1 O Senhor Deus me falou a respeito das nações. 2 Ele me falou sobre o exército de Neco, rei do Egito, que foi vencido em Carquemis, perto do rio Eufrates, pelo rei Nabucodonosor, da Babilônia. Isso aconteceu no quarto ano do reinado de Jeoaquim, filho de Josias, em Judá. A respeito do Egito Deus disse o seguinte:

3 "Os oficiais egípcios gritam:

‘Aprontem os seus escudos e marchem para a batalha!

4 Ponham arreios nos cavalos e montem!

Formem filas e ponham os capacetes!

Afiem as lanças e vistam as couraças!’

5 "Mas o que estou vendo?"

— pergunta Deus.

"Os egípcios estão fugindo de medo.

Eles correm apavorados e fogem tão depressa,

que nem olham para trás.

6 Aqueles que correm depressa não podem escapar;

os soldados não conseguem fugir.

No Norte, perto do rio Eufrates, eles tropeçam e caem.

7 Quem é este que vem subindo como o rio Nilo,

como um rio inundando as suas margens?

8 É o Egito, subindo como o Nilo,

como um rio alagando as suas margens.

O Egito disse: ‘Vou subir e cobrir o mundo;

vou destruir as cidades e os seus moradores.

9 Egípcios, mandem os cavalos saírem

e façam os carros de guerra correrem!

Mandem os soldados avançarem:

os homens da Etiópia e da Líbia,

que carregam escudos, e os homens de Lude,

que atiram flechas com os seus arcos.’ "

10 Esse é o Dia do Senhor, o Deus Todo-Poderoso!

Hoje, ele se vingará;

hoje, ele castigará os seus inimigos.

A sua espada os devorará

até não querer mais

e beberá o sangue deles

até ficar satisfeita.

Hoje, o Senhor Todo-Poderoso oferecerá as suas vítimas em sacrifício

no Norte, perto do rio Eufrates.

11 Povo do Egito, vá a Gileade ,

vá procurar remédios!

Todos os seus remédios não adiantam,

pois o seu mal não tem cura.

12 As nações ouviram falar da vergonha da sua derrota;

a terra inteira escutou os seus gritos.

Um soldado tropeçou no outro,

e os dois caíram no chão.

13 Quando o rei Nabucodonosor, da Babilônia, veio atacar o Egito, o Senhor Deus me disse o seguinte:

14 "Anunciem isto nas cidades do Egito,

em Migdol, Mênfis e Tafnes:

‘Preparem-se para se defender;

tudo o que vocês têm será destruído na guerra!

15 Por que foi que o seu deus poderoso caiu?

Foi porque o Senhor Deus o jogou no chão!’

16 Os soldados do Egito tropeçaram e caíram

e disseram uns aos outros:

‘Vamos depressa! Vamos voltar para casa,

para o nosso povo,

e assim escaparemos da espada do inimigo!’

17 Deem ao rei do Egito este novo nome —

‘Falador Espalhafatoso — o homem que perdeu a sua oportunidade.’

18 "Sou eu, o Rei, quem está falando.

Eu sou o Deus vivo.

O meu nome é Senhor, o Todo-Poderoso.

Como o Tabor é mais alto do que outros montes,

e o monte Carmelo fica acima do mar,

assim aquele que vai atacar

é mais forte do que vocês, egípcios.

19 "Povo do Egito,

apronte-se para ser levado como prisioneiro!

A cidade de Mênfis vai virar um deserto,

será arrasada e ficará sem moradores.

20 O Egito é como uma bela vaca,

mordida por um moscão que vem do Norte.

21 Até os seus soldados pagos para lutarem

são tão mansos como bezerros gordos.

Não ficaram firmes para lutar;

todos eles viraram as costas e fugiram

porque chegou o dia da sua desgraça,

chegou a hora da sua destruição.

22 O Egito foge, assobiando como uma cobra,

porque o exército inimigo está chegando.

Os inimigos atacam com machados,

como se fossem cortadores de lenha.

23 Eles derrubam a sua floresta,

onde é tão difícil entrar.

Os seus homens são tantos,

que não podem ser contados;

os soldados inimigos são mais numerosos do que gafanhotos.

24 O povo do Egito está humilhado

porque foi dominado pela nação do Norte.

Eu, o Senhor, estou falando."

25 O Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, disse:

— Eu castigarei Amom, o deus de Tebas, e também o Egito, os seus deuses e os seus reis. Castigarei o rei do Egito e todos os que confiam nele. 26 Eu os entregarei aos que querem matá-los, isto é, ao rei Nabucodonosor, da Babilônia, e ao seu exército. Porém mais tarde o povo viverá outra vez na terra do Egito. Eu, o Senhor, estou falando.

27 "Descendentes do meu servo Jacó, não tenham medo!

Povo de Israel, não fique assustado!

Eu os livrarei dessa terra distante,

da terra onde vocês são prisioneiros.

Vocês voltarão e viverão em paz;

viverão em segurança,

e ninguém fará com que fiquem com medo.

28 Estarei com vocês para salvá-los.

Destruirei completamente todas as nações

por onde os espalhei,

mas vocês não serão completamente destruídos.

Vocês não ficarão sem castigo,

mas, quando eu os castigar,

não serei duro demais.

Eu, o Senhor, falei."

1 Ang salita ng Panginoon na dumating kay Jeremias na propeta tungkol sa mga bansa. 2 Tungkol sa Egipto: tungkol sa hukbo ni Faraon Nechao na hari sa Egipto, na nasa tabi ng ilog ng Eufrates sa Carchemis na sinaktan ni Nabucodonosor na hari sa Babilonia nang ikaapat na taon ni Joacim na anak ni Josias, na hari sa Juda. 3 Inyong iayos ang pansalag at kalasag, at kayo'y magsilapit sa pagbabaka. 4 Singkawan ninyo ang mga kabayo, at kayo'y magsisakay, kayong mga nangangabayo, at magsitayo kayong mga turbante; pakintabin ninyo ang mga sibat, at mangagsuot kayo ng sapyaw. 5 Bakit ko nakita? sila'y nanganglulupaypay at nagsisibalik; at ang kanilang mga makapangyarihan ay buwal, at nagsisitakas na maliksi, at hindi nagsisilingon: kakilabutan ay nasa bawa't dako, sabi ng Panginoon. 6 Huwag tumakas ang maliksi, o tumanan man ang makapangyarihan; sa hilagaan sa tabi ng ilog Eufrates ay nangatisod sila at nangabuwal. 7 Sino itong bumabangon na parang Nilo na ang mga tubig ay nagiinalong parang mga ilog? 8 Ang Egipto ay bumabangong parang Nilo, at ang tubig ay nagiinalong parang mga ilog: at kaniyang sinasabi, Ako'y babangon, aking tatakpan ang lupa; aking ipapahamak ang bayan at ang mga mananahan doon. 9 Kayo'y magsisampa, kayong mga kabayo; at kayo'y magsihagibis, kayong mga karo; at magsilabas ang mga lalaking makapangyarihan: ang Cus at ang Phut, na humahawak ng kalasag; at ang mga Ludio, na nagsisihawak at nangagaakma ng busog. 10 Sapagka't ang araw na yaon ay sa Panginoon, sa Panginoon ng mga hukbo, araw ng panghihiganti, upang maipanghiganti niya siya sa kaniyang mga kaaway: at ang tabak ay lalamon at mabubusog, at magpapakalango sa dugo nila: sapagka't ang Panginoon, ang Panginoon ng mga hukbo, may hain sa lupaing hilagaan sa tabi ng ilog Eufrates. 11 Sumampa ka sa Galaad, at kumuha ka ng balsamo, Oh anak na dalaga ng Egipto: sa walang kabuluhan gumagamit ka ng maraming gamot; hindi ka na gagaling. 12 Nabalitaan ng mga bansa ang iyong kahihiyan, at ang lupa ay puno ng iyong hiyaw, sapagka't ang makapangyarihan ay natisod laban sa makapangyarihan, sila'y nangabuwal kapuwa na magkasama. 13 Ang salita na sinalita ng Panginoon kay Jeremias na propeta, kung paanong si Nabucodonosor na hari sa Babilonia ay darating, at sasaktan ang lupain ng Egipto. 14 Ipahayag ninyo sa Egipto, at inyong ihayag sa Migdol, at inyong ihayag sa Memphis, at sa Taphnes: sabihin ninyo, Tumayo ka, at humanda ka; sapagka't ang tabak ay nanakmal sa palibot mo. 15 Bakit ang iyong mga malakas ay napaalis? sila'y hindi nagsitayo, sapagka't itinaboy ng Panginoon. 16 Kaniyang itinisod ang marami, oo, sila'y nangabuwal na patongpatong, at kanilang sinabi, Bumangon ka, at magsiparoon tayo uli sa ating sariling bayan, at sa lupain na kinapanganakan sa atin, mula sa mapagpighating tabak. 17 Sila'y nagsihiyaw roon, Si Faraong hari sa Egipto ay isang hugong lamang; kaniyang pinaraan ang takdang panahon. 18 Buhay ako, sabi ng Hari, na ang pangalan ay Panginoon ng mga hukbo, tunay na kung paano ang Tabor sa gitna ng mga bundok, at kung paano ang Carmel sa tabi ng dagat, gayon siya darating. 19 Oh ikaw na anak na babae na tumatahan sa Egipto, gumayak ka sa pagpasok sa pagkabihag; sapagka't ang Memphis ay masisira, at magniningas na mawawalan ng mananahan. 20 Ang Egipto ay napakagandang dumalagang baka; nguni't pagkasirang mula sa hilagaan ay dumarating, dumarating. 21 Ang kaniya namang mga taong upahan sa gitna niya ay parang mga guya sa kulungan; sapagka't sila man ay nagsibalik, sila'y nagsitakas na magkakasama, sila'y hindi nagsitayo: sapagka't ang kaarawan ng kanilang kasakunaan ay dumating sa kanila, ang panahon ng pagdalaw sa kanila. 22 Ang hugong niyaon ay yayaong parang ahas; sapagka't sila'y magsisiyaong kasama ng hukbo, at magsisiparoong laban sa kaniya na mga may palakol, na parang mga mamumutol ng kahoy. 23 Kanilang puputulin ang kaniyang gubat, sabi ng Panginoon, bagaman mahirap pasukin; sapagka't sila'y higit kay sa mga balang, at walang bilang. 24 Ang anak na babae ng Egipto ay malalagay sa kahihiyan; siya'y mabibigay sa kamay ng bayan ng hilagaan. 25 Sabi ng Panginoon ng mga hukbo, ng Dios ng Israel, Narito, aking parurusahan si Amon na taga No, at si Faraon, at ang Egipto, sangpu ng kaniyang mga dios at ng kaniyang mga hari; maging si Faraon, at silang nagsisitiwala sa kaniya: 26 At aking ibibigay sila sa kamay ng nagsisiusig ng kanilang mga buhay, at sa kamay ni Nabucodonosor na hari sa Babilonia, at sa kamay ng kaniyang mga lingkod; at pagkatapos ay tatahanan na gaya ng mga araw nang una, sabi ng Panginoon. 27 Nguni't huwag kang matakot, Oh Jacob na aking lingkod, ni manglupaypay ka, Oh Israel: sapagka't narito, ililigtas kita mula sa malayo, at ang iyong lahi ay mula sa lupain ng kanilang pagkabihag; at ang Jacob ay babalik, at magiging tahimik at tiwasay, at walang tatakot sa kaniya. 28 Huwag kang matakot, Oh Jacob na aking lingkod, sabi ng Panginoon, sapagka't ako'y sumasaiyo: sapagka't ako'y gagawa ng lubos na kawakasan sa lahat ng bansa na aking pinagtabuyan sa iyo; nguni't hindi ako gagawa ng lubos na kawakasan sa iyo, kundi sasawayin kita ng kahatulan, at hindi kita iiwan sa anomang paraan ng walang kaparusahan.