3 तेहेलाम शार माटी तिया लखवाअ मांदवाड़्याहा उसलीत ईसुउ जागे लेत आवया. 4 पोन गर्दी ओती तिहीं वाअहीं तिया मांदवाड़्याहा ने लेत जात सेक्या. ताहां ते तो ओतू तिहींइं कोओ पोर्येए नाल्ल्ये फेड़ी देदे आन जिया खाट्लापोअ तो ओतू तिया खाटलाहा ते कोओपोअ रोत निसे उतरीत सेके एहेलोह गालो कोअयो आन तिहीं तिया मादवाड़्याहा उतार्यो. 5 तियांआं विश्वास देखीत कोइत ईसु लखवाअ मांदवाड़्या माहुंहूं कोयो, "माआं सोआ, ताआ गुनाआं माफी ओवीही."
6 तिहीं थोड़ाक कायदाअ मास्तरहों बोहीत रोयाते. ते तियांआं मोनोमेहें विसार कोआ वोल्या के, 7 "ये एहें कोअलोअ केहें कोइत हिम्मत कोअयी? ए निंदा होय! देवुज गुनाआं माफी आपित सेकेहे!"
8 पोन ईसु तेताजमेहें आत्मामेहें समजीत लेदो के, तें तियां-तियांज विसार कोअताहा, ताहां तिये तियांहां कोयो, "तुमू मोनोम एहेलाहा विसार काहा कोअताहा? 9 या लखवा लागला माहुंहूं ‘ताआ गुनाआं माफी ओवी’ एहें कोअलोअ सोपो के ‘ऊठ, ताआ आथरुउ विस आन सालु वोल’ एहें कोअलोअ सोपो? 10 पोन जिया वाअहीं तुमू जाईंत लेअहूं जोवे के, माहुंउं बेटाह्हाहा धरती पोअ गुनाआं माफी कोइलोअ आधिकार होय." ताहां तो तिया लखवा लागला माहुंहूं कोयो, 11 "आंय ताहूं कोहो, उठ, ताआ खाट्लो विस आन कोअ जा!"
12 तियां आखा माअहोंअ देखताइज तो मांदवाड़्यु उठ्यू, तियाआ आथरुउ विसीत लेदो आन जानु वोल्यू. ओं देखीत आखे माअहें बोगलाइत गोये आन देवोअ स्तुती कोअते जात कोतेहे, "आमू एहेलोह केधिहींज नाहां देख्यो!"