1 Pasur, filho de Imer, era sacerdote e chefe dos serviços do Templo. Ele me ouviu dizer essas coisas 2 e por isso mandou que eu fosse surrado e preso com correntes no Portão de Benjamim, o portão de cima que dá para o Templo. 3 Na manhã seguinte, depois que Pasur me soltou das correntes, eu disse:

— O Senhor Deus mudou o seu nome de "Pasur" para "Terror-por-todos-os-lados". 4 O Senhor mesmo disse: "Pasur, eu farei com que você seja um terror para você mesmo e para todos os seus amigos. Todos eles serão mortos pelas espadas dos inimigos deles, e você vai ver isso. Todo o povo de Judá será dominado pelo rei da Babilônia. Ele vai levar alguns para a Babilônia como prisioneiros e mandará matar outros. 5 Deixarei que os inimigos levem embora toda a riqueza desta cidade. Eles pegarão todas as coisas de valor e os tesouros dos reis de Judá e carregarão tudo para a Babilônia. 6 E você, Pasur, com toda a sua família, será preso e também será levado para lá. Ali você morrerá e será sepultado junto com todos os seus amigos, a quem você anunciou tantas mentiras."

7 Ó Senhor Deus, tu me enganaste,

e eu fiquei enganado.

Tu és mais forte do que eu

e me dominaste.

Todos zombam de mim,

caçoando o dia inteiro.

8 Cada vez que falo, tenho de gritar e anunciar:

"Violência! Destruição!"

Ó Senhor, eles me desprezam

e zombam de mim o tempo todo

porque anuncio a tua mensagem.

9 Mas, quando penso:

"Vou esquecer o Senhor

e não falarei mais em seu nome",

então a tua mensagem fica presa dentro de mim

e queima como fogo no meu coração.

Estou cansado de guardá-la

e não posso mais aguentar.

10 Ouço as multidões cochichando:

"Há terror-por-todos-os-lados."

E dizem: "Acusem Jeremias!

Vamos denunciá-lo!"

Até os meus amigos íntimos esperam que eu tropece.

Eles dizem: "Talvez ele caia numa armadilha;

então nós o pegaremos

e nos vingaremos."

11 Mas tu, ó Senhor, estás comigo

e és forte e poderoso.

Os que me perseguem tropeçarão

e nunca vencerão.

Eles ficarão muito envergonhados

por causa do seu fracasso.

A desgraça deles não acabará

e nunca será esquecida.

12 Assim, ó Senhor Todo-Poderoso,

com justiça tu nos pões à prova,

pois sabes o que está na nossa mente e no nosso coração.

Deixa que eu veja a tua vingança contra os meus inimigos,

pois coloquei a minha causa nas tuas mãos.

13 Cantem ao Senhor Deus,

louvem o Senhor

porque ele livra os pobres do poder dos maus.

14 Maldito seja o dia em que eu nasci!

Esqueçam o dia em que a minha mãe me deu à luz!

15 Maldito seja o homem que alegrou o meu pai

quando lhe deu esta notícia:

"É menino! Você tem um filho!"

16 Que esse homem seja como as cidades

que o Senhor Deus destruiu sem dó!

Que ele ouça gemidos de dor pela manhã

e gritos de batalha ao meio-dia,

17 porque não me matou antes de eu nascer!

Pois assim a barriga da minha mãe teria sido a minha sepultura,

e eu nunca teria nascido.

18 Por que nasci?

Será que foi só para ter tristeza e dor

e acabar a minha vida na desgraça?

1 Napakinggan ni Pashur, na anak ni Immer, na saserdote, na siyang pangulong pinuno sa bahay ng Panginoon, si Jeremias na nanghuhula ng mga bagay na ito. 2 Nang magkagayo'y sinaktan ni Pashur si Jeremias na propeta, at inilagay siya sa pangawan na nasa lalong mataas na pintuang-bayan ng Benjamin, na nasa bahay ng Panginoon. 3 At nangyari, nang kinabukasan, na inilabas ni Pashur si Jeremias mula sa pangawan. Nang magkagayo'y sinabi ni Jeremias sa kaniya, Hindi tinawag ng Panginoon ang iyong pangalan na Pashur, kundi Magormissabib. 4 Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon, Narito, gagawin kitang kakilabutan sa iyong sarili, at sa lahat mong mga kaibigan; at sila'y mangabubuwal sa pamamagitan ng tabak ng kanilang mga kaaway, at mamamasdan ng iyong mga mata: at ibibigay ko ang buong Juda sa kamay ng hari sa Babilonia, at kaniyang dadalhin sila na bihag sa Babilonia, at papatayin sila ng tabak. 5 Bukod dito ay ibibigay ko ang lahat na kayamanan ng bayang ito, at ang lahat na pakinabang nito, at ang lahat na mahalagang bagay nito, oo, ang lahat na kayamanan ng mga hari sa Juda ay ibibigay ko sa kamay ng kanilang mga kaaway; na magsisisamsam sa kanila, at magsisihuli sa kanila, at mangagdadala sa kanila sa Babilonia. 6 At ikaw Pashur, at ang lahat na tumatahan sa iyong bahay ay magsisipasok sa pagkabihag; at paroroon ka sa Babilonia, at doon ka mamamatay, at doon ka malilibing, ikaw, at ang lahat mong mga kaibigan, na iyong pinanghulaan na may kasinungalingan. 7 Oh Panginoon, iyong hinikayat ako, at ako'y nahikayat; ikaw ay lalong malakas kay sa akin, at nanaig ka: ako'y nagiging katatawanan lahat ng araw, bawa't isa'y tumutuya sa akin. 8 Sapagka't kung paano kadalas nagsasalita ako, humihiyaw ako; humihiyaw ako, Pangdadahas at paninira; sapagka't ang salita ng Panginoon ay naging kakutyaan sa akin, at kadustaan, lahat ng araw. 9 At kung aking sabihin, Hindi ko babanggitin siya, o magsasalita ng ano pa man sa kaniyang pangalan, mayroon nga sa aking puso na wari nagaalab na apoy na nakukulong sa aking mga buto, at ako'y pagod ng pagpipigil, at hindi makapagpigil. 10 Sapagka't aking narinig ang paninirang puri ng marami, kakilabutan sa lahat ng dako. Kayo'y mangagsumbong, at aming isusumbong siya, sabi ng lahat ng mga kasamasama kong kaibigan, na nagsisipaghintay ng aking pagkabagsak; marahil siya'y mahihikayat, at tayo'y mangananaig laban sa kaniya, at tayo'y mangakagaganti sa kaniya. 11 Nguni't ang Panginoon ay sumasaakin na parang makapangyarihan at kakilakilabot: kaya't ang mga manguusig sa akin ay mangatitisod, at sila'y hindi mangananaig; sila'y lubhang mangapapahiya, sapagka't sila'y hindi nagsisigawang may karunungan, ng walang hanggang kapintasan na hindi malilimutan. 12 Nguni't, Oh Panginoon ng mga hukbo, na tumatarok ng matuwid, at nakakakita ng mga pagiisip at ng puso, ipakita mo sa akin ang iyong panghihiganti sa kanila; sapagka't sa iyo ay inihayag ko ang aking usap. 13 Kayo'y magsiawit sa Panginoon, magsipuri kayo sa Panginoon; sapagka't kaniyang iniligtas ang kaluluwa ng mapagkailangan mula sa kamay ng mga manggagawa ng kasamaan. 14 Sumpain ang araw na kinapanganakan sa akin: huwag pagpalain ang araw na kinapanganakan sa akin ng aking ina. 15 Sumpain ang tao na nagdala ng balita sa aking ama, na nagsabi, Isang lalake ay ipinanganak sa iyo, na pinasaya siyang mainam. 16 At ang lalaking yaon ay maging gaya ng mga bayang giniba ng Panginoon, at hindi pinagsisihan: at makarinig nawa siya ng daing sa umaga, at hiyawan sa katanghaliang tapat; 17 Sapagka't hindi niya pinatay ako sa bahay-bata; at sa gayo'y naging libingan ko sana ang aking ina, at ang kaniyang bahay-bata, ay naging laging dakila sana. 18 Bakit nga ako'y nalabas sa bahay-bata upang makakita ng hirap at kapanglawan, upang ang aking mga araw ay manaw na may kahihiyan?