1 Kung paanong napapabaho

ng isang patay na langaw

ang isang boteng pabango,

ganoon din ang kaunting kamangmangan,

nakakasira ng karunungan at karangalan.

2 Ang taong marunong ay gustong

gumawa ng kabutihan,

ngunit ang hangal ay gustong

gumawa ng kasamaan.

3 At kahit sa paglalakad ng hangal,

nakikita ang kawalan niya ng karunungan

at ipinapakita

sa lahat ang kanyang kahangalan.

4 Kung nagalit sa iyo ang iyong pinuno,

huwag kang magbitiw sa tungkulin,

sapagkat kung ikaw ay mahinahon,

maitutuwid mo ang iyong pagkakamali.

5 May isa pa akong nakitang

hindi maganda rito sa mundo

at itoʼy ginagawa ng mga pinuno:

6 Ang mga mangmang

ay binibigyan ng mataas na tungkulin,

pero ang mga mayayaman*

ay binibigyan ng mababang tungkulin.

7 Nakakita rin ako ng mga aliping

nakasakay sa kabayo

habang ang mga dakilang taoʼy

naglalakad na parang alipin.

8 Kapag ikaw ang naghukay,

baka ikaw din ang mahulog doon.

Kapag lumusot ka sa butas ng pader,

baka tuklawin ka ng ahas doon.

9 Kapag nagtibag ka ng bato,

baka mabagsakan ka nito.

Kapag nagsibak ka ng kahoy,

baka masugatan ka nito.

10 Kapag palakol moʼy mapurol

at hindi mo hinahasa,

buong lakas ang kailangan mo

sa paggamit nito.

Mas nakakahigit ka

kung ikaʼy marunong,

dahil sa pamamagitan

nitoʼy magtatagumpay ka.

11 Walang saysay ang kakayahan mong

magpaamo ng ahas,

kung tutuklawin ka lang naman nito.

12 Ang sinasabi ng marunong

ay magbibigay sa kanya ng kabutihan,

pero ang sinasabi ng hangal

ay magpapahamak sa kanya.

13 Sa umpisa pa lang

kamangmangan na ang sinasabi niya,

at kinalaunan

ay naging masamang-masama na,

na parang nawawala na siya sa sarili.

14 At wala siyang tigil sa kasasalita.

Walang nakakaalam tungkol

sa mga mangyayari sa hinaharap,

kaya walang makapagsasabi

kung ano ang mangyayari

kapag tayoʼy patay na.

15 Napapagod ang mangmang

sa kanyang trabaho,

kaya naiisip niyang huwag nang pumunta

sa bayan para magtrabaho.*

16 Nakakaawa ang isang bansa

na ang hari ay isip-bata

at ang mga pinunoʼy puro

handaan ang inaatupag.

17 Pero mapalad ang bansa na ang hari

ay ipinanganak sa marangal na pamilya

at ang mga pinuno

ay naghahanda lamang sa tamang panahon

para sa ikalalakas at hindi sa paglalasing.

18 Pinapabayaan ng taong tamad na

tumutulo ang bubong ng kanyang bahay

hanggang sa mawasak na

ang buong bahay niya.

19 Makapagpapasaya sa tao

ang handaan at inuman;

at ang pera ay makapagbibigay

ng lahat niyang pangangailangan.

20 Huwag mong susumpain ang hari

kahit sa isip mo lang o ang mayayaman

kahit na palihim lang,

dahil baka may magsabi sa kanila.*