1 Damals sangen Mose und die Kinder Israel dem HERRN diesen Lobgesang und sprachen: Ich will dem HERRN singen, denn er hat sich herrlich erwiesen: Roß und Reiter hat er ins Meer gestürzt! 2 Der HERR ist meine Kraft und mein Psalm, und er ward mir zum Heil! Das ist mein starker Gott, ich will ihn preisen; er ist meines Vaters Gott, ich will ihn erheben. 3 Der HERR ist ein Kriegsmann, HERR ist sein Name. 4 Die Wagen des Pharao und seine Macht warf er ins Meer. Seine auserlesenen Wagenkämpfer sind im Schilfmeer versunken. 5 Die Tiefe hat sie bedeckt, sie fielen zu Grunde wie Steine. 6 HERR, deine Rechte Hand ist mit Kraft geschmückt; HERR, deine Rechte Hand hat den Feind erschlagen. 7 Und mit deiner großen Macht hast du deine Widersacher vertilgt; du ließest deinen Grimm ausgehen, der verzehrte sie wie Stoppeln. 8 Durch den Hauch deines Zornes türmte das Wasser sich auf; es standen die Wogen wie ein Damm. Die Fluten erstarrten mitten im Meer. 9 Der Feind sprach: Ich will sie jagen, ich will sie ergreifen, ich will den Raub verteilen, will meinen Mut an ihnen kühlen, ich will mein Schwert ausziehen, meine Hand soll sie vertilgen! 10 Als du aber mit deinem Winde wehtest, da bedeckte sie das Meer, sie versanken wie Blei im mächtigen Wasser. 11 HERR, wer ist dir gleich unter den Göttern, wer ist in der Heiligkeit so herrlich, mit Lobgesängen so hoch zu verehren und so wundertätig wie du? 12 Als du deine rechte Hand ausstrecktest, verschlang sie die Erde. 13 Du leitest in deiner Gnade das Volk, das du erlöst hast, und bringst sie durch deine Kraft zur Wohnung deines Heiligtums. 14 Wenn das die Völker hören, so erzittern sie, Angst kommt die Philister an; 15 es erschrecken die Fürsten Edoms, Zittern befällt die Gewaltigen Moabs; alle Einwohner Kanaans werden verzagt. 16 Laß durch deinen großen Arm Schrecken und Furcht über sie fallen, daß sie erstarren wie Steine, bis dein Volk, HERR, hindurchziehe, bis dein Volk hindurchziehe, das du erworben hast! 17 Bring sie hinein und pflanze sie auf den Berg deines Erbteils, an den Ort, den du, HERR, zu deiner Wohnung gemacht hast, zu dem Heiligtum, o HERR, welches deine Hände bereitet haben! 18 Der HERR wird herrschen immer und ewig! 19 Denn der Pharao ging ins Meer hinein mit Rossen, mit seinen Wagen und Reitern, und der HERR ließ das Meer wieder über sie kommen; aber die Kinder Israel gingen trocken mitten durchs Meer. 20 Und Mirjam, die Prophetin, Aarons Schwester, nahm die Handpauke in ihre Hand, und alle Weiber folgten ihr nach mit Handpauken und im Reigen. 21 Und Mirjam antwortete ihnen: Lasset uns dem HERRN singen, denn er hat sich herrlich erwiesen: Roß und Reiter hat er ins Meer gestürzt! 22 Darnach ließ Mose die Israeliten vom Schilfmeer aufbrechen, daß sie zur Wüste Sur zogen; und sie wanderten drei Tage lang in der Wüste und fanden kein Wasser. 23 Da kamen sie nach Mara; aber sie konnten das Wasser von Mara nicht trinken, denn es war sehr bitter. Daher hieß man es Mara. 24 Da murrte das Volk wider Mose und sprach: Was sollen wir trinken? 25 Er aber schrie zum HERRN, und der HERR zeigte ihm ein Holz, das warf er ins Wasser, da ward das Wasser süß. Daselbst legte er ihnen Pflicht und Recht vor, und daselbst versuchte er sie und sprach: 26 Wirst du der Stimme des HERRN, deines Gottes, gehorchen und tun, was vor ihm recht ist, und seine Gebote zu Ohren fassen und alle seine Satzungen halten, so will ich der Krankheiten keine auf dich legen, die ich auf Ägypten gelegt habe; denn ich, der HERR, bin dein Arzt! 27 Und sie kamen nach Elim, da waren zwölf Wasserbrunnen und siebzig Palmbäume, und sie lagerten sich daselbst am Wasser.
1 Kātahi ka waiata a Mohi rātou ko ngā tama a Īharaira i tēnei waiata ki a Ihowā, ā, ka whakahua, ka mea:
"Ka waiata ahau ki a Ihowā,
he hira noa atu hoki tōna korōria;
ko te hōiho rāua ko tōna kaieke,
kua pangā e ia ki te moana.
2 Ko Ihowā tōku kaha, tāku waiata,
ko ia anō hoki hei whakaora mōku;
ko tōku Atua tēnei, ā, māku ia e whakakorōria;
ko te Atua o tōku pāpā, ā, māku ia e whakanui.
3 He tangata whawhai a Ihowā;
ko Ihowā tōna ingoa.
4 Ko ngā hāriata a Parao, me tāna ope,
kua makā e ia ki te moana;
ko āna rangatira whiriwhiri
toremi iho ki te Moana Whero.
5 Taupokina iho rātou e ngā wai hōhonu;
totohu ana rātou ki te rire, ānō he kāmaka.
6 "Ka whai korōria tōu ringa matau, e Ihowā,
mō te kaha;
nā tōu ringa, e Ihowā
i mongamonga ai te hoa whawhai.
7 Nā te nui o tōu kaha ka turakina e koe
te hunga i whakatika mai rā ki a koe.
Te whakaputanga o tōu riri, pau katoa rātou,
me he tumutumu otaota.
8 Nā te hau hoki o tōu ihu i haupū ai ngā wai;
i tū ake ngā roma, ānō he pūranga,
ā, whakatotoka ana te rire i te takere o te moana.
9 "I mea te hoariri, ‘Ka whai atu ahau, ka hopu,
ka tuwha i ngā taonga, ka nā tōku ngākau i a rātou;
ka unuhia tāku hoari, mā tōku ringa rātou e huna.’
10 I pupuhi atu koe ki tāu hau,
taupokina iho rātou e te moana;
totohu iho rātou, ānō he matā,
i ngā wai nui.
11 "Ko wai o ngā atua hei rite mōu, e Ihowā?
Ko wai hei rite mōu, e whakamoemititia nei mō te tapu,
e wehingia nei, e whakapaingia nei,
e mahi nei i ngā mea whakamīharo?
12 I totoro atu tōu ringa matau,
horomia ana rātou e te whenua.
13 "Nā tōu atawhai i ārahina mai ai e koe
te iwi kua hokona nei e koe;
nā tōu kaha i aratakina ai rātou e koe
ki tōu nohoanga tapu.
14 Ka rongo ngā iwi, ka tūiri;
mau tonu te matapōuri ki ngā tāngata o Pirihitia.
15 Nō reira i ohorere ai ngā rangatira o Ēroma;
ko ngā tāngata nunui o Moapa,
mau tonu te wiri ki a rātou;
memeha noa ngā tāngata katoa o Kanaana.
16 Tau ana ki a rātou te tūiri me te wehi;
mā te nui o tōu ringa
e tū tonu ai rātou, ānō he kōhatu,
kia pahemo rā anō tāu iwi, e Ihowā,
kia pahemo rā anō tēnei iwi kua hokona nei e koe.
17 Māu rātou e kawe atu, e whakatupu ki te maunga,
ki tōu kāinga ō mua iho, ki te wāhi, e Ihowā,
i hangā e koe hei nohoanga mōu,
ki te wāhi tapu, e te Ariki, i whakapūmautia e ōu ringa.
18 Hei kīngi a Ihowā ake ake."
19 I haere hoki ngā hōiho a Parao, me ana hāriata, me āna hōia eke hōiho ki te moana, ā, nā Ihowā i whakahoki ngā wai o te moana ki runga ki a rātou; tēnā ko ngā tama a Īharaira, i haere rā te wāhi maroke, i waenga moana.
20 Ā, ka tango a Miriama poropiti, tuahine o Ārona, i te timipera ki tōna ringa; ā, haere atu ana ngā wāhine katoa i muri i a ia me ngā timipera, me te kanikani anō rātou. 21 Ā, i whakahokia e Miriama tā rātou:
"Waiata ki a Ihowā,
he hira noa atu hoki tōna korōria;
nāna hoki te hōiho rāua ko tōna kaieke
i whiu ki te moana."
22 Ā, ārahina atu ana e Mohi a Īharaira i te Moana Whero, ā, ka haere rātou ki te koraha o Huri, ā, e toru ngā rā i haere ai rātou i te koraha, ā, kīhai i kitea he wai. 23 Nā, ka tae rātou ki Mara, kīhai hoki i āhei te inu i ngā wai o Mara; he kawa hoki. Nā reira i huaina ai tōna ingoa ko Mara. 24 Nā, ka amuamu te iwi ki a Mohi, ka mea, "Ko te aha hei inu mā mātou?"
25 Nā, ka karanga ia ki a Ihowā; ā, ka whakakitea mai he rākau e Ihowā ki a ia, ā, pangā ana e ia ki ngā wai, nā, ka reka ngā wai.
I hōmai e ia he ture ki a rātou i reira, me tētahi ritenga; i whakamātauria rātou e ia ki reira. 26 I mea hoki ia, "Ki te rongo mārie koe ki te reo o Ihowā, o tōu Atua, ā, ka mahi i te mea tika ki tāna titiro, ā, ka whai taringa ki āna whakahau, ka pupuri hoki i āna tikanga katoa, e kore rawa tētahi o aua mate i whakapāngia ki ngā Īhipiana e ahau, e whakapāngia atu e ahau ki a koe. Ko Ihowā hoki ahau e whakaora nei i a koe."
27 Nā, ka tae rātou ki Erimi, kotahi tekau mā rua nei ngā puna wai i reira, me ngā nīkau e whitu tekau; ā, ka noho rātou ki reira, ki te taha o ngā wai.