1 Und es ging hin ein Mann von dem Hause Levis und nahm eine Tochter Levis. 2 Und das Weib empfing und gebar einen Sohn. Und als sie sah, daß er schön war, verbarg sie ihn drei Monate lang. 3 Als sie ihn aber nicht länger verbergen konnte, nahm sie ein Kästlein von Rohr, und verklebte es mit Lehm und Pech, tat das Kind darein, und legte es in das Schilf am Gestade des Flusses. 4 Aber seine Schwester stellte sich in einiger Entfernung hin, damit sie erführe, wie es ihm ergehen würde. 5 Da kam die Tochter des Pharao herab, um im Flusse zu baden, und ihre Jungfrauen gingen an das Gestade des Flusses; und als sie das Kästlein mitten im Schilf sah, sandte sie ihre Magd hin und ließ es holen. 6 Und als sie es öffnete, sah sie das Kind. Und siehe, es war ein weinendes Knäblein! Da erbarmte sie sich über dasselbe und sprach: Es ist eines der hebräischen Kinder! 7 Da sprach seine Schwester zu der Tochter des Pharao: Soll ich hingehen und eine hebräische Säugamme rufen, daß sie dir das Kindlein säuge? 8 Die Tochter des Pharao sprach zu ihr: Geh hin! Die Jungfrau ging hin und rief des Kindes Mutter. 9 Da sprach des Pharao Tochter zu ihr: Nimm das Kindlein hin und säuge es mir, ich will dir deinen Lohn geben! Das Weib nahm das Kind und säugte es. 10 Und als das Kind groß geworden, brachte sie es der Tochter des Pharao, und es ward ihr Sohn, und sie hieß ihn Mose. Denn sie sprach: Ich habe ihn aus dem Wasser gezogen. 11 Zu der Zeit aber, als Mose groß geworden, ging er aus zu seinen Brüdern und sah ihre Lasten und sah, daß ein Ägypter einen Hebräer, einen seiner Brüder, schlug. 12 Und er wandte sich hin und her, und als er sah, daß kein Mensch zugegen war, erschlug er den Ägypter und verscharrte ihn im Sand. 13 Am zweiten Tag ging er auch aus, und siehe, zwei hebräische Männer zankten miteinander, und er sprach zu dem Schuldigen: Warum schlägst du deinen Nächsten? 14 Er aber sprach: Wer hat dich zum Obersten und Richter über uns gesetzt? Gedenkst du mich auch zu erwürgen, wie du den Ägypter erwürgt hast? Da fürchtete sich Mose und sprach: Wahrlich, das ist ruchbar geworden! 15 Und es kam vor den Pharao; der suchte Mose umzubringen. Aber Mose floh vor dem Pharao und hielt sich im Lande Midian auf und setzte sich an einen Brunnen. 16 Aber der Priester in Midian hatte sieben Töchter; die kamen, um Wasser zu schöpfen, und füllten die Tränkrinnen, um ihres Vaters Schafe zu tränken. 17 Da kamen die Hirten und jagten sie fort. Aber Mose machte sich auf und half ihnen und tränkte ihre Schafe. 18 Und als sie zu ihrem Vater Reguel kamen, sprach er: Warum seid ihr heute so bald wiedergekommen? 19 Sie sprachen: Ein ägyptischer Mann errettete uns von der Hand der Hirten und schöpfte uns Wasser genug und tränkte die Schafe. 20 Er sprach zu seinen Töchtern: Wo ist er? Warum habt ihr den Mann stehen lassen? Ruft ihn her, daß er mit uns esse! 21 Und Mose willigte ein, bei dem Mann zu bleiben; der gab ihm seine Tochter Zippora. 22 Die gebar einen Sohn, den hieß er Gersom; denn er sprach: Ich bin ein Fremdling geworden in einem fremden Land. 23 Aber viele Tage darnach starb der König in Ägypten. Und die Kinder Israel seufzten über ihre Knechtschaft und schrieen. Und ihr Geschrei über ihre Knechtschaft kam vor Gott. 24 Und Gott erhörte ihr Wehklagen, und Gott gedachte an seinen Bund mit Abraham, Isaak und Jakob. 25 Und Gott sah die Kinder Israel an, und Gott nahm Kenntnis davon.
1 Nā, ka haere tētahi tangata o te whare o Rīwai, ka tango i tētahi tamāhine a Rīwai hei wahine. 2 Ā, ka hapū te wahine, ka whānau he tāne; ā, ka kitea he tamaiti pai, e toru ngā marama i hunā ai ia e ia. 3 Ā, tē āhei ia te huna tonu i a ia, ka tango ia i tētahi āka kākaho mōna, pani rawa ki te uku, ki te ware, ā, whaowhina ana te tamaiti ki roto; whakatakotoria iho ki roto ki ngā wīwī i te pareparenga o te awa. 4 Ā, tū ana i tawhiti tōna tuahine, kia kite e ahatia rānei ia.
5 Nā, ko te haerenga iho o te tamāhine a Parao ki te awa, ki te horoi; ko āna kōtiro hoki e haere ana i te taha o te awa. Ā, ka kite ia i te āka i roto i ngā wīwī, ka ngare i tāna kōtiro ki te tiki. 6 Ā, nō tāna hurahanga ake, ka kite i te tamaiti; nā, ka tangi te tamaiti. Ā, ka aroha ia ki a ia, ka mea, "Nō ngā tamariki a ngā Hiperu tēnei."
7 Kātahi ka mea tōna tuahine ki te tamāhine a Parao, "Kia haere ahau ki te karanga i tētahi wahine whakangote o ngā Hiperu ki a koe hei whakangote māu i te tamaiti?"
8 Ā, ka kī te tamāhine a Parao ki a ia, "Haere." Ā, haere ana te kōtiro, karanga ana i te whaea o te tamaiti. 9 Ā, ka mea te tamāhine a Parao ki a ia, "Tangohia te tamaiti nei, whakangotea māku, ā, māku e hoatu he utu ki a koe." Nā, tango ana te wahine i te tamaiti, ā, whakangotea ana e ia. 10 Ā, ka nui te tamaiti, ka kawea e ia ki te tamāhine a Parao, ā, ka waiho ia hei tama māna. Ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Mohi; i mea hoki, "Nō te mea i tōia ake ia e ahau i roto i te wai."
11 Ā, i aua rā, ka kaumātuatia a Mohi, nā, ka haere ki ōna tuākana, ka titiro hoki ki ā rātou kawenga; ā, ka kite ia i tētahi Īhipiana e patu ana i tētahi Hiperu, nō ōna tuākana. 12 Nā, ka tāhurihuri ia, ā, ka kite kāhore he tangata, patua iho te Īhipiana, ā, hunā iho ki te onepū. 13 Ā, ka haere ia i te rua o ngā rā, nā, tokorua ngā tāngata o ngā Hiperu e whawhai ana ki a rāua; ā, ka mea atu ia ki te tangata nāna te kino, "He aha koe i patu ai i tōu hoa?"
14 Nā, ka mea tērā, "Nā wai koe i kī hei rangatira, hei kaiwhakawā mō mātou? E mea ana koe ki te patu i ahau me koe i patu rā i te Īhipiana?" Ā, ka wehi a Mohi, ka mea, "Koia hoki, kua rangona tēnei mea." 15 Ā, ka rongo a Parao i taua mea, nā, ka whai kia patua a Mohi.
Otiia i rere a Mohi i te aroaro o Parao, ā, noho ana i te whenua o Miriana; nā, kua noho ia ki te puna. 16 Nā, tokowhitu ngā tamāhine a te tohunga o Miriana; ā, ka haere rātou, ka utuutu wai, ka whakakī i ngā waka, hei whakainu i ngā hipi a tō rātou pāpā. 17 Ā, ko te haerenga o ngā hēpara, kei te atiati i a rātou; ā, ka whakatika a Mohi ka araarai i a rātou, ka whakainu i ā rātou hipi. 18 Ā, ka tae rātou ki a Reuere, ki tō rātou pāpā, ka mea ia, "Nā te aha koutou i hohoro mai ai ināianei?"
19 Ā, ka mea rātou, "Nā tētahi Īhipiana i ora ai mātou i te ringa o ngā hēpara, nāna anō i utuutu he wai mā mātou, i whakainu hoki ngā hipi."
20 Nā, ka mea ia ki āna tamāhine, "Ā, kei hea ia? He aha taua tangata i whakarērea ai e koutou? Karangatia ki te kai taro."
21 Ā, i pai a Mohi ki te noho ki taua tangata; ā, ka hōmai e ia a Hipora, tāna tamāhine, ki a Mohi. 22 Ā, ka whānau ia, he tāne, ā, huaina iho e ia tōna ingoa ko Kerehoma; i mea hoki ia, "He manene ahau i te whenua kē."
23 Nā, i muri i ngā rā e maha ka mate te kīngi o Īhipa; ā, ka hotu te manawa o ngā tama a Īharaira i te whakamahinga. Ā, auē ana rātou; ā, ka puta ake tā rātou auē ki te Atua, nō rātou hoki e whakamahia ana. 24 Ā, ka rongo te Atua ki tā rātou tangi, ka mahara te Atua ki tāna kawenata ki a Āperahama, ki a Hākopa, ki a Īhaka. 25 Nā, ka titiro te Atua ki ngā tama a Īharaira, ā, ka mōhio te Atua ki a rātou.