1,2 O Senhor Deus me mandou entregar a todos os moradores de Jerusalém a seguinte mensagem:

"Meu povo, eu lembro de quando você era jovem.

Como você era fiel

e como me amava quando éramos recém-casados!

Lembro como me seguiu pelo deserto,

por uma terra onde não havia plantações.

3 Povo de Israel, você era só meu;

era sagrado como o trigo

que é colhido primeiro

e oferecido a mim.

Eu castiguei todos os que fizeram você sofrer

e fiz cair o mal sobre eles.

Eu, o Senhor, estou falando."

4 Descendentes de Jacó e famílias do povo de Israel, escutem a mensagem de Deus, o Senhor. 5 Ele diz:

"Que defeito os seus antepassados acharam em mim

para me abandonar?

Adoraram ídolos inúteis

e eles mesmos se tornaram inúteis.

6 Eles me desprezaram;

no entanto, fui eu quem os tirou do Egito.

Eu os levei pelo deserto,

terra de montanhas e de precipícios;

terra seca e perigosa,

por onde ninguém viaja

e onde ninguém mora.

7 Eu os trouxe para uma terra boa

a fim de que se alimentassem das suas colheitas

e do que ela tem de melhor.

Mas eles vieram

e mancharam a minha terra;

fizeram com que a terra que lhes dei virasse um lugar nojento.

8 Os sacerdotes não perguntaram:

‘Onde está o Senhor?’

Os que lidam com a Lei não quiseram saber de mim.

Os governadores se revoltaram contra mim.

Os profetas falaram em nome do deus Baal

e adoraram ídolos

que não podem ajudar ninguém."

9 O Senhor Deus diz:

"Assim eu vou novamente fazer uma acusação contra o meu povo.

Vou apresentar a minha causa

contra vocês e os seus descendentes.

Sou eu, o Senhor, quem está falando.

10 Vão até a ilha de Chipre, no Oeste, e vejam;

mandem alguém a Quedar, no Leste,

e prestem bastante atenção,

pois uma coisa como esta nunca aconteceu antes.

11 Nenhuma outra nação trocou os seus deuses por outros

que nem eram deuses de verdade.

Mas o meu povo me trocou,

trocou a mim, o seu Deus glorioso,

por deuses que não podem ajudá-los.

12 Por isso, eu, o Senhor,

vou mandar que o céu trema de horror

e que fique cheio de pavor e de espanto.

13 O meu povo cometeu dois pecados:

Eles abandonaram a mim,

a fonte de água fresca,

e cavaram cisternas, cisternas rachadas

que deixam vazar a água da chuva."

14 O Senhor Deus diz:

"O povo de Israel não é escravo,

nem nasceu escravo.

Então por que os seus inimigos o escravizam?

15 Como se fossem leões,

eles têm dado urros contra Israel;

eles têm rugido com força.

Fizeram com que a terra de Israel virasse um deserto;

as suas cidades estão destruídas,

e ninguém mora nelas.

16 Sim, os moradores de Mênfis e de Tafnes

raparam a cabeça de Israel.

17 "Povo de Israel,

foi por sua própria culpa

que tudo isso aconteceu com você.

Você abandonou a mim, o Senhor, seu Deus,

quando eu o estava guiando pelo caminho.

18 E, agora, o que é que você vai ganhar,

indo até o Egito

para beber água do rio Nilo?

O que você vai ganhar,

indo até a Assíria

para beber água do rio Eufrates?

19 A sua própria maldade o castigará,

e você será condenado porque me abandonou.

Você vai aprender de uma vez como é ruim e amargo

abandonar a mim, o Senhor, seu Deus,

e deixar de me temer.

Eu, o Senhor, o Deus Todo-Poderoso, estou falando."

20 O Senhor Deus diz:

"Povo de Israel,

faz muito tempo que você rejeitou a minha autoridade.

Você não quis me obedecer, nem me adorar.

E, em todos os montes altos

e debaixo de todas as árvores sagradas,

você praticava imoralidade na adoração aos deuses.

21 Eu o plantei como uma parreira escolhida,

uma muda da melhor qualidade.

Mas veja o que você é agora!

É uma parreira estragada,

que não presta mais.

22 Mesmo que você se lavasse com muito sabão,

com sabão bem forte,

eu ainda poderia ver a mancha da sua culpa.

Sou eu, o Senhor, quem está falando.

23 Como é que você pode dizer que não se manchou

e que nunca adorou o deus Baal?

Veja como você pecou no vale,

veja só o que fez.

Você é como uma camela nova no cio,

correndo solta por aí.

24 É como uma jumenta selvagem do deserto, quando está no cio:

quem a pode impedir de satisfazer o seu desejo?

O macho que a quer não precisa procurá-la:

ela sempre pode ser encontrada

na época do cruzamento.

25 Povo de Israel,

cuidado para que os seus pés não se machuquem

de tanto você andar atrás de outros deuses;

cuidado para que a sua garganta não fique seca.

Mas você diz: ‘Não! Não adianta!

Eu me apaixonei por deuses estrangeiros

e vou atrás deles.’ "

26 O Senhor Deus diz:

— Como o ladrão fica envergonhado quando é pego, assim o povo de Israel passará vergonha: todos vocês, os seus reis e príncipes, os seus sacerdotes e profetas. 27 Passarão vergonha todos aqueles que dizem a um pedaço de madeira: "Você é o meu pai", e a uma pedra: "Você é a minha mãe". Isso vai acontecer porque vocês me viraram as costas, em vez de virarem o rosto para o meu lado. No entanto, quando estão em dificuldades, vocês vêm me pedir que os salve. 28 Onde estão os deuses que vocês fizeram para vocês mesmos? Quando vocês estão em dificuldades, que eles os salvem, se é que podem. Judá, os seus deuses são tantos quantas as suas cidades. 29 Eu, o Senhor, pergunto:

— Qual é a queixa que vocês têm de mim? Vocês todos se revoltaram contra mim. 30 Eu os castiguei, porém isso não adiantou nada; vocês não quiseram aprender a lição. Como um leão furioso, vocês mataram os seus próprios profetas. 31 Todos vocês, prestem muita atenção no que estou dizendo. Povo de Israel, será que eu tenho sido para vocês como um deserto, como uma terra perigosa? Então por que é que vocês dizem que vão fazer o que quiserem e que não voltarão mais para mim? 32 Por acaso, uma jovem esquece as suas joias? Ou uma noiva esquece o seu véu? Mas o meu povo esqueceu de mim por tantos dias, que nem dá para contar. 33 Vocês sabem muito bem como andar atrás dos amantes, e até as prostitutas podem aprender isso com vocês. 34 As roupas de vocês estão manchadas com o sangue de pobres e inocentes que nunca assaltaram as suas casas.

— Mas, apesar de tudo isso, o meu povo diz: 35 "Eu estou inocente. Certamente, o Senhor Deus não está mais irado comigo." Mas eu, o Senhor, o castigarei porque você diz que não pecou. 36 Por que você muda assim para pior, sem mais nem menos? Como você ficou desiludido com a Assíria, também ficará desiludido com o Egito. 37 Você vai voltar também do Egito de cabeça baixa, envergonhado. Eu, o Senhor, rejeitei aqueles em quem você confia; você não vai ganhar nada ficando com eles.

1 At ang salita ng Panginoon ay dumating sa akin, na nagsasabi, 2 Ikaw ay yumaon, at humiyaw sa mga pakinig ng Jerusalem, na iyong sabihin, Ganito ang sabi ng Panginoon, Inaalaala ko sa ikabubuti mo ang kagandahang-loob ng iyong kabataan, ang pagibig sa iyong mga pagaasawa; kung paanong ikaw ay sumunod sa akin sa ilang, sa lupain na hindi hinasikan. 3 Ang Israel ay kabanalan sa Panginoon, na mga pangunang bunga ng kaniyang halaman: lahat na nagsisisakmal sa kaniya ay aariing salarin; kasamaan ay darating sa kanila, sabi ng Panginoon. 4 Inyong dinggin ang salita ng Panginoon, Oh sangbahayan ni Jacob, at lahat na angkan ng sangbahayan ng Israel: 5 Ganito ang sabi ng Panginoon, Anong kalikuan ang nasumpungan ng inyong mga magulang sa akin, na sila'y nagsilayo sa akin, at nagsisunod sa walang kabuluhan, at naging walang kabuluhan? 6 Hindi man nila sinabi, Saan nandoon ang Panginoon na nagahon sa atin mula sa lupain ng Egipto, na pumatnubay sa atin sa ilang, sa mga lupaing ilang at bakobako, sa lupaing may pagkakatuyo at lilim ng kamatayan, sa lupain na walang dumaraan at walang taong tumatahan? 7 At dinala ko kayo sa saganang lupain, upang kumain ng bunga niyaon at ng kabutihan niyaon; nguni't nang kayo'y pumasok ay inyong hinawahan ang aking lupain, at ginawa ninyong kasuklamsuklam ang aking mana. 8 Hindi sinabi ng mga saserdote, Saan nandoon ang Panginoon? at silang nagsisihawak ng kautusan ay hindi nakakilala sa akin: ang mga pinuno naman ay nagsisalansang laban sa akin, at ang mga propeta ay nanganghula sa pamamagitan ni Baal, at nagsilakad na sumunod sa mga bagay na hindi pinakikinabangan. 9 Kaya't ako'y makikipagtalo pa sa inyo, sabi ng Panginoon, at sa mga anak ng inyong mga anak ay makikipagtalo ako. 10 Sapagka't mangagdaan kayo sa mga pulo ng Chittim, at tingnan, at kayo'y mangagsugo sa Cedar, at mangagbulay na maingat; at inyong tingnan kung may nangyaring ganiyang bagay. 11 Ipinagpalit baga ng isang bansa ang kanilang mga dios, na hindi mga dios? nguni't ipinagpalit ng aking bayan ang kanilang kaluwalhatian sa hindi pinakikinabangan. 12 Mangagtaka kayo Oh kayong mga langit, sa bagay na ito, at mangatakot ng kakilakilabot, mangatuyo kang lubha, sabi ng Panginoon. 13 Sapagka't ang bayan ko ay nagkamit ng dalawang kasamaan; kanilang iniwan ako na bukal ng buhay na tubig, at nagsigawa sa ganang kanila ng mga balon na mga sirang balon na hindi malalamnan ng tubig. 14 Ang Israel baga'y alipin? siya baga'y aliping ipinanganak sa bahay? bakit siya'y naging samsam. 15 Ang mga batang leon ay nagsiungal sa kaniya, at nagsihiyaw: at sinira nila ang kaniyang lupain; ang kaniyang mga bayan ay nangasunog, na walang mananahan. 16 Binasag naman ng mga anak ng Memfis at ng Taphnes ang bao ng iyong ulo. 17 Hindi mo baga pinapangyari ito sa iyong sarili, dahil sa iyong pagpapabaya sa Panginoon mong Dios, nang kaniyang patnubayan ka sa daan? 18 At ngayo'y anong ipakikialam mo sa daan na patungo sa Egipto, upang uminom ng tubig sa Sikor? o anong ipakikialam mo sa daang patungo sa Asiria, upang uminom ng tubig sa ilog? 19 Sasawayin ka ng iyong sariling kasamaan, at sasawayin ka ng iyong mga pagtalikod: talastasin mo nga at iyong tingnan na masamang bagay at kapanglawpanglaw, na iyong pinabayaan ang Panginoon mong Dios: at ang takot sa akin ay wala sa iyo, sabi ng Panginoon, ng Panginoon ng mga hukbo. 20 Sapagka't nang unang panahon ay inalis ko ang iyong pamatok, at nilagot ko ang iyong mga tali; at iyong sinabi: Hindi ako maglilingkod; sapagka't sa bawa't mataas na burol, at sa ilalim ng bawa't sariwang punong kahoy ay yumuko ka, na nagpatutot. 21 Gayon ma'y tinamnan kita ng mahal na puno ng ubas, na pawang mabuting binhi: bakit ka nga naging bansot na ibang puno ng ubas sa akin? 22 Sapagka't bagaman maghugas ka ng lihiya, at magbunton ka ng maraming sabon, gayon ma'y natatala sa harap ko ang iyong kasamaan, sabi ng Panginoong Dios. 23 Paanong masasabi mo, Hindi ako nagpakahawa, hindi ako yumaong sumunod sa mga Baal? tingnan mo ang iyong daan sa libis, talastasin mo kung ano ang iyong ginawa: ikaw na maliksing dromedario na dumadamba sa paglakad; 24 Isang asnong babaeng mailap na sanay sa ilang na sumisingasing sa kaniyang nais; sa kaniyang pagkakataon, sinong makapagliligaw sa kaniya? silang lahat na nagsisihanap sa kaniya ay hindi mapapagod: sa kaniyang kabuwanan ay masusumpungan siya. 25 Ingatan mo ang iyong paa sa paglakad na walang suot, at ang iyong lalamunan sa pagkauhaw. Nguni't iyong sinabi, Walang kabuluhan; hindi, sapagka't ako'y umibig sa mga taga ibang lupa, at sa kanila'y susunod ako. 26 Kung paanong ang magnanakaw ay napapahiya pagka siya'y nahuhuli, gayon napapahiya ang sangbahayan ni Israel; sila, ang kanilang mga hari, ang kanilang mga prinsipe, at ang kanilang mga saserdote, at ang kanilang mga propeta, 27 Na nangagsasabi sa kahoy, Ikaw ay aking ama; at sa bato, Iyong ipinanganak ako: sapagka't kanilang ipinihit ang kanilang likod sa akin, at hindi ang kanilang mukha: nguni't sa panahon ng kanilang kabagabagan ay sasabihin nila, Ikaw ay bumangon, at iligtas mo kami. 28 Nguni't saan nandoon ang iyong mga dios na iyong ginawa para sa iyo? magsibangon sila, kung sila'y makapagliligtas sa iyo sa panahon ng iyong kabagabagan: sapagka't ayon sa bilang ng iyong mga bayan ay gayon ang iyong mga dios, Oh Juda. 29 Bakit kayo nangakikipagpunyagi sa akin? kayong lahat ay nagsisalangsang laban sa akin, sabi ng Panginoon. 30 Sa walang kabuluhan sinaktan ko ang inyong mga anak; sila'y hindi nagsitanggap ng saway; nilamon ng inyong sariling tabak ang inyong mga propeta, na parang manglilipol na leon. 31 Oh lahi, tingnan ninyo ang salita ng Panginoon. Naging ilang baga ako sa Israel? o lupain ng salimuot na kadiliman? bakit nga sinasabi ng aking bayan, Kami ay nangakalaya; hindi na kami paroroon pa sa iyo? 32 Malilimutan baga ng dalaga ang kaniyang mga hiyas, o ng kasintahang babae ang kaniyang kagayakan? gayon ma'y nilimot ako ng bayan ko sa mga araw na walang bilang. 33 Anong pagpapaganda mo ng iyong lakad upang humanap ng pagibig! kaya't gayon din ang mga patutot ay iyong tinuruan ng iyong mga lakad. 34 Gayon din sa mga laylayan mo ay nakasumpong ng dugo ng mga kaluluwa ng dukhang walang sala: hindi mo nasumpungan sa dako ng pagbubukas; kundi dahil sa lahat ng mga ito. 35 Gayon ma'y sinabi mo: Ako'y walang sala; tunay na ang kaniyang galit ay humiwalay sa akin. Narito, hahatulan kita, sapagka't iyong sinabi, Hindi ako nagkasala. 36 Bakit ka lumalaboy upang papanibaguhin mo ang iyong lakad? ikahihiya mo rin naman ang Egipto na gaya ng iyong pagkahiya sa Asiria. 37 Mula doon ay lalabas ka rin, na ang iyong mga kamay ay nakapatong sa iyong ulo: sapagka't itinakuwil ng Panginoon ang iyong mga pinagkakatiwalaan, at hindi ka giginhawa sa kanila.