Publicidade

Êxodo 4

MRI2012

1 Da antwortete Mose und sprach: Und wenn sie mir nicht glauben und nicht auf mich hören, sondern sagen: Der HERR ist dir nicht erschienen? 2 Der HERR sprach zu ihm: Was hast du in deiner Hand? Er sprach: Einen Stab! 3 Da sprach er: Wirf ihn von dir auf die Erde! Und er warf ihn auf die Erde; da ward er zur Schlange. Und Mose floh vor ihr. 4 Aber der HERR sprach zu Mose: Strecke deine Hand aus und ergreife sie beim Schwanz! Da streckte er seine Hand aus und hielt sie. Und sie ward zum Stab in seiner Hand. 5 Darum werden sie glauben, daß der HERR, der Gott ihrer Väter, der Gott Abrahams, der Gott Isaaks und der Gott Jakobs, dir erschienen ist. 6 Und der HERR sprach weiter zu ihm: Stecke doch deine Hand in deinen Busen! Da steckte er seine Hand in seinen Busen; und als er sie herauszog, siehe, da war seine Hand aussätzig wie Schnee. 7 Und er sprach: Tue deine Hand wieder in deinen Busen! Und er tat seine Hand wieder in seinen Busen; und als er sie aus seinem Busen herauszog, siehe, da war sie wieder geworden wie sein übriges Fleisch. 8 Wenn sie nun dir nicht glauben und nicht auf das erste Zeichen hören, so werden sie doch der Stimme des andern Zeichens glauben. 9 Wenn sie aber auch diesem Zeichen nicht glauben, so nimm Wasser aus dem Fluß und gieß es auf das trockene Land, so wird das Wasser, das du aus dem Flusse genommen hast, auf dem trockenen Lande zu Blut werden. 10 Mose aber sprach zum HERRN: Ach mein Herr, ich bin kein Mann, der reden kann; ich bin es weder gestern noch vorgestern gewesen und auch nicht, seitdem du mit deinem Knechte geredet hast; denn ich habe einen schwerfälligen Mund und eine schwere Zunge! 11 Da sprach der HERR zu ihm: Wer hat dem Menschen den Mund erschaffen, oder wer hat den Stummen, oder Tauben, oder Sehenden, oder Blinden gemacht? Habe nicht ich es getan, der HERR? 12 So geh nun hin: Ich will mit deinem Munde sein und dich lehren, was du sagen sollst! 13 Da sprach Mose: Bitte, Herr, sende doch, wen du senden willst! 14 Da ward der HERR sehr zornig über Mose und sprach: Weiß ich denn nicht, daß dein Bruder Aaron, der Levit, wohl reden kann? Und siehe, er kommt sogar heraus, dir entgegen, und wenn er dich sieht, so wird er sich von Herzen freuen. 15 Du sollst mit ihm reden und die Worte in seinen Mund legen; so will ich mit deinem Munde und mit seinem Munde sein und euch lehren, was ihr tun sollt. 16 Und er soll für dich zum Volke reden und soll dein Mund sein, und du sollst für ihn an Gottes Statt sein. 17 Und nimm diesen Stab in deine Hand, damit du die Zeichen tun sollst! 18 Da ging Mose hin und kehrte zu Jethro, seinem Schwiegervater, zurück und sprach zu ihm: Ich möchte zu meinen Brüdern zurückkehren, die in Ägypten sind, und sehen, ob sie noch leben. Jethro sprach zu ihm: Geh hin im Frieden! 19 Und der HERR sprach zu Mose in Midian: Geh nach Ägypten zurück; denn die Leute sind alle tot, die nach deinem Leben trachteten! 20 Also nahm Mose sein Weib und seine Söhne und ließ sie auf einem Esel reiten und zog wieder nach Ägypten. Mose nahm auch den Stab Gottes in die Hand. 21 Und der HERR sprach zu Mose: Siehe zu, wenn du wieder nach Ägypten kommst, daß du vor dem Pharao alle die Wunder tuest, welche ich in deine Hand gegeben habe. Ich aber will sein Herz verstocken, daß er das Volk nicht wird ziehen lassen. 22 Und du sollst zum Pharao sagen: So spricht der HERR: «Israel ist mein erstgeborener Sohn; 23 darum sage ich dir: Laß meinen Sohn gehen, daß er mir diene; wirst du dich aber weigern, ihn ziehen zu lassen, siehe, so will ich deinen eigenen erstgebornen Sohn erwürgen!» 24 Als er aber unterwegs in der Herberge war, griff ihn der HERR an und wollte ihn töten. 25 Da nahm Zippora einen scharfen Stein und beschnitt ihrem Sohn die Vorhaut und warf sie ihm vor die Füße und sprach: Du bist mir ein Blutbräutigam! 26 Da ließ er von ihm ab. Sie sagte aber «Blutbräutigam» um der Beschneidung willen. 27 Und der HERR sprach zu Aaron: Gehe hin, Mose entgegen in die Wüste! Da ging er hin und traf ihn am Berge Gottes und küßte ihn. 28 Und Mose tat Aaron alle Worte des HERRN kund, womit er ihn beauftragt hatte, auch alle Zeichen, die er ihm befohlen hatte. 29 Da gingen Mose und Aaron hin und versammelten alle Ältesten der Kinder Israel. 30 Und Aaron redete alle Worte, die der HERR mit Mose geredet hatte; und er tat die Zeichen vor dem Volk. 31 Und das Volk glaubte. Und als sie hörten, daß der HERR sich der Kinder Israel angenommen und daß er ihr Elend angesehen habe, neigten sie sich und beteten an.

Te Atua Whakaruhi Tohu Mīharo i a Mohi

1 Ā, ka whakahoki a Mohi, ka mea, ", e kore rātou e whakapono ki ahau, e kore hoki e whakarongo ki tōku reo; e mea hoki rātou, Kāhore a Ihowā i puta mai ki a koe."

2 Ā, ka mea a Ihowā ki a ia, "He aha tēnā i tōu ringa?"

Ā, ka mea ia, "He tokotoko."

3 , ka mea ia, "Makā atu ki te whenua." , makā ana e ia ki te whenua, , he nākahi! Ko te tino rerenga o Mohi i tōna aroaro. 4 Ka mea anō a Ihowā ki a Mohi, "Totoro atu tōu ringa, hopukia i te hiku" ko te toronga atu o tōna ringaringa, hopukina iho, , kua tokotoko anō ki tōna ringa 5 "kia whakapono ai rātou kua puta ki a koe a Ihowā, te Atua o ō rātou mātua, te Atua o Āperahama, te Atua o Īhaka, te Atua o Hākopa."

6 I mea anō a Ihowā ki a ia, "Tēnā, kuhua tōu ringa ki tōu uma." Ā, kuhua ana e ia tōna ringa ki tōna uma; te unuhanga anō, , kua repera tōna ringa, kua rite ki te hukarere.

7 I mea anō ia, "Whakahokia anō tōu ringa ki tōu uma" ā, whakahokia ana anō e ia tōna ringa ki tōna uma; ā, te unuhanga i tōna uma, , kua hoki, kua rite ki tōna kiri anō 8 "Ā, ki te kore rātou e whakapono ki a koe, ki te kore e whakarongo ki te reo o te tohu tuatahi, , ka whakapono rātou ki te reo o muri tohu. 9 Ā, ki te kore anō rātou e whakapono ki ēnei tohu e rua, ki te kore e whakarongo ki tōu reo, utuhia e koe ki te wai o te awa, ka riringi ki te oneone maroke; ā, ko te wai e utuhia e koe i te awa, hei toto ki runga ki te whenua maroke."

10 , ka a Mohi ki a Ihowā, "E tōku Ariki, ehara ahau i te pūkōrero, i mua, i muri rānei i tāu kōrerotanga ki tāu pononga; he reo ngoikore hoki tōku, he arero paremo."

11 , ka mea a Ihowā ki a ia, "wai i hanga te māngai o te tangata? wai hoki i mea kia wahangū, kia turi, kia titiro rānei, kia matapō rānei? Ehara koia i ahau, i a Ihowā? 12 , haere, ā, hei tōu waha ahau, ako ai i a koe ki tāu e kōrero ai."

13 , ka mea ia, "E tōku Ariki, māu e unga tāu e unga ai."

14 , ka mura te riri a Ihowā ki a Mohi; ka mea ia, "Ehara ianei a Ārona Rīwaiti i te tuakana nōu? E mātau ana ahau he pūkōrero ia. Ina hoki, , e haere mai nei ia ki te whakatau i a koe; ā, ka kite i a koe, ka koa tōna ngākau. 15 Ā, māu e kōrero ki a ia, e hoatu ngā kupu ki tōna waha; ā, hei tōu māngai ahau, hei tōna māngai hoki, whakaako ai i a kōrua ki kōrua e mea ai. 16 Ā, ko ia hei kaikōrero māu ki te iwi; ā, ko ia, inā, ka ai ia hei māngai mōu, ko koe hoki hei Atua ki a ia. 17 Maua atu anō tēnei tokotoko i tōu ringa, e mea ai koe i ngā tohu."

Ka Hoki mai a Mohi ki Īhipa

18 , haere ana a Mohi, hoki ana ki a Ietoro, ki tōna hungawai, ā, ka mea ki a ia, "Tukua ahau kia haere, kia hoki ki ōku tuākana i Īhipa, kia kite kei te ora anō rānei rātou."

Ā, ka mea a Ietoro ki a Mohi, "Haere i runga i te pai."

19 I mea anō a Ihowā ki a Mohi i Miriana, "Haere, e hoki ki Īhipa; kua mate katoa hoki ngā tāngata i whai i a koe kia patua." 20 , ka mau a Mohi ki tāna wahine rātou ko āna tama, ā, whakanohoia ana ki runga ki te kāihe, ā, hoki ana ki te whenua o Īhipa; i tango anō a Mohi i te tokotoko a te Atua ki tōna ringa.

21 I mea anō a Ihowā ki a Mohi, "E haere koe, e hoki ki Īhipa, kia mahara kia meatia ki te aroaro o Parao ēnā merekara katoa kua hoatu e ahau ki tōu ringa. Otiia, māku e whakapakeke tōna ngākau, kia kore ai ia e tuku i te iwi. 22 Ā, ka mea koe ki a Parao, Ko te kupu tēnei a Ihowā: Ko Īharaira tāku tama, tāku mātāmua. 23 Ko tāku kupu anō tēnei ki a koe, "Tukua tāku tama kia mahi ki ahau." Ā, ki te kore koe e rongo ki te tuku i a ia, , ka patua e ahau tāu tama, tāu mātāmua."

24 Ā, i a rātou i te whare tira i te ara, , pono a Ihowā ki a ia, ā, ka whai i a ia kia whakamatea. 25 Ā, ka tango a Hipora i tētahi kōhatu koi, ā, kotia iho te kiri matamata o tāna tama, , whakapākia ana e ia ki ōna waewae, ka mea, "He tāne toto koe ki ahau." 26 Heoi, ka tuku atu ia i a ia. I reira anō ka mea te wahine, "He tāne toto koe; te kotinga hoki."

27 , ka mea a Ihowā ki a Ārona, "Haere ki te koraha, ki te whakatau i a Mohi." Ā, haere ana ia, ā, ka tūtaki ki a ia ki te maunga o te Atua, ka kihi i a ia. 28 Ā, kōrerotia ana e Mohi ki a Ārona ngā kupu katoa a Ihowā i unga nei i a ia, me ngā tohu katoa i ako ai ia ki a ia.

29 , haere ana a Mohi rāua ko Ārona, ā, whakaminea ana ngā kaumātua katoa o ngā tama a Īharaira. 30 , kōrerotia ana e Ārona ngā kupu katoa i kōrero ai a Ihowā ki a Mohi, mahia ana hoki e ia ngā tohu i te tirohanga a te iwi. 31 Ā, whakapono tonu te iwi; ā, ka rongo rātou kua tae mai a Ihowā ki ngā tama a Īharaira, kua titiro ki rātou whakawhiunga, ka tuohu rātou, ka koropiko.

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_19-25-13-