra esperanza aguardamos 4.17 Is. 30.5,6.gente que no puede salvar.

18 Cazaron nuestro pasos, 4.18 2 R. 25.4,5.que no anduviésemos por nuestras calles:

Acercóse nuestro fin, cumpliéronse nuestros días; porque nuestro fin vino.

19 Ligeros fueron nuestros perseguidores 4.19 Jer. 4.13.más que las águilas del cielo:

Sobre los montes nos persiguieron, en el desierto nos pusieron emboscadas.

20 El resuello de nuestras narices, el ungido de Jehová,

De quien habíamos dicho: A su sombra tendremos vida entre las gentes: 4.20 Ez. 12.13 y 19.4,8.fué preso en sus hoyos.

21 Gózate y alégrate, hija de Edom, la que habitas en tierra de 4.21 Jer. 25.20.Hus:

4.21 Jer. 25.15,16. Aun hasta ti pasará el cáliz; embriagarte has, y vomitarás.

1 Oración del pueblo
2 afligido á Dios.

22 Cumplido es tu castigo, oh hija de Sión:

Nunca más te hará trasportar.

Visitará tu iniquidad, oh hija de Edom;

Descubrirá tus pecados.

Veja também

Lamentações
Ver todos os capítulos de Lamentações
Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-