1 Στον πρωτοψάλτη, όπως το γκιττίθ.*γκιττίθ. Ο όρος σημαίνει το είδος της μελωδίας, σύμφωνα με την οποία έπρεπε να ψάλλεται ο ψαλμός. Ψαλμός του Δαβίδ.

2 Δέσποτα, Κύριέ μας,

πόσο είναι θαυμαστή η ύπαρξή σου

σ’ ολόκληρη τη γη!

Τη δόξα σου ως τους ουρανούς θα ψάλλω.

3 Την κραυγή των μικρών και των ανίσχυρων*των μικρών και των ανίσχυρων. Η έκφραση πιθανότατα θα πρέπει να κατανοηθεί μεταφορικά. Πρβλ. Θρ 2:18-19· 4:2-4, όπου η Σιών αναφέρεται ως χήρα και ο ηττημένος λαός ως μικρά παιδιά.

την κάνεις δύναμη εναντίον των εχθρών σου,

ώστε να βουβαθεί ο εχθρός κι ο διώκτης τους.

4 Όσες φορές βλέπω στους ουρανούς σου

–έργα της αξιοσύνης σου–

τ’ αστέρια, τη σελήνη,

που εσύ τα στέριωσες,

αναλογίζομαι:

5 Τι τάχα είν’ ο άνθρωπος

ώστε να τον φροντίζεις;

ο κάτοικος της γης

ώστε να νοιάζεσαι γι’ αυτόν;

6 Τον έκανες ωστόσο

λίγο μικρότερο από σένα·*από σένα. Κατά τους Ο΄: από τους αγγέλους.

με δόξα τον στεφάνωσες και με τιμή.

7 Κύριο τον έκανες πάνω στα πλάσματά σου,

όλα στην εξουσία του τα ’δωσες.

8 Όλα τα πρόβατα, τα βόδια,

ακόμη και τα ζώα τ’ άγρια,

9 τ’ ουρανού τα πετούμενα,

της θάλασσας τα ψάρια

κι αυτά που πλέουν στους δρόμους των νερών.

10 Δέσποτα, Κύριέ μας,

πόσο είναι θαυμαστή η ύπαρξή σου

σ’ ολόκληρη τη γη!

1 Per il Maestro del coro. Sulla Ghittea. Salmo di Davide.

O Eterno, Signore nostro,

quant’è magnifico il tuo nome in tutta la terra!

Tu hai posto la tua maestà nei cieli.

2 Dalla bocca dei fanciulli e dei lattanti tu hai tratto una forza,

a causa dei tuoi nemici,

per ridurre al silenzio l’avversario e il vendicatore.

3 Quand’io considero i tuoi cieli, opera delle tue dita,

la luna e le stelle che tu hai disposte,

4 che cos’è l’uomo che tu ne abbia memoria?

e il figlio dell’uomo che tu ne prenda cura?

5 Eppure tu l’hai fatto di poco inferiore a Dio,

e l’hai coronato di gloria e d’onore.

6 Tu l’hai fatto signoreggiare sulle opere delle tue mani;

hai posto ogni cosa sotto i suoi piedi:

7 pecore e buoi tutti quanti

e anche le fiere della campagna;

8 gli uccelli del cielo e i pesci del mare,

tutto quello che percorre i sentieri dei mari.

9 O Eterno, Signore nostro,

quant’è magnifico il tuo nome in tutta la terra!