1 Taukiri e! Te taupokinga a Ihowā i te tamāhine a Hiona
ki te kapua, i a ia e riri ana!
Kua makā iho e ia te ātaahua o Īharaira
i runga i te rangi ki te whenua;
kīhai anō i mahara ki tōna tūranga waewae
i te rā i riri ai ia.
2 Kua horomia e te Ariki ngā nohoanga katoa o Hākopa,
kīhai i tohungia;
i a ia i riri rā, wāhia iho e ia
ngā pā kaha o te tamāhine a Hūrā;
tae tonu ki te whenua;
poke iho i a ia te kīngitanga me ōna rangatira.
3 Pōutoa katoatia atu ana e ia te haona o Īharaira
i tōna riri e mura ana.
Whakahokia mai ana e ia ki muri tōna ringa matau
i te aroaro o te hoariri.
Ngiha mai ana ia ki a Hākopa,
ānō he mura ahi e kai ana i tētahi taha, i tētahi taha.
4 Kua piko i a ia tāna kōpere, koia anō kei tā te hoariri;
ko tōna ringa matau i a ia i tū rā,
rite tonu ki tō te hoa whawhai,
tukitukia ana e ia te hunga katoa i āhuareka mai ki te titiro atu;
i roto i te tapenākara o te tamāhine a Hiona,
ānō he ahi tōna riri e ringihia mai ana e ia.
5 Kua rite te Ariki ki te hoariri,
kua horomia e ia a Īharaira;
kua horomia e ia ōna whare kīngi katoa,
kua whakamōtītia e ia ōna pā taiepa.
Ā, kua whakanuia e ia te tangi me te auē
o te tamāhine a Hūrā.
6 Kua tākiritia e ia tōna tīhokahoka, ānō nō te kāri;
mōtī iho i a ia tōna wāhi whakaminenga.
Kua meinga e Ihowā te huihui nui me te hāpati
kia warewaretia i roto i Hiona,
whakahāweatia iho e ia te kīngi rāua ko te tohunga
i tōna riri e āritarita ana.
7 Kua pangā atu e te Ariki tāna āta,
kua weriweri ia ki tōna wāhi tapu.
Tukua atu ana e ia ngā taiepa o ō reira whare kīngi
ki roto ki te ringa o te hoariri;
kua hāmama rātou i roto i te whare o Ihowā,
me te mea ko te rā o te hākari nui.
8 He whakaaro tō Ihowā mō te whakamōtī
i te taiepa o te tamāhine a Hiona;
kua oti te aho te whakamārō atu e ia,
kāhore anō tōna ringa i pēpeke, whakangaro tonu ia.
Nā reira, tangi ana i a ia te pekerangi me te taiepa;
rāua ngātahi, ngohe kau.
9 Kua totohu ōna kēti ki roto ki te whenua;
kua kore i a ia, kua whati hoki ōna tūtaki;
kei roto tōna kīngi me ōna rangatira i ngā tauiwi,
kāhore nei o reira ture;
āe rā, kāhore āna poropiti e whiwhi
ki te kite nā Ihowā.
10 Kei runga i te whenua ngā kaumātua o te tamāhine a Hiona
e noho ana, whakarongo kau ana.
Opehia ake e rātou he puehu ki runga ki ō rātou māhunga;
whītiki rawa te kākahu taratara.
Ko ngā wāhina o Hiruhārama,
tuohu tonu ō rātou māhunga ki te whenua.
11 Matawaia rawa ōku kanohi i te roimata,
e ohooho ana ōku whēkau,
kua maringi tōku ate ki runga ki te whenua,
he meatanga ki te wawāhanga o te tamāhine a tōku iwi;
nō te mea hemo ana ngā kōhungahunga
me ngā mea ngote ū i ngā huarahi o te pā.
12 Kei te kī atu rātou ki ō rātou whaea,
"Kei hea he wīti, he wāina?"
i a rātou e hemo ana, e pērā ana me te hunga kua patua
ki ngā huarahi o te pā,
e maringi ana ō rātou wairua
ki ngā uma o ō rātou whaea.
13 Ko te aha tāku hei whakaatu ki a koe?
Ko te aha e waiho e ahau hei āhua mōu,
e te tamāhine a Hiruhārama?
Ko wai e waiho e ahau hei rite ki a koe,
e whakamārie ai ahau i a koe,
e te tamāhine wāhina a Hiona?
He nui hoki tōu pakaru, koia anō kei te moana;
ko wai hei rongoā i a koe?
14 Ko ngā mea i kitea e ōu poropiti mōu,
he teka, he mea horihori;
kīhai anō i hurahia e rātou tōu hē,
e hoki ai koe i te whakarau.
Heoi anō tā rātou i kite ai mōu he poropititanga wairangi,
he mea hei pana atu i a koe.
15 Kei te papaki ringa ki a koe
te hunga katoa e tika ana i te ara,
e hī ana, rūrū ana ō rātou māhunga
ki te tamāhine a Hiruhārama;
ko tā rātou kupu, "Ko te pā ianei tēnei i kōrerotia nei,
ko te tino o te ātaahua,
ko te whakahari o te whenua katoa?"
16 Hāmama tonu ki a koe
ngā māngai o ōu hoariri katoa;
e hī ana, tetē ana ō rātou niho,
e mea ana: "Kua horomia ia e tātou.
Ko te rangi pū anō tēnei tāria atu e tātou,
kua tūpono mai ki a tātou, kua kitea e tātou."
17 Kua oti i a Ihowā tāna i whakaaro ai;
kua whakaritea tāna kupu i whakahaua e ia i ngā rā ō mua.
Wāhia iho e ia, kīhai hoki i tohungia;
kua meinga e ia te hoariri kia koa ki a koe,
kua ara i a ia te haona o ōu hoariri.
18 I karanga ō rātou ngākau ki te Ariki!
E te taiepa o te tamāhine a Hiona!
Kia rere iho ngā roimata ānō he awa,
i te ao, i te pō;
kei whakatā koe,
kei mutu tā te whatu o tōu kanohi!
19 Maranga, hāmama i te pō,
i te tīmatanga o ngā mataaratanga:
ringihia atu tōu ngākau ānō he wai
ki tō te Ariki aroaro.
Kia ara ake ōu ringa ki a ia,
kia ora ai āu kōhungahunga
e hemo nei i te kai
i te ahunga mai o ngā huarahi katoa.
20 "Titiro mai, e Ihowā,
whakaaroa ko wai i pēneitia e koe!
E kai rānei ngā wāhine i ō rātou hua,
i ngā kōhungahunga e hikihikitia ana?
Kia patua koia te tohunga me te poropiti
ki te wāhi tapu o te Ariki?
21 "Kei te takoto te taitama rāua ko te koroheke
i runga i te whenua i ngā huarahi;
kua hinga āku wāhina,
āku taitamariki, i te hoari;
he mea whakamate nāu i te rā i riri ai koe;
tukitukia ana e koe, kīhai hoki i tohungia.
22 "Kua karanga koe ki ōku whakawehi i ngā taha katoa,
pērā i te rā o te huihuinga nui,
ā, kāhore tētahi i mawhiti,
i mahue rānei i te rā i riri ai a Ihowā;
ko āku i hikihiki ai, i whakatuputupu ai,
poto ake i tōku hoariri."
1 2.1 cp. 1.1. ¡CÓMO oscureció el Señor en su furor á la hija de Sión!
2.1 Is. 14.15. Derribó del cielo á la tierra la 2.1 2 S. 1.19.hermosura de Israel,
Y no se acordó del 2.1 1 Cr. 28.2.estrado de sus pies en el día de su ira.
2 Destruyó el Señor, y no perdonó;
Destruyó en su furor todas las tiendas de Jacob:
Echó por tierra las fortalezas de la hija de Judá,
2.2 Sal. 74.7 y 89.39. Deslustró el reino y sus príncipes.
3 Cortó con el furor de su ira todo el 2.3 ver. 17cuerno de Israel;
2.3 Sal. 74.11. Hizo volver atrás su diestra delante del enemigo;
Y encendióse en Jacob como llama de fuego que ha devorado en contorno.
4 Entesó su arco como enemigo, 2.4 Is. 63.10. Jer. 30.14.afirmó su mano derecha como adversario,
Y mató toda cosa hermosa á la vista:
En la tienda de la hija de Sión derramó como fuego su enojo.
5 Fué el Señor como enemigo, destruyó á Israel;
Destruyó todos sus palacios, disipó sus fortalezas:
Y multiplicó en la hija de Judá la tristeza y lamento.
6 Y 2.6 Sal. 80.12 y 89.40. Is. 5.5.quitó su tienda como de un huerto,
Destruyó el 2.6 Sal. 74.4,8.lugar de su congregación:
Jehová ha hecho olvidar en Sión solemnidades y 2.6 Is. 1.13.sábados,
Y 2.6 Dt. 32.19.ha desechado en el furor de su ira rey y sacerdote.
7 Desechó el Señor su altar, menospreció su santuario,
Ha entregado en mano del enemigo los muros de sus palacios:
2.7 Sal. 74.4. Dieron grita en la casa de Jehová como en día de fiesta.
8 Jehová determinó destruir el muro de la hija de Sión;
2.8 2 R. 21.13. Extendió el cordel, no retrajo su mano de destruir:
Hizo pues, se lamentara el antemuro y el muro; 2.8 Jer. 14.2.fueron destruídos juntamente.
9 Sus puertas fueron echadas por tierra, destruyó y quebrantó sus cerrojos:
2.9 Dt. 28.36. Su rey y sus príncipes están entre las gentes donde 2.9 2 Cr. 15.3.no hay ley;
2.9 Sal. 74.9. Sus profetas tampoco hallaron visión de Jehová.
10 Sentáronse en tierra, 2.10 Is. 3.26.callaron los ancianos de la hija de Sión;
2.10 Jos. 7.6. Echaron polvo sobre sus cabezas, ciñéronse de saco;
Las vírgenes de Jerusalem bajaron sus cabezas á tierra.
11 Mis ojos desfallecieron de lágrimas, rugieron mis entrañas,
Mi hígado se derramó por tierra 2.11 cp. 3.48.por el quebrantamiento de la hija de mi pueblo,
Cuando desfallecía el niño y el que mamaba, en las plazas de la ciudad.
12 Decían á sus madres: ¿Dónde está el trigo y el vino?
Desfallecían como heridos en las calles de la ciudad,
Derramando sus almas en el regazo de sus madres.
13 ¿Qué testigo te traeré, ó 2.13 Is. 46.5.a quién te haré
semejante, hija de Jerusalem?
¿A quién te compararé para consolarte, oh virgen hija de Sión?
Porque 2.13 2 S. 5.20. Ez. 26.3.grande es tu quebrantamiento como la mar: ¿quién te medicinará?
14 Tus profetas 2.14 Jer. 2.8 y 23.16.vieron para ti vanidad y locura;
Y 2.14 Is. 58.1.no descubrieron tu pecado 2.14 Jer. 30.3.para estorbar tu cautiverio,
Sino que te predicaron 2.14 Jer. 23.33.vanas profecías y extravíos.
15 Todos los que pasaban por el camino, 2.15 Job 27.23.batieron las manos sobre ti;
Silbaron, y movieron sus cabezas sobre la hija de Jerusalem, diciendo:
¿Es ésta la ciudad que decían 2.15 Sal. 48.2.de perfecta hermosura, el gozo de toda la tierra?
16 2.16 cp. 3.46-51 y 4.16,17. Todos tus enemigos abrieron sobre ti su boca,
Silbaron, y rechinaron los dientes; dijeron: Devoremos:
Cierto éste es el día que esperábamos; lo hemos hallado, 2.16 Sal. 35.21.vímoslo.
17 Jehová ha hecho lo que tenía 2.17 Lv. 26.16, etc. Dt. 28.15, etc.determinado,
Ha cumplido su palabra que él había mandado 2.17 cp. 1.7.desde tiempo antiguo:
Destruyó, y no perdonó;
Y alegró sobre ti al enemigo,
Y enalteció el 2.17 ver. 3cuerno de tus adversarios.
18 El corazón de ellos clamaba al Señor:
2.18 Jer. 22.29. Oh muro de la hija de Sión, echa lágrimas como un arroyo día y noche;
No descanses, ni cesen 2.18 Sal. 17.8.las niñas de tus ojos.
19 Levántate, da voces en la noche, en el principio de 2.19 Ex. 14.24.las velas;
Derrama 2.19 1 S. 7.6.como agua tu corazón ante la presencia del Señor;
Alza tus manos á él por la vida de 2.19 ver. 11tus pequeñitos,
Que desfallecen de hambre en las entradas de todas las calles.
20 Mira, oh Jehová, y considera á quién has hecho así.
2.20 Jer. 19.9. cp. 4.10 ¿Han de comer las mujeres su fruto, los pequeñitos de sus crías?
¿Han de ser muertos en el santuario del Señor el sacerdote y el profeta?
21 Niños y viejos yacían 2.21 2 Cr. 36.17. Jer. 6.11.por tierra en las calles;
Mis vírgenes y mis mancebos cayeron á cuchillo:
Mataste en el día de tu furor, 2.21 cp. 3.43.degollaste, no perdonaste.
22 Has llamado, como á día de solemnidad, mis temores de todas partes;
Y en el día del furor de Jehová no hubo quien escapase ni quedase vivo:
Los que crié y mantuve, mi enemigo los acabó.