Jó 28

Onde se pode achar a sabedoria

1 "Certamente, existem minas de prata

e locais onde se refina ouro.

2 O ferro é extraído da terra,

e do minério se funde o cobre.

3 O homem dá fim à escuridão;

vasculha os recônditos mais remotos

em busca de minério nas mais densas trevas.

4 Ele cava um poço longe de locais habitados,

em lugares intocados por pés humanos;

longe de todos, ele se pendura e balança.

5 A terra, da qual vem o alimento,

é revolvida embaixo como que pelo fogo;

6 das suas rochas, saem safiras,

e o seu pó contém pepitas de ouro.

7 Nenhuma ave de rapina conhece aquele caminho oculto,

e os olhos de nenhum falcão o viram.

8 Nenhuma fera altiva pôs nele os pés,

e nenhum leão ronda por ali.

9 As mãos dos homens atacam a dura rocha

e transtornam as raízes das montanhas.

10 Cavam túneis através da rocha,

e os seus olhos enxergam todos os tesouros dali.

11 Eles vasculham*28.11 Conforme a Septuaginta, Áquila e a Vulgata. O Texto Massorético traz represam. as nascentes dos rios

e trazem à luz coisas ocultas.

12 "Mas onde se pode achar a sabedoria?

Onde habita o entendimento?

13 O homem não percebe o valor da sabedoria;

ela não se encontra na terra dos viventes.

14 O abismo diz: ‘Em mim não está’;

o mar diz: ‘Não está comigo’.

15 Não pode ser comprada,

mesmo com o ouro mais puro,

nem se pode pesar o seu preço em prata.

16 Não pode ser comprada

nem com o ouro puro de Ofir,

nem com o precioso ônix,

nem com safiras.

17 O ouro e o cristal não se comparam com ela,

e é impossível tê-la em troca de joias de ouro.

18 O coral e o jaspe nem merecem menção;

o preço da sabedoria ultrapassa o dos rubis.

19 O topázio de Cuxe não se compara com ela;

nem com ouro puro se compra a sabedoria!

20 "De onde vem, então, a sabedoria?

Onde habita o entendimento?

21 Escondida está dos olhos de toda criatura viva,

até das aves dos céus.

22 A Destruição*28.22 Hebraico: Abadom. e a Morte dizem:

‘Aos nossos ouvidos só chegou um leve rumor seu’.

23 Deus conhece o caminho até ela;

só ele sabe onde ela habita,

24 pois enxerga os confins da terra

e vê tudo o que há debaixo dos céus.

25 Quando ele determinou a força do vento

e estabeleceu a medida exata para as águas,

26 quando estabeleceu um limite para a chuva

e o caminho para a tempestade trovejante,

27 ele olhou para a sabedoria e a avaliou;

confirmou-a e a pôs à prova.

28 Disse, então, ao homem:

‘No temor do Senhor está a sabedoria,

e evitar o mal é ter entendimento’ ".

Πού είναι η σοφία;

1 Τα ορυχεία είναι γνωστά όπου το ασήμι βγαίνει,

τα μέρη όπου το χρυσάφι καθαρίζεται.*Στο εβρ. δεν είναι σαφές ποιος μιλάει εδώ.

2 Βγάζει ο άνθρωπος τον σίδηρο απ’ το χώμα

και λιώνει από την πέτρα το χαλκό.

3 Στις σκοτεινές στοές των ορυχείων φέρνει φως

κι αναζητάει μέσα στης γης τα έγκατα το πέτρωμα,

στην αφεγγιά και στο βαθύ σκοτάδι.

4 Ανοίγει σήραγγες από τον κόσμο μακριά,

σ’ άγνωστα για τους ταξιδιώτες μέρη

και με σκοινιά κρέμεται στο κενό.

5 Η γη απ’ όπου βγαίνει το ψωμί

ανασκαλεύεται μέσα στα βάθη της,

λες και την πέρασε φωτιά.

6 Ζαφείρια έχουν οι πέτρες της

και σκόνη από χρυσάφι.

7 Τα μονοπάτια της αυτά δεν τα γνωρίζουνε τ’ αρπαχτικά πουλιά·

και μάτι γερακιού δεν τα ’δε.

8 Περήφανα θηρία δεν τα πάτησαν,

δεν τα περπάτησε λιοντάρι.

9 Μονάχα ο άνθρωπος χτυπάει το γρανιτένιο βράχο

κι αναποδογυρίζει

απ’ τα συθέμελά τους τα βουνά.

10 Στοές ανοίγει μες στους βράχους

κι ανακαλύπτει κάθε τι πολύτιμο το μάτι του.

11 Φράζει τις διαρροές στα υπόγεια ρεύματα

και ό,τι κρύβεται εκεί

στο φως το φέρνει.

12 Μα, τη σοφία πού μπορεί κανένας να τη βρει;

και πού να βρίσκεται η πηγή της φρόνησης;

13 Ο άνθρωπος δεν ξέρει την αξία της·

δε βρίσκεται στων ζωντανών τη χώρα.

14 Λέει ο απύθμενος ωκεανός:

«Δεν την έχω εγώ».

Κι η θάλασσα κι εκείνη λέει:

«Δε βρίσκεται σ’ εμένα».

15 Δε γίνεται ν’ αγοραστεί

με καθαρό χρυσάφι

ούτε και με καντάρια ασήμι να αποκτηθεί.

16 Δεν μπορεί σε αξία να συγκριθεί

με το χρυσάφι της Οφείρ,

ούτε με τον πολύτιμο τον όνυχα και το ζαφείρι.

17 Ούτε χρυσάφι ούτε γυαλί*ούτε γυαλί. Εκείνη την εποχή το γυαλί, ως σπάνιο είδος, είχε μεγάλη αξία.

μπορεί σε αξία να τη φτάσει·

με χρυσαφένιο τάσι

δεν μπορεί ν’ ανταλλαχθεί.

18 Κοράλλια, αν πεις, και κρύσταλλα

δε λογαριάζονται.

Πιότερο αξίζει η σοφία, παρά πολύτιμα μαργαριτάρια.

19 Δε φτάνει την αξία της το αιθιοπικό τοπάζι

και με το καθαρό χρυσάφι δε συγκρίνεται.

20 Λοιπόν, από πού έρχεται η σοφία;

πού βρίσκεται η φρόνηση;

21 Κρύβεται απ’ τα βλέμματα όλων των ζωντανών,

ακόμα κι από τ’ ουρανού τα πετεινά ξεφεύγει.

22 Ο θάνατος κι ο άδης λένε:

«Μονάχα η φήμη της στ’ αυτιά μας

έχει φτάσει».

23 Μόνο ο Θεός το δρόμο της γνωρίζει

και ξέρει αυτός πού η σοφία βρίσκεται.

24 Γιατί εκείνος βλέπει ως και τα πέρατα της γης

κι όλα κάτω απ’ τον ουρανό

τα διακρίνει.

25 Όταν έδινε αυτός στον άνεμο το βάρος του

και των νερών καθόριζε τον όγκο,

26 όταν τους νόμους όριζε για τη βροχή

και για τον κεραυνό χάραζε δρόμο,

27 τότε είδε τη σοφία και την αξιολόγησε,

την αναγνώρισε για θησαυρό

και να μείνει τη δέχτηκε μαζί του.

28 Κατόπιν ο Θεός είπε στον άνθρωπο:

«Ο σεβασμός στον Κύριο

αυτό είν’ η σοφία

και του κακού η αποφυγή

είναι η φρόνηση».