1 Eu gostaria que a minha cabeça fosse como um poço de água

e que os meus olhos fossem como uma fonte de lágrimas,

para que eu pudesse chorar dia e noite

pela minha gente que foi morta.

2 Eu gostaria de ter um lugar para ficar no deserto,

onde pudesse estar longe do meu povo.

Todos eles são adúlteros,

são um bando de traidores.

3 Estão sempre prontos para contar mentiras.

O que manda na terra

é a desonestidade, e não a verdade.

O Senhor Deus diz:

"O meu povo faz maldade em cima de maldade

e não quer saber de mim."

4 Cada um precisa estar prevenido contra o seu amigo,

e ninguém pode confiar no próprio irmão

porque todo irmão é tão falso como Jacó.

Todos andam caluniando os seus amigos.

5 Todos eles enganam os seus conhecidos,

e ninguém fala a verdade.

Eles ensinaram a sua língua a mentir;

pecam e não abandonam a sua vida de pecado.

6 Fazem uma violência atrás da outra

e tapeação em cima de tapeação.

Deus diz que este povo não quer aceitá-lo.

7 Por causa disso, o Senhor Todo-Poderoso diz:

"Vou purificar o meu povo

como se faz com o metal;

eu o farei passar por uma prova.

O meu povo fez o mal —

o que é que eu posso fazer com ele?

8 A sua língua é como uma flecha envenenada,

e a sua boca fala mentiras.

Cada um diz palavras amáveis ao seu vizinho,

mas na verdade está preparando uma armadilha para ele.

9 Será que eu não devo castigá-los por causa dessas coisas?

Não devo me vingar de uma nação como esta?

Eu, o Senhor, estou falando."

10 Eu, Jeremias, disse:

"Vou chorar por causa das montanhas,

vou lamentar porque as pastagens estão secas,

e ninguém passa por elas.

Não se ouve mais o mugido do gado;

as aves e os animais selvagens fugiram e foram embora."

11 Deus disse:

"Vou fazer Jerusalém virar um montão de pedras,

um lugar onde moram lobos.

E as cidades de Judá se transformarão num deserto

onde ninguém mora."

12 Eu perguntei:

— Ó Senhor Deus, por que a nossa terra está em ruínas? Por que está seca como um deserto, tão seca, que ninguém passa por ela? Quem é bastante inteligente para entender isso? Será que explicaste essas coisas a alguém, para que essa pessoa possa explicar aos outros?

13 E o Senhor respondeu:

— Isso aconteceu porque o meu povo abandonou os ensinamentos que eu lhe dei. Eles não me obedeceram, nem fizeram o que mandei. 14 Pelo contrário, foram teimosos e adoraram as imagens do deus Baal, como os pais deles ensinaram. 15 Agora, escute o que eu, o Senhor Todo-Poderoso, o Deus de Israel, vou fazer. Darei ao meu povo plantas amargas para comer e água envenenada para beber. 16 Espalharei o meu povo pelo meio de nações que nem eles nem os seus antepassados sabiam que existiam. Mandarei exércitos contra o meu povo, até que seja completamente destruído.

17 O Senhor Todo-Poderoso disse:

"Atenção!

Chamem mulheres que são pagas para chorar,

mulheres que saibam cantar músicas tristes."

18 O povo disse:

"Que elas venham depressa

e cantem uma canção triste para nós

para que os nossos olhos se encham de lágrimas

e fiquem molhados de tanto chorar!"

19 Ouçam o povo de Sião chorando e dizendo:

"Estamos perdidos!

Estamos muito envergonhados!

As nossas casas foram derrubadas,

e temos de deixar a nossa terra."

20 Eu disse:

"Mulheres, ouçam o que o Senhor Deus disse

e deem atenção às suas palavras.

Ensinem as suas filhas a chorar;

ensinem as suas amigas a cantar canções tristes.

21 A morte subiu pelas nossas janelas

e entrou nos nossos palácios.

Acabou com as crianças nas ruas

e com os moços nas praças dos mercados.

22 Os corpos dos mortos cairão,

serão como esterco espalhado nos campos,

como espigas cortadas

e caídas das mãos dos que fazem a colheita,

espigas que ninguém recolhe.

Isso é o que Deus me mandou dizer."

23 O Senhor disse:

— O sábio não deve se orgulhar da sua sabedoria, nem o forte, da sua força, nem o rico, da sua riqueza. 24 Se alguém quiser se orgulhar, que se orgulhe de me conhecer e de me entender; porque eu, o Senhor, sou Deus de amor e faço o que é justo e direito no mundo. Estas são as coisas que me agradam. Eu, o Senhor, estou falando.

25,26 O Senhor disse ainda:

— Está chegando o tempo em que vou castigar o povo do Egito, de Judá, de Edom, de Amom, de Moabe e todos os que vivem no deserto e costumam cortar o cabelo bem curto . Todos esses povos são circuncidados, mas não têm guardado a aliança, que foi selada pela circuncisão. Todos esses povos e todo o povo de Israel não têm guardado a aliança que fizeram comigo.

1 Oh kung ang aking ulo lamang ay maging tubig, at ang aking mga mata ay bukalan ng mga luha, upang ako'y makaiyak araw at gabi dahil sa pagkamatay ng anak na babae ng aking bayan! 2 Oh kung magkaroon ako sa ilang ng patuluyan sa mga naglalakad; upang aking maiwan ang aking bayan, at lisanin ko sila! sapagka't silang lahat ay mangangalunya, kapulungan ng mga taong taksil! 3 At pinamimilantik nila ang kanilang dila gaya ng kanilang busog, dahil sa kabulaanan; at sila'y nagsisitakas sa lupain, nguni't hindi para sa katotohanan: sapagka't sila'y nagpatuloy mula sa kasamaan hanggang sa kasamaan, at hindi nila ako nakikilala, sabi ng Panginoon. 4 Mangagingat bawa't isa sa inyo sa kaniyang kapuwa, at huwag kayong mangagkatiwala sa kanino mang kapatid; sapagka't bawa't kapatid ay mangaagaw, at bawa't kapuwa ay makikisama sa mapanirang puri. 5 At mangagdaya bawa't isa sa kanila sa kaniyang kapuwa, at hindi mangagsasalita ng katotohanan: kanilang tinuruan ang kanilang dila na magsalita ng kabulaanan; sila'y nangagpakapagod upang gumawa ng kasamaan. 6 Ang iyong tahanan ay nasa gitna ng pangdadaya: dahil sa pangdadaya ay ayaw silang kumilala sa akin, sabi ng Panginoon. 7 Kaya't ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Narito, aking lilituhin sila, at susubukin sila; sapagka't ano pa ang aking magagawa, dahil sa anak na babae ng aking bayan? 8 Ang kanilang dila ay panang nakamamatay; nagsasalita ng karayaan: nagsasalitang may kapayapaan ng kaniyang bibig sa kaniyang kapuwa, nguni't bumabakay siya ng kaniyang puso sa kaniya. 9 Hindi ko baga dadalawin sila dahil sa mga bagay na ito? sabi ng Panginoon; hindi baga manghihiganti ako sa isang bansa na gaya nito? 10 Sa mga bundok ay maglalakas ako ng pagiyak at pananangis, at sa mga sabsaban sa ilang ay panaghoy, sapagka't nasunog ang mga yaon, na anopa't walang dumaraan; hindi man narinig ng mga tao ang angal ng kawan; ang mga ibon sa himpapawid at gayon din ang mga hayop sa parang ay nagsitakas, ang mga ito'y nagsiyaon. 11 At aking gagawin na mga bundok ang Jerusalem, na tahanang dako ng mga chakal; at aking sisirain ang mga bayan ng Juda, na walang mananahan. 12 Sino ang pantas na makakaunawa nito? at sino siya na pinagsalitaan ng bibig ng Panginoon, upang kaniyang maipahayag? bakit ang lupain ay napupugnaw at nasusunog na parang ilang, na anopa't walang dumaraan? 13 At sinabi ng Panginoon, Sapagka't kanilang pinabayaan ang aking kautusan na aking inilagay sa harap nila, at hindi nagsisunod sa aking tinig, o nilakaran man nila; 14 Kundi sila'y nagsisunod sa pagmamatigas ng kanilang sariling puso, at nagsisunod sa mga Baal, na itinuro sa kanila ng kanilang mga magulang; 15 Kaya't ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, ng Dios ng Israel, Narito, aking pakakanin sila, ang bayang ito, ng ajenjo, at bibigyan ko sila ng inuming mapait upang inumin. 16 Akin ding pangangalatin sila sa gitna ng mga bansa, na hindi nakilala kahit nila o ng kanilang mga magulang man; at ipahahabol ko sila sa tabak, hanggang sa aking malipol sila. 17 Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, Kayo'y mangagdilidili, at magsitawag ng mga tagapanangis na babae, upang sila'y mangakaparito; at inyong ipasundo ang mga bihasang babae, upang sila'y mangakaparito: 18 At mangagmadali sila, at mangaglakas sila ng panangis dahil sa atin, upang ang ating mga mata ay daluyan ng mga luha, at ang ating mga talukapmata ay labasan ng tubig. 19 Sapagka't ang tinig ng panangis ay naririnig mula sa Sion, Ano't tayo'y nasisira! tayo'y lubhang nangalito, sapagka't ating pinabayaan ang lupain, sapagka't kanilang ibinagsak ang ating mga tahanan. 20 Gayon ma'y inyong dinggin ang salita ng Panginoon, Oh ninyong mga babae, at tanggapin ng inyong pakinig ang salita ng kaniyang bibig; at turuan ninyo ang inyong mga anak na babae ng panangis, at turuan ng bawa't isa ang kaniyang kapuwa ng panaghoy. 21 Sapagka't ang kamatayan ay sumampa sa loob ng ating mga dungawan, ito'y pumasok sa ating mga palacio; upang ihiwalay ang mga anak sa labas, at ang mga binata sa mga lansangan. 22 Salitain mo: Ganito ang sabi ng Panginoon, Ang mga bangkay ng mga tao ay mangabubuwal na parang dumi sa luwal na parang, at parang bigkis sa likod ng manggagapas: at walang dadampot. 23 Ganito ang sabi ng Panginoon, Huwag magmapuri ang pantas sa kaniyang karunungan, o magmapuri man ang makapangyarihan sa kaniyang kapangyarihan, huwag magmapuri ang mayaman sa kaniyang kayamanan; 24 Kundi magmapuri sa ganito ang lumuluwalhati, na kaniyang nauunawa, at kaniyang nakikilala ako, na ako ang Panginoon na nagsasagawa sa lupa ng kagandahang-loob, kahatulan at katuwiran; sapagka't sa mga bagay na ito ay nalulugod ako, sabi ng Panginoon. 25 Narito, ang mga kaarawan ay dumarating, sabi ng Panginoon, na aking parurusahan silang lahat na nangatuli sa hindi tunay na pagkatuli. 26 Ang Egipto, at ang Juda, at ang Edom, at ang mga anak ni Ammon, at ang Moab, at lahat ng nagsisigupit ng laylayan ng kaniyang buhok, na nagsisitahan sa ilang; sapagka't lahat ng mga bansa ay hindi tuli, at ang buong sangbahayan ni Israel ay hindi tuli sa puso.