1 Der HERR sprach zu Mose: Gehe hin, ziehe von dannen, du und das Volk, das du aus Ägypten geführt hast, in das Land, das ich Abraham, Isaak und Jakob geschworen und von dem ich gesagt habe: Deinem Samen will ich es geben! 2 Ich aber will einen Engel vor dir hersenden und die Kanaaniter, Amoriter, Hetiter, Pheresiter, Heviter und Jebusiter ausstoßen 3 in das Land, das von Milch und Honig fließt; denn ich will nicht mit dir hinaufziehen, weil du ein halsstarriges Volk bist; ich würde dich sonst unterwegs verzehren. 4 Als das Volk diese harte Rede hörte, trug es Leid, und niemand legte seinen Schmuck an. 5 Und der HERR sprach zu Mose: Sage den Kindern Israel: Ihr seid ein halsstarriges Volk! Wenn ich nur einen Augenblick in deiner Mitte hinaufzöge, müßte ich dich vertilgen. Und nun lege deinen Schmuck von dir, so will ich sehen, was ich dir tun will! 6 Da rissen die Kinder Israel ihren Schmuck von sich ab beim Berge Horeb. 7 Mose aber nahm die Hütte und schlug sie draußen auf, ferne von dem Lager, und hieß sie eine Hütte der Zusammenkunft. Und wer den HERRN fragen wollte, mußte vor das Lager hinaus zur Hütte der Zusammenkunft gehen. 8 Und wenn Mose zu der Hütte hinausging, so stand alles Volk auf, und jedermann blieb stehen unter der Tür seines Zeltes und sah Mose nach, bis er in die Hütte hineinging. 9 Und wenn Mose in die Hütte hineinging, so kam die Wolkensäule herab und stand in der Tür der Hütte, und [der HERR] redete mit Mose. 10 Und wenn alles Volk die Wolkensäule in der Tür stehen sah, so standen sie alle auf und verneigten sich, ein jeder in der Tür seines Zeltes. 11 Der HERR aber redete mit Mose von Angesicht zu Angesicht, wie ein Mann mit seinem Freunde redet; und wenn er wieder ins Lager zurückkehrte, so wich sein Diener Josua, der Sohn Nuns, der Jüngling, nicht aus der Hütte. 12 Und Mose sprach zum HERRN: Siehe, du sprichst zu mir: Führe das Volk hinauf; und du lässest mich nicht wissen, wen du mit mir senden willst, und doch hast du gesagt: Ich kenne dich mit Namen, und du hast Gnade vor meinen Augen gefunden. 13 Habe ich nun vor deinen Augen Gnade gefunden, so laß mich doch deinen Weg wissen und dich erkennen, damit ich vor deinen Augen Gnade finde; und siehe doch das an, daß dieses Volk dein Volk ist! 14 Er sprach: Soll ich selbst gehen und dich zur Ruhe führen? 15 Er sprach zu ihm: Wenn du nicht selbst mitgehst, so führe uns nicht von hier hinauf! 16 Denn woran soll doch erkannt werden, daß ich und dein Volk vor deinen Augen Gnade gefunden haben, als daran, daß du mit uns gehst, so daß ich und dein Volk ausgezeichnet werden vor allem Volk, das auf dem Erdboden ist? 17 Der HERR sprach zu Mose: Was du jetzt gesagt hast, das will ich auch tun; denn du hast vor meinen Augen Gnade gefunden, und ich kenne dich mit Namen! 18 Er aber sprach: So laß mich deine Herrlichkeit sehen! 19 Und er sprach: Ich will vor deinem Angesicht alle meine Güte vorüberziehen lassen und will den Namen des HERRN vor dir ausrufen; und wem ich gnädig bin, dem bin ich gnädig, und wessen ich mich erbarme, dessen erbarme ich mich; 20 aber mein Angesicht (sprach er) kannst du nicht sehen, denn kein Mensch wird leben, der mich sieht! 21 Doch sprach der HERR: Siehe, es ist ein Ort bei mir, da sollst du auf dem Felsen stehen. 22 Wenn dann meine Herrlichkeit vorübergeht, so stelle ich dich in die Felsenkluft und will dich mit meiner Hand solange decken, bis ich vorübergegangen bin. 23 Wenn ich dann meine Hand zurückziehe, so magst du mir hinten nachsehen; aber mein Angesicht soll man nicht sehen!
1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Haere, tūria atu ki runga, koutou ko te iwi i kawea mai nei e koe i te whenua o Īhipa, ki te whenua i oati ai ahau ki a Āperahama, ki a Īhaka, ki a Hākopa, i mea ia, ‘Ka hoatu e ahau ki ōu uri.’ 2 Ā, ka ungā he anahera e ahau ki mua i a koe, māku anō hoki e pei ngā Kanaani, ngā Amori, ngā Hiti, ngā Perihi, ngā Hiwi, me, ngā Iepuhi. 3 Ki te whenua e rerengia ana e te waiū, e te honi; e kore hoki ahau e haere atu i roto i a koe; he iwi kakī mārō hoki koe; kei pau koe i ahau ki te ara."
4 Ā, i te rongonga o te iwi i tēnei rongo kino, ka pōuri, kīhai anō i whakanohoia e tētahi ōna whakapaipai. 5 Ā, i kī atu a Ihowā ki a Mohi, "Mea atu ki ngā tama a Īharaira, ‘He iwi kakī mārō koutou. Kia mea kau ka puta atu ahau ki waenganui i a koe, ā, ka ngaro koe i ahau. Nā, whakarērea atu ōu whakapaipai, ā, ka mōhio ahau ki tāku e mea ai ki a koe.’ " 6 Nā, i aurutia e ngā tama a Īharaira ō rātou whakapaipai i Maunga Horepa ahu atu.
7 Nā, tango ai a Mohi i te tapenākara ka whakatū ki waho o te puni ki tētahi wāhi mamao atu i te puni, ā, huaina ana e ia, "Ko te tapenākara o te whakaminenga". Ā, i haere ngā tāngata katoa e rapu ana i a Ihowā, ki te tapenākara o te whakaminenga, ki waho o te puni.
8 Ā, i a Mohi e haere ana ki te tapenākara ka whakatika te iwi katoa, ā, ka tū tērā, tērā, i te kūwaha o tōna tēneti, ā, ka titiro ki muri i a Mohi, ā haere noa ia ki roto ki te tapenākara. 9 Ā, i a Mohi e haere ana ki roto ki te tapenākara, ka heke iho te pou kapua, ā, tū ana i te whatitoka o te tapenākara, ā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi.
10 Ā, ko te kitenga o te iwi katoa i te pou kapua e tū ana i te whatitoka o te tapenākara, nā, ka whakatika te iwi katoa, ka koropiko hoki ia tangata, ia tangata, i te whatitoka o tōna tēneti. 11 Nā, ka kōrero a Ihowā ki a Mohi, he kanohi, he kanohi, pērā hoki me te tangata e kōrero nei ki tōna hoa. Ā, hoki ana ia ki te puni; ko tāna tangata ia, ko Hohua, tama a Nunu, kīhai taua taitamariki i neke atu i roto i te tapenākara.
12 Ā, i mea a Mohi ki a Ihowā, "Titiro, kua mea mai nei koe ki ahau, ‘Kawea tēnei iwi ki runga’; ā, kāhore i whakaaturia mai e koe ki ahau tāu e ungā ai hei hoa mōku. Kua mea mai anō koe ki ahau, ‘E mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki, kua manakohia anō koe e ahau.’ 13 Nā, ki te mea kua manakohia ahau e koe, tēnā, whakaaturia mai ki ahau ōu ara, kia mōhio ai ahau ki a koe, kia manakohia ai ahau e koe; kia mahara hoki he iwi nāu tēnei iwi."
14 Nā, ka mea ia, "Ka haere atu tōku aroaro, ā, ka mea ahau i a koe kia okioki."
15 Nā, ka mea ia ki a ia, "Ki te kāhore tōu aroaro e haere, kaua mātou e kawea ki runga i konei. 16 Mā te aha hoki e mōhiotia ai kua manakohia mātou ko tāu iwi e koe? He teka ianei māu kia haere tahi i a mātou? Pēnei ka motuhia mātou ko tāu iwi i ngā iwi katoa i te mata o te whenua."
17 Nā, ka mea a Ihowā ki a Mohi, "Ko tēnei mea anō i kōrerotia mai nā e koe, ka rite i ahau; nō te mea e manakohia ana koe e ahau, ā, e mōhio ana ahau ki a koe, ki tōu ingoa hoki."
18 Nā, ka mea ia, "Tēnā rā, whakakitea mai ki ahau tōu korōria."
19 Nā, ka mea ia, "Ka meatia e ahau tōku pai katoa kia haere atu i tōu aroaro, ā, ka karangatia e ahau te ingoa o Ihowā i tōu aroaro, ka atawhai hoki ahau i tāku e atawhai ai, ka tohu hoki i tāku e tohu ai." 20 I mea anō ia, "E kore e taea e koe te titiro ki tōku mata; e kore hoki tētahi tangata e titiro ki ahau, ā, e ora."
21 I mea anō a Ihowā, "Nanā, he wāhi tēnei kei ahau, ā, me tū koe ki runga ki te kāmaka; 22 ā, ka haere atu tōku korōria, nā, ka kawea koe e ahau ki roto ki te kapiti kōhatu, ā, ka taupokina koe e ahau ki tōku ringa, i ahau e haere atu ana. 23 Ā, ka tangohia e ahau tōku ringa, ā, ka kite koe i muri ōku; ko tōku mata ia e kore e kitea."