Publicidade

Jó 30

1 MAS ahora los más mozos de días que yo, se ríen de mí; Cuyos padres yo desdeñara ponerlos con los perros de mi ganado.2 Porque ¿para qué yo habría menester la fuerza de sus manos, En los cuales había perecido con el tiempo?3 Por causa de la pobreza y del hambre andaban solos; Huían á la soledad, á lugar tenebroso, asolado y desierto.4 Que cogían malvas entre los arbustos, Y raíces de enebro para calentarse.5 Eran echados de entre las gentes, Y todos les daban grita como al ladrón.6 Habitaban en las barrancas de los arroyos, En las cavernas de la tierra, y en las rocas.7 Bramaban entre las matas, Y se reunían debajo de las espinas.8 Hijos de viles, y hombres sin nombre, Más bajos que la misma tierra.9 Y ahora yo soy su canción, Y he sido hecho su refrán.10 Abomínanme, aléjanse de mí, Y aun de mi rostro no detuvieron su saliva.11 Porque Dios desató mi cuerda, y me afligió, Por eso se desenfrenaron delante de mi rostro.12 A la mano derecha se levantaron los jóvenes; Empujaron mis pies, Y sentaron contra mí las vías de su ruina.13 Mi senda desbarataron, Aprovecháronse de mi quebrantamiento, Contra los cuales no hubo ayudador.14 Vinieron como por portillo ancho, Revolviéronse á mi calamidad.15 Hanse revuelto turbaciones sobre mí; Combatieron como viento mi alma, Y mi salud pasó como nube16 Y ahora mi alma está derramada en mí; Días de aflicción me han aprehendido.17 De noche taladra sobre mí mis huesos, Y mis pulsos no reposan.18 Con la grande copia de materia mi vestidura está demudada; Cíñeme como el cuello de mi túnica.19 Derribóme en el lodo, Y soy semejante al polvo y á la ceniza.20 Clamo á ti, y no me oyes; Preséntome, y no me atiendes.21 Haste tornado cruel para mí: Con la fortaleza de tu mano me amenazas.22 Levantásteme, é hicísteme cabalgar sobre el viento, Y disolviste mi sustancia.23 Porque yo conozco que me reduces á la muerte; Y á la casa determinada á todo viviente.24 Mas él no extenderá la mano contra el sepulcro; ¿Clamarán los sepultados cuando él los quebrantare?25 ¿No lloré yo al afligido? Y mi alma ¿no se entristeció sobre el menesteroso?26 Cuando esperaba yo el bien, entonces vino el mal; Y cuando esperaba luz, la oscuridad vino.27 Mis entrañas hierven, y no reposan; Días de aflicción me han sobrecogido.28 Denegrido ando, y no por el sol: Levantádome he en la congregación, y clamado.29 He venido á ser hermano de los dragones, Y compañero de los buhos.30 Mi piel está denegrida sobre mí, Y mis huesos se secaron con ardentía.31 Y hase tornado mi arpa en luto, Y mi órgano en voz de lamentadores.

1 Inaianei ia e kataina mai ana ahau e te hunga tamariki rawa i ahau, e te hunga kihai nei ahau i whakaae kia uru o ratou matua ki roto ki nga kuri o taku kahui.2 Ae ra, hei aha maku te kaha o o ratou ringa? He hanga pirau nei hoki to ratou koroheketanga.3 Tupuhi ana ratou i te rawakore, i te hemokai; e ngau ana ratou i te oneone pakapaka, i roto i te pouritanga o te tuhea, o te ururua.4 E whawhaki ana ratou i nga marou i roto o nga rakau ririki; a ko nga pakiaka hunipa hei kai ma ratou.5 He mea pei atu ratou i roto i nga tangata; e karangarangatia ana ratou ano he tahae.6 Me noho rawa atu ratou i nga kapiti o nga awaawa, i nga waro o te whenua, i nga kamaka.7 Tangi a kaihe ana ratou i roto i nga rakau ririki; huihuia ana ratou ki raro i nga ongaonga.8 He tamariki ratou na nga kuware, ae ra, he tamariki na te hunga ingoakore; he hunga i patua atu i runga i te whenua.9 Inaianei ia kua waiho ahau hei waiata ma ratou, ae, hei whakatauki ma ratou.10 E whakarihariha mai ana ratou ki ahau, e neke rawa atu ana i ahau, a kahore e kaiponuhia e ratou te huware ki toku mata.11 Kua oti hoki tana aho te wewete e ia, a e whakatupuria kinotia ana ahau e ia, a kua tukua e ratou te paraire i toku aroaro.12 I te taha ki matau ka ara te marea; taia ana e ratou oku waewae, a akina ana nga ara o a ratou whakangaromanga ki ahau.13 E taka kino ana ratou i toku ara, e whakatupu ana i te he moku, a kahore he hoa mahi mo ratou.14 Rite tonu ki te wai nui e pakaru mai ana to ratou haerenga mai: i taua whakangaromanga nei, huri mai ana ratou ki runga ki ahau:15 Kua tahuri mai nga whakawehi ki ahau, e aru ana ratou i toku whakaaro rangatira ano he hau; ko te whakahauora moku, pahemo ke ana ano he kapua.16 Na inaianei kua maringi toku wairua i roto i ahau: mau pu ahau i nga ra o te tangi.17 I te po e werohia ana oku wheua i roto i ahau; kahore hoki he okiokinga o nga mamae e ngau nei i ahau.18 He kaha nui no toku mate i ahua ke ai toku kakahu; e awhi nei i ahau, e penei ana me te whiri o toku koti.19 Kua maka ahau e ia ki te paru, kua rite ahau ki te puehu, ki te pungarehu.20 E tangi ana ahau ki a koe, heoi kahore koe e whakao mai ki ahau; e tu ana, heoi ka titiro kau mai koe ki ahau.21 Kua huri ke, kua kino tau mahi ki ahau: ko te kaha o tou ringa kei te tukino i ahau.22 Kua hapainga ake ahau e koe ki te hau, a meinga ana tera e koe hei hoiho moku; a whakamotitia iho ahau e koe i roto i te tupuhi.23 E mohio ana hoki ahau tera ahau e kawea e koe ki te mate, ki te whare hoki i whakaritea mo te hunga ora katoa.24 E kore ano ia tona ringa e totoro iho ki te urupa; ahakoa hei mate mona ka mea ia ki te karanga, he whakaaro ki enei mea.25 Kihai ianei ahau i tangi ki te tangata he mate nei tona? kihai ranei toku wairua i pouri ki te rawakore?26 I ahau i tatari ai ki te pai, heoi kua tae mai te kino; tumanako atu ana ahau ki te marama, heoi kua tae mai te pouri.27 Ko oku whekau, me te mea e koropupu ana, te ata takoto; haukotia mai ana ahau e nga ra o te tangi.28 E haereere pouri ana ahau, kahore he ra; ko taku whakatikanga ake i roto i te whakaminenga, ka karanga awhina.29 Hei teina ahau ki nga tarakona, hei hoa mo nga ruru.30 Ko toku kiri mangu tonu, e ngahoro ana i ahau, kaia ana oku wheua i te wera.31 No reira i tahuri ke ai taku hapa ki te tangi, me taku okana ki te reo o te hunga e uhunga ana.

Publicidade

Veja também

Publicidade