1 Melhor é o pobre que anda na sua integridade, Do que aquele que é perverso de lábios e tolo.2 Não é bom proceder sem refletir; E erra o alvo quem é precipitado.3 A estultícia do homem subverte os seus caminhos; E é contra Jeová que o seu coração se irrita.4 As riquezas multiplicam muito os amigos, Mas o pobre está separado do seu amigo.5 A testemunha falsa não ficará impune; E quem profere mentira não escapará.6 Muitos procurarão o favor do homem liberal, E todos são amigos de quem espalha dádivas.7 Todos os irmãos do pobre o aborrecem; Quanto mais se afastam dele os seus amigos! Persegue-os com súplicas, mas eles já desapareceram.8 Quem adquire a sabedoria, ama a sua alma; E quem guarda o entendimento, achará o bem.9 A testemunha falsa não ficará impune, E quem profere mentiras, perecerá.10 O luxo não convém ao tolo, Muito menos ao servo dominar os príncipes.11 A discrição do homem fá-lo tardio em irar-se, E é a sua glória esquecer ofensas.12 Como o bramido do leão é a indignação do rei, Mas o seu favor é como o orvalho sobre a erva.13 O filho insensato é a calamidade do pai, E as rixas da mulher são uma goteira contínua.14 Casa e riquezas são herdadas dos pais, Mas a mulher sábia vem de Jeová.15 A preguiça faz cair em profundo sono, E a alma remissa padecerá fome.16 Quem guarda os mandamentos, guarda a sua alma, Mas aquele que não faz caso dos seus caminhos, morrerá.17 Quem se compadece do pobre, empresta a Jeová, Que lhe retribuirá o seu benefício.18 Castiga a teu filho, porque ainda há esperança; E não consintas na sua destruição.19 Quem se deixa levar pela cólera deve sofrer-lhe a pena; Porque se o livrares, terás de o fazer de novo.20 Ouve o conselho, e recebe a instrução, Para que sejas sábio nos teus últimos dias.21 Muitos são os projetos no coração do homem, Mas o desígnio de Jeová permanecerá.22 O que faz um homem desejável é a sua benignidade, Mais vale o pobre do que o mentiroso.23 O temor de Jeová conduz à vida; Aquele que a tem, ficará satisfeito E mal nenhum o visitará.24 O preguiçoso mete a mão no prato, E nem ao menos quer levá-la à boca.25 Fere ao escarnecedor, e o simples aprenderá a prudência; E repreende ao que tem entendimento, e crescerá na ciência.26 Aquele que aflige a seu pai, a faz fugir a sua mãe, É filho que causa vergonha e desonra.27 Cessa, filho meu, de ouvir a instrução, Se é para te desviares das palavras do conhecimento.28 A testemunha vil zomba da justiça, E a boca dos perversos engole a iniqüidade.29 Aparelhados estão os juízos para os escarnecedores, E os açoites para as costas dos tolos.
1 He pai ke te rawakore e haere ana i runga i tona tapatahi, i te ngutu whanoke, i te whakaarokore.2 Na ehara hoki i te mea pai kia kaua he matauranga mo te wairua; a, ko te tangata e hohoro ana ona waewae, ka hara.3 E whakaparoritia ana te ara o te tangata e tona wairangi: e amuamu ana hoki tona ngakau ki a Ihowa.4 Ma te rawa ka tokomaha atu ai nga hoa aroha: e wehea atu ana ia te rawakore i tona hoa aroha.5 E kore te kaiwhakapae teka e whakaharakoretia; e kore hoki e mawhiti te tangata korero teka.6 He tokomaha e whai kia manakohia e te tangata ringa mahora; he hoa aroha hoki nga tangata katoa no te tangata e homai mea ana.7 E kino ana nga teina katoa o te rawakore ki a ia: na nui ke atu te mataratanga atu o ona hoa i a ia! Whai noa ana kupu i a ratou, heoi kua riro ratou.8 Ko te tangata e mea ana ki te whakaaro nui mona, e aroha ana ki tona wairua ake: ko te tangata e pupuri ana i te matauranga, ka tutaki ki te pai.9 E kore te kaiwhakapae teka e whakaharakoretia; ka huna hoki te tangata korero teka.10 E kore e tau te noho rangatira ki te whakaarokore; he makere rawa te noho ko te pononga hei rangatira mo nga rangatira.11 Ko te ngarahu tupato ka pupuri i tona riri; a hei whakakororia mona te whakarere noa iho i te he.12 Ko te riri o te kingi rite tonu ki te hamama o te raiona; ko tana manako ia ano he tomairangi i runga i te tarutaru.13 He aitua mo tona papa te tamaiti whakaarokore: a, ko nga ngangare a te wahine, me te maturuturu puputu tonu.14 He whare, he taonga i tuku iho i nga matua: ko te hoa wahine mahara i a Ihowa.15 Ma te mangere e mea kia moe i te moe reka; ka matekai hoki te wairua o te rora.16 Ko te tangata e pupuri ana i te whakahau e pupuri ana i tona wairua: engari ko te tangata kore whakaaro ki ona ara ka mate.17 Ko te tangata e ohaoha ana ki te rawakore e whakatarewa moni ana ki a Ihowa, a ka utua ki a ia tana mahi atawhai.18 Pakia tau tama, i te mea kua whai manakohanga; kaua hoki tou ngakau e whai tonu i te whakangaromanga mona.19 Ko te tangatariri nui mana e waha tona he: ki te whakaora hoki koe i a ia, ka waiho tonu tena hei mahi mau.20 Whakarongo ki te kupu tohutohu, tahuri mai hoki ki te ako, kia whai whakaaro ai koe i tou mutunga iho.21 He maha nga whakaaro i roto i te ngakau o te tangata; e tu tonu ana ia ta Ihowa tikanga.22 Ko te hiahia o te tangata te aronga o tana atawhai: engari te rawakore i te tangata teka.23 Ko te wehi ki a Ihowa te ara ki te ora: a, ko te tangata kei a ia tera, ka noho makona; e kore tetahi he e pa ki a ia.24 E kuhua ana e te mangere tona ringa ki te rihi, e kore rawa nei e whakahokia e ia ki tona mangai.25 Pakia te tangata whakahi, a ka tupato nga kuware: akona hoki te tangata mahara, a ka mohio ia ki te matauranga.26 Ko te tangata e pahua ana i tona papa, e pei atu ana hoki i tona whaea, he tama ia e whakama ai, e ingoa kino ai hoki.27 Kati, e taku tama, te whakarongo ki te ako hei mea kau e kotiti atu ai i nga kupu o te matauranga.28 E whakahi ana te kaiwhakaatu he ki te whakawa; e horomia ana hoki te kino e te mangai o te hunga kino.29 Kua rite he whakawa mo nga whakahi, he whiu mo te tuara o nga whakaarokore.