Romanos 4

İbrahim imanla doğru sayıldı

1 Öyleyse biz Yahudilerin atası İbrahimʼin neye kavuştuğu konusunda ne diyelim? 2 İbrahim kendi yaptıkları sayesinde doğru sayılmadı. Öyle olsaydı övünmeye hakkı olurdu, ama Allahʼın önünde övünemez. 3 Kutsal Yazı ne diyor? "İbrahim Allahʼa iman etti ve bu ona doğruluk sayıldı."*4:3 Yaratılış 15:6; aynı sözler ayet 22ʼye aktarılır.

4 Çalışan adamın aldığı karşılık lütuf sayılmaz, hak sayılır. 5 Ama bir kişi Tevratʼın buyurduğu işleri yapmazsa, sadece günahkârları doğru sayan Allahʼa iman ederse, o kişi imanı sayesinde doğru sayılır.

6 Bunun gibi Davud da Allah tarafından doğru sayılmayı hak edecek bir şey yapmayan, yine de doğru sayılan insanların mutluluğunu şöyle anlatır:

7 "Ne mutlu o kişilere ki, suçları bağışlandı,

günahları affedildi.

8 Ne mutlu o insana ki,

Rab onun günahlarını hesaba katmaz."*4:8 Mezmur 32:1,2

9 Peki, bu mutluluk sadece sünnetliler, yani Yahudiler için mi, yoksa aynı zamanda sünnetsiz olan diğer milletler için de mi geçerli? Hani diyoruz ki, İbrahimʼin imanı ona doğruluk sayıldı. 10 İbrahim hangi durumdayken doğru sayıldı? Sünnetliyken mi, sünnetsizken mi? Sünnetliyken değil, sünnetsizken doğru sayıldı. 11 Evet, İbrahim daha sünnetsizken iman ederek doğru sayılmıştı. Daha sonra sünnet oldu. Sünnet bu doğruluğun işareti ve mührüydü. Öyle ki İbrahim, sünnet olmadan iman eden herkesin babası olsun. Böylece Allah onları da doğru saysın. 12 İbrahim aynı zamanda sünnetlilerin de babasıdır. O sünnetliler ki, sünnetli olmakla kalmayıp, babamız İbrahimʼin sünnetsizken sahip olduğu iman yolundan giderler.

Allahʼın verdiği söz ve iman

13 Allah İbrahimʼe ve soyundan gelenlere dünyayı miras alacaklarına vaat etti. Ama Allah bu vaadi, Tevrat kanunlarına değil, imandan gelen doğruluğa dayanarak verdi. 14 Çünkü insan Tevrat kanunlarını yerine getirmekle mirasçı olsaydı, imanın değeri kalmaz ve Allahʼın vaadi de geçersiz olurdu. 15 Tevrat kanunları Allahʼın ceza vermesine yol açar. Ama kanunun olmadığı yerde kanun çiğnenemez.

16 Bunun için Allahʼın vaadi imana dayanır. Öyle ki, bu vaat Allahʼın lütfuyla İbrahimʼin bütün soyu için geçerli olsun. Yalnız İbrahimʼin Tevratʼa sahip olan soyu için değil, İbrahimʼin imanına sahip olan soyu için de geçerli olsun. Çünkü İbrahim, iman ettiği Allahʼın gözünde hepimizin babasıdır. 17 Aynı yazıldığı gibi: "Allah dedi ki, ‘Ben seni birçok milletin babası yaptım.’ "*4:17 Yaratılış 17:5 İbrahimʼin iman ettiği Allah, ölülere yaşam veren ve henüz var olmayan şeyleri var edendir.

18 İbrahim, umutsuz durumdayken umutla iman etti. Böylece birçok milletin babası oldu. Bu da Allahʼın şu sözüne dayanır: "Senin soyun böyle çok olacak."*4:18 Yaratılış 15:5 "Gökyüzüne bak, yıldızları saymaya çalış, sayabilir misin? Senin soyun da böyle çok olacak" (HAKK). 19 İbrahim, neredeyse yüz yaşındaydı. Ölüme yaklaşmış bedenini ve karısı Saraʼnın kısır*4:19 Kısır rahmini İbrahimʼin karısının hiç çocuğu olmamıştı. Artık çok yaşlı bir kadın olarak hamile kalması insan açısından olanaksızdı. Kısır rahim diye tercüme edilen deyimin Grekçesi "ölmeye yüz tutmuş rahim" anlamındadır. rahmini aklına getirdiğinde imanı hiç zayıflamadı. 20 Allahʼın vaadinden şüphelenmedi. İmansızlık etmedi. Tam tersine, imanıyla kuvvetlendi. Allahʼı yüceltti. 21 Allahʼın, verdiği sözü yerine getirecek güçte olduğuna tamamen güvendi. 22 Bu sebeple Allah İbrahimʼi iman ettiği için doğru saydı. 23 "Doğru saydı" sözü sadece İbrahim için yazılmadı. 24 Bu söz bizim için de geçerlidir. Rabbimiz İsaʼyı ölümden dirilten Allahʼa iman ettiğimiz için, Allah bizi de doğru sayacak. 25 İsa suçlarımız için ölüme teslim edildi ve doğru sayılmamız için ölümden diriltildi.

亚伯拉罕因信称义

1 那么，论到在血统*"血统"原文作"肉身"上作我们祖先的亚伯拉罕所经验的，我们可以说甚么呢？2 亚伯拉罕若是因行为称义，就有可夸的，只是不能在　神面前夸口。3 经上怎么样说呢？"亚伯拉罕信　神，这就算为他的义。"4 作工的得工资，不算是恩典，是他应得的。5 可是，那不作工而只信那称不敬虔的人为义的　神的，他的信就算为义了。6 大卫也是这样说，那不靠行为而蒙　神算为义的人是有福的！7 "过犯得蒙赦免，罪恶得到遮盖的人，是有福的；8 主不算为有罪的，这人是有福的。"9 这样看来，那有福的人，是指受割礼的呢，还是也指没有受割礼的呢？因为我们说："亚伯拉罕的信算为他的义。"10 那么，是怎样算的呢？是在他受割礼以后呢，还是在他受割礼之前呢？不是在他受割礼以后，而是在他受了割礼以前。11 他领受了割礼为记号，作他受割礼之前因信称义的印证，使他作所有没有受割礼而信之人的父，使他们也被算为义；12 又作受割礼之人的父，就是作那些不仅受割礼，并且照着我们祖宗亚伯拉罕未受割礼时就信的那脚踪而行之人的父。

神应许的他必能成就

13 原来　神给亚伯拉罕和他后裔承受世界的应许，并不是因着律法，而是借着因信而来的义。14 如果属于律法的人才能成为后嗣，信就没有作用，应许也就落空了。15 因为律法带来刑罚，没有律法，就没有违背律法的事。

16 所以，成为后嗣是因着信，为的是要按着　神的恩典，使给所有后裔的应许坚定不移，不但临到那属于律法的人，也临到那效法亚伯拉罕而信的人。亚伯拉罕在　神面前作我们众人的父，17 如经上所记："我已经立了你作万国的父。"他所信的，是叫死人得生命、使无变为有的　神。18 在他没有盼望的时候，仍然怀着盼望去信，因此就成了万国的父，正如　神所说："你的后裔将要这样众多。"19 他快到一百岁的时候，想到自己的身体好象已经死了，撒拉也不能生育，他的信心还是不软弱，20 也没有因着不信而疑惑　神的应许，反倒坚信不移，把荣耀归给　神，21 满心相信　神所应许的，　神必能成就。22 因此，这就算为他的义。23 "算为他的义"这一句话，不是单为他写的，24 也是为我们这将来得算为义的人写的，就是为我们这信　神使我们的主耶稣从死人中复活的人写的。25 耶稣为我们的过犯被交去处死，为我们的称义而复活。