1 Y RESPONDIO Sophar Naamathita, y dijo:2 ¿Las muchas palabras no han de tener respuesta? ¿Y el hombre parlero será justificado?3 ¿Harán tus falacias callar á los hombres? ¿Y harás escarnio, y no habrá quien te avergüence?4 Tú dices: Mi conversar es puro, Y yo soy limpio delante de tus ojos.5 Mas oh quién diera que Dios hablara, Y abriera sus labios contigo,6 Y que te declarara los arcanos de la sabiduría, Que son de doble valor que la hacienda! Conocerías entonces que Dios te ha castigado menos que tu iniquidad merece.7 ¿Alcanzarás tú el rastro de Dios? ¿Llegarás tú á la perfección del Todopoderoso?8 Es más alto que los cielos: ¿qué harás? Es más profundo que el infierno: ¿cómo lo conocerás?9 Su dimensión es más larga que la tierra, Y más ancha que la mar.10 Si cortare, ó encerrare, O juntare, ¿quién podrá contrarrestarle?11 Porque él conoce á los hombres vanos: Ve asimismo la iniquidad, ¿y no hará caso?12 El hombre vano se hará entendido, Aunque nazca como el pollino del asno montés.13 Si tú apercibieres tu corazón, Y extendieres á él tus manos;14 Si alguna iniquidad hubiere en tu mano, y la echares de ti, Y no consintieres que more maldad en tus habitaciones;15 Entonces levantarás tu rostro limpio de mancha, Y serás fuerte y no temerás:16 Y olvidarás tu trabajo, O te acordarás de él como de aguas que pasaron:17 Y en mitad de la siesta se levantará bonanza; Resplandecerás, y serás como la mañana:18 Y confiarás, que habrá esperanza; Y cavarás, y dormirás seguro:19 Y te acostarás, y no habrá quien te espante: Y muchos te rogarán.20 Mas los ojos de los malos se consumirán, Y no tendrán refugio; Y su esperanza será agonía del alma.
1 Ano ra ko Topara Naamati; i mea ia,2 Kaua ranei hei whakautua te tini o nga kupu? A e whakatikaia ranei te tangata ngutu hohoro?3 Ma au kupu whakapehapeha ranei e nohopuku ai nga tangata? A, ina tawai koe, kaua ranei he tangata e mea i a koe kia whakama?4 E mea ana hoki koe, He tino tika taku whakaako, a he ma ahau ki ou kanohi.5 Aue, me i korero te Atua, me i puaki mai ona ngutu ki te whakahe i a koe!6 Me i whakaaturia mai e ia ki a koe nga mea ngaro o te matauranga, te huhua o nga ara o tana mahi! Na kia matau koe, he iti iho i ou he ta te Atua e tango nei i a koe.7 Ina whakatakina e koe, e kitea ranei e koe te Atua? E tino kitea rawatia ranei e koe te Kaha Rawa?8 Kei te rangi te tiketike; ka pehea koe? Hohonu iho i te reinga; ko te aha e mohiotia e koe?9 Ko tona takoto, roa atu i te whenua, whanui atu i te moana.10 Ki te mea ka haukotia e ia, ka herehera ranei, ka whakawakia ranei, ma wai ia e arai?11 E mohio ana hoki ia ki nga tangata teka noa; a e kite ana ia i te he, ahakoa e kore e whakaaroa e ia.12 Otiia ko te mea whakaarokore nei, ko te tangata kahore rawa ona hinengaro, ae ra, to te tangata rite i tona whanautanga kei te kuao kaihe mohoao.13 Ki te whakatikaia e koe tou ngakau, a ka wherahia ou ringa ki a ia;14 Ki te mea he he kei tou ringa, whakamataratia atu, kaua hoki te kino e noho ki ou tapenakara;15 He pono ko reira ara ai tou mata, te ai he ira; ae, ka u hoki koe, te ai he wehi:16 Tera hoki koe e wareware ki tou mauiui; a e maharatia e koe ano ko nga wai kua rere atu.17 A ko tou ora tera e marama ke atu i to te poutumarotanga o ate ra; a ahakoa e pouri ano, ka rite ki te ata.18 Ka tatu ou whakaaro, no te mea ka whai tumanakohanga atu; ae, ka rapu koe i tetahi taha ou, i tetahi taha, a ka takoto marire koe.19 E takoto iho ano koe, te ai he kaiwhakawehi; he tokomaha ano hoki e whai kia paingia e koe.20 Ka poko ia nga kanohi o te hunga kino, kore ake he rerenga mo ratou; ko ta ratou e tumanako atu ai ko te hemonga.