1 Απλώνεται απ’ άκρη σ’ άκρη με δύναμη κι όλα τα κυβερνάει με καλοσύνη.

2 Τη Σοφία την αγάπησα και την αναζήτησα από τα νιάτα μου. Ερωτεύτηκα την ομορφιά της και ζήτησα να την πάρω γυναίκα μου. 3 Αυτή ισχυρίζεται πως έχει υψηλή καταγωγή, γιατί ζει μαζί με το Θεό, γιατί ο Κυρίαρχος των πάντων την αγάπησε. 4 Γνωρίζει τα μυστήρια που οδηγούν στη γνώση του Θεού και αποφασίζει τι θα δημιουργήσει αυτός. 5 Αν ο πλούτος είναι επιθυμητό απόκτημα στη ζωή του ανθρώπου, τι είναι πολυτιμότερο από τη Σοφία, που όλα τα δημιουργεί; 6 Αν το ανθρώπινο μυαλό δημιουργεί, πολύ περισσότερο η Σοφία του Θεού είναι δημιουργός όλων αυτών που βρίσκονται στην ύπαρξη. 7 Αν κανείς αγαπάει τη δικαιοσύνη, τότε εμφανίζονται όλες οι υπέρτατες αξίες: αυτή διδάσκει σωφροσύνη και σύνεση, δικαιοσύνη και γενναιότητα· τίποτα πιο χρήσιμο απ’ αυτά δεν υπάρχει στη ζωή του ανθρώπου. 8 Αν κανείς επιθυμεί να μάθει πολλά, αυτή γνωρίζει τα περασμένα και μαντεύει τα μελλούμενα· ερμηνεύει τους διαλόγους των σοφών και βρίσκει τις λύσεις των αινιγμάτων· γνωρίζει από πριν τους οιωνούς των γεγονότων, την εξέλιξη και την κατάληξη των εποχών και των χρόνων. 9 Αποφάσισα λοιπόν να πάρω τη Σοφία κοντά μου, για να ζήσω μαζί της, γιατί ξέρω πως θα μου είναι καλός σύμβουλος και θα με ενθαρρύνει στις φροντίδες και στις στενοχώριες μου. 10 Εξαιτίας της θ’ αποκτήσω δόξα ανάμεσα στο λαό μου και θα με εκτιμούν οι γεροντότεροι παρ’ όλο που είμαι νέος. 11 Θα είμαι αυστηρός στην κρίση μου και θα με θαυμάζουν οι ισχυροί. 12 Όταν σιωπώ θα με περιμένουν να συνεχίσω κι όταν μιλάω θα με προσέχουν· όταν παρατείνω την ομιλία μου θα με θαυμάζουν. 13 Εξαιτίας της Σοφίας θα αποκτήσω την αθανασία και θ’ αφήσω αιώνια ανάμνηση στους μεταγενεστέρους μου. 14 Θα κυβερνήσω λαούς και θα υποτάξω έθνη· 15 θα με φοβηθούν οι σκληροί τύραννοι όταν με ακούσουν· στο λαό μου θα εμφανιστώ καλός και στον πόλεμο γενναίος. 16 Όταν θα μπω στο σπίτι μου θ’ αναπαυθώ με τη Σοφία, γιατί η συναναστροφή της δεν φέρνει πίκρα ούτε φέρνει θλίψη το να ζει κανείς μ’ αυτήν, αλλά του δίνει ευχαρίστηση και χαρά.

17 Αυτά σκέφτηκα και διαπίστωσα βαθιά μέσα μου ότι η αθανασία έχει σχέση με τη Σοφία· 18 είδα ότι στη φιλία της υπάρχει αγνή ευχαρίστηση και η δράση της παράγει ανεξάντλητο πλούτο· η συνεχής συναναστροφή μαζί της εξασφαλίζει σύνεση και η συνομιλία μαζί της εξασφαλίζει καλό όνομα. Γι’ αυτό κι εγώ έτρεχα και την αναζητούσα για να την πάρω γυναίκα μου.

19 Εγώ ήμουν χαρισματούχο παιδί με προικισμένη ψυχή· 20 ή καλύτερα, επειδή ήμουν ήδη καλός, μου δόθηκε αμόλυντο σώμα για να ζήσω. 21 Επειδή γνώριζα ότι δε θα μπορούσα διαφορετικά ν’ αποκτήσω τη Σοφία αν δε μου την έδινε ο Θεός –κι αυτό είναι δείγμα σύνεσης το να γνωρίζω από πού προέρχεται αυτή η δωρεά– συνάντησα τον Κύριο και τον παρακάλεσα μ’ όλη την καρδιά μου:

1 Wisdom reacheth from one end to another mightily: and sweetly doth she order all things.

2 I loved her, and sought her out from my youth, I desired to make her my spouse, and I was a lover of her beauty.

3 In that she is conversant with God, she magnifieth her nobility: yea, the Lord of all things himself loved her.

4 For she is privy to the mysteries of the knowledge of God, and a lover of his works.

5 If riches be a possession to be desired in this life; what is richer than wisdom, that worketh all things?

6 And if prudence work; who of all that are is a more cunning workman than she?

7 And if a man love righteousness her labours are virtues: for she teacheth temperance and prudence, justice and fortitude: which are such things, as men can have nothing more profitable in their life.

8 If a man desire much experience, she knoweth things of old, and conjectureth aright what is to come: she knoweth the subtilties of speeches, and can expound dark sentences: she foreseeth signs and wonders, and the events of seasons and times.

9 Therefore I purposed to take her to me to live with me, knowing that she would be a counsellor of good things, and a comfort in cares and grief.

10 For her sake I shall have estimation among the multitude, and honour with the elders, though I be young.

11 I shall be found of a quick conceit in judgment, and shall be admired in the sight of great men.

12 When I hold my tongue, they shall bide my leisure, and when I speak, they shall give good ear unto me: if I talk much, they shall lay their hands upon their mouth.

13 Moreover by the means of her I shall obtain immortality, and leave behind me an everlasting memorial to them that come after me.

14 I shall set the people in order, and the nations shall be subject unto me.

15 Horrible tyrants shall be afraid, when they do but hear of me; I shall be found good among the multitude, and valiant in war.

16 After I am come into mine house, I will repose myself with her: for her conversation hath no bitterness; and to live with her hath no sorrow, but mirth and joy.

17 Now when I considered these things in myself, and pondered them in my heart, how that to be allied unto wisdom is immortality;

18 And great pleasure it is to have her friendship; and in the works of her hands are infinite riches; and in the exercise of conference with her, prudence; and in talking with her, a good report; I went about seeking how to take her to me.

19 For I was a witty child, and had a good spirit.

20 Yea rather, being good, I came into a body undefiled.

21 Nevertheless, when I perceived that I could not otherwise obtain her, except God gave her me; and that was a point of wisdom also to know whose gift she was; I prayed unto the Lord, and besought him, and with my whole heart I said,