1 Povo de Israel, escutem a mensagem de Deus, o Senhor, para vocês! 2 Ele diz:

"Não sigam os costumes de outras nações.

Elas podem ficar espantadas

quando aparecem coisas estranhas no céu,

mas vocês não devem se assustar.

3 A religião dessa gente não vale nada.

Cortam uma árvore na floresta,

e um artista, com as suas ferramentas, faz um ídolo.

4 Então o enfeitam com prata e ouro

e o firmam com pregos

para que não caia aos pedaços.

5 Esses ídolos não podem falar:

são como um espantalho numa plantação de pepinos.

Eles têm de ser carregados porque não podem andar.

Não tenham medo deles:

não podem fazer mal,

nem podem fazer bem."

6 Ó Senhor Deus, não há ninguém igual a ti.

Tu és grande,

e o teu nome é poderoso.

7 Quem não te respeitará,

ó Rei de todas as nações?

Tu mereces todo o respeito.

Não há ninguém como tu

entre todos os sábios das nações.

8 Todos os seus sábios são ignorantes e tolos.

Será que os ídolos de madeira podem lhes ensinar alguma coisa?

9 Esses ídolos são folheados com prata da Espanha e com ouro de Ufaz;

tudo é trabalho de artistas.

Os seus vestidos são roxos e vermelhos,

feitos por tecelões habilidosos.

10 Mas o Senhor é o Deus verdadeiro;

ele é o Deus vivo, o Rei eterno.

Quando o Senhor fica irado, a terra treme;

as nações não podem suportar a sua ira.

11 Digam às nações que os deuses,

que não fizeram a terra e o céu,

serão destruídos.

Eles desaparecerão completamente da terra.

12 Pelo seu poder, o Senhor Deus fez a terra;

com a sua sabedoria, ele criou o mundo

e, com a sua inteligência, estendeu o céu como se fosse uma coberta.

13 Quando Deus dá ordem,

as águas rugem no céu.

Ele manda as nuvens subirem dos fins da terra.

Ele faz o raio para a chuva

e manda o vento sair dos seus depósitos.

14 Diante disso, todos os seres humanos são tolos e ignorantes.

Todos os artistas ficam envergonhados com os ídolos que fazem,

pois são deuses falsos,

deuses que não têm vida.

15 Não valem nada; são uma tapeação.

Serão destruídos quando o Senhor vier castigá-los.

16 O Deus de Jacó não é assim;

foi ele quem fez todas as coisas

e escolheu Israel para ser o seu povo.

O seu nome é Senhor, o Todo-Poderoso.

17 Moradores de Jerusalém, a cidade está cercada pelos inimigos!

Peguem as suas trouxas,

18 porque agora o Senhor

vai jogar vocês para fora desta terra

a fim de que venham a ter juízo.

Sou eu, o Senhor, quem está falando.

19 O povo de Jerusalém grita:

"Estamos gravemente feridos!

As nossas feridas não querem sarar!

E nós pensávamos que podíamos aguentar estas coisas!

20 As nossas barracas estão destruídas,

e as cordas que as seguravam arrebentaram.

Os nossos filhos partiram,

foram todos embora.

Não sobrou ninguém para armar as nossas barracas de novo,

e não há ninguém para colocar as cortinas."

21 Eu respondi:

"As autoridades são tolas:

não pedem que o Senhor Deus as guie.

Foi por isso que elas fracassaram,

e o nosso povo foi espalhado.

22 Escutem! Acabam de chegar notícias!

Há uma grande agitação num país do Norte.

O seu exército vai fazer com que as cidades de Judá virem um deserto,

um lugar onde vivem os lobos."

23 Ó Senhor Deus, eu sei que o ser humano

não é dono do seu futuro;

ninguém pode controlar o que acontece na sua vida.

24 Ó Senhor, corrige o nosso povo,

mas não sejas duro demais.

Não nos castigues quando estiveres irado

porque aí acabarias com toda a nossa gente.

25 Derrama a tua ira sobre as nações que não te adoram,

sobre os povos que te rejeitam.

Pois mataram a nós, os descendentes de Jacó,

e arrasaram o nosso país.

1 Inyong dinggin ang salita na sinasalita ng Panginoon sa inyo, Oh sangbahayan ni Israel. 2 Ganito ang sabi ng Panginoon, Huwag kayong matuto ng lakad ng mga bansa, at huwag kayong manganglupaypay sa mga tanda ng langit; sapagka't ang mga bansa ay nanganglulupaypay sa mga yaon. 3 Sapagka't ang mga kaugalian ng mga bayan ay walang kabuluhan: sapagka't may pumuputol ng punong kahoy sa gubat, na siyang gawa ng mga kamay ng manggagawa sa pamamagitan ng palakol. 4 Kanilang ginagayakan ng pilak at ng ginto; kanilang ikinakapit ng mga pako at ng mga pamukpok, upang huwag makilos. 5 Sila'y gaya ng puno ng palma, na binilog, at hindi nagsasalita: kinakailangang pasanin, sapagka't hindi makalakad. Huwag ninyong katakutan ang mga yaon, sapagka't hindi makagagawa ng kasamaan, ni wala ring magagawang mabuti. 6 Walang gaya mo, Oh Panginoon; ikaw ay dakila, at ang iyong pangalan ay dakila sa kapangyarihan. 7 Sinong hindi matatakot sa iyo, Oh Hari ng mga bansa? sapagka't sa iyo nauukol; palibhasa'y sa gitna ng lahat ng pantas sa mga bansa, at sa lahat nilang kaharian, ay walang gaya mo. 8 Kundi sila'y pawang tampalasan at hangal turo ng mga dios-diosan, yao'y kahoy lamang. 9 May pilak na pinukpok na dinala rito mula sa Tarsis, at ginto mula sa Uphaz, na gawa ng manggagawa at ng mga kamay ng panday; azul at kulay ube ang kanilang damit; gawang lahat ng mga bihasang manggagawa. 10 Nguni't ang Panginoon ay tunay na Dios; siya ang buhay na Dios, at walang hanggang Hari: sa kaniyang poot ay nayayanig ang lupa, at hindi matatagalan ng mga bansa ang kaniyang galit. 11 Ganito ang inyong sasabihin sa kanila, Ang mga dios na hindi gumawa ng langit at ng lupa, ang mga ito ang mangalilipol sa lupa, at sa silong ng langit. 12 Kaniyang ginawa ang lupa sa pamamagitan ng kaniyang kapangyarihan, kaniyang itinatag ang sanglibutan sa pamamagitan ng kaniyang karunungan, at kaniyang iniladlad ang langit sa pamamagitan ng kaniyang pagkaunawa: 13 Pagka siya'y naguutos, may hugong ng tubig sa langit, at kaniyang pinaiilanglang ang mga singaw mula sa mga dulo ng lupa; siya'y nagpapakidlat para sa ulan, at naglalabas ng hangin mula sa mga kinalalagyan. 14 Bawa't tao ay naging tampalasan at walang kaalaman; bawa't panday ay nalagay sa kahihiyan sa kaniyang larawang inanyuan; sapagka't ang kaniyang larawang binubo ay kabulaanan, at hindi humihinga ang mga yaon. 15 Sila'y walang kabuluhan, gawang karayaan: sa panahon ng pagdalaw sa mga yaon sila ay mangalilipol. 16 Ang bahagi ng Jacob ay hindi gaya ng mga ito; sapagka't siya ang may kapal sa lahat ng mga bagay; at ang Israel ay siyang lipi na kaniyang mana ang Panginoon ng mga hukbo ay siyang kaniyang pangalan. 17 Iyong pulutin ang iyong mga kalakal mula sa lupain, Oh ikaw na nakukubkob. 18 Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon, Narito, aking ibubulid ang mga mananahan sa lupain sa panahong ito, at aking pahihirapan sila upang sila'y makaramdam. 19 Sa aba ko, dahil sa aking sugat! ang aking sugat ay malubha: nguni't aking sinabi, Tunay na ito ay aking hirap, at aking marapat na tiisin. 20 Ang aking tolda ay nagiba, at lahat ng panali ko ay nangapatid; iniwan ako ng aking mga anak, at sila'y wala na: wala nang magtayo pa ng aking tolda, at magtaas ng aking mga tabing. 21 Sapagka't ang mga pastor ay naging tampalasan, at hindi nagsisangguni sa Panginoon: kaya't hindi sila magsisiginhawa, at lahat nilang kawan ay nangalat. 22 Ang tinig ng mga balita, narito, dumarating, at malaking kagulo mula sa lupaing hilagaan, upang gawing kagibaan ang mga bayan ng Juda, at tahanan ng mga chakal. 23 Oh Panginoon, talastas ko na ang lakad ng tao ay hindi sa kaniyang sarili; hindi para sa taong lumalakad ang magtuwid ng kaniyang mga hakbang. 24 Oh Panginoon, sawayin mo ako, nguni't sa pamamagitan ng kahatulan; huwag sa iyong galit, baka ako'y iuwi mo sa wala. 25 Iyong ibuhos ang iyong kapusukan sa mga bansa na hindi nakakakilala sa iyo, at sa mga angkan na hindi nagsisitawag sa iyong pangalan; sapagka't kanilang sinakmal ang Jacob, oo, kanilang sinakmal siya, at nilipol siya, at sinira ang kaniyang tahanan.