1 AHORA pues da voces, si habrá quien te responda; ¿Y á cuál de los santos te volverás?2 Es cierto que al necio la ira lo mata, Y al codicioso consume la envidia.3 Yo he visto al necio que echaba raíces, Y en la misma hora maldije su habitación.4 Sus hijos estarán lejos de la salud, Y en la puerta serán quebrantados, Y no habrá quien los libre.5 Su mies comerán los hambrientos, Y sacaránla de entre las espinas, Y los sedientos beberán su hacienda.6 Porque la iniquidad no sale del polvo, Ni la molestia brota de la tierra.7 Empero como las centellas se levantan para volar por el aire, Así el hombre nace para la aflicción.8 Ciertamente yo buscaría á Dios, Y depositaría en él mis negocios:9 El cual hace cosas grandes é inescrutables, Y maravillas que no tienen cuento:10 Que da la lluvia sobre la haz de la tierra, Y envía las aguas por los campos:11 Que pone los humildes en altura, Y los enlutados son levantados á salud:12 Que frustra los pensamientos de los astutos, Para que sus manos no hagan nada:13 Que prende á los sabios en la astucia de ellos, Y el consejo de los perversos es entontecido;14 De día se topan con tinieblas, Y en mitad del día andan á tientas como de noche:15 Y libra de la espada al pobre, de la boca de los impíos, Y de la mano violenta;16 Pues es esperanza al menesteroso, Y la iniquidad cerrará su boca.17 He aquí, bienaventurado es el hombre á quien Dios castiga: Por tanto no menosprecies la corrección del Todopoderoso.18 Porque él es el que hace la llaga, y él la vendará: El hiere, y sus manos curan.19 En seis tribulaciones te librará, Y en la séptima no te tocará el mal.20 En el hambre te redimirá de la muerte, Y en la guerra de las manos de la espada.21 Del azote de la lengua serás encubierto; Ni temerás de la destrucción cuando viniere.22 De la destrucción y del hambre te reirás, Y no temerás de las bestias del campo:23 Pues aun con las piedras del campo tendrás tu concierto, Y las bestias del campo te serán pacíficas.24 Y sabrás que hay paz en tu tienda; Y visitarás tu morada, y no pecarás.25 Asimismo echarás de ver que tu simiente es mucha, Y tu prole como la hierba de la tierra.26 Y vendrás en la vejez á la sepultura, Como el montón de trigo que se coge á su tiempo.27 He aquí lo que hemos inquirido, lo cual es así: Oyelo, y juzga tú para contigo.
1 Tena ra, karanga; ka whakao ranei tetahi ki a koe? a ka anga atu koe ki a wai o te hunga tapu?2 E patua ana hoki te kuware e te aritarita, e whakamatea ana te whakaarokore e te hae.3 I kite ahau i te kuware e hou ana ona pakiaka; kitea rawatia ake kua kanga e ahau tona nohoanga.4 Kei tawhiti atu ana tama i te ora, mongamonga noa ratou i te kuwaha, kahore hoki he kaiwhakaora.5 Ko ana hua ka kainga e te tangata matekai, ka riro i a ia ahakoa i roto i te tataramoa, a ka hamama te mahanga ki o ratou rawa.6 Na e kore te he e puta ake i te puehu, e kore ano te raruraru e tupu ake i te oneone;7 I whanau te tangata ki te raruraru, tona rite kei nga korakora e rere nei whakarunga.8 Ko ahau ia ka rapu i ta te Atua; me tuku atu taku korero ki te Atua,9 E mahi nei i nga mea nunui e kore nei e taea te rapu atu, i nga mea whakamiharo e kore nei e taea te tatau;10 E homai nei i te ua ki te mata o te whenua, e unga nei i te wai ki te mata o nga parae;11 E whakanoho nei i te hunga iti ki te wahi tiketike, a whakanekehia ake ana te hunga pouri ki te ora.12 E haukoti nei i nga whakaaro o te hunga tinihanga, te taea e o ratou ringa ta ratou i mea ai.13 Mau ake i a ia te hunga whakaaro i to ratou tinihanga: pororaru iho nga whakaaro o te hunga kotiti ke.14 I te awatea nei, tutaki ana ratou ki te pouri; whawha ana ratou i te poutumarotanga, ano ko te po.15 Otiia e whakaorangia ana e ia te rawakore i te hoari, i to ratou mangai, i te ringa ano o te tangata kaha.16 Ka ai ano he tumanakohanga atu mo te ware; kokopi tonu ia te mangai o te kino.17 Nana, ka hari te tangata e akona ana e te Atua: na kaua e whakahawea ki te papaki a te Kaha Rawa.18 He whakamamae hoki tana, he takai ano; e patu ana ia, a ko ona ringa ano hei whakaora.19 E ono nga matenga e whakaora ai ia i a koe; ahakoa e whitu, e kore te he e pa ki a koe.20 I te matekai ka hokona koe e ia kei mate; i te tatauranga ano, kei pangia e te hoari.21 Ka huna koe i te whiu a te arero, e kore ano koe e wehi i te whakangaromanga ina tae mai.22 E kata ano koe ki te whakangaromanga raua ko te hemokai; e kore hoki koe e wehi i nga kirehe o te whenua.23 No te mea ka takoto tau kawenata ki nga kohatu o te parae; ka mau ano ta koutou rongo ko nga kirehe o te parae.24 Ka mohio ano koe e tu ana tou teneti i te aionuku, ka haereere ano koe ki tou nohoanga, te ai he hara.25 Ka mohio ano koe he nui ou uri, he pera ano tou whanau me te tarutaru o te whenua.26 Ka ata rite ou tau ina tae koe ki te urupa, ka pera ano me te puranga witi e hikitia ake ana i tona wa e rite ai.27 Nana, tenei, he mea rapu na matou ko te mea tika hoki ia; whakarangona mai, ka mohio iho hei pai mou.