1 "จง/เรียก/น้องชาย/ของเจ้า/ว่า ‘ประชากร/ของเรา’ และ/เรียก/พี่สาว/ของเจ้า/ว่า ‘ผู้/เป็น/ที่รัก/ของเรา’
2 "จง/ตำหนิ/มารดา/ของเจ้า จง/ตำหนิ/นาง/เถิด
เพราะ/นาง/ไม่ใช่/ภรรยา/ของเรา
และ/เรา/ไม่ใช่/สามี/ของ/นาง
ให้/นาง/ทิ้ง/ความยั่วยวน/จาก/ใบหน้า/ของ/นาง
และ/ทิ้ง/ความ/ไม่ซื่อสัตย์/จาก/อก/ของ/นาง/เถิด
3 มิฉะนั้น/เรา/จะ/เปลื้อง/นาง/ให้/เปลือยเปล่า
ล่อนจ้อน/เหมือน/วันที่/นาง/เกิด/มา
เรา/จะ/ทำให้/นาง/เหมือน/ถิ่น/กันดาร
ให้/นาง/เป็น/ดินแดน/แห้งผาก
และ/ประหาร/นาง/ด้วย/ความกระหาย
4 เรา/จะ/ไม่/แสดง/ความรัก/ต่อ/ลูกๆ ของ/นาง
เพราะ/เป็น/ลูกชู้
5 แม่/ของเขา/ไม่ซื่อสัตย์
และ/ให้/กำเนิด/พวกเขา/มา/อย่าง/น่า/อดสู
นาง/กล่าว/ว่า ‘ฉัน/จะ/ตาม/บรรดา/ชู้รัก/ไป
เขา/ให้/อาหาร/และ/น้ำ
ให้/ขนสัตว์ ผ้าลินิน น้ำมัน และ/เครื่องดื่ม/แก่/ฉัน’
6 ฉะนั้น/เรา/จะ/เอา/พุ่มหนาม/กีดขวาง/หนทาง/ของ/นาง
เรา/จะ/ล้อมกรอบ/จน/นาง/หมดทาง/ไป
7 นาง/จะ/วิ่งไล่/ตาม/ชู้รัก แต่/ไม่ทัน
นาง/จะ/เสาะหา/พวกเขา แต่/ไม่/พบ
แล้ว/นาง/จะ/บอกว่า
‘ฉัน/จะ/กลับไป/หา/สามี/คน/แรก/ของ/ฉัน
เพราะ/เมื่อก่อน/ฉัน/มี/ชีวิต/ที่/ดีกว่า/นี้/มากนัก’
8 นาง/ไม่/รับรู้/ว่า/เรา/นี่แหละ
คือ/ผู้/ที่/ให้/เมล็ดข้าว เหล้าองุ่น/ใหม่ และ/น้ำมัน/แก่/นาง
คือ/ผู้/ที่/ให้/เงิน/และ/ทอง
ซึ่ง/พวกเขา/ใช้/บูชา/พระบาอัล
9 "ดังนั้น/เรา/จะ/ริบ/เมล็ดข้าว/ของเรา/เมื่อ/มัน/สุก
และ/ริบ/เหล้าองุ่น/ใหม่/เมื่อ/ได้/ที่/แล้ว
เรา/จะ/เอา/ผ้าขนสัตว์/และ/ผ้าลินิน/ของเรา/คืน
ซึ่ง/เรา/ตั้งใจ/ให้/นาง/ไว้/ปกปิด/ความ/เปลือยเปล่า/ของ/นาง
10 ดังนั้น/ใน/บัดนี้/เรา/จะ/แฉ/ความ/สำส่อน/ของ/นาง
ต่อหน้า/ชู้รัก/ทั้งหลาย
และ/จะ/ไม่มี/ผู้/ใด/ช่วย/นาง/ให้/พ้น/มือ/เรา/ไป/ได้
11 เรา/จะ/ยุติ/งานฉลอง/ทั้งปวง/ของ/นาง
ได้แก่/เทศกาล/ประจำปี/ทั้งหลาย วัน/ขึ้น/หนึ่ง/ค่ำ/และ/วัน/สะบาโต
ทั้งหมดนี้/เป็น/เทศกาล/ตาม/กำหนด/ของ/นาง
12 เรา/จะ/ทำลาย/บรรดา/เถาองุ่น/และ/ต้นมะเดื่อ/ของ/นาง
ซึ่ง/นาง/กล่าว/ว่า/ชู้รัก/ให้/มา/เป็น/ค่าตัว
เรา/จะ/ทำให้/มัน/กลายเป็น/พุ่มหนาม
และ/สัตว์ป่า/ทั้งหลาย/จะ/เข้ามา/รุม/กิน
13 เรา/จะ/ลงโทษ/นาง
ที่/นาง/เผา/เครื่อง/หอม/บูชา/แก่/พระบาอัล/ใน/วัน/เหล่านั้น
นาง/ประดับ/กาย/ด้วย/แหวน/และ/เพชร/พลอย/แพรวพราว
แล้ว/โลดแล่น/ตาม/ชู้รัก/ไป
แต่/นาง/กลับ/ลืม/เรา"
องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ดังนั้น
14 "ดังนั้น/เรา/กำลัง/จะ/เกลี้ยกล่อม/นาง
เรา/จะ/พา/นาง/เข้าไป/ใน/ถิ่นกันดาร
และ/พูดกับ/นาง/อย่าง/อ่อนโยน
15 ที่นั่น/เรา/จะ/คืน/สวนองุ่น/แก่/นาง
และ/จะ/ทำให้/หุบเขา/อาโคร์กลายเป็น/ประตู/แห่ง/ความหวัง
ที่นั่น/นาง/จะ/ร้องเพลงเหมือน/เมื่อ/ครั้งแรก/รุ่น
เหมือน/วันที่/นาง/ออกมา/จาก/อียิปต์"
16 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/แก่/ชาว/อิสราเอล/ว่า
"ใน/วัน/นั้น/เจ้า/จะ/เรียก/เรา/ว่า ‘สามี/ของฉัน’
และ/ไม่/เรียกว่า ‘นาย/ของ/ฉัน’ อีก/ต่อไป
17 เรา/จะ/กำจัด/ชื่อ/ของ/พระบาอัล/ออก/จาก/ริมฝีปาก/ของ/นาง
จะ/ไม่มี/การ/เอ่ยถึง/ชื่อ/เหล่านี้/อีก/ต่อไป
18 ใน/วัน/นั้น/เรา/จะ/ทำ/พันธสัญญา
กับ/สัตว์/ใน/ท้องทุ่ง นก/ใน/อากาศ
และ/สัตว์/ที่/เลื้อยคลาน/เพื่อ/พวกเจ้า
เรา/จะ/กำจัด/ธนู ดาบ และ/สงคราม
ให้/หมด/สิ้น/จาก/ดินแดนนี้
เพื่อ/ทุก/ชีวิต/จะ/อยู่/อย่าง/ปลอดภัย
19 เรา/จะ/หมั้น/เจ้า/ไว้/ให้/เป็น/ของเรา/ชั่วนิรันดร์
เรา/จะ/หมั้น/เจ้า/ไว้/ในความ/ชอบธรรม/และ/ความ/ยุติธรรม
ในความรัก/และ/ความ/เห็นอกเห็นใจ
20 เรา/จะ/หมั้น/เจ้า/ไว้/ใน/ความ/ซื่อสัตย์
และ/เจ้า/จะ/รู้จัก/องค์/พระผู้เป็นเจ้า"
21 องค์พระผู้เป็นเจ้า/ประกาศ/ว่า
"ใน/วัน/นั้น/เรา/จะ/ตอบสนอง
โดย/เรา/จะ/ทำให้/ท้อง/ฟ้า/เกิด/ฝน
ตาม/คำ/เรียกร้อง/ของ/แผ่นดิน
22 และ/จะ/ให้/ผืนดิน/เกิด/เมล็ดข้าว
เหล้าองุ่น/ใหม่/และ/น้ำมัน
ตาม/คำ/เรียกร้อง/ของ/ยิสเรเอล
23 เรา/จะ/ปลูก/นาง/ไว้/ใน/ดินแดน/นั้น/เพื่อ/เรา
เรา/จะ/แสดง/ความรัก/แก่/ผู้/ที่/เรา/เรียกว่า ‘ไม่/เป็น/ที่รัก/ของเรา’
เรา/จะ/เรียก/ผู้/ที่ ‘ไม่ใช่/ประชากร/ของเรา’ ว่า ‘เจ้า/คือ/ประชากร/ของเรา’
และ/พวกเขา/จะ/เรียก/เรา/ว่า ‘พระองค์/ทรงเป็น/พระเจ้า/ของเรา’ "