1 Ψαλμός του Δαβίδ όταν τον καταδίωκε ο γιος του ο Αβεσσαλώμ.

2 Κύριε,

πώς πλήθυναν οι εχθροί μου!

Πολλοί στρέφονται εναντίον μου.

3 Πολλοί μου λένε: «Απ’ το Θεό

για σένα σωτηρία δεν υπάρχει».

(Διάψαλμα)

4 Εσύ όμως, Κύριε,

είσαι ασπίδα προστασίας μου·

μου ξαναδίνεις την τιμή

γιατί με δικαιώνεις.

5 Καλώ με τη φωνή μου το Θεό

και μ’ αποκρίνεται απ’ το βουνό της αγιότητάς του.

(Διάψαλμα)

6 Εγώ πλάγιασα, αποκοιμήθηκα

και ξύπνησα· θα με βοηθήσει ο Κύριος.

7 Δε σκιάζομαι πολυάριθμο λαό,

που μ’ έχθρα με κυκλώνει.

8 Έλα, Κύριε,

σώσε με, Θεέ μου!

Τσάκισες των εχθρών μου την ισχύ,

των ασεβών τη βιαιότητα τη σύντριψες.

9 Η σωτηρία ήρθε, Κύριε, από σένα

και στο λαό σου η ευλογία σου.

(Διάψαλμα)

1 Salmo di Davide, composto quando fuggiva da suo figlio Absalom.

O Eterno, quanto numerosi sono i miei nemici!

Molti sono quelli che insorgono contro di me,

2 molti quelli che dicono dell’anima mia:

"Non c’è salvezza per lui presso Dio!". [Pausa]

3 Ma tu, o Eterno, sei uno scudo attorno a me,

sei la mia gloria, colui che mi rialza il capo.

4 Con la mia voce io grido all’Eterno,

ed egli mi risponde dal suo monte santo. [Pausa]

5 Io mi sono coricato e ho dormito,

poi mi sono risvegliato, perché l’Eterno mi sostiene.

6 Io non temo le miriadi di popolo

che si sono accampate contro di me tutt’intorno.

7 Ergiti, o Eterno, salvami, Dio mio;

giacché tu hai percosso tutti i miei nemici sulla guancia,

hai rotto i denti degli empi.

8 All’Eterno appartiene la salvezza;

la tua benedizione riposi sul tuo popolo! [Pausa]