1 Στον πρωτοψάλτη, με οκτάχορδο λαούτο. Ψαλμός του Δαβίδ.

2 Κύριε,

μη με δικάσεις πάνω στο θυμό σου·

μες στην οργή σου μη με τιμωρήσεις.

3 Ελέησέ με, Κύριε,

γιατί είμ’ αδύναμος·

θεράπευσέ με, Κύριε,

γιατί τα κόκαλά μου τρέμουν

4 και πολύ συνταράζεται η ψυχή μου.

Αλλά ως πότε, Κύριε,

εσύ θα μένεις απαθής;

5 Έλα, Κύριε,

λύτρωσε τη ζωή μου·

σώσε με,

χάρη στην ευσπλαχνία σου.

6 Γιατί νεκρός κανείς δε σε θυμάται!

Ποιος μες στον άδη σε δοξολογεί;

7 Από τους στεναγμούς μου απόκαμα·

στην κλίνη μου όλη τη νύχτα κλαίω,

με δάκρυα πλημμυρώ το στρώμα μου.

8 Το φως μου

απ’ την εξάντληση αδυνάτισε·

καταρρακώθηκα απ’ όλη αυτή τη θλίψη.

9 Μακριά από μένα φύγετε

της ανομίας οι εργάτες όλοι·

γιατί ο Κύριος άκουσε

του θρήνου μου τον ήχο.

10 Άκουσε ο Κύριος τη δέησή μου,

δέχτηκε ο Κύριος το αίτημά μου.

11 Θα ντροπιαστούν, θα ταραχτούν πολύ

οι εχθροί μου όλοι·

θα τραβηχτούνε πίσω,

θα καταντροπιαστούνε ξαφνικά.

1 Per il Maestro del coro. Per strumenti a corda. Sull’ottava. Salmo di Davide.

O Eterno, non correggermi nella tua ira,

e non castigarmi nel tuo sdegno.

2 Abbi pietà di me, o Eterno, perché sono tutto fiacco;

sanami, o Eterno, perché le mie ossa sono tutte tremanti.

3 Anche l’anima mia è tutta tremante;

e tu, o Eterno, fino a quando?

4 Ritorna, o Eterno, libera l’anima mia;

salvami, per la tua misericordia.

5 Poiché nella morte non c’è memoria di te;

chi ti celebrerà nel soggiorno dei morti?

6 Io sono esausto a forza di gemere;

ogni notte inondo di pianto il mio letto

e bagno delle mie lacrime il mio giaciglio.

7 L’occhio mio si consuma dal dolore,

invecchia a causa di tutti i miei nemici.

8 Ritraetevi da me, voi tutti malfattori;

poiché l’Eterno ha udito la voce del mio pianto.

9 L’Eterno ha udita la mia supplicazione,

l’Eterno accoglie la mia preghiera.

10 Tutti i miei nemici saranno confusi e grandemente smarriti;

volteranno le spalle e saranno svergognati in un attimo.